ตามฝันในคืนมืด

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 17 ทานที่เลือก

ชื่อตอน : ตอนที่ 17 ทานที่เลือก

คำค้น : ซอมบี้ พี่น้อง พลังพิเศษ ครอบครัว มิติ วาย

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 25

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2562 18:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17 ทานที่เลือก
แบบอักษร

ทางที่เลือก 

สวัสดีครับผมม่ เจ้าเดิมเพิ่มเติมคือ เราสองคนขอแยกทางกันกลับพวกพี่สกายครับ ผมไม่ถามเหตุผลใดๆจากพี่ ผมรู้แค่ทำให้พี่สบายใจนั้นคือที่สุดสำหรับผมละครับ เราสองคนยกรถบัสให้พวกเขาไปแลกกับรถจิ๊บที่ใช้ในการเดินทาง ตอนแรกพี่สกายค้านในเรื่องที่เราจะเดินทางทันที แต่เราสองคนพี่น้องยืนยันว่าจะแยกครับ แม้พี่สกายจะกอดผมแน่น ถามอย่างเศร้าๆว่าจะได้พบกันอีกไหม ไม่อยากให้แยกกันเลย ผมได้แต่ยิ้มให้ครับบอกไม่ตายก็คงได้เจอกันไม่วันใดก็วันหนึ่ง ทุกฝ่ายทำได้เพียงโบกมือลา โดยไม่กล่าวสิ่งใดอีก  

พอพวกเขาไปลับตา ผมก็หันไปถามพี่เรื่องเป้าหมายของเรา ได้ข้อสรุปว่า เราจะไปที่วัด โรงเรียน เพื่อช่วยคนอื่นๆพวกเราคาดเดาว่าน่าจะมีคนหลบภัยแถวนั้น แบบในหนังไง แต่เราก็จะพยายามระวังอะนะคนที่เลวก็มี ก็กลัวอยู่เหมือนกัน  

"พี่ครับจะไปวัดก่อนหรือจะไปที่ค่ายทหารก่อนไหม ระยะพอๆกันเลย" 

"พี่ว่าเราไปที่ค่ายทหารก่อนละกันนะไปดูสิว่าเป็นยังไงหากเราจะช่วยคนที่อื่นมาส่งเขาจะว่าไง พวกเขาจะเลวร้ายหรือเปล่า" 

"เราจะเข้าไปในรู้แบบไหนดีละ ดูสภาพหน้าตาเราแล้วกลัวว่าจะเป็นการเดินหาอันตรายมากกว่านะ"  

"หึหึหึ ไม่ว่าไงก็เลวร้ายทั้งนั้นละนะ" 

"เอางี้ไหม"เราหันหน้ามองกันตรงๆ  

"อย่าบอกนะว่า" "ใช่แล้ว" 

"แอบเข้าไป"พูดพร้อมกัน  

"หึหึใจตรงกันเลย ไหนลองพูดมาสิแผนจะตรงใจพี่ไหม"  

"อย่างที่บอกตอนแรก แอบเข้าไปดูก่อนหากพวกนั้นเข้าท่าก็ออกมาแล้วค่อยเข้าไปแบบธรรดาอีกที"  

"มันก็โอนะแต่เราต้องเผื่อด้วยนะว่าจะถูกจับได้หรือเปล่าอย่าลืมพวกที่มีพลังพิเศษนะมีทั่วไปนะน้องรัก" 

"จริงด้วยพี่ เช็คดูก่อนเนอะว่ามีพวกนั้นอยู่ปถวๆนั้นไหม หรือแอบได้เปล่า หากได้ไม่ได้ค่อยว่ากันอีกที"  

"อืมตามนั้น"  

เราตกลงกันเสร็จก็ขึ้นรถเดินทางไปใกล้ๆค่ายค่อยเดินต่อป้องกันการโดนเพ่งเล็ง ระหว่างทางมีซอมบี้อยู่เยอะทีเดียวแต่ไม่ถึงกับแออัด สุดท้ายเราก็ลงจากรถเป็นระยะเพื่อจัดการ แบบใช้ดาบคาตานะตัดหัวมัน ซึ่งจะได้ของที่ดรอปลงมาเข้ากระเป๋าเราเองรวมถึงผลึกต่างสีด้วย ดูเหมือนว่าพวกในเมืองจะมีซอมบี้ที่พัฒนาเยอะทีเดียว นอกจากนั้นยังได้พวกเนื้ออาหารน้ำด้วยนะที่ดรอปมาเราก็โยนลงไปที่รถบ้างไม่มากนักให้ดูได้ก็พอ  

