Sologia
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Prologue

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 15

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2562 21:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Prologue
แบบอักษร

Prologue 

 

ปราสาท คอนต์เซอร์ฟิน, วันจันทร์ 28 ธ.ค. 2095, 00.35 น. 

แสงไฟอ่อนๆ ที่เปล่งออกมาจาก “อาร์มาธิส” เป็นแร่เปล่งแสงชนิดพิเศษ ที่จะเปิดปิดเองตามความเหมาะสมของแสง อย่างเช่นถ้าในห้องนั้นมืดมันก็จะสว่าง แต่ถ้าเอาไปในที่กลางเจ้ง มันก็จะไม่ทำงาน  

อาร์มาธิสถูกสร้างขึ้นมาโดยน้ำมือของมนุษย์ เป็นดั่งคริสตัลที่เปล่งประกายอยู่ในความมืด มันถูกติดอยู่ตามผนัง ให้แสงอ่อนๆ ตามทางเดินที่มืดสลัว 

ร่างของเด็กสาววัยสิบเอ็ดขวบที่วิ่งด้วยความเหน็ดเหนื่อย ผมสีเทาอมม่วงสลวยยาวถึงเอว ใบหน้าที่อ่อนวัยและนุ่มละมุน ร่างกายบอบบางในชุดนอนหลวมๆ เธอหายใจกระหืดกระหอบตามทางเดินยามค่ำคืน ใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความกังวลและเป็นห่วง น้ำตาที่คลออยู่ก็เตรียมจะหลั่งไหลออกมา ยิ่งวิ่งมากเท่าไหร่เสียงนั้นก็ใกล้มากขึ้นเท่านั้น... 

ใช่! เสียงกรีดร้องที่แผวเบา และค่อยๆ เจือจางไปเรื่อยๆ จนรู้สึกจะหายไปในอีกไม่ช้า เสียงร่ำร้องของเด็กชายที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว ราวกับถูกทรมานอย่างแสนสาหัส 

“เอสคิลุส...” 

เด็กสาวยืนหอบพร้อมกับครางชื่อออกมาด้วยความกังวล เธอยืนหยุดนิ่งอยู่หน้าประตูบานใหญ่หนึ่งบาน ภายในนั้นมีเสียงของเด็กชายที่กำลังกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดอยู่ ยิ่งเธอได้ยินมากเท่าไหร่ก็รู้สึกปวดร้าวในทรวงอกมากเท่านั้น 

เธอสแกนลายนิ้วมือเพื่อเปิดประตูเข้าไป... 

บานประตูที่เปิดออกเผยให้เห็นกลุ่มผู้คนจำนวนหนึ่งที่กำลังเฝ้ามองการกระทำที่ต่ำช้า ของชายคนหนึ่งซึ่งกำลังใช้เครื่องมือบางอย่าง กรีดลงไปที่เนื้อหนังของเด็กชายที่กำลังนอนนิ่งอยู่บนแท่นสีขาว โดยมีหญิงสาวเรือนผมสีเทาอมม่วงที่กำลังออกคำสั่งอย่างไม่ปรานี 

ร่างกายของเด็กชายนาม เอสคิลุส ที่นอนนิ่งอยู่บนแท่นนั้นเต็มไปด้วยเหงื่อที่ผสมกับเลือดจำนวนมาก รอยแผลที่ถูกฝังลงไปเป็นเส้นตรงที่แตกแขนงออกไปเหมือนรากไม้ตามร่างกาย ราวกับเป็นแผงวงจรอะไรสักอย่าง สติของเด็กชายยังคงอยู่ เขาหันมามองพี่สาวที่มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา 

“เอสคิลุส!” 

