ละอองพราว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CHAPTER 10 : อยาก…เจ็บก็ยอม NC+++

ชื่อตอน : CHAPTER 10 : อยาก…เจ็บก็ยอม NC+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2562 21:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 10 : อยาก…เจ็บก็ยอม NC+++
แบบอักษร

CHAPTER 10 : อยาก…เจ็บก็ยอม NC+++ 

 

 

โอโซน : 

“ญานิน มีสติหน่อย...หลังจากนี้ เกิดอะไรขึ้น อย่ามาโวยวายทีหลังนะ” 

 

“ทำซิ...ได้โปรด ทำให้หน่อย” ยัยตัวเล็กมองผมด้วยสายตาหวานเยิ้ม ออดอ้อนและยั่วยวนสุดๆ...ถึงตอนนี้ผมก็ยังเปิดน้ำลงอ่างไม่ได้ เธอติดหนึบ ไม่ให้ผมขยับไปไหนเลย 

 

“เดี๋ยวลุกไม่ไหวนะ จะเจ็บจนลุกไม่ไหว เพราะความต้องการจากยานั่น เข้าใจมั้ยนิน?” ผมตบแก้มเธอเบาๆ เพื่อเรียกสติทั้งๆที่รู้ว่ามันยากมาก ถ้าคืนนี้ผมทำ บวกกับฤทธิ์ยาที่ญานินโดนเข้าไป เธอจะร้องขอผมไม่หยุด แล้วพอรู้ตัวอีกที ญานินนั่นแหละที่จะเจ็บทั้งตัว เจ็บทั้งใจ 

 

“อยาก…เจ็บ ก็ยอม” สิ้นเสียงแผ่วๆ เธอก็พุ่งตัวจู่โจมจูบผม จูบที่เธอหวงนักหวงหนา ไม่ให้ผมจูบเธอในตอนนั้น...แต่ตอนนี้เธอกำลังทำมันซะเอง 

 

“อืม…อ่าส์ นิน…ซี๊ด” ผมถึงกับหลุดคราง อดซี๊ดปากไม่ได้ เมื่อเธอวางมือลงบนลำกายแกร่ง ถึงแม้จะมีเกงเกงยีนส์ แต่เธอคลึงมัน เธอทิ้งน้ำหนักมือหนักเบาสลับกันสะเปะสะปะไปหมด 

 

“ทำให้ได้รึยัง?...จับให้บ้างซิ” โอย…ยั่วสุดๆ พูดแบบนี้ ทำแบบนี้ ไอ้โอโซนจะไม่ทน พรุ่งนี้จะเป็นยังไง ค่อยว่ากัน 

 

“มานี่เลยยัยตัวดี มันน่านัก” ผมสอดแขนเข้าไปใต้วงแขนของเธอ อุ้มเธอขึ้นจากอ่าง แล้วยัยตัวดีก็ตวัดขารัดเอวผม กอดคอผมทันที    

 

“อืม เร็วซิ” ไม่พูดเปล่า พอผมวางเธอลงบนเตียง เธอก็กระชากเสื้อของตัวเองจนขาดวิ่น เป็นผมที่ต้องถอดให้เธอ ตามด้วยบราเกาะอกลายลูกไม้สีขาว กางเกงขาสั้น แล้วพอมันหลุดไปก็ทำให้ผมตาโต ใจสั่น...อื้อหือ! กางเกงชั้นในลูกไม้โคตรบาง โคตรหวิว โคตรยั่ว...แค่นี้ผมก็กระตุกไปทั้งลำกายแล้ว ยัยตัวดีเอ๊ย 

 

“เฮ้ย! นิน!”   

 

“ลีลา!” เธอผลักผมให้ลงมายืนข้างเตียงแล้วรีบถอดเสื้อผ้าให้ผม จนอยู่ในสภาพนุ่งลมห่มฟ้า...เห็นท่าทีก๋ากั่นของเธอแล้ว ผมก็ช้อนตัวบางขึ้นไปนั่งบนตู้เก็บของที่สูงประมาณเอวผม กระตุกสายกางเกงชั้นในตัวยั่วออก เท่านั้นก็เห็นหมด เพราะยัยตัวดีนั่งถ่างขาอล่างฉ่าง จือปากแล้วมองผมด้วยดวงตาปรือเยิ้มต็มที 

 

“เก่งนัก ทำเองดีมั้ย?”   

