เงานกไฟ

รักลีดทุกคนนะคะ ขอบคุณที่ติดตามนร้าาา ^^

(Ss2) Ep.72 กบฏที่แฝงเข้ามา และแขกผูไม่ได้รับเชิญ...

ชื่อตอน : (Ss2) Ep.72 กบฏที่แฝงเข้ามา และแขกผูไม่ได้รับเชิญ...

คำค้น : 1827 8059 6996 10051 xs bf love danger รักอันตรายคุณชายมาเฟีย fic khr fic reborn season 2

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 317

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2562 20:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
(Ss2) Ep.72 กบฏที่แฝงเข้ามา และแขกผูไม่ได้รับเชิญ...
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

  "งั้นเพื่อเป็นการไม่เสียเวลาฉันขอเปิดการประชุมกำจัดดีโน่ และพวกกบฏ ณ บัดนี้..." 

 

 

 

 

 เสียงยามาโมโตะดังกึกก้องไปทั่วห้องก่อนที่ภาพโฮโลแกรมจะค่อยๆฉายขึ้นให้เห็นหน้าตาของพรรคพวกที่เข้าร่วมประชุมในครั้งนี้... 

 

 การประชุมในครั้งนี้เนื่องจากคนเยอะเกินไปเลยแบ่งการประชุมเป็น 3 ที่ 3 ฝ่ายเริ่มจากฝ่ายยามาโมโตะประชุมกันที่ฐานทัพวองโกเล่... 

 

 และนอกจากยามาโมโตะแล้วก็มีซันซส และเหล่าผู้พิทักษ์ของซันซัส เลวี่ ลูสซูเรีย และเบลเฟกอล... 

 

 

  "จะประชุมอะไรก็รีบประชุมดิวะชักช้าเสียเวลาน่ารำคาญไอ้สวะ" 

 

 

 ซันซัสพูดอย่างอารมณ์เสียเพราะอารมณ์ยังคุกรุ่นไม่หายตั้งแต่ที่สควอลโล่ทำท่าจะกระโดดลงหน้าต่างเพราะจะหนีจากเขา ทำให้เขาแทบบ้า และจับกดไอฉลามบ้าไปหลายทีให้หายซ่า ตอนนี้แม่ฉลามบ้าเลยนอนแผ่จมอยู่บนเตียงรอเขากลับไปลงโทษอีกครั้ง...(?) 

 

 

  ท้องแล้วยังซ่าไม่เลิกคอยดูเถอะไอฉลามจะทำให้ท้องจนหายบ้าไปเลย... 

 

 

  "ใจเย็นก่อนสิครับคุณซันซัสผมเข้าใจว่าคุณคงรีบ แต่งานนี้มันเรื่องใหญ่ช่วยสงบสติอารมณ์หน่อยสิครับ..." 

  "หุบปากไปเลยไอสวะฟูตะ!!!!" 

    

 

และงานนี้นอกจากจะมีพวกซันซัส และยามาโมโตะแล้วยังมีหัวหน้าหน่วยข่าวกรอง ฟูตะ และหัวหน้หน่วยสอดแนมที่กำลังตั้งท้องได้ 3 เดือนอย่างเบียงกี้เข้าร่วมประชุมด้วย... 

 

  "ฟูตะ เบียงกี้พวกนายก็มาร่วมประชุมก้วยเหรอวะ ไม่เห็นหน้านานจนลืมแกไปแล้วนะเนี่ย" 

  "ฟูตะอยู่หน่วยข่าวกรองนี่นาไปๆมาๆระหว่างฐานทัพตลอดแกคงเห็นหรอกย่ะเลวี่ ส่วนเบียงกี้จังก็อยู่หน่วยสอดแนมประจำการอยู่นอกฐาน แถมตอนนี้ก็ท้องอีกต้องระวังตัวเองให้มากๆนะจ๊ะเบียงกี้จัง" 

 

 ลูสซูเรียตอบเลวี่คนรักก่อนจะหันมาพูดกับเบียงกี้ ลูสซูเรียเห็นแบบนี้ก็เป็นคนรักเด็กมากอย่างไม่น่าเชื่อ พอรู้ว่าสควอลโล่ท้องเขาก็ดีใจมากอย่างกับท้องเอง แล้วพอรู้ว่าคนในฐานเริ่มท้องไปทีละคน 2 คนเจ๊คนนี้ก็ดีใจดูแลทุกคนอย่างดี เพราะคิดว่าจะได้มีเด็กๆมาวิ่งเล่นกันเต็มฐาน ลูสซูเรียก็ดีใจจนล้นอกแล้ว... 

 

 

  เพราะเขาเองมีลูกได้ยาก แม้จะมีโอกาสแค่ 25.98% แต่ก็อยู่ในระดัยต่ำสุดๆ ทำใจไว้ได้เลยว่าเขาจะไม่ได้มีลูกของตัวเอง... 

 

 

  "ชิชิชิ ฟูตะกับเบียงกี้เจ้าชายก็เข้าใจหนอกนะว่าต้องเข้าร่วมประชุมแต่ทำไมต้องพ่วงไอ้หมอลามกนั่นเข้ามาด้วยล่ะชิชิชิ ไม่ชอบขี้หน้าเลยอ่ะ" 

  "ทำให้เป็นโรคอัมพาตสักปี 2 ปีดีมั้ยหืมไอ้เจ้าชาย ฉันมาประชุมกับเมียสุดที่รักมันผิดตรงไหน" 

 

 

 และนอกจากนี้ยังพ่วงชามาล สามีของเบียงกี้ตามมาเข้าประชุมด้วยเพราะเป็นห่วงเมียรัก แต่จะบอกว่าชามาลไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ไม่ได้ เพราะชามาลเองก็เป็นหัวหน้าหน่วยแพทย์ของวองโกเล่ และเป็นนักฆ่าอันดับต้นๆอีกต่างหาก... 

 

 

  "ผิดมันเกะกะ ชิชิชิ" 

  "ว่าไงนะ!!!!!!!!!!!" 

  "หยุดสักทีเถอะน่า ชามาลถ้านายยังไม่หยุดล่ะก็วันนี้นอนนอกห้องนะยะ!!!!!" 

  "ย...อย่านร้าเบียงกี้จางงงงง เค้าอยากนอนกับเบียงกี้จางกับลูกๆนี่นาไม่อยากไปนอนกับไอ้ตูบหน้าบ้านแล้วง่าาาา" 

 

 

  หน้าหมั่นไส้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

 

 คนในห้องพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าไอ้หมอลามกโรคจิต แต่เก่งโครตๆอย่างชามาลน่าหมั่นไส้ ก่อนที่ทุกคนจะละความสนใจจากชามาลเมื่อมีใครบางคนพูดขึ้นมาว่า... 

 

 

  "ทางนั้นเอะอะเจี๊ยวจ๊าวจังเลยนะครับโชคดีจริงๆที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นด้วย..." 

 

  "สนใจอยากอยู่มิลฟีโอเล่ตลอดไปเลยมั้ยล่ะมุคุโร่ มีคนเขารอจัดงานแต่งให้นายกับเบียคุรันอยู่นี่นะ..." 

 

  "ไม่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! อยากตายรึไงยามาโมโตะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ×2 

 

 

 มุคุโร่ และเบียคุรันตะโกนกลับมาพน้อมกันเมื่อยามาโมโตะพูดเหมือนจะให้เขาแต่งงานกับเบียคุรัน เบียคุรันเองก็ตอบปฏิเสธแทบจะทันที เพราะเขาเองก็มีคนรัก และครอบครัวอยู่แล้วจะให้มาแต่งกับไอเพื่อนรักเพื่อนกัดนี่ได้ยังไง... 

 

 

  ไม่มีวัน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" 

 

 

  "หึหึป่าวหรอก ประชุมกันต่อเถอะ..." 

 

 

 เมื่อยามาโมโตะพูดแบบนัเนหัวหน้าทั้ง 2 ก็สงบสติลง (?) และเริ่ม (แนะนำ) การประชุมกันต่อ... 

 

 

 ต่อมาเป็นฝ่ายของเบียคุรัน ประชุมกันที่มิลฟีโอเล่ คนค่อนข้างจะเยอะเสียหน่อยเพราะนอกจากจะมีคนของเบียคุรัยแล้วยังมีโกคุโยของมุคุโร่อย่างโคลม เคน และจิคุสะเข้ามาร่วมด้วย... 

 

 

  "เคนนั่งดีๆนะคะขาคุณไปโดนอะไรมาคะเนี่ย เป็นแผลลึกมากเลยนะเหมือนโดนใครทำร้ายมาเลย..." 

  "อึก...มั่วแล้วยัยโคลมบ้าใครถูกทำร้ายมั่ว กึ๊ย..." 

