OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

ชื่อตอน : EP. 03 ตามตื๊อ [2/2]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 239

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2562 19:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP. 03 ตามตื๊อ [2/2]
แบบอักษร

EP. 03  

ตามตื๊อ 

[2/2] 

 

 

แต่เฮ้ย วันอาทิตย์ก็พรุ่งนี้แล้วสิ? ไม่ทันได้ตั้งตัวเลยแฮะ

‘ครับ ที่ไหนนัดมานะครับ ถ้าต่างจังหวัดผมไม่รับนะครับเพราะงานรีบ ผมเตรียมตัวไม่ทัน’

[เปล่าครับ พรุ่งนี้มาแต่งที่คอนโดผมครับ เดี๋ยวผมส่งโลเคชั่นให้]

‘กี่โมงครับ?’

[เช้าหน่อยครับ ผมมีถ่ายรายการตอนเก้าโมง]

‘ได้ครับ’

เฮ้อ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าอีกแล้วเหรอเนี่ย แต่ไปแล้วได้เงินก็คุ้มนะ ถ้าถ่ายรายการตอนเช้า ช่วงบ่ายก็คงเสร็จแล้วล่ะ แล้วดวงผมมันเป็นอะไรไม่รู้นะช่วงนี้ ตั้งแต่ได้แต่งหน้าให้พี่ดลก็ไม่มีใครติดต่อมาในวันที่ผมว่างเลยสักคน ลูกค้าเก่าก็จะทักมาถามว่าวันนั้นวันนี้ว่างไหม แต่พอผมไม่ว่างก็หายกันไปแล้วมีงานอีกทีก็จะทักมาถามกันใหม่ ไม่มีใครลงล็อควันหยุดอาทิตย์-จันทร์ของผมเลย ยกเว้นพี่มันนี่แหละ!

หรือผมเป็นช่วงดวงตก? พอได้แต่งหน้าให้พี่ดลลูกค้าคนอื่นก็หดหาย จากที่ทุกวันหยุดผมจะต้องมีงานแต่งหน้าสักงานหนึ่งล่ะนะ นี่ไม่มีเลย ว่างไม่ตรงกันสักคน

“ไอ้โน่ จะซ้อมต่อไหม?”

เสียงทุ้มของไอ้มินทร์ตะโกนเรียกผมอยู่ที่สแตนฯชั้นล่าง ทำให้พี่ดลเงยหน้าขึ้นมามองผมทีหนึ่งผมเลยรีบหลบตาเพราะแอบมอบเขาอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว มองเพื่อดูปฏิกิริยาน่ะครับว่าตอนตอบโต้กันในแชตเขาจะทำหน้ายังไง ทว่านอกจากนอนยิ้มผมก็ไม่เห็นว่าเขาจะมีอะไรนะ

“แล้วแต่ จะซ้อมก็ซ้อม”

“อีกเซ็ตนึงพอนะ กูอยากกลับไปนอน รอบนี้กูชนะมึงแน่”

ผมหอบข้าวของตัวเองลงจากสแตนมาไว้ชั้นล่าง ตอนนี้พี่ดลไม่นอนราบแล้วครับ เขาลุกขึ้นนั่งแล้วผมเลยเดินลงมาสะดวกหน่อย ทว่าขณะที่ผมกำลังจะวางทุกสิ่งลง โทรศัพท์ในมือผมก็สั่นเนื่องจากมีแจ้งเตือน

[คุณดลชอบทานอะไรเหรอครับ ผมจะสั่งข้าวเลี้ยงทีมงานจะได้สั่งเผื่อคุณด้วย]

‘อะไรก็ได้ครับ’

[เอาที่ชอบครับ บอกผมได้ จะได้รู้ว่าคุณแพ้อะไรไม่แพ้อะไร จะได้ระวังครับ เพราะเราคงได้ร่วมงานกันอีกนาน ผมควรรู้ไว้]

‘อะไรก็ได้ครับที่รสชาติไม่เผ็ด’

แค่ช่างแต่งหน้าจำเป็นต้องใส่ใจขนาดนี้ไหม? ผมว่าพี่มันจีบผมว่ะ ความรู้สึกในใจผมบอกมาแบบนี้ แต่ก็คงจีบไม่ติดหรอกครับเพราะไม่ว่าจะคุณซีหรือซีโน่มันคือผม แล้วผมกับพี่ดลแค่ทำงานร่วมกันก็เท่านั้นเอง ไม่มีอะไรเกินเลยพาให้เรื่องราวมันไปไกลได้มากกว่านี้แล้ว

ถ้าผมว่างพอที่จะรับงานเป็นช่างแต่งหน้าประจำตัวเขานะ ผมจะรีบกอบโกยเอาเงินเลย จะทำให้หลงผมจนต้องยกโฉนดที่ดินให้ผมเลยคอยดู อยากแก้เข็ดคนเจ้าชู้นัก!