 

“พี่โอโซน ทำให้หน่อย...เร็วเข้าเถอะ” เสียงหวานๆ แต่แฝงไปด้วยความเซ็กซี่ ทำเอาผมฟิวส์ขาด...ด้วยความที่อยากลงโทษคนแต่งตัวไม่เกรงใจผัว เลยไม่ให้ในสิ่งที่เธอต้องการเดี๋ยวนี้ ผมบดจูบลงที่สะดือเล็ก มือข้างซ้ายกอดรัดเอวบางไว้ มือข้างขวากดและสะกิดสะเกาที่อุ้งเท้าน้อยข้างซ้ายของเธอ 

 

“อิ อะ อ๊าาา… อ๊ะ อ๊าาา เสียว อ่ะ อ๊า พอก่อน อ๊าาา ซี๊ด…อ๊าๆ” ญานินร้องครางลั่น เกร็งกระตุกอย่างรุนแรงไปทั้งร่าง เธอจิกข่วนบ่าผมจนแสบไปหมด...ผมจึงค่อยๆลากปลายลิ้นลงมาที่กลีบผกาสีหวานระเรื่อ ตวัดโฉบไปโฉบมาสามสี่ที แล้วเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหวาน 

 

“ทีหลังอย่าแต่งตัวแบบนี้อีก ผัวไม่ปลื้ม จำไว้” พูดจบผมก็ตวัดลิ้นเลียน้ำหวานฉ่ำ เกร็งลิ้นอุ่นแล้วดันเข้าร่องสีสด กระดกรัวๆ จนคนตัวเล็กร้องครางระทวย ผมจึงเปลี่ยนจากลิ้นสากเป็นนิ้วกลางเรียวยาวแทน กระแทกกระทั้นมันเข้าไปจนสุดนิ้ว รัวใส่ความคับแน่นรัดรึงจนเกิดเสียงดัง พอเห็นเธอเชิ่ดหน้า กัดปาก ก็ซัดนิ้วนางเข้าไปเพิ่ม รัวเน้นๆ งอนิ้วเป็นตะขอ บดครูดจุดเสียวด้านในของเธออยู่หลายครั้ง 

 

“อ๊ะ อ๊าๆๆ มะ…ไม่ไหว อ๊า เสียว ไม่ไหว มัน โอย…อ๊ะ อ๊าาา!” แล้วเธอก็ปลดปล่อยมากมาย ร่องแน่นคายน้ำออกมามากจนมือผมเปียกชุ่ม มิหนำซ้ำยังหยดลงพื้นอีก...ผมค่อยๆชักนิ้วออกมา แต่ปากทางร่องหวานยังคงขมิบยิกๆๆ...อ่า มันน่าจับกระแทกถี่ๆนัก แม่ตัวดี 

 

“เอาอีก” เธอเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยสายตาเว้าวอน ไม่พอเท่านั้น ยังกอดผมเป็นลูกลิง พรมจูบไปทั่วหน้าท้องแกร่ง ปลุกความเป็นชายให้มันลุกโชนขยายขนาดมากกว่าเดิมเพียงแค่จูบหน้าท้อง  

 

“เร็วซิ หาอะไรอยู่?” ยัยตัวดีถามผมด้วยน้ำเสียงเหวี่ยงๆวีนๆ เธอลงจากตู้แล้วไปนอนอ่อยผมอยู่บนเตียง  

 

“คอนดอม” ผมต้องแสร้งตามน้ำไปก่อน เธอบอกไม่อยากท้องไงล่ะ...ทำแบบนี้เธอจะได้ตายใจว่าผมก็ไม่อยากให้เธอท้องเหมือนกัน อีกอย่างเธอเคยว่าๆผมเห็นแก่ตัวที่ไม่ป้องกันเอง   

 

“รอไม่ไหวแล้วพี่โอโซน ได้โปรด อย่าแกล้ง อ่า” เธอพูดพลางบีบเคล้นเต้านมอวบเต่งไปด้วย 

 

“อย่ามาว่าแล้วกัน ว่าพี่เห็นแก่ตัว” เข้าทางผมจนได้   

 

“ช่วยหน่อย เร็วเถอะ”   

 

“อยากได้พี่ขนาดนั้นเลยเหรอ?”    