 

 

 เคนที่กำลังดุโคลมที่พูดจาเปิดประเด็นไม่เข้าเรื่องแทบจะหยุดหายใจเพราะโดนสายตาอำมหิตของเจ้านายที่รักมองปานอยากจะฆ่าให้ตายเหตุเพราะไปดุคนสนิทสุดที่รักของเขา แถมยังโดนคนรัก และแม่ของลูกมองแบบเดียวกันเพราะบังอาจไปดุเพื่อนรักที่เลี้ยงดูแลกันปานลูกสาว... 

 

 

  "หุบปากไปเลยไอหมาบ้าหยุดกัดคนอื่นได้แล้ว มานี่มานั่งดีๆ ขอบใจนะโคลม..." 

  "ค่ะ ^^!" 

 

 

 โคลมตอบรับเสียงหวานก่อนจะช่วยจิคุสะประคองเคนเข้านั่งที่ แล้วค่อบประคองจิคุสะที่กำลังตั้งครรภ์อ่อนๆนั่งโต๊ะข้างๆตัวเอง แล้วตัวเองถึงจะนั่งที่ซึ่งแน่นอนว่าโคลมต้องนั่งติดกับมุคุโร่อยู่แล้ว เพราะเป็นบัญชาของนกฮูกเจ้าเล่ห์นั่นเอง ส่วนมุคุโร่ได้แต่มองอย่างเงียบๆ และมองแผลของเคนอย่างคิดวิเคราะห์ แต่ก็เงียบได้ไม่นาน เพราะว่ามีเสียงที่รบกวนประสาทหูเข้ามาเสียก่อน... 

 

 

 

  "หึหึหึ ว่าคนอื่นเจี๊ยวจ๊าวฝั่งตัวเองก็เจี๊ยวจ๊าวไม่ต่างกันไม่ต่างกันเลยนร้าโรคุโด โรคุโด มุคุโร่..." 

 

  "หุบปากแกไปซะ!!!!!!!!!!" 

 

 

  โกร คิชิเนีย... 

 

 

  สะดุ้ง... 

 

  หมับ... 

 

 

 เมื่อโกร คิชิเนียเดินเข้ามาในห้องก็ส่งสายตาแทะโลมมาให้โคลมทันทีจนโคลมถึงกับสะดุ้งผวา เพราะภาพเหตุการณ์ที่โกรกำลังปลุกปล้ำตัวเองเข้ามาในหัวทำให้นกขี้กลัวอย่างโคลมอดหยุดสั่นไม่ได้ จนมุคุโร่ต้องกอดเอวคนขี้กลัวไว้ให้หยุดสั่นพร้อมกับยิ้มอ่อนโยนให้... 

 

 

  ชิ้ง... 

 

 

 เคน และจิคุสะก็พร้อมใจกันส่งสายตาอำมหิตไปให้โกร คิชิเนีย แต่ดูเหมือนเจ้ากัปปะแดง (?) จะไม่รู้สึกสะทกสะท้านกับสายตาของเคน และจิคุสะเท่าไหร่นัก เพราะสายตา และหัวใจของโกรจดจ้องอยู่แต่กับหญิงผู้เป็นที่รักที่กำลังคลอเคลียอยู่กับศัตรูที่เขาเกลียดแสนเกลียด... 

 

 

  โรคุโด มุคุโร่แกกับฉันคงอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้!!!!!!!!! 

 

 

  ไม่ว่าชาตินี้ หรือชาติไหนก็ตาม!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

 

 ราวกับเหตุการณ์ได้หมุนวนย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่แสนไกล...ใครจะไปรู้ว่าเหตุการณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน และโกร คิชิเนียก็เคยประกาศกร้าวอาฆาตแบบนี้ก่อนจะเกิดโศกนาฏกรรม... 

 

 

  ที่เป็นความแค้นพันผูกกันมาตั้งแต่อดีตชาติ... 

 

 

  "อย่านอกเรื่องกันไปนั่งที่ได้แล้วโกร!!!!!" 

  "อย่ามายุ่งกับฉันคิเคียว!!!!!! อ๊ากกกกกกก" 

 

 

 โกรคิชิเนียร้องเสียงหลงเมื่อคิเคียวกดไหล่เขาทีเดียวก็ทำให้เขาทรุดลงกับพื้นไปนั่งจ้ำเบ้ากับพื้นได้อย่างง่ายดาย แถมยังส่งสายตาอำมหิตให้เป็นการปิดท้ายอีกต่างหาก... 

 

 

  "ลองนายทำให้ท่านเบียคุรันหนักใจดูสิ ฉันเอาแกตายแน่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" 

  "หึ ต่อให้แกพยายามแค่ไหนก็เป็นได้แค่คนสนิท ไม่มีวันได้สนิทแนบตัว เหมือนท่านอิริเอะหรอกคิเคียว" 

 

 

  ผลั๊ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

  "อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"

  "หุบปาก!!!!!!!!!!!!!!!!!"

 

 

 คิเคียวเตะสีข้างของโกร คิชิเนียอย่างเต็มแรงข้อหาพูดจาไม่เข้าหูก่อนที่จะเดินไปนั่งที่ด้วยสีหน้าที่คุกรุ่น โดยมีซาบุโร่ เดซี่ และโทริคาบูโตะเดินตามไปด้วย...

 

  

  เขาไม่มีวันยอมหรอก เขาจะไม่มีวันยอมแพ้เรื่องคุณเบียคุรัน...

 

 

  "เป็นอะไรมั้ยครับโกร..."

  "เจ็บหน่อยนะยะแกก็ไม่น่าไปพูดเรื่องนั้นกับคิเคียวเลย อยากตายรึไง"

 

 บลูเบลที่นั่งรถวีแชร์โดยมีเก็นนิชิ หรืออัศวินมายาเข็นรถให้บอกกับโกรคิชิเนีย ก่อนจะให้ลูกน้องไปพยุงโกร คิชิเนียขึ้นมา...

 

 

  "หึ ห่วงแผลตัวเองก่อนเถอะบลูเบลยัยคนไม่ได้เรื่อง"

  "กรี๊ดดดดดดดดดดด อย่ามาว่าฉันนะฉันเป็นหัวหน้าแกนะยะ!!!!!!!!!!!"

 

  

 โกร คิชิเนียไม่สนใจเสียงร้องโวยวายอาละวาดของบลูเบลเขารีบเดินไปนั่งที่ทันทีโดยที่สายตายังคงจับจ้องแต่โคลมด้วยสายตาตัดพ้อ เปี่ยมรัก และเจ็บปวด...

 

 

  โคลม...ไม่ว่ายังไงฉันก็จะทำให้เธอเป็นของฉันให้ได้!!!!!!

 

 

  "เรารีบไปนั่งที่กันเถอะครับคุณบลูเบล"

  "ก็รีบเข็นไปสิยะ"

 

 

 บลูเบลอาละวาดใส่อัศวินมายาก่อนที่จะสั่งให้อีกฝ่ายพาไปนั่งที่ และอัศวินมายาก็ๆปนั่งข้างๆโกร คิชิเนีย เพราะต้องอยู่ร่วมการประชุมเช่นเดียวกัน...

 

 

  "กว่าจะได้ออกโรงรอจนลากงอกแล้วนะโว้ยยยยย"

 

 

 เสียงแกมม่าโวยวายพร้อมกับเข็นรถของยูนิเข้ามา โดยมีโทซารุ และโนซารุติดตามมาด้วย...

 

 

  "ถ้าไม่ใช่เพราะเธอฉันไม่มีวันเข้าร่วมกับพวกน่ารำคาญแบบนี้แน่..."

  "ใจเย็นๆสิคะแกมม่า นี่คือโชคชะตานะคะเปลี่ยนไม่ได้หรอกนะที่รัก..."

 

 

 ยูนิพูดกับสามีตัวเองเสียงหวานก่อนจะจับมือของสามีเบาๆ เธอเป็นอดีตอัลโกบาเลโน่แห่งนภาปัจจุบันถอนคำสาปได้แล้ว และแต่งงานกับแกมม่าจนตอนนี้กำลังตั้งท้อง และเหตุผลบางอย่างทำให้ต้องอยู่ฝ่ายเดียวกับพวกยามาโมโตะ และเบียคุรัน...

 

 

  อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้...

 

 

  "มากันครบสักทีจะได้รีบประชุมก่อนที่ไอคนไม่ชอบสุมหัวจะปิดโฮโลแกรมหนีไปซะก่อน..."

  "พูดมากจะขย้ำ..."

 

 

 คนที่ยามาโมโตะพูดถึงคือฮิบาริ เคียวยะ แกนนำกลุ่มฮิบาริที่ญี่ปุ่น ประชุมกันที่ญี่ปุ่นโดยมีคนเข้าร่วมแค่ 3 คนเท่านั้น คือฮิบาริ เรียวเฮ และเท็ตสึ...

