little jn
Instagram-icon

❥ ขอบคุณรีดเดอร์สำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ชอบก็คอมเม้น จะกดไลค์ก็เอาจ้า เป็นมือใหม่หัดเขียน ก็ติชมได้ค่ะ ติดเหรียญบางตอน รอใช้กุญแจได้จ้า ❥

ตอนที่ 61 NC เบา ๆ

ชื่อตอน : ตอนที่ 61 NC เบา ๆ

คำค้น : melt me please , runxice , รัณย์ไอซ์ , ตอนที่ 61 , 61

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 172

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2562 21:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 61 NC เบา ๆ
แบบอักษร

มาถึงที่โรงพยาบาลในเวลาก่อนสิบโมงก็พาฉันมานั่งกินนมร้อนเพื่อรอเวลา เหมือนวันนี้คุณรัณย์จะดูลุกลี้ลุกลนแบบแปลกๆ ไม่รู้ว่าตื่นเต้นหรืออะไร ปกติจะไม่เคยเห็นท่าทางแบบนี้จากเขาเลยสักนิด 

           ก่อนจะถึงเวลาตรวจก็พาฉันมายื่นบัตรนั่งรอหน้าห้องตรวจ เตรียมพร้อมทุกอย่างมาก เขาจะกลายเป็นคนพ่อขี้เห่อลูกเกินไปแล้วนะ 

           “รีบมาทำไมพี่รัณย์ นัดสิบครึ่งไม่ใช่หรอ” 

           “เออ รีบ อีกสิบนาทีก็ครึ่งแล้ว” 

           “เห่อไปจริงๆ สงสารคุณไอซ์เลยครับ” 

           คุณหมอส่ายหัวแล้วก็เดินไปที่ห้องตรวจเพื่อตรวจคนไข้ต่อให้เสร็จ ผ่านไปสิบนาที คุณพ่อขี้เห่อได้แต่นั่งจ้องนาฬิกาแขวนผนังของโรงพยาบาล เหมือนว่ารอเวลานี้มานาน 

           “เชิญคุณลลิสาที่ห้องตรวจเบอร์ห้าค่ะ” 

           “ป่ะ ไอซ์ เรียกแล้ว” 

           “ใจเย็นๆ ค่ะ อย่าให้ไอซ์รีบลุก เดี๋ยวไอซ์จะล้มหรอกนะ” 

           “ขอโทษครับ” 

           มือของเขามาโอบพยุงฉันเดินเข้าในห้องตรวจ คุณพยาบาลได้แต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับท่าทางของคุณรัณย์ ฉันได้แต่ยิ้มเก้อๆ แบบแห้งๆ ส่งไปให้ 

           “ต้องขนาดนี้เลยหรอพี่รัณย์” 

           “ก็กลัวเมียล้ม” 

           “เชิญนั่งครับคุณไอซ์” 

           “ขอบคุณค่ะ” 

           “ช่วงนี้มีอาการอะไรไหมครับ” 

           “ไม่มีเลยค่ะ ปกติดี กินเยอะ นอนอิ่ม ไม่ค่อยเพลียแล้ว” 

           “งั้นเดี๋ยวหมอให้ไปเจาะเลือดรอนะครับ แล้วมาอัลตร้าซาวน์กันระหว่างรอผลเลือด” 

           “ได้ค่ะ” 

           คุณรัณย์ไม่ให้เดินไปคนเดียวกลัวเป็นเหมือนครั้งก่อนที่ไปเจาะเลือดแล้วหน้ามืดเพราะกลัวเข็ม ครั้งนี้เก็บเลือดไปสองหลอด โดนเจาะทั้งสองข้างพร้อมกับตรวจปัสสาวะไปด้วย ทุกอย่างเรียบร้อยก็กลับมาที่ห้องตรวจอีกครั้ง 

           “เชิญคุณไอซ์ขึ้นเตียงได้เลยนะครับ” 