 

“ที่สุด” สิ้นเสียงนั้น ผมก็กระโจนขึ้นเตียง คุกเข่าแทรกกลางหว่างขาเรียวที่ชันขึ้น จับกายแกร่งบดบี้กลีบเกสรสาว แหวกทางเข้าหาร่องแน่นแล้วดันกายใหญ่ใส่ความอ่อนนุ่มทันที 

 

“อ๊า!!!” ญานินสะดุ้งเหมือนครั้งแรกที่เรามีอะไรกัน มือบางป้องปากตัวเอง นอนน้ำตาซึม   

 

“พี่ขอโทษ ที่ทำแรงเกินไป...ให้เอาออกก่อนมั้ย?” 

 

“ไม่…ทำเลย ขยับเลย”   

 

“อ่า ซี๊ด…แมร่งตอดแรงไปแล้ว แน่นไปหมด ใครจะทน” ผมพยายามที่จะค่อยเป็นค่อยไป แต่พอได้ยินเสียงเธอบอกให้ขยับเร็วๆ ก็เข้าทางผม...ซัดร่องแน่นนุ่มๆ จนสาวเจ้าครางไม่ได้สับ  

 

“อ๊า อิ อ๊าๆ!…อ๊า อั๊ย อ่ะ อ๊า” 

 

“เตรียมตัวเสียวจนแทบขาดใจได้เลย” พูดจบผมก็ดันขาเรียวเล็กไปแนบอกตูมเต่ง ส่วนอีกข้างจับถ่าง กดแนบลงกับพื้นที่นอนนุ่ม โหมกายสาดซัดความแข็งขึง จ้วงแทงความอ่อนนุ่มอย่างหนักหน่วง กระแทกกระทั้นมันรัวๆเน้นๆ ซอยถี่ยิบ จนแทบไม่ได้หายใจหายคอ สอดใส่เข้าออก บดขยี้ร่องรัดรึงจนมันร้อนระอุมากกว่าเดิม  

 

“โอย อ๊ะๆๆๆ! อือ อ๊าาา อ๊า”   

 

“ลึกๆ แรงๆแบบนี้ไหวมั้ย?...อ๊ะ ชอบมั้ยนิน?...เอาแบบนี้มั้ย?”   

 

“อิ อ๊า! แบบนี้ อ๊ะๆ” ญานินตอบไม่เต็มเสียงนัก เธอขยุ้มผ้าปูที่นอนจนมันยับยู้ยี้ แอ่นสะโพกรับความใหญ่โตเข้าไปเต็มเปา ยิ่งโดนผมวนสะโพกใส่ แล้วกระทุ้งหนักๆ เธอยิ่งร้องเสียงหลง ไม่คิดมาก่อนเลยว่าญานิน พอโดนยาแบบนี้เข้าไป จะร้อนแรงได้ขนาดนี้ ทั้งๆที่เธอก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายด้วยซ้ำ แต่ภายในกายเธอที่เคยทำให้ผมลุ่มหลง คลั่งไคล้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้สัมผัส ยิ่งดึงดูด ยั่วยวน จนผมหยุดตัวเองไม่ได้...ฉวยโอกาสตักตวงความสุขล้นเข้าตัวอย่างหน้าด้านๆ 

 

“อ๊าาา!…อะ โอย อ๊ะ อ๊า!” เธอถึงจุดปลดปล่อยไปในที่สุด แต่ผมก็ไม่ได้หยุดพัก ตอกยัดความเป็นชายเข้าใส่ร่องคับตึงลึกสุดทาง ชนความอ่อนนุ่มด้านใน จนเธอสุขสมไปอีกครา 

 

“ซี๊ด…พี่ก็จะไม่ไหวเหมือนกัน” ผมเร่งเดินเครื่องเต็มสูบ เพื่อจะปลดปล่อยตัวเองในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า...กายผมกระตุกในร่องแน่นไม่กี่ที ก็ฉีดพ่นน้ำขุ่นคลักจนล้นทะลักร่องนั้น 

 

“อาาา…อืม” เสียงแผ่วๆของเราสองคนประสานกัน เมื่อได้ปลดปล่อยพร้อมกันทั้งคู่...ผมถอนกายออกมา แล้วก็อดที่จะมองร่องหวานที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำในกายผมไม่ได้ มันมากมายจนเลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปหมด...แต่ร่องสวาทนั้นก็ยังคงขมิบถี่ๆอยู่อย่างนั้น 