 

 

  "งั้นก็เริ่มประชุมกันเลยละกันนะ โดยคนที่จะรายงานเรื่องทั้งหมด และสาเหตุหลักที่ต้องมาประชุมก็คือฟูตะ กับเบียงกี้นายก่อนเลยฟูตะ..."

  "ครับพี่ทาเคชิ..."

 

 

 ฟูตะตอบรับคำของยามาโมโตะ ก่อนจะลุกยืนขึ้นและเล่าสถานการณ์ และเหตุผลที่มาประชุมโดยมีเบียงกี้คอยเตรียมเอกสาร และซับพอร์ตอยู่ข้างๆ...

 

 

  "ก่อนอื่นทุกท่านคงทราบกันแล้วนะครับว่าตอนนี้เรากำลังทำสงครามกับดีโน่ หรือดีโน่ คาบัคโรเน่ อดีตพันธมิตรของเราที่ถูกขับไล่เพราะก่อการกบฏ และต่อต้านวองโกเล่เมื่อ 3 ปีก่อน..."

 

 

  ใช่...ทุกอย่างมันเริ่มขึ้นเมื่อ 3 ก่อน เมื่อ 3 ปีก่อนที่ดีโน่ถูกถอดออกจากตำแหน่งคู่หมั้นของซาวาดะ สึนะโยชิ และทำให้ชายคนนั้นถึงกับคลั่งอาละวาดทำลายวองโกเล่ และถูกขับไล่ออกจากพันธมิตร

 

 

  เพราะเหตุผลที่ทำให้ถูกถอนหมั้นนั้นชายคนนั้นรับไม่ได้...

 

 

  มีแค่ยามาโมโตะ ฮิบาริ ซันซัส มุคุโร่ ฟราน เบียคุรัน รีบอร์น รุ่นที่ 9 และผู้อาวุโสเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้...

 

 

  เพราะอยู่ในเหตุการณ์

 

 

  เหตุการณ์ที่เป็นฉนวนของสงครามครั้งนี้...

 

 

  "ต่อนะครับแล้วอย่างที่รู้ๆดีโน่นั้นได้ส่งกบฏเข้ามาสอดแนม และคอยส่งข่าวภายในฐานทัพเราให้กับเขา..."

 

  "ตอนนี้ก็จับได้แล้วนี่มีใครบ้างนะยัยขี้โวยวายสควอลโล่ ยัย... เอ้ยท่านอิริเอะ แล้วก็ยัยแมวป่านั่นไง กบฏก็ถูกจับหมดแล้วจะเอาอะไรอีก..."

 

  "อย่ามาว่าสควอลโล่นะยะยัยเด็กเหม็นคาวปลา!!!!!!!!!"

 

 

 ลูสซูเรียลุกขึ้นแย้งว่าบลูเบลที่บังอาจมาว่าสควอลโล่ว่าเป็นกบฏ แม้จะเป็นเรื่องจริงแต่เจ๊ใหญ่ก็ไม่พอใจที่บลูเบลทำท่ารังเกียจจีบปากจีบคอว่าสควอลโล่แบบนั้น...

 

 

  "กรี๊ดดดดดดดด ว่าไงนะยัยกระเทยป้าแก่ทุเรศ!!!!!!!"

  "อีเด็กบ้า!!!!!!!!!!!!!!!!!"

  "พอสักที!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ×2

 

 

  สะดุ้ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

  "บ...บอส"

  "ท...ท่านเบียคุรัน..."

 

 

 ลูสซูเรีย และบลูเบลนั่งเงียบกันแทบไม่ทันเมื่อโดนซันซัส และเบียคุรันพูดห้ามเสียงเหี้ยมใส่ เมื่อเห็นว่านั่งสงบเสงี่ยมเรียบร้อยกันแล้ว เบียคุรันก็ยิ้มแป้นบอกให้เดินหน้าทำการประชุมกันต่อไป...

 

 

  "เอาล่ะนายว่าต่อได้แล้วล่ะฟูตะคุง..."

  "ค...ครับ..."

 

 

 ฟูตะรู้สึกสั่นน้อยๆกับท่าทีราวกับมังกรของเบียคุรันที่น่าเกรงขาม และน่ากลัว รู้สึกทึ่งกับพี่โชอิจิเหมือนกันที่เปลี่ยนมังกรยักษ์ให้เป็นลูกแมวน้อยๆขี้อ้อนไปได้...

 

 

  "เอาล่ะครับสิ่งที่ผมจะบอกต่อไปนี้คือข่าวที่พวกผมหน่วยข่าวกรอง และพรรคพวกของคุณเบียงกี้หน่วยสอดแนม รวมถึงการใช้ยุงของคุณชามาลเข้าไปตรวจสอบพวกของคุณดีโน่ที่กระจัดกระจายอยู่ในอิตาลี่จนได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาว่า..."

 

  "คนที่ถูกส่งมานอกจากฮายาโตะน้องของฉัน อิริเอะ และสควอลโล่แล้วยังมีอีก 1 กลุ่ม..."

 

  "ผู้พิทักษ์ของดีโน่ยังไงล่ะ"

 

  "ว่ายังไงนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

 

 

 สิ้นคำตอบของฟูตะ เบียงกี้ และชามาลแล้วทุกคนที่อยู่ในการประชุมก็ล้วนพากันตกใจกันเป็นแถวๆโดยเฉพาะโคลม และเบล เพราะพวกเธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย...

 

  ว่ามีคนอื่นนอกจากพวกเธอ (ที่ตอนนี้เหลือกันอยู่แค่...) 2 คน...

 

 

  "ว่าต่อสิฟูตะ เบียงกี้ ชามาล..."

 

 

 คนที่ดูเหมือนจะไม่ตกใจอะไรเลยก็เห็นจะมีแค่ยามาโมโตะ ซันซัส มุคุโร่ เบียคุรัน และฮิบาริเท่านั้นที่พอจะคาดเดาได้อยู่แล้ว...

 

 

  สมกับเป็นพี่ใหญ่หาวิธีที่ทำให้หัวปั่นได้อยู่เสมอเลยนะ หึหึหึ...

 

 

  "ด...เดี๋ยวสินี่พวกนายกำลังจะบอกว่าพวกเราปล่อยให้สปายของดีโน่ที่มีอำนาจระดับผู้พิทักษ์เข้ามาสอดแนมในฐานทัพกันยั้วเยี้ยเนี่ยนะ บ้าไปแล้วรึไงใครจะไปเชื่อ!!!!!"

  "ไม่ใช่ยั้ยเยี้ยนะครับ แค่ 7 คนเอง"

  "แค่บ้านแกสิ เรื่องแบบนั้นฉันไม่เชื่อหรอกโว้ย ฐานทัพของเรา แม้แต่วองโกเล่มีการตรวจสอบคนเข้ามาอย่างแน่นหนาไม่มีทางที่เจ้าพวกนั้นจะเล็ดลอดเข้ามาได้ง่ายๆ ฉันไม่เชื่อหรอกโว้ยยยยยยยยยยยยยย"

 

 

 ซาบุโร่ตะโกนอย่างไม่อยากเชื่อ ก็อย่างที่บอกทุกฐานทัพแม้แต่ในพันธมิตรเล็กๆของพวกเขามีการคัดคนเข้าอย่างรอบคอบ และนอกจากนี้ในรอบ 2 - 3 ปีที่ผ่านมาก็ไม่มีคนเข้ามาใหม่แต่อย่างใด...

 

 

  แล้วคนพวกนั้นมันเข้ามาจากทางไหนล่ะโว้ย ทางหน้าต่างเรอะ...

 

 

  "ชิ...เกลียดพวกที่มีสมองไว้กั้นหูจริงๆ ไอ้เด็กนั่นมันก็บอกออกมาชัดแล้วแท้ๆยังโง่ไม่เข้าใจบนหัวมีเขาขึ้นมาแล้วรึไงนะ..."

  "คิเคียว!!!!!!ด่าฉันว่าเป็นควายรึไงฮะ!!!!!!!!!!!!!"

  "อ้าวก็พอจะเข้าใจบ้างแล้วนี่"

  "คิเคียว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

  "พอได้แล้ว คิเคียว ซาบุโร่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

  "ท...ท่านเบียคุรัน..." ×2

 

 

  ตุบ...

 

 

 คิเคียวรีบนั่งที่สงบปากสงบคำทันทีที่ถูกเบียคุรันดุ ซาบุโร่ก็นั่งลงตามข้างๆคิเคียวอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก และยิ่งเห็นคิเคียวทำท่าทางเคลิบเคลิ้มหลงไหลท่านเบียคุรัน พ่อหนุ่มไดโนเสาร์ก็แทบอยากจะคลั่งกดเจ้าแรปเตอร์ที่แสนเย็นชาให้จมเตียง...

