หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

คำก็สวะ สองคำก็สวะ เช่นนั้นนางจะสั่งสอนให้เองว่าสวะผู้นี้จะทำให้พวกเขาเจ็บแสบได้สักเพียงใด!

ตอนที่ 40 เจ้าหนูหาทอง (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 40 เจ้าหนูหาทอง (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.6k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2562 15:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 40 เจ้าหนูหาทอง (2)
แบบอักษร

ภูเขาด้านหลัง 

ภายในบ้านหลังเล็กแคบ หญิงสาวในอาภรณ์สีขาวกำลังถอดชุดออกช้าๆ และเดินตรงไปยังอ่างอาบน้ำที่มีไอน้ำลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ นางเทน้ำยาสมุนไพรจากขวดกระเบื้องเคลือบในมือลงอ่างอย่างระมัดระวัง และก้าวลงไปในอ่างทันทีเมื่อน้ำเปลี่ยนเป็นสีน้ำนม 

ทันทีที่ก้าวลงไปในอ่าง นางก็รู้สึกถึงคลื่นพลังฌานที่พรั่งพรูเข้ามาในร่างกายให้ความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าและรื่นรมย์ 

"เสี่ยวโม่ ตอนนี้ข้าจะเริ่มต้นการฝึกฌานแล้ว เช่นนั้นเจ้าต้องคอยเฝ้าระวังให้ข้า หากมีใครบุกรุกเข้ามาให้รีบแจ้งทันที" 

"ขอรับนายท่าน" เสี่ยวโม่ตอบรับอย่างกระตือรือร้น แม้ว่าเขาจะอยู่ได้เพียงแค่ในโลกคัมภีร์เซียนโอสถ แต่ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดรอดพ้นจากสายตาเขาไปได้ 

"ข้าขอรายงานนายท่าน ข้าตรวจสอบแล้วพบว่ามีคนสามคนอยู่ในภูเขาด้านหลังลูกนี้ คนแรกคือท่านอาของท่าน คนที่สองคืออวิ๋นเซียว ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นผู้ใดมิอาจทราบได้ แต่คนผู้นั้นอยู่กับอวิ๋นเซียวและไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายอันใด" 

อวิ๋นเซียวอย่างนั้นรึ 

อวิ๋นลั่วเฟิงชะงัก "หากไม่มีเจตนามุ่งร้าย เจ้าไม่ต้องไปใส่ใจ" 

.... 

พื้นที่รกเรื้อบนยอดเขา 

อวิ๋นเซียวจ้องมองชายในชุดเทาที่คุกเข่าตรงหน้าเขา ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาอย่างยิ่ง "ข้าบอกแล้วมิใช่หรือว่าไม่ให้ผู้ใดเข้ามาในจวนตระกูลอวิ๋นหากไม่ได้รับคำสั่งจากข้า! เจ้าลืมไปแล้วรึ" 

ยามกล่าวเช่นนั้น รังสีอำมหิตก็แผ่กำจายออกมาจากร่างของอวิ๋นเซียว หากอวิ๋นลั่วเฟิงอยู่ที่นี่ในยามนี้นางคงได้เห็นว่าบรรดาสิงสาราสัตว์ที่อาศัยอยู่บริเวณภูเขาหลังจวนตระกูลอวิ๋นไม่กล้าแม้แต่จะเคลื่อนไหว พวกมันได้แต่หมอบราบคาบอยู่บนพื้น  

หลินฉงอยากจะร้องไห้แต่ก็ไร้น้ำตา เขาแค่มารายงานเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น ใครจะรู้เล่าว่าเขาจะถูกชายผู้เหี้ยมโหดกดดันอย่างไร้ความปรานีเช่นนี้ 

ใช่แล้ว! น่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!  

ภายในใจของบริวารหนุ่ม ชายที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเขาแท้จริงคือปีศาจที่ทำให้ผู้คนต่างก็ขวัญหนีดีฝ่อ ใครที่กล้าเป็นศัตรูกับเขาต่างต้องมีชะตากรรมที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตาย!  

"นายท่าน เรื่องเป็นเช่นนี้" หลินฉงกลืนน้ำลายแล้วรีบตอบว่า "เมื่อไม่นานมานี้มีสตรีผู้มีพรสวรรค์ผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นในแผ่นดินและนางชื่นชมท่านมาก อีกทั้งนางยังแพร่ข่าวออกไปว่าไม่มีสตรีใดในโลกนี้คู่ควรกับท่านไปมากกว่านาง ทั้งยังกล่าวด้วยว่านางสามารถเอาชนะท่านได้ ข้าน้อยจึงมาที่นี่เพื่อถามนายท่านว่าเราควรจัดการกับเรื่องนี้เช่นไร" 

"สังหารนาง" 

เพียงสองคำอันเรียบง่ายและเข้าใจได้ทันที ทั้งยังแสดงถึงความโหดเหี้ยมของชายผู้นี้ได้เป็นอย่างดี 

"เอ่อ" 

หลินฉงนิ่งไปชั่วขณะ แม้เขาจะทราบถึงความโหดเหี้ยมไร้ปรานีของเจ้านายดี แต่เขาก็ไม่ได้คาดคิดว่านายท่านจะให้สังหารนางเช่นนี้ 

ราวกับว่าอวิ๋นเซียวไม่พอใจกับคำพูดที่หลินฉงพูดออกมา สายตาเยือกเย็นตวัดมองมาที่เขา เท่านั้นก็ทำให้หลินฉงตัวสั่นเทาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เขาจึงรีบก้มศีรษะลง  

"ข้าน้อยน้อมรับคำสั่ง" 

อวิ๋นเซียวดูเหมือนกำลังตรึกตรองบางอย่าง สายตาจ้องมองไปที่เรือนเดี่ยวที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากเขาโดยไม่รู้ตัว 

"ส่งคนไปสืบเรื่องราวบาดหมางระหว่างอัครมหาเสนาบดีมู่กับตระกูลอวิ๋น และกลับมารายงานข้าทุกอย่าง ห้ามขาดตกบกพร่องแม้แต่คำเดียว! " 

"ขอรับ" หลินฉงตอบรับพร้อมยกมือขึ้นแสดงความเคารพ 

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมผู้สูงส่งเช่นนายท่านจึงได้หนีมายังแคว้นเล็กอย่างหลงหยวนเพื่อเป็นผู้คุ้มกันให้คุณหนูของจวนแม่ทัพ เพราะแม้แต่ฮ่องเต้ยังต้องหมอบคลานเข้ามาคำนับเมื่อได้พบเขา 

แน่นอนว่าถึงแม้ว่าหลินฉงจะใจกล้าบ้าบิ่นเพียงใด แต่ก็ไม่มากพอที่จะถามคำถามนี้ มิเช่นนั้นเขาคงไม่มีชีวิตรอดกลับไปแน่!  

อวิ๋นลั่วเฟิงผู้กำลังฝึกพลังฌานอยู่ในเรือนยังไม่ทราบถึงสิ่งที่เกิดขึ้นด้านนอก หารู้ไม่ว่าตนเป็นเหตุให้เกิดความวุ่นวายที่หอโอสถเมื่อคราวก่อน  

"พวกโง่ มีแต่พวกโง่เง่าทั้งนั้น! " 

ภายในห้องด้านในของหอโอสถ ใบหน้าผู้เฒ่าหรงเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดและสร้างความหวาดกลัวให้กับผู้คนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเขาอย่างยิ่งจนคนเหล่านั้นไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น