คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [6] -- จบ

ชื่อตอน : บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [6] -- จบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2562 07:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,000
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [6] -- จบ
แบบอักษร

  

 

“ก็ได้กันแล้ว นอนด้วยกันทุกคืนจะถามบ้างไม่ได้เหรอ นี่ แบบนี้” แกล้งเพิ่มแรงหนักขึ้นหล่อนลืมตัวเก็บอารมณ์ไม่ไหวครางยาวเหมือนลูกแมว เขาหัวเราะ ผ่อนแรงลงลูบเส้นผมนุ่มละมุนรอคำตอบ 

“บ้านสามีใหม่แม่อยู่อยุธยา บ้านพ่อกับภรรยาใหม่อยู่สงขลา เฟื่องไปแค่อยุธยาแต่ก็แค่ปีสองปีครั้งไม่ได้ไปบ่อย” 

“ทำไม เขาแต่งงานใหม่หมดก็เลยทิ้งเธอเหรอ” เมียปิดปากเงียบเลยคิดว่าเอาแล้วไง “ตอนเด็กอยู่บ้านกับใคร” 

“กับคุณยาย ท่านเสียตอนใกล้จะขึ้นมหาลัย” 

“แล้วตอนนั้นก็ได้ทุนบริษัทมาเรียนกรุงเทพพอดี มีเพื่อนน่ารักอย่างเอย แอบชอบฉัน แต่หน้าแตกเพราะฉันชอบเอย?” 

“ไม่ใช่ซะหน่อย ใครบอกว่าเฟื่องชอบคุณภพ” เสียงเขียวขึ้นมา เถียงเขาจริงจังไม่ยอมรับว่าตัวเองรู้สึกยังไงกลัวเขาจะหัวเราะ “แต่ก่อนคุณใจร้ายกับเฟื่องจะตาย ใครจะไปชอบลง” 

“ตอนนี้ก็ใจดีแล้วไง จะบ่นอะไรนักหนาเรื่องมันผ่านมาแล้ว ช่วยไม่ได้ไม่ยอมมาอ่อยให้ฉันนอนด้วยเอง ไม่อย่างนั้นป่านนี้ได้บ้าน ได้รถ ได้ที่ดินร้อยไร่ไปแล้ว ฉันเปย์สาวเก่งจะตาย” 

“อื้ม” ขานรับเสียงไม่พอใจ ไม่ชอบเลยที่เขาจัดหล่อนไปอยู่ในประเภทนั้นแต่ก็ว่าไม่ได้เพราะหล่อนก็รับของเขามาจริงๆ เฟื่องลดาเกิดความรู้สึกน้อยใจจึงแค่นอนฟังเสียงหัวใจ ไม่มีอารมณ์จะสานสัมพันธ์ยกภาระให้เขาเป็นคนออกแรงโยกคลอนตนเองเพื่อให้ส่วนนั้นของเราเสียดสีกันตลอดเวลา เบาบ้าง หนักบ้าง 

“อย่าอู้งาน เร็วเข้า โยกดีๆ แรงๆ ด้วยนะ อ้า...” ตบบั้นท้ายสวยเหมือนเฆี่ยนม้า ตามองไปยังกลีบกุหลาบช่องาม แกล้งแยกออกเล็กน้อยแล้วถูขยี้นิ้วให้หล่อนกลับมาติดเครื่องร้อน หล่อนยังไม่ยอมคุยด้วย เขาจึงถอนกายออกแล้วอุ้มให้นอนบนเตียงแยกเรียวขาออกเปิดเปลือยนวลเนื้ออวบอูมตรงกลาง เขาแลบลิ้นรอตามเข้าไปชมชิมรสชาติความสาว กำรอบกายกำยำท่อนล่างรูดขึ้นลงแล้วจัดการกดมันลงไปจนมิดด้าม เราสองคนต่างความต้องการสูงร้องกันทั้งคู่แต่ต้องเงียบเสียงให้เบาที่สุดกลัวคนทั้งบ้านตื่น 

รณภพเสียดสีแก่นกายหนักๆ พลิกแพลงท่วงท่าหลายครั้งก่อนจะปะทุลาวาร้อนออกมาระเบิดบนหน้าท้องสวย หล่อนเหนื่อยหายใจเข้าออกแรงจนหน้าอกหน้าท้องกระเพื่อม ดึกแล้ว เขาเองก็เริ่มหมดแรง คลานเข่าช้าๆ เข้าไปใกล้ใบหน้าสวยเพื่อให้หล่อนช่วยทำบางสิ่งบางอย่าง เมียเขาถูกเทรนด์มาดีเขาบอกหมดว่าชอบอะไรไม่ชอบอะไร ดังนั้นในเมื่อเขาชอบหล่อนก็ต้องทำ 