 

 

  ไม่เข้าใจเลยคิเคียวทั้งๆที่นายมีฉันเป็นผัวแล้วแท้ๆ ทั้งๆที่ท่านเบียคุรันรักแต่ท่านอิริเอะ และกำลังมีลูกกัลท่านอิริเอะ...

 

 

  ทั้งๆที่ฉันรักนายมากขนาดนี้ทำไม...ทำไมนายไม่ฉันมามองฉันบ้างคิเคียว!!!!!!!!!

 

 

  "หึ นี่แกกำลังจะบอกว่าไอ้พวกผู้พิทักษ์ของดีโน่ที่แฝงตัวเข้ามาเป็นคนในตั้งแต่แรก...แล้วสินะ..."

 

 

  กึก...

 

 

  "ครับ..."

 

 

  ฮือฮา...

 

 

 สิ้นเสียงคำตอบของฟูตะที่ตอบแกมม่าทุกคนก็ส่งเสียงฮือฮาตกใจกันยกใหญ่ แย่กว่าการที่การตรวจสอบคนเข้ามาหละหลวม คือการที่คนในเป็นศัตรู และจ้องมาทำลายกันเอง...

 

 

  คนในฆ่าคนในแบบนี้แหล่ะที่เรียกว่าอันตราย...

 

 

  "หึ บันเทิงล่ะงานนี้นี่มันแย่กว่าปล่อยให้พวกคนนอกเข้ามาปะปนเองซะอีก คนในแปรพักต์ไปอยู่กับศัตรูมันน่าขำดีเนอะ...ใช่มะเก็นนิชิ ไม่สิอัศวินมายา..."

  "อึก...ผม..."

 

 

 เก็นนิชิสะอึกกับคำพูดของแกมม่าที่ตั้งใจว่ากระทบตัวเขาเอง...ใช่แต่ก่อนนี้คนที่แปรพักต์ไปอยู่กับศัตรูคือเขาเองที่ทรยศท่านยูนิ ทรยศเพื่อนเพื่อมาหาท่านเบียคุรัน...

 

 

  เพราะรักเขา...

 

 

  "พอได้แล้วค่ะแกมม่า เก็นนิชิไม่ผิดนะ เขาเลือกที่จะทำตามหัวใจตัวเอง คนเรามีสิทธิ์จะเลือกนะคะแกมม่า"

  "แต่ถึงมีเหตุผลอะไรก็ไม่สมควรที่เพื่อนจะฆ่าเพื่อน ไม่สมควรที่จะหักหลังผู้มีพระคุณ"

  "แกมม่า..."

  "พอเถอะครับเจ้าหญิงแกมม่าพูดถูกแล้ว ถึงจะมีเหตุผลอะไรก็ไม่ควรหักหลังผู้มีพระคุณ และเพื่อนที่รัก..."

  "เก็นนิชิ..."

 

 

 ยูนิมองเก็นนิชิ หรืออัศวินมายาอย่างเห็นใจ แม้อัศวินมายาจะเคยทรยศเธอไปอยู่กับเบียคุรัน แต่เธอก็ไม่ถือโทษโกรธอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย...

 

 

  เพราะเธอเองรู้ดีว่าคนที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความรักมักจะหลงผิดได้ง่าย และมัก...จะทำเพื่อคนที่ตัวเองรักเป็นอันดับแรกอยู่แล้ว...

 

 

  "ผมถึงตัดสินใจไม่กลับไปหาเจ้าหญิงเพื่อที่จะได้อยู่รับใช้คนที่ผมรัก และคนรักของคนที่ผมรักด้วยชีวิต..."

 

 

  เพื่อท่านเบียคุรัน เขายอมทำทุกอย่างเพื่อท่านเบียคุรัน...

 

 

  "ชิ เป็นคนใจดีจังนะเก็นนิชิ..."

  "ใครจะใจร้ายเหมือนนายล่ะคิเคียว...นายตัดสินใจดีแล้วเก็นนิชิ..."

 

 

 สาเหตุที่คิเคียว และอัศวินมายาไม่ถูกกันก็เพราะหลงรักเบียคุรันเหมือนกัน...

 

 

  แต่เลือก...เลือกที่จะเดินทางที่ต่างกัน...

 

  คนนึงรัก และปกป้องคนสำคัญของคนที่ตัวเองรัก...

 

  ส่วนอีกคนรัก และพยายามทำลายคนๆนั้นเพื่อที่จะเป็นคนสำคัญคนนั้นแทน...

 

 

  "ต่อก่อนนะยะก่อนที่มันจะยาวไปกว่านี้อยากจะกลับไปหาลูกแล้วเจ้าคนงี่เง่า"

  "ใช่ๆชักช้าเสียเวลามากเลยเจ้าคนงี่เง่า"

  "หุบปากไปเลย!!!!!!!!!!!!!!"

 

 

 ทั้งห้องพร้อมใจกันต่อว่าสองสามีภรรยาที่นั่งคลอเคลียด้วยความอิจฉา ปนหมั่นไส้ และก่อนที่เรื่องจะบานปลายไปใหญ่โตฟูตะก็เริ่มพูดต่อว่า...

 

 

  "อะแฮ่มๆ...ต่อนะครับพวกเราสืบทราบมาว่ามีคนในไปเข้ากับพวกดีโน่และถูกแต่งตั้งให้ดป็นผู้พิทักษ์ แต่ก็ไม่ชัดเจนหรอกนะครับว่าจะเป็นคนในทั้งหมด เพราะผู้ทักษ์บางคนของดีโน่มีบางคนที่เป็นคนนอก..."

 

  "และมีข่าวลือกันต่อๆมานะว่าดีโน่ได้ไปร่วมมือกับใครบางคนเข้าเพื่อกำจัดวองโกเล่โดยเฉพาะ"

  "ใครคะ..."

 

 

 โคลมถามอย่างอยากรู้ เพราะที่เธอรู้มาดีโน่แค่ต้องการอยากจะช่วยสึนะให้หลุดพ้นจากฮิบาริเท่านั้น และขัดขวางแผนการทำลายโลกของท่านมุคุโร่ และพรรคพวก...

 

 

  ใครพูดจริงพูดเท็จกันแน่...

 

 

  "คาคารอส..."

  "ว่าไงนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

 

 ทุกคนในห้องตกใจมากเมื่อได้ยินชื่อคาคารอส คาคารอสเป็นอดีตกลุ่มมาเฟียที่ยิ่งใหญ่ และทำเรื่องผิดกฏหมายมามากมายที่ถูกทำลายไปโดย 3 กลุ่มมาเฟียใหญ่ ซึ่ง 2 ใน 3 นั้นคือวองโกเล่ และฮิบาริ...ส่วนกลุ่มสุดท้ายนั้น...

 

 

  "นี่คือไฟล์ Blood ที่แกมม่าเก็บไว้ได้พวกเราเอามาตรวจสอบก็พบว่านี่คือแผนการของมุคุโร่ และรายชื่อคนที่เข้าร่วมก็มีคนที่นามสกุลคาคารอสอยู่ด้วย หมอนี่..."

 

 

  เบียงกี้โหลดภาพชายหนุ่มผมทองผมปิดตา 1 ข้างดวงตาสีฟ้า หน้าตาไม่หวานมาก สูงขาว เลวี่ดูตกใจมากกว่าคนอื่น เพราะคนๆนี้คือคนที่ร่วมมือกับเมลจับตัวฟรานไป (และเป็นคนที่เดินชนโกคุเดระ)

 

 

  "คาคารอส บลูโน่ คาคารอส..."

 

  "บลูโน่ คาคารอส!!!!!!!!!!!!!!!!!"

 

  "เขาเป็นคนของคาคารอสแน่เหรอเบียงกี้"

 

  "เรื่องนี้เราก็ไม่ทราบเหมือนกันยามาโมโตะ ทาเคชิ คนๆนี้ไม่เป็นที่รู้จักในแวดวงในเลย ตัวตนเขาเป็นปริศนาจนน่าสงสัย ไม่รู้แม้แต่ชื่อพ่อแม่ ญาติพี่น้อง ไม่แน่ว่าชื่อนี้อาจจะเป็นชื่อหลอกๆก็ได้ พวกเราก็น่าจะรู้ดีนี่ว่าใคร...ที่เป็นคาคารอสคนสุดท้าย..."

 

  "บาจิล..."

 

 

 ยามาโมโตะเรียกชื่อพี่ร่วมสาบานของน้องชาย และคนที่เขารักออกมาเบาๆ บาจิลคือคาคารอสคนสุดท้าย ผู้สืบสายเลือดของแกนนำคาคารอส...

 

 

  คาคารอสไม่น่าจะเหลือใครอีกแล้ว เพราะโดนรุ่นที่ 9 และพ่อของฮิบาริฆ่าตายหมดแล้วนี่...

