เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 14/1 ห่วงใย

ชื่อตอน : ตอนที่ 14/1 ห่วงใย

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2562 10:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14/1 ห่วงใย
แบบอักษร

ชยากรเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องด้วยความร้อนใจไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ที่ผ่านมาบิดาสุขภาพแข็งแรงมาโดยตลอดจึงมองข้ามเรื่องนี้ไป และงานที่บริษัทก็ยุ่งมากบวกกับมีเรื่องของบัวบงกชเข้ามาจึงไม่ได้กลับบ้าน ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกจึงเกิดช่องว่างขึ้น และพักหลังก็ไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่ราวน้ำกับไฟไม่มีผิด แต่เขาก็ไม่ปรารถนาจะให้ท่านเป็นเช่นนี้แวบนั้นความกลัวแทรกซึมขึ้นมาทันที  

ในขณะที่บัวบงกชวิ่งตามเขาออกมาและกระโดดขึ้นรถมาจนมาถึงโรงพยาบาล และมานั่งรอด้วยความรู้สึกที่หวาดหวั่นไม่ต่างกัน แม้ก่อนหน้านี้ทั้งสองจะมีปากเสียงกันแต่พอเกิดเรื่องนี้ขึ้นต่างฝ่ายต่างก็ลืมสนิทเพราะไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการให้กำลังคนป่วย  

เธอเห็นสีหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยความกังวลใจจึงเดินไปดักหน้าแต่ทว่าอีกฝ่ายกลับเดินหนีแต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างให้กำลังใจ “คุณพ่อคงไม่เป็นอะไรหรอก ถึงมือหมอแล้วอย่าห่วงไปเลยค่ะ” 

“ผมอยากอยู่คนเดียว..” น้ำเสียงนั้นนิ่งเรียบ 

ได้ยินเช่นนั้นเธอจึงเดินถอยออกมา แต่ก็ยังแอบมองอย่างอดห่วงไม่ได้ เพราะรู้ว่าชยากรรักบิดามากไม่อย่างนั้นก็คงไม่ยอมแต่งงานกับเธอตามคำร้องขอเป็นแน่ อะไรที่ทำให้เขาสบายใจได้เธอก็พร้อมจะทำเพื่อไม่ให้มันเลวร้ายไปกว่านี้  

ทุกนาทีผ่านไปด้วยความทรมาน และนานนับชั่วโมงแต่ก็ยังไม่มีหมอออกมาจากห้อง เธอจึงเดินออกไปข้างนอกและกลับเข้ามาพร้อมกับน้ำดื่มก่อนจะยื่นให้เขา 

“ดื่มน้ำเย็น ๆ ก่อนค่ะ” 

“ขอบใจมาก”  

เขารับน้ำจากเธอโดยไม่มองหน้าก่อนจะยกขวดน้ำขึ้นดื่ม ไม่นานหมอออกจากห้องไอซียู ชายหนุ่มรีบถลันเข้าไปทันที พอทราบว่าบิดาอาการพ้นขีดอันตรายและเข้าไปเยี่ยมได้ก็ทำให้เขาเบาใจขึ้นมาบ้าง ก่อนจะเลี่ยงไปคุยกับหมออีกทางปล่อยให้ทุกคนเข้าไปในห้องของบิดา 

บัวบงกชและทุกคนอยู่ในห้องผู้ป่วยโดยที่นายชัยยายังไม่รู้สึกตัวก่อนที่ชยากรจะกลับเข้ามาในห้องและมองบิดาที่หลับตานิ่งอยู่ ทำให้เขาไม่ค่อยสบายใจนักเมื่อหมอผู้ตรวจบอกว่าท่านเป็นโรคหัวใจขาดเลือดและยังมีโรคเบาหวานแทรกซ้อนอีกด้วย ทว่าหากเกิดภาวะเลือดหัวใจตีบอาจจะส่งอันตรายถึงชีวิตได้ ที่สำคัญอย่าให้คนป่วยตกอยู่ในภาวะเครียด 

“คุณหมอว่ายังไงบ้างคะ” เธอถามขึ้นอย่างห่วงใย 

เขาระบายลมหายใจออกมาเบา ๆ “คุณพ่อเป็นโรคหัวใจขาดเลือดและมีเบาหวานแทรกซ้อน” เขาเอ่ยเสียงเรียบ “รอดูอาการอีกวันสองวันถ้าไม่มีอะไรก็กลับบ้านได้ ช่วงนี้ผมอาจจะยุ่งมากยังไงก็ฝากคุณดูแลด้วยแล้วกัน” 

“ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจะดูแลคุณพ่ออย่างเต็มที่” 

ชายหนุ่มพยักหน้าเบา ๆ โดยไม่พูดอะไร และต่างคนต่างก็เงียบพยายามที่จะไม่ตอแยกันในภาวการณ์เช่นนี้ นอกจากทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด 

กระทั่งรุ่งเช้านายชัยยาเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา พอเห็นทุกคนพร้อมหน้าแม้ใบหน้าจะซีดเซียวแต่ก็มีแก่ใจยิ้มทักทายชยากรตื่นเต้นและดีใจเป็นอย่างมากเมื่อสีหน้าท่านดีขึ้นน้ำเสียงก็สดใจ แต่ยังเก็บอาการไว้ข้างในไม่ได้แสดงอาการใด ๆ ออกมา ก่อนที่เพื่อนสนิทอย่างนายพัลลภจะมาเยี่ยมแต่เช้าเมื่อรู้ข่าว บัวบงกชเห็นหน้าบิดาจึงเข้าไปสวมกอดท่านด้วยความดีใจ พอเห็นแบบนั้นชายหนุ่มจึงยกมือไหว้พ่อตาอย่างนอบน้อม 

“สวัสดีครับคุณพ่อ” 

นายพัลลภรับไหว้และยิ้มให้ก่อนจะเอ่ยขึ้น “พอรู้ข่าวจากบัว พ่อก็รีบมาโรงพยาบาลเลย” 

“ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ” 

“หมอนี่มันหนังหนาไม่เป็นอะไรง่าย ๆ หรอกอย่ากังวลใจไปเลย” นายพัลลภเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพูดต่อ “อีกอย่างก็มียายบัวคอยดูแลอย่างใกล้ชิดคงไม่เป็นอะไรแล้วละ” 

ชยากรเพียงแค่ยิ้มเท่านั้น ก่อนจะเอ่ยกับบิดา “เป็นยังไงบ้างครับคุณพ่อ” 

“แกห่วงพ่อเป็นด้วยหรือตากร ปกติเห็นตะลอนเที่ยวไม่เว้นแต่ละวัน” เสียงนั้นแกมประชดชันนิด ๆ  

“ไม่เอาน่าชัยยา” เพื่อนสนิทรีบปรามเมื่อเห็นสีหน้าลูกเขยเจื่อนไป “ลูกชายห่วงพ่อแทบแย่นั่งเฝ้าทั้งคืน คงไม่มีลูกคนไหนอยากเห็นพ่อในสภาพนี้หรอก…จริงไหมกร” 

ชายหนุ่มไม่ตอบเมื่อสิ่งที่บิดาพูดมันเป็นเรื่องจริง เขาไม่ค่อยได้กลับบ้านและยังปล่อยให้บัวบงกชเป็นคนดูแล พอท่านไม่สบายขึ้นมาทำให้เขารู้สึกผิดไม่น้อยจึงได้แต่นิ่งเงียบ 

“วันนี้มีประชุมบอร์ดผู้บริหารไม่ใช่หรือ งานสำคัญขนาดนี้ทำไมยังมายืนเสนอหน้าอยู่ได้ ไม่ไปบริษัทอีกล่ะ ป่านนี้คณะทำงานไม่รอกันแย่แล้วเหรอ” คนพูดปรายตามองบุตรชายเล็กน้อย “ไม่ต้องห่วงหรอกน่าฉันหนังเหนียวไม่ตายง่าย ๆ หรอกยังอยู่สู้รบกับแกได้อีกนาน” 

“ผม…” ชยากรพูดไม่ออก แม้พักหลังจะไม่ลงรอยกันแต่เขาจะปล่อยให้ท่านตกอยู่ในสภาพนี้ได้อย่างไรกันเล่า เพราะเขารู้จักท่านดีกว่าใคร ท่านมักจะให้ความสำคัญกับเรื่องงานโดยไม่ห่วงสุขภาพของตัวเอง 

“ยืนบื้ออยู่ทำไม ก็ไปสิ” นายชัยยาตะคอกเสียงดังแม้จะไม่มีแรงก็ตาม “เป็นผู้บริหารควรรู้จักหน้าที่” 

