ใจดินสอ
email-icon facebook-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

ชื่อตอน : EP.6 งานวัด 1/2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ม.ค. 2563 17:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.6 งานวัด 1/2
แบบอักษร

กระถิน... 

" เชยจะไม่ไปงานวัดกับถินจริงๆหรอ " 

ฉันถามอบเชยเพื่อนซี้ที่กำลังเดินลงมาจากตึกเรียนพร้อมกันเย็นวันนี้เป็นวันที่สองที่วัดแถวบ้านฉันจัดงานขึ้น ฉันตั้งใจว่าฉันจะแวะที่งานสักแป๊บก่อนกลับแต่เหมือนอบเชยจะไม่อยากไปกับฉันเลย 

 

" ไม่ไปหรอกถินก็รู้นี่ว่าเชยไม่ชอบไปเดินในที่ๆคนเยอะๆ แล้วงานวัดสมัยนี้มันไม่ได้ปลอดภัยเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะถินเดี๋ยวพวกวัยรุ่นก็ยกพวกตีกันพาให้เราโดนลูกหลงไปด้วยหรอก " 

เห็นมั้ยฉันบอกแล้วว่าอบเชยอะไม่อยากไปเลยหาเหตุผลต่างๆนานามา เฮ้อ!! ฉันไปกับลุงสองคนก็ได้ 

 

" ชิไม่ไปก็ไม่ไป " 

ฉันหันไปยู่หน้าใส่อบเชยก่อนจะออกมายืนหน้าตึกคณะเพื่อรอลุงหมี วันนี้เป็นวันที่สองที่ตาลุงหมียักษ์นั่นจะมารับฉันแล้ววันนี้ก็เป็นวันแรกที่ฉันจะเริ่มงานที่ผับนั่นด้วย 

 

" ว่าแต่ถินจะกลับยังไงอะแล้วนี่เริ่มงานที่ผับนั่นแล้วหรอ " 

ขณะที่ยืนรอลุงหมีมารับอบเชยก็ชวนคุยรอไปด้วยเพราะอบเชยเองก็ต้องรอคนมารับเหมือนกัน 

 

" เดี๋ยวมีคนมารับน่ะแค่วันนี้วันเดียวล่ะมั้งแล้วก็งานน่ะถินเริ่มวันนี้แหละเป็นวันแรกเลย " 

ฉํนหันไปตอบพลางเหลือบไปมองทางที่รถผ่านไปผ่านมาด้วยเพราะกลัวว่าลุงหมีจะมองไม่เห็น 

 

" อื้มงั้นก็ดีแล้ว งั้นเชยกลับก่อนนะถินดูเหมือนว่าคนมารับเชยจะรออยู่ข้างนอกอะ " 

 

" อื้ม ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะเชย " 

ปริ๊น ปริ๊น 

หลังจากที่เชยแยกตัวออกไปรถสีดำคันหรูของใครบางคนก็มาจอดตรงหน้าฉัน กระจกรถที่ลดระดับลงทำให้ฉันเห็นหน้าคนที่อยู่ด้านในซึ่งตอนนี้นั่งทำหน้าเป็นหมีอดกินน้ำอยู่ คนอะไรไม่ยิ้มไม่แย้มไม่หือไม่อือเลยสักนิดชีวิตไม่มีสีสันเอาบ้างเลย ตาลุงหมีคนนี้เหมือนชีวิตนี้เกิดมาเพื่อทำงานแล้วก็นอนแล้วก็ตื่นมาทำงานแล้วก็นอนจากที่ฉันสังเกตุมาหนึ่งวันเต็มๆตอนที่อยู่กับลุงอะนะ 

 

" ไม่กลับบ้านหรือไงยืนจ้องอยู่ได้หรือต้องให้ฉันลงไปเปิดประตูรถให้ " 