 

 

  น่าจะเหลือบาจิลเป็นคนสุดท้าย...

 

 

  "หึ ไม่น่าจะถามเลยนะฉันรู้แล้วล่ะว่าใครเป็นกบฏที่แฝงตัวเข้ามา"

 

  "ใคร!!!!!!!"

 

 

 สายตาทุกคนจับจ้องไปที่บลูเบลที่หัวเราะออกมาแล้วบอกว่ารู้แล้วว่าใครเป็นกบฏ เบล และโคลมเองก็ลุ้นจนตัวโก่งก่อนที่หญิงสาวที่เรียบร้อยอย่างโคลมจะลุกขึ้นค้านเสียงดังออกมาหลังจากได้ยินคำตอบของบลูเบล...

 

 

  "ก็บาจิลยังไงล่ะ"

 

  "ไม่มีทางค่ะ ไม่มีทางแน่นอน!!!!!!!!!!"

 

 

 ทุกคนตกใจกันเป็นแถวเมื่อได้ยินสาวเรียบร้อยอย่างโคลมลุกขึ้นมาตวาดคน แม้แต่มุคุโร่ยังอึ้ง มีเพียงโกร คิชิเนียที่รู้สึกชื่นชมโคลมจนออกนอกหน้า...

 

 

  สมกับที่เป็นโคลมของฉันโมโหได้น่ารักน่ากด เอ้ย...น่ากอดมากที่รัก...

 

 

  "คุณบาจิลไม่มีทางทำร้ายวองโกเล่หรือคุณสึนะ และคุณโกคุเดระได้แน่นอนค่ะ"

  "เธอรู้จักหมอนั่นดีรึไง ถ้ารู้จักดีก็น่าจะรู้นะว่าไอหน้าโง่บาจิลนั่นน่ะมันหลงรักใคร คงไม่แปลกหรอกมั้งถ้าเจ้าโง่นั่นจะถูกหลอกใช้ หรือไม่อาจจะเต็มใจโง่เข้าไปอยู่กับดีโน่เอง!!!!!!!!"

  "อย่าว่าคุณบาจิลนะคะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

  "พอได้แล้วนางิ/บลูเบล" ×2

  "ท่านมุคุโร่/ท่านเบียคุรัน"

  "นั่งครับนางิ อย่าโกรธนะครับหน้าแดงหมดแล้วนะ ฟอด..."

  "ท...ท่านมุคุโร่..."

 

 

 ทันทีที่มุคุโร่ดึงให้โคลมนั่งลงร่างสูงก็หอมแก้มเด็กน้อยขี้โมโหทันที จนเจ้าตัวอายม้วนไปหมด เพราะพ่อนกเจ้าเล่ห์เล่นทำต่อหน้าประชาชี และแน่นอนว่าทุกคนก็ต้องเห็น...

 

 

  และแน่นอนว่าถ้าในโฮโลแกรมยังเห็นคนในห้องประชุมก็ต้องเห็น เพราะมุคุโร่ตั้งใจทำให้คนที่อยู่ริมห้องในสุดได้เห็นแบบเต็มๆตา...

 

 

  'โคลมน่ะของกูไอ้โกร...'

 

  'มึงไม่ตายดีแน่ไอ้มุคุโร่...'

 

 

  แป๊ง แป๊ง แป๊ง...

 

 

  "เรื่องผู้ชายคนนี้หยุดไว้ก่อนเถอะ ว่าเรื่องคนที่แฝงตัวเข้ามาก่อนดีกว่ามีใครกันบ้าง..."

 

 ดังเสียงระฆังพักยกสนามดังขึ้นยามาโมโตะดึงให้ทุกคนหันมาสนใจเรื่องตรงหน้าดังเดิม บลูเบลก็สงบปากสงบคำแต่ยังทำตาวิ้งๆเหมือนอยากให้เบียคุรันหอมแก้มเธอบ้าง แต่ก็โดนคิเคียวตบหัวพุ่ง เพราะบังอาจไปยุ่งกับท่านเบียคุรัน ก่อนที่ฟูตะจะพูดเรื่องกบฏต่อไป...

 

 

  "ครับ...พวกเราก็ไม่ทราบหรอกนะครับว่าแท้จริงแล้วใครเข้ามาบ้าง แต่กำจัดเหลือผู้พิทักษ์ของดีโน่ 5 คน ตัวแทน 1 คน และผู้สอดแนมรวมเป็น 7 คนครับ ซึ่งอย่างที่บอกเราไม่รู้หน้าตาที่แท้จริงของพวกเขา แม้แต่เพศ และอายุเพราะเขาสวมชุดคลุมยาวปกปิดรูปร่างลักษณะ และใส่หน้ากากปกปิดหน้าตา และนี่คือรูปที่เราจับได้ครับ..."

 

 

 ฟูตะพูดขึ้นพร้อมกับโหลดภาพบุคคลทั้ง 7 ขึ้นมาให้อยู่ต่อหน้าทุกคนที่เข้าร่วมการประชุมโดยแนะนำไปทีละคน...

 

 

  "เริ่มที่คนแรกผู้พิทักษ์วายุของดีโน่ code name :J (เจ)"

  "ไอ้หมอนี่แหล่ะครับเจ้าหญิงที่ทำร้ายผมกับพี่โทซารุ โอ๊ย...พวกผมโจมตีเท่าไหร่ก็ไม่โดนมันเหมือนโดนพลังสะท้อนไปหมด มันยังไม่แตะตัวผมสักนิดแต่ก็โดนซัดกระเด็นเหมือนโดนอะไรบางอย่างกระแทกเลยครับ"

 

 

 คำพูดของโนซารุที่เคยสู้กับเจที่โกดังร้างทำเอาทุกคนฉุกคิด แม้แต่ซันซัสเองก็ยังแอบคิดเพราะพลังของเจนั้นประหลาดอย่างที่โนซารุว่ามา มันเหมือนมีคลื่นอะไรปล่อยออกมาตลอดเวลา...

 

 

  และดูเขาจะคุ้นเคยกับมันมากเหมือนกีบเคยสู้กันมาก่อน...

 

 

  "คนที่ 2 ผู้พิทักษ์สายหมอกของดีโน่ code name :M (เอ็ม) จากที่คุณมุตุโร่ได้เห็นพลังของเอ็มในตอนที่มาช่วยคุณดีโน่หนีนั้นบ่งบอกได้ว่าเอ็มเป็น..."

 

  "สายหมอกดำ..."

 

 

 สายหมอกที่จมลงสู่ความมืดมิด สายหมอกที่ใช้พลังของตัวเองถวายให้ปีศาจ ได้พลังมากมายมหาศาลมาชดเชยแลกกับสติสัมปชัญญะของคนปกติ เป็นปีศาจในร่างมนุษย์ เป็นพลังที่ควรปิดตายไม่ควรนำมาใช้...

 

 

  "ช่างเป็นเด็กที่โง่งมงายสิ้นดี..."

 

 

 ความปรารถนาที่อยากได้สิ่งนั้นคงแรงกล้าเลยเลือกใช้วิชานี้ หรือไม่ก็...

 

 

  โดนบังคับให้ใช้ เหมือนครั้งที่มุคุโร่โดนบังคับให้ใช้พลังของกระสุนสิงสู่จนได้ดวงตาแห่งวัฏจักรสงสารทั้ง 6 มา...

 

 

  "คนที่ 3 ผู้พิทักษ์เมฆาของดีโน่ code name :KK (เคเค)"

 

 

  เอ๊ะ...ไม่ใช่เคเอ็มหรอกเหรอ...

 

 

 โคลม และเบลคิดอย่างสงสัย เพราะตอนที่พวกผู้พิทักษ์แนะนำตัวคนที่บอกว่าเป็นผู้พิทักษ์เมฆาคือเอ็มนี่นา...

 

 

  "ผู้พิทักษ์คนนี้ไม่ได้อยู่อิตาลี่แต่แฝงตัวอยู่ในฐานทัพของคุณฮิบาริที่ญี่ปุ่นครับ ส่วนคนที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทน code name :KM (เคเอ็ม) พลังยังไม่ทราบแน่ชัดแต่ที่รู้ๆคือเป็นผู้หญิงและชอบเงินมากครับ ลูกน้องของผมโดนทำให้สลบแล้วถูกขโมยเงินไปทุกคนเลย และชอบใช้น้ำหอมผู้หญิงกลิ่นแรงๆ"

 

  ภาพที่ฟูตะใฟ้ดูอีกอันเป็นวิดีโอที่คนหน้ากากสีม่วงคาดแดงกำลังขโมยของจากพวกลูกน้อง และคนแถวนั้น...