“แต่คุณพ่อไม่สบายอยู่นะครับ ผมจะไปก็ต่อเมื่อคุณพ่ออาการดีขึ้นแล้ว” 

“ฉันสบายดีจะไม่สบายก็เพราะเห็นหน้าแกนี่แหละ อย่างแกดูแลฉันได้หรือไงถ้าไม่ใช่หนูบัว แกจะไปไหนก็ไปเห็นหน้าแกแล้วฉันหมดแรง หายใจไม่ออกขึ้นมาดื้อ ๆ ” ผู้สูงวัยพูดก่อนจะค่อย ๆ หลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า 

นายพัลลภเห็นท่าไม่ดีเพราะไม่รู้ว่าสองพ่อลูกมีปัญหาอะไรกันหรืออาจจะเพราะเรื่องแต่งงานทำให้ทั้งสองมีรอยร้าวเกิดขึ้น แต่คนอาบน้ำร้อนมาก่อนย่อมมองออกจึงพยักหน้าให้ชยากรทำตาม ไม่ควรขัดใจคนที่กำลังป่วยเพราะจะบั่นทอนจิตใจให้แย่ไปมากกว่านี้ 

                   “ถ้างั้นผมขอเข้าออฟฟิศแล้วจะรีบกลับนะครับ” เขาหันไปหาหญิงสาว “ฝากคุณพ่อด้วยนะบัวบงกช” 

                   “ไม่ต้องห่วงทางนี้ค่ะ คุณสบายใจได้” 

พอได้ยินแบบนั้น นายชัยยาจึงสวนขึ้นทันควัน “มีหนูบัวคอยดูแลพ่อทั้งคนจะห่วงทำไมนักหนา…จริงไหมหนูบัว น้ำหน้าอย่างแกคงไม่มีปัญญามาดูแลฉันหรอก นอกจากไปค้างคอนโดนอนกับคนอื่น” 

แม้จะป่วยยังไงแต่คนเป็นพ่อก็ยังมีแรงแขวะบุตรชายได้ตลอด ก่อนจะเข้าโรงพยาบาลอาการแน่นหน้าอกและเหนื่อยหอบก็เป็นมาหลายวันแล้วบางวันถึงกับหน้ามืดใจสั่นเลยทีเดียว และคนที่รู้ดีคือบัวบงกชแต่ชยากรกลับไม่รู้เรื่องนี้เพราะเขาไม่ค่อยกลับบ้าน เป็นเหตุผลให้นายชัยยาไม่ค่อยพอใจบุตรชายเพราะเข้าใจว่าขลุกอยู่กับดาราคนดังจนเกิดช่องว่างระหว่างพ่อกับลูกขึ้น 

บัวบงกชไม่พูดอะไรสักคำเพราะเกรงว่าจะทำให้สองพ่อลูกบาดหมางใจกันไปมากกว่านี้ พอเห็นสีหน้าเขาแล้วก็ทำให้เธอลำบากใจไม่น้อยแม้คนเป็นพ่อจะอยู่บนเตียงคนไข้แต่ยังมีแก่ใจหาเรื่องชวนลูกชายทะเลาะได้ตลอดเวลา แต่เธอก็อยากให้กำลังใจเพราะรู้ดีว่าเขารักบิดามากแม้จะมีเรื่องขัดแย้งกันและเธออาจจะเป็นต้นเหตุของเรื่อง 

“ขอตัวนะครับ” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะยกมือไหว้ผู้สูงวัยทั้งสองและเดินออกจากห้องไป 

แม้จะรู้สึกน้อยใจอยู่บ้างที่บิดาให้ความสำคัญกับคนอื่นมากกว่าลูกของตัวเอง แต่ในสถานการณ์เช่นนี้เขาควรจะเก็บเรื่องนี้เอาไว้ก่อน แต่ถึงอย่างไรก็ไม่มีวันยอมให้บัวบงกชมายืนชูคอในบ้านเป็นแน่ เพราะเธอคนเดียวทำให้ทุกอย่างในบ้านเปลี่ยนไปจนเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมากมาย 

++พอมีปัญหาสงครามก็เริ่มสงบลง ไม่รู้จะเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีไหม ฝากติดตามด้วยนะคะ ดาวน์โหลดอีบุ๊คได้แล้วทาง www.mebmarket.com หรือส่ังจองหนังสือได้ที่ เพจ เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์ ขอบพระคุณสำหรับการติดตามนะคะ++ 

ความคิดเห็น