เธอร่ำร้องออกมาหลังจากที่เห็นน้องชายสุดที่รักต้องถูกทรมาน น้ำตาเธอไหลพรากเมื่อได้เห็นสิ่งนั้น 

“อนาสตาเซีย! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้คะ” 

หญิงสาวคนหนึ่งที่เฝ้าดูการกระทำนั้นโดยไม่ห้ามปราม เข้ามาเช็ดคราบน้ำตาที่อาบใบหน้าของเด็กสาว เธอคือหนึ่งคนที่มีใบหน้าเจ็บปวด เรือนผมสีทองเป็นลอนสวยงาม กับใบหน้าที่อ่อนวัยราวกับเด็กสาววัยรุ่น แต่ในความเป็นจริงนั้นเธอก็เป็นถึงน้าของเด็กสาวที่กำลังร้องหายอยู่ หรือก็คืออนาสตาเซียนั่นเอง 

“ท่านน้า! ทำไมถึงไม่ห้ามท่านแม่ล่ะคะ ทำไมต้องทรมานเอสคิลุสด้วย” 

“อเล็กต้า! พาอนาสตาเซียออกไปเดี๋ยวนี้เลย…” 

หญิงสาวผมสีเทาอมม่วงออกคำสั่ง แววตาสีทองของเธอเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด และเย็นชา ราวกับไร้ซึ่งความรู้สึกรักและห่วงใย 

“อนาสตาเซียคะ! พวกเราไม่ได้ทรมานเขาอยู่นะ ตอนนี้กำลังฝังวงจรเวทให้เอสคิลุสอยู่ เพราะแบบนั้นช่วยกลับไปที่ห้องนอนได้หรือเปล่าคะ?” 

อนาสตาเซียส่ายหน้าอย่างกลัวๆ พร้อมกับน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาไม่หยุด 

“ไม่! เอสคิลุสกำลังเจ็บปวดอยู่... ทำไมล่ะ ตอนนี้เอสคิลุสก็มีวงจรเวทอยู่แล้วนี่ ทำไมต้องใส่อีกด้วยล่ะ” หญิงสาวผมสีเทาอมม่วงเดินเข้ามาใกล้ จากนั้นเธอก็คุกเข่าลงและปัดคราบน้ำตาของอนาสตาเซียออก “ท่านแม่...เอเซีย” 

“อนาสตาเซีย!” 

ร่างกายของอนาสตาเซียสั่นหนักกว่าเก่า เพราะแววตาที่จ้องมองมานั้นช่างน่ากลัว นัยน์ตาสีทองที่เปล่งประกาย เป็นสัญญาลักษณ์ของตระกูล “เทสเซอร์ล่า” แน่นอน อนาสตาเซียก็มีเช่นกัน รวมถึงอล็กต้าที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วย แต่ทว่าความแตกต่างของเอเซียนั้นคือ ความเย็นชาและไร้ความรู้สึก 

เธอเป็นผู้หญิงที่มีแววตาน่ากลัว เรือนผมสีเทาอมม่วงของเธอเหมือนกับของอนาสตาเซีย กับใบหน้าที่คมสันและสวยงาม ร่างกายผอมเพรียวอย่างน่าเหลือเชื่อ ริมฝีปากสีม่วงอ่อน เธอเป็นคนที่แตกต่าง เพียงแค่มองก็ทำให้อนาสตาเซียเงียบและก้มหน้าลงเพื่อหลบเลี่ยงสายตาที่ทิ่งแทงคู่นั้น 

จากนั้นเอเซียก็โอบกอดอนาสตาเซียผู้เป็นลูก... แต่ทว่าไม่ใช่เพราะความเป็นห่วง แต่เป็นเพราะความ “รำคาญ” 

“ท่านแม่... ทำไมล่ะ เอสคิลุสพึ่งจะห้าขวบเองนะ ร่างกายของน้องยังไม่พร้อมที่จะรับถึงสองวงจรเวทหรอกค่ะ ท่านแม่หยุดเถอะ...” 

“อนาสตาเซียคะ รู้หรือเปล่าว่าทำไมแม่ถึงทำแบบนี้...” 

“…ไม่รู้ค่ะ...” 

“เพราะอนาสตาเซียอ่อนแอ... เอสคิลุสถึงต้องแข็งแกร่ง” 

จากนั้นนิ้วของเอเซียก็เปล่งแสงบางๆ ขึ้นมา เธอเอานิ้วนั้นไปจิ้มที่ท้ายทอยของอนาสตาเซีย จนอยู่ๆ เธอก็หลับลึกไปทันที จากนั้นเอเซียก็อุ้มเธอขึ้นมาในร่างที่ไร้เรี่ยวแรง และมอบให้กับคนรับใช้หญิงที่อยู่ใกล้ๆ  

“เอาเธอไปเก็บซะ!” 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น