 

 

  นิสัยขี้ขโมย และเห็นแก่เงินแบบนี้เหมือนใครกันนะ...

 

 

  "คนต่อมาผู้พิทักษ์อัสนีของดีโน่ code name :G (จี) พลังของเขาเป็นธาตุอัสนี และพวกเราก็ได้รู้เพิ่มจากแรมโบ้อีกด้วยว่าเขานั้นใช้พลังอัสนีผสม..."

  "พิรุณ..."

 

 

 มุคุโร่พูดพร้อมกอดกระชับเอวโคลมแน่นพร้อมกับมองโกร คิชิเนียด้วยสายตาเย็นชา...

 

 

  "หืม มองหน้าฉันมีอะไรรึไงมุคุโร่ โรคุโด มุคุโร่ สงสัยฉันเหรอหืม..."

  "เปล่าหรอกครับ แค่มองเฉยๆ...นางิอย่าดิ้นสิครับดิ้นมากๆคืนนี้ต้องโดนลงโทษรู้มั้ย..."

 

  จุ๊บ...

 

 

  "ท...ท่านมุคุโร่..."

 

 

 มุคุโร่จูบริมฝีปากของโคลมอย่างแผ่วเบาก่อนจะปั้นหน้ตาย และประชุมต่อไป โกร คิชิเนียแทบจะวิ่งไปกระชากมุคุโร่ออกจากโคลมที่เขารักแต่โดนคิเคียว และบลูเบลจับไว้ก่อน...

 

 

  ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสองคนนั้นเป็นอะไรกันคืนนั้นเขาใส่ยาปลุกเซ็กส์ให้โคลมกินแค่ไหนเขารู้ดีไม่มีทางที่โคลมกับมุคุโร่จะไม่มีอะไรกัน...

 

 

  คนๆนั้นควรเป็นฉันควรเป็นฉัน ควรเป็นฉันไอ้โรคุโด ไอ้โรคุโด มุคุโร่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

  "และคนสุดท้ายหัวหน้าผู้พิทักษ์ ผู้พิทักษ์พิรุณของดีโน่ code name: B ตัวเล็กคล้ายเด็กผู้หญิงแต่พูดครับ เสียงพูดครับก็ติดๆขัดๆเหมือนไม่เคยพูดมาก่อน ทุกคนเกรงใจคนๆนี้มากไม่เว้นแม้แต่ดีโน่..."

 

  "เห็นมั้ยเด็กบาจิลนั่นต้องเป็นบีแน่ๆเพราะเด็กนั่นไม่เคยพูดครับ พูดแต่ขอรับขอรับ เชอะกระเดะ มันแน่ๆแหล่ะ"

  "นี่คุณยังไม่หยุดอีกเหรอคะ บอกแล้วยังไงล่ะว่าไม่ใช่คุณบาจิล!!!!!!!!!!!!!!!"

  "พอเถอะครับนางิอย่าไปพูดกับคนแบบนี้เลยนะครับ"

 

 มุคุโร่พูดพร้อมลูบใบหน้าของโคลมเบาๆให้เธอหายโมโห ปกติโคลมใจดี และยอมคนแต่พอเป็นเรื่องของเพื่อนเธอแล้วจะของขึ้นทันที...

 

 

  น่ารัก เวลาโกรธยังน่ารัด เอ้ยน่ารักจริงๆ ^^ <<< ยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ระดับ Max...

 

 

  "ดูเธออยากจะยัดเยียดความเป็นกบฏให้คนอื่นจังนะบลูเบล"

  "ใช่วันนี้บลูเบลจังร้อนรนผิดปกตินร้าาาาา"

  "ไม่ใช่ว่าเธอ..."

  "พอๆอย่ามารุมฉันนะ ไม่พูดก็ได้ย่ะ ชิ..."

 

 

 เมื่อโดนซายุโร่ เดซี่ หรือแม้แต่เบลจี้เข้าบลูเบลก็รู้สึกร้อนรนจนได้แต่นั่งเงียบ พอจะพูดแย้งก็โดนคิเคียวตาเขียวใส่ทำให้ได้แต่นั่งนิ่งกัดปากอย่างแค้นๆไปเท่านั้น...

 

 

  "จะว่าไปเบาะแสที่จะตามหาคนชื่อบีนั่นก็มีนี่นา..."

 

 

  !!!???

 

 

  "บีบาดเจ็บที่ขาจนไม่สามารถเดินได้ เดินกระเผลกๆคงได้แป๊ปๆแหล่ะ เพราะฉันฝากรอยแผลไว้ให้จนไม่สามารถขยับขาได้..."

  "ใคร อย่ามามองฉันนะฉันแค่กลิ้งตกเขาเท่านั้นเอง!!!"

  "เมื่อกี้เธอบกตกบันได"

  "โอ๊ยยยยยยย อย่ามาถามจี้ฉันนะซาบุโร่ ไม่ใช่แค่ฉันสักหน่อยหมาของโกคุโยก็เจ็บขานี่ยะ เขาอาจจะเป็นบีก็ได้อย่ามาเหมาถึงฉันนะ"

  "อ้าวยัยเด็กนี่เคยโดนหมากัดมั้ยฮะ!!!!!!!!!!!!"

  "พอสักที จะจบมั้ยวันนี้น่ะฮะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

 

 

 ยามาโมโตะที่นั่งเงียบอยู่นานตะโกนออกมาทำให้ทุกคนนั่งนิ่งไม่กล้าขยับ เพราะกลัวหมาตัวจริง (?) จะคลั่งแล้ววิ่งมาไล่กัดเขาเสีย...

 

 

  "ใครจะเป็นบีก็ช่างพอถึงเวลาฉันจะลากคอออกมาเองถึงมันจะอยู่ในนี้กฌไม่สามารถทำให้แผนฉันล่มได้ ถ้าแผนทำลาย และครอบครองโลกของฉันเสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะลากมันออกมารับโทษยกแก๊งค์แน่ไม่ต้องห่วง!!!!!"

 

 

 ทุกคนพากันสะดุ้งเป็นแถบๆเมื่อเจอยามาโมโตะในเวอร์ชั่นคลั่งเต็มสปีดซันซัส มุคุโร่ เบียคุรัน แอบขำน้อยๆกับท่าทีของคนที่ประชุม...

 

 

  แค่นี้เขาก็พอจะเจอผู้ต้องสงสัยบ้างแล้วล่ะนะ...

 

 

  ประชุมนี้แค่นัดทุกคนมาดูปฏิกิริยาเท่านั้นแหล่ะ แต่จะดูอีกสักหน่อยล่ะกัน หึหึ...

 

 

  "และบีน่ะมันบาดเจ็บที่ขาขวาฉันฝากแผลไว้เองกับมือไม่มีวันมองผิดแน่!!!! ประชุมต่อไป!!!!!!!!"

 

 

  เฮือก...

 

 

 บลูเบลหันมามองขาตัวเองพบว่าเธอบาดเจ็บที่ขาขวา ส่วนเคนบาดเจ็บที่ขาซ้าย บลูเบลทำท่าจะแย้งแต่ก็โดนสายตาคิเคียวห้ามให้หยุดก่อนที่การประชุมจะเริ่ทต่อไป...

 

 

  "คนสุดท้าย...เขาถูกส่งเข้ามากับพวกผู้พิทักษ์ไม่ได้เป็นผู้พิทักษ์ก็จริง แต่เหมือนจะส่งมาคอยดูแลพวกเขา เพราะแต่ละคนเลือดร้อนเลยต้องมีคนห้ามปราม และคนๆนี้ก็น่าจะเป็นตัวตั้งตัวตีที่ทำให้ข้อมูลของเราหายไป และทำงานตามแผนได้ยากขึ้น..."

 

 

  แสดงว่าจ้องฉลาด มีไหวพริบ และมีฝีมือพอตัวที่จะทำให้เจ้าพวกนั้นเชื่อฟังได้...

 

 

  "Code name ของมันก็คือ GNK (จีเอ็นเค) หรือเรียกสั้นๆว่า GN (จีเอ็น)"

  "ไม่รู้ว่าเพราะตัวเคในนั้นมันเยอะเกินไปเลยตั้งเป็นอย่างอื่นไม่ให้ซ้ำ หรืออะไรกันแน่..."

  "หึหึหึ ไม่ว่ามันจะเป็นใครฉันจะต้องลากพวกมันออกมาให้ได้สักวันตอนนี้จะให้นอนสบายๆไปก่อน แล้วก็อยากจะบอกว่าอย่าคิดว่าจะทำอะไรตามใจได้ฝ่ายเดียว"

 

 

  เพราะคนที่มันร้ายที่สุดคือพวกเขา...

 

 

  "จบการประชุมแล้วใช่มั้ยครับ พวกผมจะได้ขอตัวกลัยไปพักผ่อน..."