 

“พี่โอโซน”   

 

“หืม…จ๊วบ” ผมขานรับเสียงหวานๆของเธอที่เอ่ยเรียกชื่อผม พลางดูดดึงจุกสีหวานไปด้วย 

 

“อยากได้อีก...มากกว่านี้อีก” 

 

“พูดอะไร?...ไม่ได้ยิน” แกล้งทำเป็นหูอื้อ นานๆทีจะมีโอกาสทองแบบนี้ 

 

“อยากได้...พี่โอโซนอีก อือ อยากได้...มากกว่านี้” เวลายัยตัวดีออดอ้อนนี่มันโคตรน่ารัก น่าจับมารักๆๆ แบบไม่ต้องรู้จักคำว่าพอ 

 

“อ้อนขนาดนี้...ใครใจร้าย ไม่ให้ก็เกินไปแล้ว” ผมหอมแก้มนวลดังฟอด รีบพลิกยัยตัวเล็กให้นอนคว่ำ จับถ่างขา แล้วนอนทาบทับเธอไว้ ดันแก่นกายเข้าช่องทางอ่อนนุ่มอีกครา...ญานินงอขาขึ้น เท้าเรียวเกร็งงุ้ม เมื่อผมสอดเสยแก่นอุ่นเข้าออกในตัวเธอ ยิ่งโดนท่านี้ ยิ่งเสียวละซิท่ายัยตัวดี 

 

“อ๊าาา อ่ะๆ อือ” ญานินครางระทวยด้วยความเสียว แขนเรียวกอดรัดหมอนใบโตไว้แน่น  

 

“พี่โดนหนูนินรัดจนจะทนไม่ไหวแล้ว ซี๊ด…ตัวดี มันน่านัก” สิ้นคำก็จับเธอกระแทกไม่ยั้ง จนเตียงมันสั่นคลอน ทำย้ำๆเท่าไหร่ ร่องรัดรึงมันก็แน่นคับไม่แปรเปลี่ยน ทั้งดูดดึง ทั้งอุ่น เย้ายวนสุดๆ 

 

“อูย อิ อ๊ะ! เสียว…อ๊ะๆๆ! พี่ พี่โอโซน อ๊าๆๆๆ! ไม่ไหว อ๊า! จุก” เธอร้องบอกเมื่อผมรั้งสะโพกผายขึ้น จัดท่าให้ใหม่ งอขาเธอเหมือนกบแล้วกดแผ่นหลังบอบบาง ให้เธอนอนลงแนบกับพื้นนุ่ม แต่ก้นงอนเด้งถูกจับให้แอ่นขึ้น จากนั้นผมก็ตอกอัดเข้าไปเต็มแรงสุดโคน ปลายหยักพุ่งชนความอ่อนนุ่มด้านในเข้าอย่างจัง...แล้วเธอก็โดนทำอย่างนั้นจนน้ำในร่องสาวแตกซ่าน 

 

“อ่าส์ มันชิบหาย...ทั้งเสียวทั้งมัน ว่ามั้ย?” แบบนี้ให้เอาทั้งคืนยันสว่างก็ไหว ไอ้โอโซนไม่เกี่ยงอยู่แล้ว 

 

“อ๊ะ อื๊อ โอย…อ๊ะๆๆๆ” เหมือนว่าเธอจะไม่ค่อยรับรู้อะไรนอกจากความเสียดเสียว พอโดนผมจับเอนตัวมาด้านหลัง เธอก็นั่งงอขาราวกับกบซ้อนตักผมที่งอขาเช่นเดียวกันกับเธอ เรายังคงสอดใส่ไม่ได้หยุดพัก แม้จะเปลี่ยนท่วงท่าไปแล้วก็ตาม...ผมคว้าทรวงสลางไว้ด้วยมือซ้าย ส่วนมือขวาจับเอวบางไว้ ญานินดูเหมือนจะทรงตัวไม่อยู่ เอนหลังมาแนบชิดอกผม ร่างอ้อนแแอ้นถูกกระแทกจนสั่นระริก ใบหน้าหวานชื้นไปด้วยเหงื่อ แล้วยิ่งผมบีบผมคลึง ซุกไซร้ซอกคอ ร่องแน่นก็ยิ่งกระตุกตอดรัดอย่างรุนแรง สมกับแรงที่ผมสอดเสยกายใหญ่โตเข้าไปในร่องนั้นจริงๆ 

 

“หนูนิน”   

 

“อ๊ะ อือ…หืม?” 