อีก 10 กิโลถึงค่ายทหารแล้วเราจึงไปจอดรถในซอกตึกที่สแกนดูแล้วในรัศมีของเราพี่น้องไมม่มีใครหรือกล้องใดๆ เก็บรถพากันแบกกระเป๋าเป้ใบใหญ่คนละใบ เอ้เราบอกยังเราไปที่ค่ายในจังหวัดเพชรบูรณ์นะครับ 

ในกระเป๋าของเราสองคนก็มีไม่มากนะครับพวกบิสกิสเป็นแพค น้ำคนละ 2 ขวบ ขวด 1.5 ลิตร ละก็ขวดน้ำส้ม 1 ขวด นมกล่อง อีก 3 กล่อง มียาลดไข้ แก้แพ้ แก้อักเสบ อุปกรณ์ทำแผลกล่องเล็ก 1 กล่อง ปลากระป๋องอีกคนละ 2 ขวด คราวๆก็เท่านี้ครับในกระเป๋าของผมกับพี่เพื่อไม่ให้ผิดสังเกตนอกนั้นก็ปืนพก คนละกระบอก มีคาตานะเน็บข้างคนละเล่ม เท่านี้ก็หรูแล้วครับ 5555 

"พร้อมแล้วใช่ไหมม่" 

"ครับผม"ผมดึงผ้าปิดปากที่ทำติดกับชุดออกมาปิดปากครับ ดึงแว่นตาลงพร้อมกดล็อคชุดทันทีแล้วเราทั้งสองก็เดินออกจากซอกตึกอย่างระมัดระวัง เราเดินไปเรื่อยแล้วสังหารเหล่าซอมบี้ไปด้วย ระหว่างนั้นเรามีเดินมีถอยให้เหมือนว่าเราไม่ได้มีพลังไรมากมายซึ่งเป็นการปลอดภัยจากคนด้วย เราไม่รู้ว่าพวกที่มีพลังพิเศษจะมีพลังอะไรกันมั่งจึงต้องใช่วิธีนี้ เราเดินมาได้ 3 กิโลแล้วก็เห็นในค่ายมีรถออกมาสามคันคน 12 คน อาวุธหร้อมทีเดียว มีคนที่มีพลัง 2 คน มาด้วย ดูแล้วตรงมาที่เรา  

"พี่" "อืมพี่เห็นแล้ว"  

"คิดว่าไงครับ เอาไงต่อ"  

"เรื่องแผนก็ฟาวไง แต่น้องจะเอาพลังไรออกมาดี พี่เอาลมละกัน คนละหนึ่งอย่างพอนะ กันไว้ก่อน"  

"เคครับพี่ผมลมเหมือนพี่ได้ไหม หรือไฟดีครับ"  

"พี่ว่าเราเอาไฟไปเถอะ เผื่อให้ดูเหมือนเรามีพลังที่เสริมกันไงดีม่ะ"  

"ดีครับพี่ ได้เวลาสนุกแล้วสิ อีก 6 กิโลพวกนั้นจะมาถึงเราแล้ว คริกคริก"ปิดปากขำ 

"เราก็จัดการต่อเลยละกัน ท่าจะมีคนที่มีความสามารถรับรู้ได้ถึงตัวตนของเรานะ ม่ว่าไง"  

"ผมก้ว่างั้นอะพี่เราต้องระวังสินะเพราะยังไม่รู้ความสามารถของพวกเขาเลย"  

"อืม ไม่ลองไม่รู้ หึหึ"พี่ฮยองยิ้มอยู่แน่ๆ555 คอยดูว่าจะเป็นไง หากมันเลวร้ายผมก็พร้อมจะกำจัดพวกมันหากมันจะทำร้ายพวกเรา แบบถึงตายหรือเอาเป็นทาสอะนะ เราไม่มีทางยอมแน่นอน  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น