 

  

 คิเคียวถามขึ้นเสียงเรียบก่อนที่ยามาโมโตะจะส่ายหัว ฟูตะ เบียงกี้ และชามาลนั่งลงเปิดให้แกมม่าได้ยืนขึ้น แงะเป็นฝ่ายพูดต่อแทน...

 

 

  "ยังยัง ฉันกับเจ้าหญิงยังไม่มีบทเลยนายจะรีบไปไหนหืม คิเคียว...หรือจะไปส่งข่าว..."

 

 คิเคียวมองแกมม่านิ่งไม่พูดค้าน หรือพูดอะไรเลยสงบเยือกเย็นราวกับน้ำในแม่น้ำที่สงบนิ่งไม่มีแรงคลื่นแต่อย่างใด...

 

 

  สงบนิ่งดั่งผืนน้ำในสายธารเฉกเช่นปัญญา...

 

 

  "ให้เชลเบคโลออกมาจากห้องท่านอิริเอะ เพราะท่านเบียคุรันของนายจะได้ไปดูแลแทนหืม..."

  "แกจะพูดอะไรก็รีบพูดซะ นี่มันตี 4 กว่าแล้วฉันง่วง..."

 

 ทุกคนหันไปมองนาฬิกาก็พบว่านี่มันตี 4 จวนจะตี 5 อยู่แล้ว ทางฝ่ายฮิบาริเรียวเฮนอนหลับอุตุไปเรียบร้อย ทุกคนตาก็สะลึมสะลือไม่แพ้กัน...

 

 

  เกือบจะ 6 ชั่วโมงแล้วที่ประชุมมา Oh my god!!!!!!

 

 

  "หรือนายจะปล่อยให้ยืดเยื้อให้คนท้องอย่างท่านยูนินั่งทรมานอยู่ตรงนี้ก็ได้นะ ลูกในท้องนายคงทรมานดี หึหึ มันก็ไม่เกี่ยวกับฉันนี่เนอะ..."

  "คิเคียว!!!!!!!"

 

 

 แกมม่ากัดฟันกรอดๆอย่างแค้นใจก่อนที่ยูนิจะจับมือสามีไว้ทำให้แกมม่าคลายอารมณ์โกรธแล้วเริ่มประชุมต่อก่อนที่มันจะยืดยาวไปมากกว่านี้...

 

 

  "ฉันมี 2 เรื่องเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันซะฉันจะพาเข้าหญิงไปนอน"

  "หึหึ ยังไงก็ได้แกมม่าประชุมต่อเถอะ..."

  "หึ ดูท่าเป็นทีมที่เข้าขากันมากเลยนะไอสวะ"

  "เอาน่าแค่ตอนนี้แหล่ะ ถ้าตัดเนื้อร้ายได้เดี๋ยวก็เข้าขาเอง..."

  "เหอะ..."

 

 

 ซันซัสทำเสียงขึ้นจมูกอย่างไม่อนากเชื่อก่อนที่จะฟังแกมม่ารายงานสถานการณ์ไปเรื่อยๆ เขาไม่คิดจะค้านอะไรทั้งนั้น เพราะหน้าที่ของพวกเขาแค่ฟังสถานการณ์ และวิเคราะห์คำพูดแต่ละคนเท่านั้น...

 

 

  และอีกอย่างค้านก็เสียเวลาอยากกับไปทำโทษฉลามต่อโว้ยยยยยยยยยยยยย...

 

 

 ซึ่งใครจะไปรู้ว่ายามาโมโตะ มุคุโร่ เบียคุรัน และฮิบาริด็คิดไม่ต่างกันกับซันซัสแต่เปลี่ยนเป็นแมว นกฮูก กระต่าย และทูน่าเท่านั้นเอง...

 

 

  แม้แต่เบลยังแอบคิดถึงกบน้อยอยู่ในส่วนลึกของจิตใจเช่นกัน...

 

 

  "เรื่องแรกฉันอยากให้พวกแกดูนี่..."

  "อ...อะไรเนี่ย..."

  "ดีโน่แม่งเข้าขั้นโรคจิตแล้วว่ะ..."

 

 

 ทุกคนส่งเสียฮือฮาเมื่อแกมม่าเปิดรูปจากโทรศัพท์และทำให้เห็นรูปมากมายโยงๆขีดฆ่าด้วยปากกาสีแดงเต็มไปหมดซึ่งทุกรูปอยู่ในสภาพเละเทะไม่สามารถมองออกได้ว่าใครเป็นใครเห็นแต่ตัวหนังสือสีแดงๆแบบไก่เขี่ยที่อ่านไม่ออก...

 

 

  แต่ได้มือพิสูจน์อักษรฝีมือดีมาช่วยแปลเลยแปลออกมาคร่าวๆได้ว่า...

 

 

 

  ตาย...แกต้องตาย แกทำลายอนาคตฉัน แกxย่xทุxxย่าxไปจากฉัน ฉันจะฆ่าxxคุxxxx xxxxโxx ทำให้แกตxxทั้xxป็x ฉันจะแย่xสึxxxxจากฮิxxริxหมืxxที่xxกแxทำกัxฉัx ฉัxxม่ใช่xxติของแx xม่xด้มีxxยxลืxxขxxวองโกเล่ ฉันจะแต่xxxxกัxสึxx ต้xxเอxสึxxคืxxากพxxแx ฉัxxxฆ่าผู้xxวุxx ฆ่xรีxxร์x ฆ่าแกxxxxโxxxะ ฮิxxริ ฆ่าผู้xxxศ จะทำxห้ xxคุxxxx xxxxxxล่ โxxx อิริxxx และ xxxเฟxxxอยู่ใxกำมืxของฉัx และพวกแกต้xxทรxxxยิ่xxว่xxาย โxxเฉxxะแก xxโxโxx ฮิxxริ พวกxxเท่xนั้xที่ฉัxจxไม่xห้xภัย xxสำคัxขxxxxกแกต้xxxxย xxคุxxxxต้xxตxยด้xxมืxของฉัx 55555555555x5555x55x5x5555xxx5555 

 

(ใครใจดีช่วยแปลให้เงาหน่อยสิคะ แปลถูกมีรางวัลนร้า เฉลยท้าย season 3 ย้ำ season 3  นะคะ ^0^) 

 

 

  "อึก ฮึก..." 

 

 

 โคลมรีบปิดตาเพราะเธอรับไม้ได้กับข้อความที่แสนโหดเหี้ยมแบบนั้น มุคุโร่รีบกอดปลอบเธอทันที ฟูตะก็ถึงกับตัวสั่นแม้ว่าตัวฟูตะจะเป็นคนถอดตัวหนังสือเองแต่เขาก็ไม่ชินสักที แรมโบ้ที่ช่วยแปลด้วยอ้วกไปตั้งหลายรอบแม้จะแปลได้ไม่หมดแต่ก็รู้สึกถึงความอาฆาตแค้นจนแทบอยากจะอ้วกออกมา... 

 

 

  ในวันนั้นเมื่อ 3 ปีก่อนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ใครทำให้พี่อาฆาตแค้นแบบนี้พี่ดีโน่... 

 

 

  "นอกจากนี้ยังมีรูปอีกรูปนึงถูกขีดฆ่ากรีดแล้วกรีดอีก ฝากตรวจสอบให้ทีว่านี่รูปใคร..." 

 

 

 แกมม่าที่กอดปลอบยูนิที่มีสภาพไม่ต่างจากโคลมได้ยื่นรูปนึงออกมาที่เก็บได้จากโดดังร้างรูปนี้รูปเดียวเท่านั้นที่ไม่ถูกเผาเพราะเขาแอบจิ๊กใส่กระเป๋าออกมาก่อนโกดังจะระเบิด... 

 

 

  "โอเคขอบใจมากแกมม่าคุง..." 

 

 เบียคุรันรับรูปมาจากแกมม่าสัมผัสได้ว่ารูปนี้อาจจะเป็น 1 ในพวกเขา 5 คน (ยามาโมโตะ ซันซัส มุคุโร่ เบียคุรัน และฮิบาริ) แต่ไม่รู้ว่าเป็นใคร... 

 

 

  "เรื่องก็เป็นอย่างที่ว่ามาในไฟล์ Blood ที่ฉันโหลดมาได้มันมีชื่อของคาคารอส บลูโน่อยู่ในนั้นนอกจากนี้มันยังดขียนชื่อเป้าหมาย...เป้าหมายที่ต้องกำจัดทิ้ง!!!!" 

 

 

 พูดถึงตรงนี้แล้วแกมม่าก็กัดฟันกรอดๆอย่างแค้นใจ เพราะ 1 ในรายชื่อนั้นมันก็คือ... 

 

 

  "ยูนิ อัลโกบาเลโน่แห่งนภา..." 