“ไอ้โน่ มึงมองพี่ดลทำไมวะ”

กึก!ผมชะงักทันทีที่ไอ้มินทร์ชะโงกหน้ามาขัดจังหวะ แล้วพี่ดลก็ดันได้ยิน เขาหันมาหาผมพลางเลิกคิ้วขึ้นราวกับจะถามว่ามีอะไรหรือเปล่า แต่ผมก็ส่ายหน้าให้เป็นคำตอบ ก่อนเอี้ยวตัวเดินคล้องคอไอ้มินทร์ลงสนาม

“มึง พี่ดลมีแฟนหรือยังวะ?”

ผมกระซิบถามเพื่อนสนิทที่มันมักจะรอบรู้เรื่องชาวบ้าน

“ไม่มีมั้ง กูว่าพี่ดลเป็นเกย์แหละ เขาไม่ค่อยอะไรกับผู้หญิงนะมึง”

“มึงรู้ได้ไง?”

“ไม่รู้ดิ กูเคยเห็นเขาดูรูปผู้ชายโป๊ๆ ในมือถืออ่ะ กูเคยเดินไปทักเขาตอนเขาอยู่คนเดียวแล้วเขาก็รีบปิดรูปพวกนั้นเลย อ้อ แล้วพี่ฟ้ากิ๊กกูเคยเม้าส์ให้ฟังว่าพี่ดลเคยตามจีบรุ่นน้องคนหนึ่ง เป็นผู้ชาย ไอ้น้องที่ตาโตๆ ตัวขาวๆ รุ่นน้องเราอ่ะ ที่มันให้ช็อกโกแลตมึงวันวาเลนไทน์จำได้ปะ เออ ดีเนอะ พี่ดลจีบน้องมัน แต่น้องมันเสือกมาชอบมึง”

ห้ะ ใครวะผมจำไม่เห็นจะได้ คือผมมีเด็กหนุ่มน้อยมาตามจีบเยอะครับ ผมไม่ค่อยได้จำ

“ทำไมมึงเพิ่งมาบอก”

“ก็มึงเพิ่งถาม ปกติมึงอยากรู้เรื่องของใครที่ไหนกันล่ะ ถึงกูบอกไปมึงก็ไม่จำอยู่ดี แล้วเรื่องนี้กูก็ลืมไปแล้วด้วย”

“วันหลังเจอน้องเขาก็ชี้ให้กูดูด้วย”

“น้องเขาเหมือนมึงอ่ะ ตัวผอม สูง ขาวๆ ตี๋ๆ เหมือนกัน แต่มึงดูแข็งแรงกว่า เออว่ะ พอมองว่าน้องเขาเหมือนมึงก็เหมือนกันจริงๆ”

ผมสะอึกเลยครับ ทำไมคนที่พี่ดลชอบต้องคล้ายผมด้วย! แล้วทำเหมือนจะจีบคุณซี ผมก็นึกว่าพี่เขาชอบคนโตกว่า ดูเป็นผู้ใหญ่ ที่ไหนได้แอบจีบเด็กนี่หว่า ตกลงสเปคพี่ดลนี่เป็นแบบไหนกันแน่วะเนี่ย

“มึงสืบให้หน่อยดิว่าพี่ดลแอบชอบใครอยู่หรือเปล่า”

“เฮ้ย ไอ้โน่ มึงอยากรู้เรื่องพี่ดลไปทำไมวะ ทุกทีไม่เห็นจะสนใจ มึงกับเขาก็วนเวียนกันอยู่แบบนี้ตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสาม เขาเป็นเพื่อนพี่รหัสมึง ตอนกินเลี้ยงสายรหัสก็รวมทั้งสายมึงแล้วก็สายพี่ดล มึงกลับมาไม่เคยพูดถึงเขาสักคำ ทำไมวันนี้จู่ๆ ก็สนใจขึ้นมา?”

“กูแค่อยากรู้”

“มึงมีพิรุธ! นั่น มึงหลบตากูด้วย!!”

“ไร้สาระ”

ที่ถามเพราะอยากรู้จริงๆ นี่ว่าพี่ดลมีแฟนหรือยัง มีคนที่แอบชอบไหม ก็มันอดสงสัยไม่ได้ที่จู่ๆ เขาก็สนใจผมในอีกบทบาทหนึ่งขึ้นมาแบบไร้เหตุผล ผมแค่ไปแต่งหน้าให้เขาครั้งเดียว เราเจอกันแค่ครั้งเดียว ได้กินข้าวด้วยกันสองมื้อแบบทุลักทุเลด้วยซ้ำเพราะผมไม่เปิดมาส์กเลย เวลากินข้าวคือแง้มมาส์กด้านล้างแล้วยัดช้อนเข้าปากเท่านั้น มันควรจะดูประหลาดสิ ไม่ใช่มาปราบปลื้มจนอยากร่วมงานกับผมถึงขนาดเสนอเงินจำนวนมากมาให้ แบบนี้ไม่คิดว่ามันแปลกหรือไง