 

“รู้ตัวมั้ย? เราทำพี่ปั่นป่วนไปหมดแล้วนะ”  

 

“อ่ะ อืม อ๊า อ๊าาา!” แทนที่เธอจะตอบผมมาก่อน เธอกลับชิงเสร็จก่อนซะงั้น...ฮึ่ม ยัยตัวดี ไม่ได้สนใจอะไรเลยซินะ...ก็เข้าใจว่าโดนยามา แต่นี่ก็น่าจะได้สติบ้างแล้วหนิ 

 

“เมื่อกี้พี่ถาม...ตอบมาก่อนได้มั้ย?” ผมหยุดขยับ ปล่อยให้เธอสุขสมนานๆ แล้วก็จะได้พักคุยกันด้วย 

 

“อื๊อ! หยุดทำไม?!...ใครบอกให้หยุด?!”   

 

“ก็เสร็จไปตั้งหลายครั้งแล้วไม่ใช่เหรอ?...พอได้แล้ว อยากลุกไม่ไหวรึไง? แค่นี้ก็เดินขาถ่างแล้วนะจะบอกให้”  

 

“ทำอีก...พี่โอโซน อย่าแกล้งได้มั้ย?” เธอไม่พูดเปล่าแต่ขยับสะโพกแบบเงอะๆงะๆ แต่นั่นก็ทำให้ผมเสียวได้ไม่น้อยเลยทีเดียว 

 

“ไม่ได้แกล้ง แต่เป็น...” ผมหยุดพูด...มันคงจะดูน้ำเน่าในสายตาเธอ หากจะบอกว่าห่วงเธอในเวลานี้  

 

“ถ้าไม่ได้แกล้งก็ทำซิ...ทำอีก” 

 

“พี่จะพาไปอาบน้ำ” ผมตัดบท แล้วถอนกายออกทันที หวังจะพาเธอไปอาบน้ำเย็นๆ จะได้ดีขึ้น...แต่ยังไม่ทันไร แค่ถอนกายออกมา ยัยตัวเล็กก็โวยวาย ทุบตีจิกข่วนอกผมไม่หยุด ทุบไปทุบมาก็จูบผมซ้ำๆ กดแนบริมฝีปากนุ่มลงมาย้ำๆ...นี่ไอ้ยาที่เผลอกินเข้าไป มันทำให้เธออารมณ์แปรปรวนได้ถึงเพียงนี้เลยเหรอ?...นึกอ้อนก็อ้อน นึกเหวี่ยงก็เหวี่ยง เลือกมาสักอย่างยัยตัวดี ทำแบบนี้พี่ไปไม่เป็น 

 

“อื้อ พี่โอโซน...ไม่ไปนะ อย่าไป”  

 

“ตอนไม่โดนยา ไม่เห็นอ้อนเก่งอย่างนี้”   

 

“ฮึกๆๆ...เอาซิ ไปเลย ผู้ชายไม่ได้มีแค่พี่คนเดียวสักหน่อย” พูดจบเธอก็ปาดน้ำตา แล้วลุกพรวด ก้าวขาลงจากเตียง แต่ก็เซจะล้ม ดีที่ผมเอี้ยวตัวไปคว้าเอวบางไว้ได้ทัน  

 

“มีสติหน่อย ยามันจะหมดฤทธิ์อยู่แล้ว ควบคุมตัวเองให้ได้ซิ”   

 

“หนูมันร่านเอง ไม่ใช่เพราะยานั่นหรอก”   

 

“หยุดพูดประชดประชันได้มั้ย?” 

