Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.2 DNA

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2562 22:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.2 DNA
แบบอักษร

 

 

 

 

.

"ผลตรวจDNA จะออกภายใน7วัน รวมวันที่ส่งตัวอย่างไปตรวจนะครับ หมอขอตัวก่อน"

"ขอบคุณครับ"

หลังจากที่ผมและหนูนิลไปตรวจDNA หมอก็ตามมาบอกเรื่องกำหนดผลตรวจและขอตัวออกไป ผมเดินไปนั่งลงที่โซฟา แต่เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นก่อน ผมจึงกดรับมัน

"มีไร" ผมกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์เพราะคนที่โทรมาก็คือไอ้ไกด์

[งานเข้า] เสียงของมันเรียบเฉย แต่ก็เป็นที่รู้ๆ คงไม่พ้นประธานค่ายเรียก

"อืม เดี๋ยวไป" ผมตอบเสียงเรียบ

[มึงอยู่ไหนกูจะไปรับ]

"โรงพยาบาล" ผมตอบ

[นี่มึงอย่าบอกนะว่าไปหาน้อง... มึงไม่กลัวนักข่าวหรอวะ] ก็ลองมาสิ ผมเคยบอกไปแล้วว่าถ้าตามมาถามผมข้างนอกงานแถลงคือยกเลิก

"รำคาญ" ผมพูดอย่างหงุดหงิด

[สัส รอนั่นเเหละเดี๋ยวไปรับ] ว่าจบก็ตัดสายไป เบื่อโว้ยยยย ต้องไปนั่งฟังประธานบ่นนู่นนี่อีก

 

ผมปลายตามมองร่างบางที่นอนอยู่ที่เตียงตั้งเเต่เข้ามาเธอก็นอนหันหลังไม่พูดไม่จาอะไร ผมเดินเข้าไปนั่งข้างๆร่างบางอย่างช้าๆ

"เฮียต้องไปพบประธานบริษัท"

"....." เงียบ... ไร้ซึ่งคำตอบใดๆ ผมทำได้เพียงถอนใจเฮือกเบาๆอย่างเหนื่อยใจ

"เฮียไม่รู้ว่าจะว่างอีกเมื่อไหร่" ผมที่กำลังอธิบายเรื่องราวให้เธอฟังก็ต้องหยุดชะงักเมื่อประโยคแสนเย็นชาถูกเปร่งจากปากเธอ

"ไปสักที"

"........." ผมนิ่งเงียบ ความรู้สึกเหมือนโดนลากไปรุมกระทืบ และไม่นานไอ้ไกด์ก็ส่งข้อความมาบอกว่าถึงแล้ว

"เฮียไปแล้วนะ"

"......." เหมือนเดิม ไร้ซึ่งคำตอบใดๆ ผมทำได้เพียงเดินออกมาจากห้องปิดประตูเบาๆ

 

 

@ค่ายHJ

 

ปึ้ง!! เสียงโยนหนังสือพิมพ์ปึกใหญ่ถูกทิ้งลงมาที่โต๊ะตรงหน้าผม มันคือข่าวที่พึ่งลงได้ไม่กี่ชั่วโมง

"เฮียไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังหรอกนะ แต่แกช่วยอธิบายให้เฮียหายโง่หน่อยได้มั้ยว่าไปทำอิท่าไหนถึงได้เป็นแบบนี้"

เสียงกราฟ ประธานค่ายร่ายยาวใส่ผม พร้อมทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้อย่างเหนื่อยหน่าย

"ก็หลายท่า" ผมตอบอย่างกวนตีน ที่จริงประธานค่ายคนนี้ก็พี่ชายผมเองนี่เเหละ หน้าเหมือนกันอย่างกับแกะ

"อย่ากวนตีน เฮียจริงจัง" ผมมองบนทันทีที่ไอ้เฮียบอกว่าจริงจัง เพราะผมต้องพูดความจริงทุกอย่าง

"ไม่รู้ อย่าบ่นเป็นเเม่ได้มั้ย" ผมบอกและหลับตาลงคิดอะไรเรื่อยเปื่อย

"เรื่องนี้เฮียจะไม่ยุ่งแล้วกัน แล้วก็หัดกลับบ้านบ้าง"

เฮียบบอกผมและเดินไปจัดการกับเอกสารที่โต๊ะทำงานต่อ

"แค่นี้ใช่ป่ะ ง่วง " เหมือนจะเป็นคำถามแต่ก็ไม่ ผมเดินออกมาจากห้องทันที

 

"เป็นไงบ้างวะ" ไอ้ไกด์ถามผมเมื่อผมเดินขึ้นมานั่งบนรถ

"ก็ไม่เป็นไง" ผมตอบพรางหลับตาลงช้าๆ

"เฮ้ยย ได้ไง ประธานไม่ด่า" ปกติถ้ามีเรื่องเหลวไหลผมจะโดนเฮียด่าประจำ

"ออกรถได้ละ"