 

  "ทำไมต้องเป็นท่านยูนิด้วยคะ!!!!!!" 

 

 โคลมถามอย่างแปลกใจเรื่องราวเริ่มไปกันใหญ่ไม่เหมือนที่เธอได้ยินมา แต่เมื่อกี้ยามาโมโตะได้หลุดปากเรื่องแผนทำลายโลกและครอบครองโลกออกมาซึ่งก็ไม่มีใครตกใจ แสดงว่าเขาตั้งใจทำลายโลกจริงๆ... 

 

 

  แต่ทำไมคุณดีโน่ต้องกำจัดท่านยูนิจะซับซ้อนไปถึงไหนคะเนี่ย!!!!!!!!!!!!! 

 

 

  "ไม่เชิงกำจัด แต่คงอยากได้ตัวมากกว่าเพราะถ้ามีท่านยูนิก็สามารถรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าได้..." 

 

  "จริงอยู่ค่ะที่ฉันเห็นอนาคตได้แต่ตั้งแต่ที่ฉันถอนคำสาปได้มันก็เลือนลางมาก ยิ่งตอนนี้ฉันตั้งท้องอยู่ความสามารถก็ดรอปลงชั่วขณะไม่รู้ว่าพลังจะกลับมาเมื่อไหร่ อย่างหน้าตาของผู้พิทักษ์ฉันก็เห็นลางๆรู้เพียงว่า 2 คนในนั้นเป็นผู้หญิงค่ะ ผู้หญิงที่มีแต่ความอาฆาตแค้น...และริษยา..." 

 

 

 ใครบางคนในนั้นแอบมองยูนิด้วยแววตาอาฆาตแค้นปานจะฆ่าให้ตาย เพราะกลัวเธอจะรู้ความลับเข้า และสาเหตุที่ยูนิอยู่ในรายชื่ออยากจะกำจัดคงเป็นเพราะเหตุนี้... 

 

 

  "ถ้าไม่ได้ตัวมาก็ต้องกำจัดทิ้งเพื่อให้สิ้นเสี้ยนหนาม หึ คิดว่าจะทำได้รึไง ตราบใดที่ฉันยังอยู่พวกแกไม่มีวันได้แตะต้องท่านยูนิแน่!!!!!!!! 

 

 

 แกมม่าพูดพร้อมกอดยูนิแน่นยิ่งตอนนี้มีดวงใจของเขาอยู่ในท้องท่านยูนิอีก 1 คนก็ยิ่งทำให้หวงแหนและต้องการพลังที่จะปกป้องมากกว่าเดิม... 

 

 

  นี่คือเหตุผลที่ทำไมแกมม่าถึงต้องมาอยู่กับเบียคุรัน... 

 

 

 เพื่อปกป้อง และฝึกฝนตัวเองให้แข็งแกร่งกว่านี้... 

 

 

 ตั้งแต่เกิดเรื่องที่โกดังร้างและรู้ว่ายูนิเองก็ตกเป็นเผ้าหมายในสงครามครั้งนี้แกมม่าก็ไม่อยู่เฉยพายูนิ โทซารุ และโนซารุย้ายมาอยู่ฐานทัพมิลฟีโอเล่ชั่วคราวตามคำชักชวนของเบียคุรัน เพราะที่นี่คนเยอะและปลอดภัยกว่า และที่นี่ก็มีอาวุธฝึกซ้อมดีกว่าและไม่ต้องคอยห่วงท่านยูนิ และน้องชายทั้ง 2 ว่าจะไม่มีคนดูแล... 

 

 

  "สิ่งที่ในไฟล์นั้นเขียนมีแค่นี้เองเหรอน่าจะมีเยอะกว่านี้นะ" 

 

 

  "ไม่ได้มีแค่นี้หรอกนอกจากชื่อท่านยูนิแล้วยังมีชื่อของเหล่าผู้อาวุโส และชื่อของรีบอร์นตัวใหญ่ยักษ์" 

 

 

  คิดว่าดีโน่คงอยากฆ่ารีบอร์นมาก แต่รีบอร์นเป็นอมตะไม่มีวันตาย ในอัลโกบาเลโน่ทั้ง 7 (ตาย 2 เหลือ 5) มีแค่รีบอร์นเท่านั้นที่ยังแก้คำสาปไม่ได้ เพราะไม่รู้เงื่อนไขในการแก้คำสาปของตัวเอง... 

 

 

  "เรื่องรีบอร์นช่างเถอะหมอนั่นไม่ตายอยู่แล้ว แล้วมีแค่นี้เหรอที่มันเขียนมีอยู่ในไฟล์นั้น" 

 

  "โหลดได้แค่ 21% มันก็มีแค่นี้แหล่ะอ้อ มีอีกเรื่องนึงที่ว่าน่าสนใจอยู่นะมันเขียนว่าเป้าหมายของแผนการหยุดยั้งพวกนาย..." 

  "อะไร!!!!!!!!!!!!!" 

  "Destroy important..." 

 

 

. 

 

. 

 

. 

 

. 

 

. 

 

 

  "จบการประชุม!!!!!!!!!!!!!!!" 

  "ว่าไงนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" 

 

 

 ทุกคนถึงกับอึ้งเป็นไก้ตาแตกบทจะจบก็จบแบบนี้เลยเหรอเฮ้ย สั้นไปมั้ยโว้ยยยยยยยยย 

 

 

  "เดี๋ยวสิ คำนั้นแปลว่าอะไรวะทำไมต้องรีบขนาดนั้นด้วย" 

 

 แกมม่าถามอย่างสงสัยทำไมสีหน้าของยามาโตะถึงได้เปลี่ยรไปเมื่อได้ยินคำนั้น แถมไม่ใช่แค่ยามาโมโตะ ซันซัส ฮิบาริ แม้แต่ไอ 2 ตัวข้างหน้าเขา เบียคุรัน กับมุคุโร่ยังหน้าถอดสี... 

 

 

 

  มันแปลว่าอะไรวะบอกกันมั่งดิโว้ยยยยย 

 

 

 

  "ช่างฉันเถอะฉันมีงานต่อจากนี้แกมม่าฝากปิดการประชุมด้วย..." 

 

 

  ฮะ!!!!!!????? 

 

 

  "ช่างพวกเขาเถอะค่ะแกมม่าพวกเขาได้ในสิ่งที่พวกเขาต้องการแล้วค่ะ...อ๊ะ...ไม่ทันแล้วค่ะคุณยามาโมโตะ คุณซันซัส คุณมุคุโร่ คุณเบียคุรัน คุณฮิบาริ..." 

 

  ... 

 

  "คนที่พวกคุณไม่อยากเจอเขามาแล้วค่ะ..." 

  "ว่าไงนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" 

 

 

  แรมโบ้ถ่วงเวลาไม่ได้งั้นเหรอ ชิ ไม่ได้เรื่องเลย... 

 

 

 

  ปัง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

 

 แต่ก่อนที่ยามาโมโตะจะได้พูดอะไร หรืออารมณ์เสียอะไรไปมากกว่านั้นก็มีใครบางคนถีบ (?) ประตูเข้ามาในห้องประชุมมนฝั่งของวองโกเล่ หรือที่ที่ยามาโมโตะ และเบียคุรันอยู่เสียก่อนพร้อมกับยกปืนขู่ประกาศเสียงกร้าว... 

 

 

 

  "ฉันมาถึงแล้วพวกแกห้ามขยับ ห้ามปิดโฮโลแกรมหนีไปสักคนเชียวไม่งั้นแม่จะไปเล่นถึงที่เลยคอยดู!!!!!!" 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  "เฮ้อ...มีคนเจ็บขาเพิ่มมาให้สงสัยอีกและ..." 

 

 

 

 

 

 

 

  TBC... 

  เงานกไฟ Shadow P. 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

 

  แขกที่ไม่ได้รับเชิญคนนั้นเป็นใครกันน้อ และใครเจ็บขามาอีกเน้อออออออ ปั่นปั่นปั่นงานปั่นก็มา 5555 ติดตามบันเทิง เอ้ย ชมกันตอนหน้านะคร้าาาาา... 

 

  เฉลยแล้วนะคะคนที่อยู่กับเมลก็คือบลูโน่ คาคารอสนั่นเอง...เขาเป็นนน... 

 

  ตัวละครที่เงาแต่งขึ้นมาเองไม่มีในเรื่องรีบอร์นจริงๆหรอกคร้า แต่ในเรื่องนี้เขาจะเป็นใครเป็นคาคารอส ของจริง หรือของเก๊ต้องตามดูคร้าาาาา 

 

 

  ผู้พิทักษ์และจีเอ็นเป็นใครกันนะ ดูตอนนี้แล้วเชื่อว่าทุกคนรู้แล้วล่ะค่ะ 5555 

 

 

  ...อ่านให้สนุกนะคะ... 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น