           “ค่ะ” 

           “พี่รัณย์หลบไปก่อน ผมจะทำงาน” 

           “ก็กูอยากรู้นี่มึงจะทำอะไรบ้าง” 

           “คุณรัณย์ อย่าดื้อสิคะ” 

           “ผมไม่ทำอะไรคุณไอซ์หรอกน่า ไปนั่งตรงนั้นก่อน” 

           “แล้วกูรู้เพศได้เลยปะ” 

           “ได้พี่ แต่รอผมตรวจก่อนนะ” 

           โชคดีที่ใส่เสื้อเชิตและกางเกงสแลคแบบผ้ามาสะดวกต่อการเปิดท้องอัลตร้าซาวน์ ความรู้สึกที่เจลเย็นๆ ถูกบีบลงหน้าท้องแล้วก็มีเครื่องมือมาถูบนเจลให้กระจายตัว พร้อมกับหมอเรียกให้มองไปที่หน้าจอที่ตอนนี้ฉายภาพอะไรที่ฉันเองก็มองไม่ออกเหมือนกัน 

           “พี่เห็นตรงนี้ไหม ในถุงตรงนี้อะ ลูกพี่อยู่ในนี้แหละ” 

           “แล้วตรงไหนอีก” 

           “ตรงนี้ส่วนหัวนะ เพราะอายุครรภ์ประมาณ 16 สัปดาห์ก็จะเห็นเด็กชัดขึ้นละพี่ ตรงนี้หัว ตรงนี้ลำตัว” 

           “แล้วหน้าเหมือนใครวะ” 

           คำถามของคุณพ่ออย่างเขาถามโพล่งออกมา จนหมอได้แต่หันขวับไปมองหน้า พร้อมกับทำสีหน้าเอือมระอาอย่างสุดจะทนใส่ จนฉันอดขำไม่ได้ 

           “พี่เล่นตลกกับผมหรอ” 

           “กูหัวเราะไหม” 

           “จะรู้ไหมว่าหน้าเหมือนใคร เห็นแค่นี้ก็ยังบอกไม่ได้ไหมเล่า” 

           “ใครจะไปรู้วะ กูไม่ใช่หมอก็ถึงถามนี่ไง” 

           “รอลูกพี่คลอดออกมาก่อน ค่อยมาถามว่าหน้าเหมือนใคร” 

           “กูดูตอนนี้ไม่ได้หรอวะ” 

           “เด็กในครรภ์ก็เหมือนกันหมดแหละพี่ เขาดูพัฒนาการ การเจริญเติบโต การเต้นของหัวใจโน้น มาถามหาหน้าตาอะไรตั้งแต่ในท้องวะ” 

           “ก็ไม่รู้ถึงถามไงวะ” 

           “ผมก็บอกอยู่นี่ไงครับ ตอนเด็กป้าก็ให้กินปลาเยอะนะ ทำไมโอเมก้าสามมันไม่ช่วยพี่ด้านนี้เลยวะ ไปช่วยด้านไหนหมด” 

           “เดี๋ยวมึงจะโดนไอ้หมอ กวนตีน” 

           “เลิกเถียงกันเถอะค่ะ แล้วตอนนี้ลูกไอซ์ปกติดีใช่ไหมคะ ไม่มีภาวะแทรกซ้อนอะไรใช่ไหมคะหมอ” 

           “ไม่มีครับคุณไอซ์ ยังไงก็มาตามที่ผมนัดแล้วกันนะครับ” 

           “ได้ค่ะ” 

           “ไหนล่ะเพศ สรุปลูกของพี่ผู้หญิงหรือผู้ชายกันไอ้หมอ” 

           “เนี่ยพี่รัณย์ พี่ควรจะถามคำถามแบบนี้นะพี่ อย่าทำตัวเป็นเด็กไม่รู้เรื่องได้ปะพี่รัณย์ แล้วก็อย่าให้เมียพี่ขายหน้าได้ เข้าใจไหม” 

           “ไอ้หมา เอ้ย ไอ้หมอ..” 