"เออๆ"

รถเคลื่อนตัวออกจากบริษัทช้าๆเเล่นไปตามท้องถนน เสียงเพลงที่เปิดคลอเบาๆ มันทำให้ผมสบายใจ

 

ขับรถมาสักพักก็ถึงคอนโด ผมก็ยังไม่ลงจากรถสักที จนไอ้ไกด์กลับมาจากไปเข้าห้องน้ำ

"มึงนั่งเสร่อไรอยู่นี่" ไอ้ไกด์ตบหัวผม ถ้าเป็นปกติผมถีบมันเเล้ว แต่ตอนนี้มีเรื่องให้คิดมากมาย เครียดไปหมด

"ไปส่งกูที่บ้านหน่อยดิ" เมื่อคิดถึงคำพูดของเฮียเมื่อหลายชั่วโมงที่เเล้วก็ทำให้ผมนึกที่จะกลับบ้าน

"เหี้ยไรมึง ร้อยวันพันปีไม่เคยกลับ" มันคาดเบลล์และหันมาประชดผม

"ขับๆไปเหอะ" ผมพูดปัด พูดมากจริงสัส

"เออ!"

 

 

@บ้านเกรย์

 

หลังจากที่ไอ้ไกด์มาส่งผมมันก็รีบกลับไปรับสาวของมัน ผมยังไม่เข้าไปในบ้าน ยังคงเดินเล่นอยู่ภายในสวนเป็นเด็กที่คิดหาคำพูดแก้ตัวกับพ่อเมื่อทำความผิดมา ผมเดินมานั่งที่ชิงช้าใหญ่ที่ผมเคยนั่งเมื่อยังเด็ก ครอบครัวของเรามีความสุขมาก ไม่เคยรู้สึกขาดอะไรไป แล้วถ้าลูกของหนูนิลคือลูกผมล่ะ ผมจะทำให้เขามีความสุขได้มั้ย ผมจะเป็นพ่อที่ดีได้หรือเปล่า

"คิดอะไรอยู่ไอ้ลูกชาย" ผมไม่รู้ว่าพ่อเดินมาตอนไหนแต่รู้อีกทีก็ตอนที่พ่อนั่งลงข้างๆ มองไปที่ต้นไม้ใหญ่แสนร่มรื่นกิ่งก้านสาขา

"คือว่า.." ผมไม่รู้ว่าจะบอกพ่อว่าอะไรดี บอกว่าทำหญิงท้องหรอ แต่พ่อก็สอนเสมอว่าต้องให้เกียรติผู้หญิง

"ถ้าเป็นเรื่องนั้นพ่อรู้แล้ว คนเราผิดพลาดกันได้ ขนาดต้นไม้ยังขึ้นผิดที่ได้เลย" พ่อหัวเราะในลำคอเบาๆ

"พ่อไม่โกรธ?" ผมถาม

"โกรธทำไมวะ ดีออกลูกชายน้ำยาดี" คำพูดของพ่อทำให้ผมหัวเราะได้

"ขอโทษนะครับ พ่อกับแม่คงผิดหวัง" ผมพูดเสียงเบา

"รายนั้นน่ะคงดีใจไม่เบาที่มีหลานเล่นร้องสะลั่นบ้านว่าจะมีหลาน"

"แต่ผมว่าไม่ใช่" ผมแย้ง

"เชื่อพ่อน่าา รายนั้นดีใจจะตายแต่ทิฐิสูงไปหน่อย" พ่อพูดแล้วตบไหล่ผมเบาๆ

"แล้วสรุปลูกแก?" พ่อถาม

"ผมว่าใช่" ตอบแบบไม่ลังเล

"แล้วจะทำไง" พ่อถามหยั่งเชิง เหมือนต้องการวัดความเป็นสุภาพบุรุษในตัวผม

"ผมไม่รู้...." ผมตัดพ้อเบาๆ

"อย่าคิดได้ในวันที่สายไป" พ่อพูดขึ้น คำพูดมันกระตุ้นจิตใต้สำนึกของผมในทันที

"ครับ"

 

 

 

1อาทิตย์ผ่านไป ......

และแล้ววันที่ผมรอคอยก็มาถึง ตอนนี้ผมและหนูนิลนั่งอยู่ในห้องกับหมอ

"นี่ครับผลตรวจ DNA ของคุณพ่อและคุณแม่เข้ากันกับน้องนะครับ"

"เยส!!! ลูกเฮียจริงด้วย!"