คนในรถชักสีหน้าใส่ฉันก่อนจะทำหน้านิ่งๆเหมือนเดิม สีหน้าลุงหมีจะเปลี่ยนเป็นอื่นก็ต่อเมื่อคุยกับฉันเท่านั้นแหละแต่ก็แค่แป๊บเดียวนะ แบบว่าเปลี่ยนเป็นสีหน้าหงุดหงิดไรงี้อะ 

 

" ลุง วันนี้มีงานวัดที่แถวบ้านถินอะพาถินไปหน่อยได้มั้ย " 

ฉันถามคนข้างๆเมื่อขึ้นไปนั่งประจำที่เรียบร้อยแล้วทั้งๆที่ก็พอจะเดาออกแหละว่าลุงหมีคงไม่อนุญาต 

 

" ไม่ได้ " 

ว่าแล้ว!! 

 

" โธ่ลุงอะ นะคะคุณลุงสุดหล่อวันนี้แค่วันเดียวจริงๆ ตั้งปีหนึ่งเลยนะถึงจะได้จัดงานแบบนี้อะลุงพาถินไปแค่ชั่วโมงเดียวก็ยังดีนะนะ " 

คนข้างๆถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะกรอกตามองบนทำหน้าเหมือนคนเบื่อโลกก่อนจะหันมามองหน้าฉันด้วยสีหน้าเซ็งๆ จะว่าไปตาลุงหมีก็มีพัฒนาการที่ดีขึ้นแล้วนะเนี่ย จากทำหน้านิ่งมาทำหน้าหงุดหงิด แล้วตอนนี้ก็ทำหน้าเซ็งๆกับทำหน้าเบื่อโลกเป็นแล้วด้วย ฮิฮิ 

 

" ลุงอย่างเงียบสินะนะพาถินไปหน่อย " 

 

" ครึ่งชั่วโมง " 

คนข้างๆพูดแบบไม่ค่อยเต็มใจก่อนจะหันกลับไปมองถนนเหมือนเดิม เห็นมั้ยฉันบอกแล้วว่าลุงอะมีพัฒนาการที่ดีขึ้น ดูตอนนี้สิทำเสียงแบบไม่เต็มใจเป็นแล้วด้วยฮ่า ฮ่า 

 

ไม่นานรถคันโก้ของลุงหมีก็เลี้ยวเข้าไปจอดในวัดเรียบร้อย ตอนนี้บรรยากาศในวัดยังไม่ถึงกับมืดมากเพราะยังอยู่ในช่วงเย็นอยู่ และตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าร้านของกินร้านลูกโป่งหรือร้านที่เปิดให้ทำกิจกรรมแลกของรางวัลก็ตั้งเสร็จกันแล้วด้วย จากที่คิดว่าจะมาโยนห่วงเอาตุ๊กตา หรือปาลูกโป่งและของรางวัลฉันก็ต้องตัดเรื่องพวกนี้ทิ้งไปเพราะมีเวลาแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นและ สิ่งที่ต้องทำเมื่อมาถึงงานวัดนั่นก็คือการเดินหาของกิน 

 

" ยืนมองอยู่นั่นแหละจะเล่นก็ไปเล่น " 

คนข้างๆพูดกับฉันเมื่อเห็นว่าฉันเดิมาหยุดอยู่หน้าร้านปาลูกโป่งได้สัพักแล้วแต่ก็ยังไม่เดินไปไหนต่อเพราะมัวแต่มองคนอื่นเขาเล่นกันอยู่ 

 

" จะให้ถินเล่นจริงดิ เวลาถินมีน้อยนะต้องเอาไว้เดินหาของกิน " 

ฉันบอก 

 

" สรุปจะเล่นมั้ย " 

 

" เล่นค่ะเล่น " 

ฉันรีบพยักหน้าหงึกหงักรัวๆก่อนจะเดินปรี่ไปเอาลูกดอกกับเจ้าของร้านมาปาใส่ลูกโป่ง แต่หมดลูกดอกไปเป็นสิบๆมัดฉันก็ยังไม่ได้ตุ๊กตาสักที โธ่เสียดายตังอะแต่ช่างเถอะตังลุงไม่ใช่ตัวฉัน  

 

" มานี่มาแค่นี้ก็ทำไม่ได้ " 

คนข้างพูดกับฉันด้วยท่าทางเย้ยนิดๆก่อนจะไปเอาลูกดอกจากเจ้าของร้านมาปาใส่ลูกโป่งตรงๆหน้าปับปับ...  