           “จากที่ซาวน์ดูนะพี่ ไม่ยอมอ้าขาให้ดูเลย หนีบเอาไว้อยู่” 

           “อ้าวได้ไงกันลูกพ่อ ไม่ให้พ่อไปทวงสมบัติหน่อยหรอครับ” 

           “ไม่เขินก็รำคาญที่มีพ่อแบบนี้อะ” 

           “อ้าว...” 

           “มีอะไรจะถามอีกไหม ผมจะได้ไปตรวจคนอื่นต่อ” 

           “มี !” 

“ว่ามาครับคุณพ่อ” 

“สี่เดือนแล้ว กูจะปล้ำเมียตัวเองได้ยัง” 

           “โอ้โห้ แต่ละคำถาม นี่คือคิดมาแล้วใช่ปะเนี่ยะ อายแทนเมียพี่ซะจริง อย่าบอกคุณป้านะ ผมกลัวได้มุดดินหนี” 

           “อ้าวไอ้นี่” 

           “อ่ะๆ จริงๆ ก็มีได้แหละ แต่พี่อย่ารุนแรงนะ ห้ามท่ายาก พิสดารเด็ดขาด ไม่ใช่ว่าไม่เสี่ยงแท้ง ก็เสี่ยงได้หมดทุกกรณี ความเครียด ความกดดัน หรือแม้แต่เรื่องกระทบกระเทือนจิตใจ มีผลต่อเด็กในท้องและมีผลต่อการตั้งครรภ์ทั้งนั้น พี่ต้องระมัดระวังทุกอย่างที่ระวังได้ละกัน ถ้าหากว่ามีเรื่องอะไรที่รู้สึกว่าผิดปกติก็โทรหาผมได้ ถ้าให้ไปบ้านก็บอกคุณป้าทำอาหารให้ผมกินด้วยละกัน” 

           “สรุปจะมาดูหรือจะมากินพูดมา” 

           “ถ้าไปตรวจแล้วได้กินข้าวฝีมือคุณป้าก็ดีไง” 

           “งั้นถ้าว่างก็มาบ้าน มากินแล้วก็พกข้าวพกของที่ใช้ตรวจมาด้วยละกัน ถ้ามาก็โทรบอกป้าแจ่มเหมือนเดิม ไว้เจอกันที่บ้านพี่” 

           “ได้เลยพี่ ได้ล้างครัวแน่บอกเลย” 

           “เออ กูเชื่อ” 

           ฉันได้แต่ส่ายหัวให้กับสองคนนี้ยายน้ำขิงบอกแต่เล็กจนโตก็มีแต่แบบนี้ ทุกคนเป็นพวกกวนตีน นิดหน่อยก็เอาหมด แล้วก็ทุกคนไปบ้านกันได้อย่างอิสระ ถ้าไปเองไม่มีรถกลับก็มีคนไปส่งหรือคนไปรับ อย่างว่าแหละโตมาด้วยกันก็สนิทเป็นธรรมดา 

           กลับมาถึงบ้านเหมือนคึกคักเป็นพิเศษ ยิ้มร่ากับการได้เห็นลูกที่อยู่ในท้องของฉัน ถึงขั้นโทรบอกลูกน้องเอารูปจากการถ่ายอัลตร้าซาวน์คราวนี้ไปอัดกรอบหลุยส์จะเอามาติดห้องไว้เชยชม  

           “ปะไอซ์ ขึ้นห้องกัน” 

           “เดี๋ยวววว.. ไปทำไมคะ” 

           “ก็ไปทักทายลูกกันไง” 

           “ตอนนี้หรอคะ กลางวันเนี่ยนะ” 

           “ก็ตอนนี้หรือตอนไหนก็ได้หมดนั่นแหละ” 

