หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

คำก็สวะ สองคำก็สวะ เช่นนั้นนางจะสั่งสอนให้เองว่าสวะผู้นี้จะทำให้พวกเขาเจ็บแสบได้สักเพียงใด!

ตอนที่ 38 น้ำยาผสานฌาน (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 38 น้ำยาผสานฌาน (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2562 14:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 38 น้ำยาผสานฌาน (2)
แบบอักษร

"เช่นนั้นก็ขอบคุณ" อวิ๋นลั่วเฟิงกำเงินหนึ่งพันตำลึงในมือแน่น ก่อนจะเอ่ยถาม "จริงสิ หอโอสถรับซื้อน้ำยาผสานฌานหรือไม่"  

"น้ำยาผสานฌาน"  

ชายในอาภรณ์เขียวนิ่งไปชั่วครู่ "ขึ้นอยู่กับชนิดของน้ำยาสมุนไพร หากน้ำยานั้นให้ผลลัพธ์ค่อนข้างดี หอโอสถของเราก็จะให้ราคาตามความเหมาะสม" 

อวิ๋นลั่วเฟิงรู้สึกเหยียดหยามอยู่เล็กน้อย 

นี่เป็นน้ำยาผสานฌาน เช่นนั้นก็ย่อมให้ผลดีด้วยตัวมันเองอยู่แล้วไม่ใช่หรือ 

"ทำไมหรือ แม่นางอวิ๋นต้องการขายน้ำยาผสานฌานอย่างนั้นรึ" แม้ชายชุดเขียวจะยิ้มอย่างสุภาพ แต่เขากลับถามอย่างไม่จริงจังนัก 

จะมีผู้ใดไม่รู้บ้างว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลอวิ๋นเป็นหญิงเพียงสวะไร้ค่า แต่ยามนี้ไม่รู้ด้วยเหตุใดนางจึงได้สนใจในการแพทย์ถึงเพียงนี้ ทั้งยังถลุงเงินจำนวนมากไปกับสมุนไพรเหล่านั้น! อีกทั้งเขายังได้ยินมาว่าวันนี้จวนแม่ทัพแทบจะลุกเป็นไฟ และเขาคิดว่าต้นเหตุนั้นคงเป็นผู้ใดไปไม่ได้นอกจากสตรีจอมสุรุ่ยสุร่ายผู้นี้ อวิ๋นลั่วเฟิง 

พื้นฐานของนางยังนับเป็นเพียงมือใหม่ในวิชาแขนงนี้ น้ำยาที่นางปรุงจะมีผลลัพธ์เท่าใดกันเชียว 

"ตอนนี้ข้ายังมิได้มีเจตนาเช่นนั้น แต่หากวันใดที่ข้าต้องการจะขายน้ำยาสมุนไพร ข้าจะมาที่หอโอสถของท่าน" 

คนของหอโอสถได้ยกเอาสมุนไพรที่นางต้องการออกมาให้แล้ว หลังจากได้รับของภายใต้การเฝ้าสังเกตการณ์ของชายชุดเขียวแล้วนางก็หันหลังจากไป ร่างสูงนั้นค่อยๆ เดินหายไปทางถนนจนลับตา... 

... 

เมื่อนางกลับมาถึงจวนแม่ทัพ อวิ๋นลั่วเฟิงมุ่งตรงไปยังพื้นที่เบื้องหลังภูเขา หลังจากที่นางสั่งห้ามไม่ให้ผู้ใดรบกวน นางก็เข้าสู่โลกคัมภีร์เซียนโอสถ 

ภายในโลกคัมภีร์เซียนโอสถ เสี่ยวโม่จ้องมองอวิ๋นลั่วเฟิงด้วยดวงตาขุ่นเขียว เขาทั้งโมโหและน่าเวทนา ท่าทางเสียอกเสียใจอย่างมากจนแทบจะร้องไห้ออกมา 

"นายท่าน ท่านไม่ได้มาหาข้าตั้งนาน! แล้วเมื่อไรท่านจะกินชายรูปงามผู้นั้นเสียที" 