แล้วผมควรรู้เรื่องของเขาบ้างเพื่อที่จะได้เดาทางถูกว่าเขาเป็นคนแบบไหนกันแน่ ถ้าให้ดูภายนอกเขาเป็นผู้ชายมีเสน่ห์ ดูสดใส เข้าถึงง่าย ผมว่าผู้หญิงน่าจะชอบแบบนี้ ต่างจากผมเลยที่เหมือนกำแพงสีดำโง่ๆ แถมเข้าถึงยาก พูดน้อย ไร้เสน่ห์ในการมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น ถ้าผมหน้าตาไม่ดี หรือไม่เก่งกีฬา ผมว่าคงไม่ฮอตขนาดนี้หรอก

จะว่าไปผมกับพี่ดลก็ป๊อบปูล่าคนละด้านนะ ผมสายกีฬา เป็นผู้ชายมาดนิ่งลุคเย็นชา แต่พี่เขาสายเอ็นเตอร์เทน เหมาะกับการเป็นดาราแหละ ความฝันของเขาคืออยากเป็นนักแสดง เขาเรียนเอกการแสดงอ่ะเนอะแล้วก็หน้าตาดีด้วย ผมก็ไม่รู้ว่าไอ้ความแพรวพราวที่ดูเหมือนจะจีบของเขาน่ะมันคือตัวตนเขาปกติ หรือเป็นผมที่คิดไปเองว่าเขาสนใจผม มันทำให้ผมอยากรู้ครับว่าเขาเป็นคนยังไงกันแน่

จริงๆ ก็อยากจะให้เขาชอบคุณซีนะ ผมจะได้รวยไง ช่วงกอบโกยเลยนะนั่น! เพราะซีโน่ตอนนี้หรือคุณซีตอนนั้นมันคือคนเดียวกัน ถ้าผมไม่หลงกลไปกับคารมณ์เขาเสียอย่างเขาก็ทำอะไรผมไม่ได้ พูดจริงนะ ถ้าเขาทำท่าเหมือนสนใจผมอีกสักหน่อยผมจะรับงานเขาบ่อยๆ เลย ผมอยากเก็บเงินน่ะครับ เพราะไม่รู้ว่าผมจะสู้กับความฝันตัวเองไหวแค่ไหน ผมเป็นนักกีฬาแบดมินตันที่มีอนาคตไกลก็จริง แต่ผมมีปัญหาเรื่องกระดูกต้นคอครับ ผมปวดอยู่บ่อยๆ แหละ ช่วงไหนที่อาการกำเริบมันเจ็บร้าวไปถึงแขนเลย

ตุ้บ

ลูกขนไก่ร่วงกระทบพื้นเมื่อผมเคลื่อนตัวไปรับลูกไม่ทัน ตามมาด้วยเสียงบ่นของไอ้มินทร์

“ไอ้โน่ มึงไม่มีสมาธิเลยว่ะ เป็นอะไรวะ นี่กูตีลูกตรงๆ มึงยังวิ่งมารับไม่ทันเลย”

“เออ ขออีกรอบ”

ผมเดินกลับไปตั้งหลัก หันมองที่สแตนเชียร์พี่ดลไม่อยู่ที่เดิมแล้ว เขากำลังถ่ายทำอยู่ที่สแตนเชียร์อีกมุมหนึ่ง เห็นหน้าเขาแล้วก็แอบโมโหเหมือนกันนะครับ แม่งเอ๊ย ผมว้าวุ่นเรื่องเขาจนเสียสมาธิในการซ้อมเลย ตั้งแต่ใช้ชีวิตทั้งสองบทบาท ทั้งซีโน่ ทั้งคุณซี ผมไม่เคยสับสนความรู้สึกของตัวเองเท่านี้มาก่อน จนมาเจอกับพี่ดลนี่แหละ

ทำไมต้องมาทำเหมือนสนใจคุณซี แล้วทำไมคนที่เขาเคยจีบต้องลักษณะคล้ายผมที่เป็นซีโน่ด้วย ตกลงพี่ชอบแบบไหนกันแน่วะ!!

____________________________________ 

TALK 

ใครจะหวั่นไหวก่อนกันน้าาาาาาา ใครยังอ่านอยู่บ้างงง คอมเมนต์หน่อยยย มาลุ้นกันๆๆ 

 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

 

นิยายเรื่องนี้อัพ 4 ตอน จากทั้งหมด 7 ตอน +1 ตอนพิเศษ เพื่อประกอบการตัดสินใจในการซื้อรูปเล่มฮับ 

ความคิดเห็น