           เหมือนแค่บอกเล่าพร้อมกับลากแขนฉันเดินขึ้นไปบนห้องพร้อมกับตะโกนไปบอกน้องอินที่กำลังเดินผ่านว่า ถ้าไม่มีอะไรด่วน ไม่ต้องขึ้นมาข้างบนนะ เดี๋ยวจะลงมาเอง น้องอินก็เหมือนจะเข้าใจความหมายอย่างดีเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไปในห้องครัวทันที 

           “เดี๋ยวสิคะ ใจเย็นหน่อย” 

           “เย็นไม่ไหวแล้วครับ” 

           พร้อมกับเอามือของฉันไปสัมผัสเข้ากับบางสิ่งตรงกลางกายที่ตอนนี้ตุงคับแน่นขึ้นมา ก่อนจะทำท่าอ้อนวอนอย่างสุดฤทธิ์ยิ่งกว่าตอนที่อ้อนพ่อแม่ซื้อของที่อยากได้ที่สุดในชีวิตวัยเด็ก 

           ไม่นานก็โดนจับถอดเสื้อเชิตพร้อมกับรูดกางเกงผ้าสแลคออกไป เหลือแค่บราเซียและแพนตี้เข้าชุดกัน ส่วนคุณรัณย์ก็ไม่น้อยหน้าเหลือแค่กางเกงในบ็อกเซอร์สีเทาที่ตอนนี้ตรงกลางเป้าตุงมากจนฉันต้องกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ 

           “สัญญาว่าจะทำเบาๆ ไม่รุนแรง” 

           ก่อนจะประกบจูบลงมาอย่างแผ่วเบา ห่างหายเรื่องอย่างนี้ไปนานตั้งแต่รู้ว่าท้องก็ไม่เคยได้มีอะไรกันเลย ความหอมหวานจากรสจูบรสสัมผัสที่คุ้นเคยทำให้เคลิ้บเคลิ้มไปอย่างง่ายดาย เหมือนโหยหากันแต่มีแค่ลูกในท้องมากั้นเราไว้ 

           “อื้อออ อย่ากัดนะคุณรัณย์ ไอซ์เจ็บ” 

           “ก็มันน่ากัดนี่นา” 

           “ถ้ากัดไอซ์ไม่ให้ทำแล้วนะ มันคัดอก” 

           “โอเค ไม่กัดแล้ว” 

           ก่อนจะเล้าโลม พะน้อพะเนากันอยู่สองนาน ปลดบราเซียที่เกะกะออกไปให้ทาง ก่อนจะค่อยๆ ลากลิ้นหนามาตรงแอ่งสะดือก่อนจะเอามือค่อยๆ เกี่ยวเอาแพนตี้เข้าชุดกันออกไป โดยที่เหวี่ยงไปทางไหนก็ไม่รู้ 

           จากนั้นก็เอามือมาแยกเรียวขาออกทั้งสองข้างก่อนจะซุกหน้าลงมาที่เนินสามเหลี่ยม เอานิ้วเรียวมาเขี่ยติ่งสวาทก่อนจะเอาลิ้นหนามาตวัดขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ แต่นิ้วเรียวก็ยังทำงานสอดประสานกัน ฉันได้แต่บิดเร่ากับการโลมเลียแบบนี้ของคุณรัณย์ 

           “อ๊ะ อ๊ะ คุณรัณย์” 

           “เบา อย่าทำแบบนั้นสิคะ อืออออ” 

           “อ๊ะ อ๊ะ ฮะ อ๊า” 

           “คะ คุณรัณย์ อย่าแกล้งไอซ์สิ อื้ออ” 

           “อะ อ๊ะ จะเสร็จจจ ไอซ์..” 