อวิ๋นลั่วเฟิงเหลือบตามองเขา "มาช่วยข้า ข้าต้องการปลูกสมุนไพรที่ได้มาในแปลงสมุนไพร หือ! เหมือนบางอย่างจะเปลี่ยนไปหรือเปล่า ทำไมข้ารู้สึกว่าพื้นที่ของแปลงมันขยายใหญ่ขึ้นล่ะ" 

สมุนไพรเหล่านี้ได้มาจากครั้งแรกที่อวิ๋นลั่วเฟิงซื้อสมุนไพรจากหอโอสถ และเพราะก่อนหน้านี้นางยุ่งมาก นางจึงเพิ่งมีเวลามาปลูกพวกมัน 

"นายท่าน ตอนนี้ท่านกลายเป็นผู้ฝึกฌานแล้ว ขนาดแปลงปลูกสมุนไพรจึงขยายออกไป ยามใดที่พลังของท่านแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ ขนาดของพื้นที่เพาะปลูกก็จะขยายตามไปด้วย" เสี่ยวโม่ยกยิ้ม "ยิ่งไปกว่านั้นสมุนไพรที่ท่านได้มาเมื่อคราวก่อนเป็นสมุนไพรแสนธรรมดาที่ให้ผลการรักษาต่ำ สำหรับสมุนไพรแบบนั้นใช้เวลาเพียงสิบวันก็สามารถเปลี่ยนเป็นสมุนไพรพลังฌานได้! " 

"ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่าต้องใช้เวลากว่าสามเดือนในการเปลี่ยนสมุนไพรธรรมดาให้กลายเป็นสมุนไพรพลังฌานมิใช่หรือ" 

"นายท่านช่างโง่เขลายิ่งนัก!" เสี่ยวโม่แทบจะกระโดดตัวลอยด้วยความโมโห นางไม่เห็นถึงความร้อนใจที่เขาอยากเห็นนางก้าวหน้าเลยหรือ เขาอธิบาย "สิ่งที่ข้าพูดไว้ครั้งก่อนเป็นสมุนไพรสำหรับอาบน้ำลงยา! สมุนไพรเหล่านั้นล้วนเป็นสมุนไพรชั้นสูง และการเพาะปลูกพวกมันให้กลายเป็นสมุนไพรพลังฌานย่อมต้องใช้เวลาสามเดือนหรืออาจนานกว่านั้น แต่สมุนไพรในมือท่านพวกนี้เป็นของธรรมดา ดังนั้นท่านจึงปลูกพวกมันได้ภายในสิบวัน!" 

ตอนนั้นเองที่อวิ๋นลั่วเฟิงเพิ่งเข้าใจว่านางเข้าใจความหมายของเสี่ยวโม่ผิดตั้งแต่แรก 

"ช่วยเอาพลั่วมาให้ข้า ข้าจะเริ่มปลูกสมุนไพรพวกนี้ เราจะใช้สมุนไพรนี่มาทดสอบความมหัศจรรย์ของแปลงสมุนไพรกัน!" อวิ๋นลั่วเฟิงขุดสมุนไพรจากพื้นดิน นางหันมามองเสี่ยวโม่และออกคำสั่ง 

เสี่ยวโม่กระแอมก่อนจะเร่งนำพลั่วออกมาและเดินตรงไปหาอวิ๋นลั่วเฟิงอย่างกระตือรือร้น จากนั้นเขาก็ช่วยนางปลูกสมุนไพรในแปลงปลูก 

.... 

เมื่อวิ๋นลั่วเฟิงออกจากโลกคัมภีร์เซียนโอสถก็เป็นเวลาดึกมากแล้ว ตั้งแต่นางมีคำสั่งไม่ให้ผู้ใดรบกวน จนถึงตอนนี้ก็ไม่มีผู้ใดกล้ารุกล้ำเข้ามารบกวนนางในภูเขา 

จากนั้นนางมุ่งหน้าไปที่ห้องครัว  

พวกสมุนไพรเจริญเติบโตเพียงพอแล้ว ดังนั้นตอนนี้จึงเป็นเวลาที่เหมาะสมในการเริ่มปรุงน้ำยาผสานฌานเสียที!  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น