 

" เฮ้ยลุง!! ลุงทำได้ไงอะแค่มัดเดียวเองได้เฉยเลย " 

ฉันพูดกับคนข้างๆอย่างตื่นเต้น ก็ลุงหมีหยิบลูกดอกมาแค่มัดเดียวแถมยังปาแบบรัวๆไม่กะระยะไม่วางแผนอะไรสักอย่างแถมแม่นยังกะจับวางจนคนที่ยืนปาอยู่ข้างๆต้องหันมามอง สุดยอด!! 

 

" ไปเลือกของรางวัลสิ " 

ลุงหมีบอกแบบนั้นฉันจึงรีบวิ่งไปเลือกของรางวัล ตุ๊กหมีสีชมพูตัวนี้แหละหึหึ หน้าเหมือนลุงหมีชะมัดเลย 

 

" ลุงให้ถินหรอ " 

พอหยิบตุ๊กตาหมีออกมาแล้วฉันก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าคนที่สมควรได้มันไม่ใช่ฉันนี่นาเพราะว่าฉันปาไม่โดน คนที่ได้มันต้องเป็นลุงหมีนี่ 

 

" ลุงอ๊ะเอาไปสิมันเป็นของลุงนะ " 

ฉันยื่นตุ๊กหมีตัวสีชมพูให้คนข้างๆที่ยืนงงอยู่พลางมองมาที่ตุ๊กตาด้วยสีหน้าแปลกๆ ทำยังกะว่าเจ้าตุ๊กตานี่มันน่าขยะแขยงไปได้มันออกจะน่ารักนะ 

 

" ไม่อะไม่ชอบ " 

 

" อ้าวแล้วทำไมไม่บอกล่ะถินจะได้ให้ลุงไปเลือกเอง " 

 

" ไม่เอา " 

 

" งั้นถินเอานะ " 

 

" อื้ม " 

 

" งั้นถินฝากลุงถือไว้ก่อนได้ป่ะถินจะไปซื้อลูกชิ้น " 

 

" วุ่นวาย " 

 

" นะคะลุง ถินฝากไว้แป๊บเดียวนะคะนะคะ " 

 

" จะไปซื้อก็ไปเร็วๆ " 

ไม่พูดเปล่าแต่ดึงเจ้าตุ๊กตาหมีสีชมพูจากมือฉันไปกอดเอาไว้ก่อนจะหันหน้าไปมองทางอื่นฉันสังเกตุตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วนะว่าลุงทำหน้าแปลกๆอะ หรือว่า... 

 

" ฮั่นแน่!! ลุงแพ้ผู้หญิงพูดคะหรอ " 

 

" อะไรของเธอ จะซื้อลูกชิ้นก็รีบไปฉันมีงานต้องทำ " 

ทำเป็นเข้ม!! 

 

" ทำหน้าดุใส่เขาทั้งๆที่ตะเองหน้าแดงเนี่ยนะ แพ้ก็บอกแพ้สิลุงผู้ชายที่ไหนก็ชอบพูดหญิงพูดเพราะทั้งนั้นแหละ " 

 

" เพ้อเจ้อ " 

 

" ลุงหมีคะ ลุงหมีขา " 

 

" กระ - ถิน... " 

เสียงต่ำ 

 

" เจ้าค่ะจะไปซื้อลูกชิ้นเดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ " 

ความคิดเห็น