เมียเขาเหนื่อยจะแย่เหงื่อโชกไปทั้งตัว อ้าปากเล็กน้อยแลบลิ้นออกมามอบความสุขให้เขาหนักๆ กระทั่งพอใจแล้วรณภพพลิกกายมาหยิบทิชชู่เช็ดทำความสะอาดคราบรักรวมถึงจุดสงวนของเราทั้งคู่ 

“ขอบใจนะ” จมูกเขากดลงหอมแก้มส่งท้าย 

กายกำยำนอนตะแคงข้างมามองแล้วจูบลงแก้มอีกครั้ง ดึงเข้ามานอนหนุนท่อนแขนกำยำ เช็ดคราบน้ำตาให้ไม่รู้ว่าร้องตอนไหน “เธอไม่ต้องห่วงฉันเรื่องงานหรอกนะ ฉันเอาตัวรอดได้” 

“แต่เฟื่องเป็นห่วงคุณ” ลืมตาขึ้นมามอง อยากให้เขาเห็นว่าภายในดวงตาคู่นี้มีหลายสิ่งหลายอย่างอยากบอกให้เขารู้ 

“ห่วงทำไม ฉันโตแล้วนะ” 

“เขาบอกว่าคุณทะเลาะกับผู้ใหญ่ แล้วเขาก็ไม่อยากให้คุณรักษาการช่วงที่พ่อคุณป่วย” 

“ปากสว่าง” ลืมตัวสบถใส่ไอ้ฐานัส คนฟังก็เลยรู้เลยว่าเรื่องนั้นเป็นความจริง “ไอ้ฐานัสมันแอบติดต่อบอร์ดบริหารเกินครึ่ง ไม่รู้ว่ามันกำลังเล่นตุกติกอะไร” 

“มีอะไรให้เฟื่องช่วยก็บอกนะคะ” 

“จะช่วยอะไรได้ ถ้าฉันบอกให้เธอไปนอนกับมันเพื่อแลกกับการสืบข้อมูล จะทำให้ไหมล่ะ ก็ไม่ ไม่น่าพูด” 

เขาคงอารมณ์เสียเรื่องงาน เฟื่องลดากลั้นกระแสน้ำตากับความน้อยใจไว้ไม่อยากแสดงออกมาให้เห็น แม้ภายในใจตอนนี้จะอยากร้องไห้หนักๆ แล้วถามว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนี้ เขาไม่หวง ไม่รู้สึกดีกับหล่อนบ้างเลยหรือไง หรือเห็นเป็นแค่ของใกล้มือ 

ก็ไม่น่าคิดเลยเนอะ อยากโง่เองทำไมล่ะ 

“มันชอบนอนกับผู้หญิงต่อจากฉัน ก็มีแต่เธอที่มันยังไม่ได้ ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะมันอาจลอบทำร้ายเธอลับหลังก็ได้ ไอ้ฐานัสมันร้าย ข่าวเสียๆ หายๆ ที่บอกว่ามันกับพ่อเลี้ยงเป็นเจ้าพ่อคาสิโน ถึงใครจะบอกว่าไม่จริงแต่ฉันนี่แหละจะยืนยันว่ามันเรื่องจริง แล้วถ้าอยากช่วยจริงๆ ก็ช่วยเอาใจฉันเยอะๆ อย่าดื้อเวลาฉันอยากมีอะไรด้วยก็พอ โอเคไหม?” เขาปรับเสียงให้นุ่มลงเพราะเมื่อครู่เหมือนจะใส่อารมณ์เรื่องไอ้ฐานัสมากไปหน่อย เขาเห็นหล่อนพยักหน้ารับยังซุกใบหน้ากลางอกไม่ยอมถอยออกมาให้เขามองหน้าตรงๆ ว่ากำลังคิดหรือรู้สึกยังไงกันแน่ 

“ตอบแทนที่เธอน่ารัก อยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิด ตอบมา ฉันจะหามาให้” ชวนคุยต่อไม่อยากให้หล่อนเงียบ 

“เฟื่องไม่อยากได้อะไร ถ้าคุณจะให้เฟื่องจริงๆ เฟื่องของแค่… เวลาที่มีเฟื่องนอนกับเฟื่อง อย่าไปทำแบบนี้กับคนอื่นได้ไหม ถ้าจะทำก็เลิกยุ่งกับเฟื่อง เฟื่องไม่อยากนอนทับรอยใคร” 

 

 

 

 

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ ขอฝากอีบุ๊คกับเล่มด้วยน้าา >//< 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น