 

“ฮึก มันทรมาน...ฮึกๆๆ” เธอเหลียวมามองผมทั้งน้ำตา...เห็นเธอเป็นแบบนี้ ผมก็สงสาร แล้วก็โมโหไอ้ปีใหม่ด้วย เล่นอะไรไม่เข้าเรื่อง 

 

“หนูนิน อย่าร้อง...ไม่ร้องนะ” ผมกอดเธอจากด้านหลัง บีบเคล้นอกตูมเต่งของคนบนตัก ลูบไล้กลีบเกสรสาวบวมเปล่งนั้นเบาๆ  

 

“อือ…อ๊ะ พี่โอโซน ได้โปรด...อีกแค่ครั้งเดียว” ผมอยากจะบอกออกไปเหลือเกิน ว่าถ้าให้ทำกับหนูนินพี่ทำให้กี่ครั้งก็ได้...แต่สภาพเธอในตอนนี้ มันไม่ควรที่จะทำ มันจะกลายเป็นผมเองที่เอาเปรียบเธอมากเกินไป...ผิดที่ตั้งแต่เริ่มผมไม่อ่อนโยนกับเธอ มันทนไม่ไหวจริงๆ...พี่ขอโทษนะหนูนิน 

 

“พี่ไม่ทิ้งหนูนินไปไหนหรอก”   

 

“อืม จุ๊บ” เธอหันมาจุ๊บปากผมอีกแล้ว...ไอ้โอโซนใจจะละลาย เพราะยัยเด็กพยายามห้าวซะแล้วซินะ...สุดท้ายแล้วผมก็ขยับตัว นั่งห้อยขาลงที่ปลายเตียง หมุนตัวเธอเข้าหาตัวเอง ญานินรีบนั่งคร่อมตักผม แล้วขยับตัวมาเบียดเสียดทันที แล้วจุกสีหวานที่แข็งเป็นไตก็บดบี้อยู่ที่แผงอกของผม 

 

“ซี๊ด!” ยัยตัวเล็กร้องออกมา เมื่อผมสอดแทรกกายอุ่นเข้าร่องแน่นชื้นแฉะ ซึ่งตอนนี้มันฉ่ำแฉะสุดๆ เพราะอัดแน่นไปด้วยน้ำขาวขุ่นในกายผม 

 

“เจ็บเหรอ?” 

 

“อือ…ทำเถอะ” เธอพยักหน้า แต่ก็ให้ผมเดินหน้าต่อ...เธอคงจะยังมีความต้องการอยู่ไม่น้อย ร่องแน่นถึงได้กระตุกยิกๆๆแบบนี้  

 

“พี่จะพยายาม...อ่า ไม่ทำแรงนะ” ผมพูดไป...แต่ก็ไม่รู้จะทำได้มั้ย...อะไรๆมันไม่เป็นใจเลย อยากจะอ่อนโยนสุดๆ แต่ว่า...เจอร่องหวานนี้ทีไร ผมอดใจไม่ไหวทุกที เหมือนถูกปลุกสันชาตญาณดิบเถื่อนออกมา ไม่ว่าจะพยายายามเท่าไหร่ มันก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า 

 

“อู๊ย!…ซี๊ด อ่ะ”  

 

“หนูนิน เจ็บเหรอ?” 

 

“ปะ…เปล่า อือ…เอ่อ มันเสียว...อ๊ะ! ลึกจัง อ๊า มันแน่น มันร้อนไปหมด”   

 

“เป็นอย่างนี้ จะให้พี่ทนไหวได้ไงยัยตัวดี?...หืม?...อ๊ะ เฉยๆซิ อยากนอนอ้าขาอยู่บนเตียงทั้งวันทั้งคืนหรือไง?...ไปจำมาจากไหน แบบนี้น่ะ?” เธอทั้งลูบไล้ ทั้งซุกไซร้ซอกคอผม แล้วยังเบียดอกโตๆใส่ผมอีก ร่อนสะโพกใส่อีกด้วยนะ และดูเหมือนจะจงใจตอดผมหนักๆด้วย 

 

“จำๆมาจากคนแถวนี้ อ๊ะ…ส่วน…เอ่อ ในนั้นน่ะ ก็มันเป็นแบบนั้นแล้วพี่ชอบไม่ใช่เหรอ?”       

 

คุณโอโซนเค้าผิดป่าวนะ???  

#แต่งนิยายฟรีมันดีอย่างนี้เอง มันมีความชิลอ่ะ แต่เราก็เต็มที่นะคะ ปล.ถ้าชอบ ไม่ชอบเม้นต์เป็น กลจ. จิ้มไลค์ อะไรให้ไรท์บ้างก็ได้นะคะ เอาที่สะดวกน้าาาาา ชิลๆ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ 

     

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น