หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

คำก็สวะ สองคำก็สวะ เช่นนั้นนางจะสั่งสอนให้เองว่าสวะผู้นี้จะทำให้พวกเขาเจ็บแสบได้สักเพียงใด!

ตอนที่ 39 เจ้าหนูหาทอง (1)

ชื่อตอน : ตอนที่ 39 เจ้าหนูหาทอง (1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2562 15:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 39 เจ้าหนูหาทอง (1)
แบบอักษร

ภายใต้ความพร่ามัวของห้องครัวที่เต็มไปด้วยกลุ่มควัน หญิงสาวในอาภรณ์ขาววุ่นอยู่กับการทำงานอย่างไม่มีท่าทีว่าจะหยุดพัก กลิ่นสมุนไพรอบอวลไปทั่วครัวขณะมือนางสะบัดพัดเบาๆ คอยพัดไฟให้หม้อต้มยา 

"จวนจะเสร็จแล้ว" 

หญิงสาวหยุดพัดก่อนจะดึงผ้าเช็ดมือที่วางอยู่ด้านข้างมาวางบนฝาหม้อ จากนั้นจึงยกมันขึ้นอย่างระมัดระวัง "น้ำยาผสานฌานหม้อนี้คงเพียงพอสำหรับใช้ห้าวัน" 

นางกระตุกยิ้มมุมปากช้าๆ ใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "นึกไม่ออกเลยว่าจะหาเงินได้มากเพียงใด หากข้าขายน้ำยาผสานฌานนี้"  

ขณะเดียวกันน้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง นางรู้สึกได้กระทั่งกลิ่นอายความแข็งแกร่งเฉพาะตัวของชายหนุ่มที่แผ่ออกมาจากอีกฝ่าย 

"น้ำอาบของท่านพร้อมแล้ว" 

อวิ๋นลั่วเฟิงนิ่งค้างไปครู่หนึ่ง นางหันกลับมามองบุรุษผู้ยืนอยู่ด้านหลังแล้วเลิกคิ้วขึ้น "ข้าไม่ได้สั่งให้ชิงเหยียนเป็นคนทำหรอกหรือ หากเจ้าแย่งหน้าที่ชิงเหยียนเช่นนี้แล้วนางจะทำอะไร" 

ชายหนุ่มมองสีหน้างุนงงของอวิ๋นลั่วเฟิง ไม่เข้าใจว่าเหตุใดนางจึงมีท่าทีไม่พอใจ หลังจากคิดไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งเขาก็พูดขึ้น "ถ้าเจ้าไม่ชอบ เช่นนั้นข้าก็จะไม่ทำ" 

เมื่อเห็นท่าทีของชายหนุ่ม อวิ๋นลั่วเฟิงก็หัวเราะออกมาเบาๆ "อวิ๋นเซียว เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าเหมือนอะไร"  

"ข้าไม่รู้" 

ชายหนุ่มขมวดคิ้ว เขานึกไม่ออกจริงๆ ว่าเขาเหมือนอะไร หลายปีที่ผ่านมา นอกจากลูกน้องหรือบริวารที่คอยติดตามแล้วเขาก็ได้ติดต่อแต่เพียงแค่กับศัตรู ซึ่งต่างก็ตายด้วยน้ำมือของเขาทั้งนั้น 

แน่นอนว่า คนเหล่านั้นล้วนไม่มีใครกล้าพูดจาอวดดีต่อหน้าเขา 

"ท่อนไม้ เจ้าช่างเหมือนกับท่อนไม้ที่ทั้งแข็งและทื่อ! " อวิ๋นลั่วเฟิงก้าวเข้าไปหาชายหนุ่ม หรี่ตามองสีหน้าของชายที่อยู่เบื้องหน้านางเหมือนกำลังชื่นชมผลงานศิลปะชั้นดี "ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะเจ้าเป็นไม้ที่ยังไม่ได้รับการขัดเกลา นั่นทำให้ข้าอยากจะขัดเกลาเจ้าให้เหมาะสม"  

ใบหน้าเฉยชาของชายหนุ่มในที่สุดก็เกิดการเปลี่ยนแปลง แม้จะเป็นการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยแต่อวิ๋นลั่วเฟิงก็สามารถสังเกตเห็นได้ 

และสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเขาทำให้อวิ๋นลั่วเฟิงอยากจะแกล้งแหย่มากขึ้น 

"อวิ๋นเซียว เจ้าเก่งกาจไปเสียทุกเรื่องเว้นก็แต่...เรื่องระหว่างชายหญิง ฉะนั้นข้าจะเปลี่ยนเจ้าให้กลายเป็นบุรุษที่แพรวพราวขึ้นเสียหน่อย แล้วจากนั้น...ข้าก็จะส่งเจ้าไปขายที่หอนางโลม ด้วยรูปร่างและหน้าตาอย่างเจ้าแล้วเมื่ออยู่ในหอนางโลม ข้าเกรงว่าแม้แต่บุรุษรูปงามที่สุดในหลงหยวนอย่างองค์ชายรัชทายาทก็คงเทียบเจ้าไม่ได้ ถึงตอนนั้นข้าคงจะรับทรัพย์ถล่มทลาย" 

หากลูกน้องของอวิ๋นเซียวมาได้ยินคำพูดของนางเข้า พวกเขาคงต้องล้มทั้งยืน 

สตรีนางนี้ต้องการขายเจ้านายของพวกเขาให้หอนางโลมเพื่อเงิน เป็นที่รู้กันดีว่าเจ้านายของพวกเขาควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยเก่งนัก อีกทั้งวิถีของเขาก็มีแต่จะกระตุ้นให้ผู้คนโกรธแค้น และเหล่าผู้คนที่ตายด้วยน้ำมือเขาก็มีมากมายเหลือคณานับ! มิฉะนั้นแล้ว บรรดาคนทั่วทั้งแผ่นดินที่รู้จักชื่อของบุรุษผู้นี้ คงไม่ขนานนามเขาว่าปีศาจ!  

แต่นางกลับกล้าเอ่ยถ้อยคำเหล่านี้ต่อหน้าเจ้านาย 

สีหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็งตอนนี้กลืนไม่เข้าคายไม่ออกคล้ายกับจะเบิดออกได้ทุกขณะ เพียงแค่จินตนาการว่าจะถูกรุมล้อมด้วยบรรดาสตรีที่น่าขยะแขยงพวกนั้น เขาคงทรมานจนอยากสังหารคน!  

"ฮ่าๆๆๆ! "  

อวิ๋นลั่วเฟิงอดระเบิดเสียงหัวเราะออกมาไม่ได้ สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความขบขัน "อวิ๋นเซียว ข้าคิดว่าสีหน้าของเจ้าจะเฉยชาตลอดไปเสียอีก ข้าไม่คิดเลยว่าเพียงคำพูดแค่ไม่กี่คำจะทำให้เจ้าโมโหได้ ในที่สุดเจ้าก็เหมือนคนธรรมดาเสียที"  

นางตบไหล่อวิ๋นเซียวก่อนจะรีบยกหม้อน้ำยาผสานฌานเดินออกไปนอกห้องครัว 

สายของเขามองตามเงาร่างของอวิ๋นลั่วเฟิงที่กำลังเดินออกไป ชั่วขณะนั้นเองที่เขารู้ตัวว่าโดนนางเล่นงานเข้าให้แล้ว... 

หากเหล่าลูกน้องของอวิ๋นเซียวอยู่ที่นี่ พวกเขาจะต้องตกใจจนอ้าปากค้างเป็นแน่ 

แม้ว่าจะโดนอวิ๋นลั่วเฟิงเย้าแหย่ แต่เจ้านายของพวกเขาก็ไม่มีท่าทีว่าจะโกรธเคืองอย่างนั้นหรือ 

นี่ยังใช่บุรุษที่เห็นการเข่นฆ่ามนุษย์บนโลกเหมือนกับการฆ่าแมลงตัวหนึ่งอยู่หรือไม่ ครั้งหนึ่งเคยมีสตรีได้เห็นโฉมหน้าภายใต้หน้ากากของนายท่านเข้าโดยบังเอิญและพยายามใช้เรือนร่างยั่วยวนเขา เขาไม่หยุดคิดด้วยซ้ำก่อนจะลงมือสังหารนางด้วยคมกระบี่ 

แล้วจะยอมปล่อยให้หญิงสาวที่ต้องการขายเขาให้หอนางโลมเพื่อแลกเงินไปหน้าตาเฉยอย่างนั้นน่ะรึ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น