ผมโผลเข้ากอดหนูนิลกับลูกทันที ผมดีใจ ทำไมกันนะ ทั้งที่ผมไม่เคยรักหนูนิล หรือเพราะความเอ็นดูที่ผมมีให้ลูก คงจะใช่

"ปล่อยมือออก" หนูนิลพูดเสียงเรียบ ผมจึงค่อยๆถอนอ้อมแขนออกแต่ยังคงหุบยิ้มไม่ได้

และเราทั้งสองก็เดินออกมาข้างนอกที่มีทั้งพ่อเเม่ของผมและหนูนิล ผมยื่นผลตรวจให้พวกท่านดู ต่างก็พากันดีใจ แต่แม่ผมนี่สิ จะยิ้มก็ไม่ปาน แต่สายตาที่มองลูกผมก็ยังมีความเอ็นดูอยู่ ถึงไม่ชอบหนูนิลแค่ชอบลูกผมก็พอแล้ว

"ต้องเซ็นรับรองบุตรด้วยนะ" พ่อผมพูดขึ้น

"ไปวันนี้เลยก็ได้นะครับ" ผมหันไปพูดกับป้านิดและลุงพลพ่อแม่ของหนูนิล ท่านทั้งสองก็พยักหน้า

"วันนี้หนูเหนื่อย" หนูนิลพูดเบาๆ และกล่อมลูกนอนในอ้อมกอด

"ทำไมไม่ทำให้มันเสร็จๆไปซะ" แม่ผมพูดขึ้น ผมเลยหันไปจับไหล่หนูนิลให้ใจเย็นไม่ตอบโต้

"น่าคุณหนูนิลคงเหนื่อย" พ่อผมรีบห้ามแม่ทันที

"หึ! คงคิดจะพรากพ่อลูกเขาน่ะสิ"

"มากเกินไปแล้วนะคุณ" ป้านิดแย้งขึ้น

"พอก่อนเถอะครับนี่โรงบาลนะ ไว้ผมไปวันอื่นก็ได้ครับ" เป็นผมที่ห้ามศึกครั้งนี้ ไม่งั้นคงเกิดเรื่อง

"เหอะ!" แล้วแม่ผมก็เดินออกไป พ่อจึงรีบเดินตามไปด้วย

 

"ผมขอโทษแทนแม่ด้วยนะครับ" ผมยกมือขอโทษป้านิดลุกพล

"ช่างเถอะ ไม่ถือสากัน" ลุงพลบอก

"ขอบคุณครับ"

"กลับกันเถอะคุณผมต้องไปพบลูกค้าต่อ" ลุงพลพูดกับป้านิด

"หลานยาย ยายกลับเเล้วน้าาา" ป้านิดหันไปพูดกับลูกผม

"ตากลับก่อนนะครับคนเก่ง" ลุกพลเองก็เช่นกัน

 

หลังจากที่ทุกคนกลับไปผมก็เดินตามหนูนิดเข้ามาในห้องของโรงพยาบาล ยังต้องอยู่อีก2-3วันเพราะเเผลน้องยังไม่หายดี

ร่างบางนั่งลงที่เตียง ป้อนนมลูก ผมมองทุกการกนะทำของเธอ ทุกท่วงท่าอยู่ในสายตาของผมหมด ทำไมเธอเอ็กซ์จังวะ ยิ่งมีลูกยิ่งนมใหญ่ เฮ้ยยคิดไรวะ

หนูนิลเงยหน้าขึ้นเมื่อรู้ว่าโดนแอบมอง หื้มม หลบตาแทบไม่ทัน

"อะแฮ่มๆ" ผมทำเสียงกระเเอมแก้เขิน นี่กูเขิน?

 

"หยิบหมอนให้หน่อย" หนูนิลบอกผม ผมจึงหยิบหมอนที่โซฟาไปให้เธอ สงสัยคงปวดหลังผมเลยซ้อนหมอนให้เธอโดยที่เธอยังไม่ทันบอก ผมค่อยๆถอยตัวออกมาช้าๆ ใบหน้าของเราห่างกันไม่ถึงคืบ สายตาประสานกัน ทำให้ผมเห็นสายตาที่ไหววูบของหนูนิล แต่ก็เพียงเวลาอันสั้น หนูนิลเบือนหน้าหนีทำให้ผมยืดตัวตรง และนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียง

 

"อยากไปอยู่ด้วยกันกับเฮียมั้ย?"

 

 

 

.....

 

 

 

 

 

 

 

เฮียกราฟ 💓

 

 

talk : มาแล้วจ้าาาาาา ตอนที่สอง ยังคงอยู่ในช่วงปูเรื่องรับรองสนุกเข้มข้นขึ้น

โปรดติดตามตอนต่อไป.....

 

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

 

 

 

ความคิดเห็น