           “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ายยย” 

           ก่อนจะรู้สึกถึงการล่องลอยเหมือนอยู่บนก้อนเมฆที่หนานุ่มพร้อมกับสมองที่ขาวโพลน นอนหายใจหอบถี่แต่คุณรัณย์ก็เอาลิ้นหนาปาดขึ้นลงดูดชิมน้ำหวานที่ออกมาจากเนินสามเหลี่ยมนั้นอย่างเมามัน 

           “เห็นว่าไม่ได้เจอของใหญ่มานาน ซ้อมไปก่อน” 

           “คุณรัณย์แกล้งไอซ์” 

           “พร้อมเจอของจริงหรือยัง” 

           “ไม่เอาแล้วได้ไหมคะ” 

           “ได้ที่ไหน เสร็จแล้วจะทิ้งกันงั้นเลยหรอ” 

           ก่อนจะโน้มตัวลงมาล็อคฉันเอาไว้ ก่อนจะนอนจ้องตากัน ความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ ตั้งแต่ท้องมา โมเม้นนอนจ้องตากันแบบนี้ได้ห่างหายไป 

           “ไม่ได้นอนจ้องตาแบบนี้นานแล้วเนอะ” 

           “ไอซ์ก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน” 

           แล้วก็ค่อยๆ จับเรียวขาของฉันแยกออกจากกัน คุณรัณย์จับเอาแท่งยุทโธปกรณ์มาถูไถตรงเนินสามเหลี่ยมอยู่อย่างนั้นไม่ยอมเข้ามาสักที 

           “ไม่เอาสิ แกล้งไอซ์ทำไม มันเสียวนะ” 

           “อะๆ เอาจริงแล้วนะ” 

           ค่อยๆ ดันหัวเข้ามาทีละนิด ฉันรู้สึกอึดอัดมากเกือบสามเดือนที่ไม่ได้มีอะไรกันเลย ความรู้สึกเหมือนเริ่มต้นใหม่ก็ไม่ปาน ฉันเอามือแบบแขนของคุณรัณย์เพื่อระบายความเสียวซ่านที่เกิดขึ้น ก่อนจะดันเข้ามาจนสุดและแช่ค้างเอาไว้แบบนั้น 

           “คุณรัณย์ขยับสิทีสิคะ” 

           “จัดให้ครับ” 

           ก่อนจะเริ่มบรรเลงเพลงรักเพลงสวาทเหมือนที่เคยทำกันมา แต่คราวนี้ต้องคอยบอกและคอบเตือนว่าอย่าทำรุนแรง กลัวจะมีผลต่อลูกนะ 

           “อื้อออ อือ อื้ออ” 

           “ไอซ์ยังเจ็บอยู่ไหม” 

           “ไม่ค่ะ แต่อย่าทำแรงนะคะ” 

           “ขอเข้าไปทักทายลูกแบบนี้ทุกวันได้ไหม” 

           “เดี๋ยวลูกก็หัวเบะหรอก เข้าไปทุกวัน” 

           “ก็อยากให้รู้ว่าปะป๊ารักไง” 

           “ลูกจะรำคาญมากกว่าน่ะสิคะ” 

           “ไอซ์ ใกล้แล้วๆ” 

           “เบาๆ นะคะ อื้อ อื้อ อื้ออออ” 

           “อ๊าสสสส์” 

           ปลดปล่อยสมใจสมอารมณ์ของคุณพ่อแล้วก็แช่เอาไว้ เหมือนว่าไม่ได้ปลดปล่อยมานานรู้สึกน้ำจะเยอะและข้นเหลือเกินจนย้อนออกมาเลยนะ  เดี่ยวก็หาข้ออ้างมาทักทายลูกอีกแน่ๆ 

.......... 

เพิ่งจะว่างมาลงค่ะ 

วีคที่แล้วโอทีเลิกห้าทุ่มทุกวันและทำงานก็ทำทุกวันเช่นกัน 

วันนี้มาทดแทนให้เลย สิบหน้ากันไป 

ไว้จะมาลงใหม่อีกครั้งเมื่อว่างค่ะ พรุ่งนี้ก็ว่างแป๊บนึงเดี๋ยวแวะมาลงให้อ่านจ้า 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น