ฮะนะชิ

เบื้องหลังการก่อการร้าย อาจจะไม่ใช่อะไรที่คุณคิด (อัพวันละตอน จ.-ศ. 15.00 น. , ส.-อา.และวันหยุด 11.00 น.)

บทที่ 1-4 ข่มขู่

ชื่อตอน : บทที่ 1-4 ข่มขู่

คำค้น : อยุติธรรม ทัณฑ์ประหาร นิยายญี่ปุ่น สืบสวน ก่อการร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 32

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2562 14:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1-4 ข่มขู่
แบบอักษร

“มีใครมีความเห็นอื่นๆ เกี่ยวกับข้อมูลของคนร้ายหรือองค์กรก่อการร้ายอีกไหม?” 

เมื่อการรายงานทั้งหมดจบลง สารวัตรใหญ่มิคามิออกปากถามทุกคน คานาซาวะจึงใช้โอกาสนี้ถามคำถาม 

“ถ้าพิจารณาจากการที่เรียกร้องให้ปล่อยตัวนักโทษประหาร เป็นไปได้ไหมว่าตัวการจะเป็นองค์กรหรือบุคคลที่ต่อต้านการใช้โทษประหาร หรือกลุ่มคนที่คอยช่วยเหลือนักโทษประหารอยู่แล้วเป็นการส่วนตัว?” 

“ฉันคิดว่ามีความเป็นได้ไปต่ำ คนทำมันแทนตัวเองว่า ‘แมงป่องเลือด’ แล้วจับคนเป็นตัวประกัน แถมยังเรียกร้องให้ปล่อยตัวนักโทษเพื่อแลกกับการไว้ชีวิตตัวประกันเลยนะ” 

คาบุรางิคัดค้านในทันที หลังจากนั้นก็มีคนออกความเห็นอีกจำนวนหนึ่ง แต่นานะฟังแล้วรู้สึกว่าหลุดประเด็นกันไปทุกราย แถมรายละเอียดเกี่ยวกับ ‘แมงป่องเลือด’ ก็ยังไม่ชัดเจน สรุปได้แค่ตราบใดที่ยังบอกแน่ชัดไม่ได้ว่าองค์กรก่อการร้ายนี้มีตัวตนอยู่จริง ก็คงยากที่จะหาที่ตั้งหรือสมาชิกของมันเจอ 

การประชุมสืบสวนดำเนินต่อไปจนบ่ายสามโมง วาระสุดท้ายของการประชุมคือการกำหนดทิศทางในการสืบสวน 

กลุ่มที่หนึ่ง: รับผิดชอบการสืบหาตัวการส่งจดหมายข่มขู่และวิดีโอตัวประกัน มีศูนย์วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อช่วยเหลือการสืบสวน (เอสเอสบีซี) เป็นตัวหลักในการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลจากภาพบันทึกของกล้องวงจรปิดรอบๆ ไปรษณีย์กิงซะ ซึ่งเป็นสถานที่ที่ซองจดหมายถูกส่งออกมา 

กลุ่มที่สอง: รับผิดชอบการสืบสวนเรื่องตัวประกัน มีศูนย์วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อช่วยเหลือการสืบสวน (เอสเอสบีซี) กับสถาบันวิจัยนิติวิทยาศาสตร์เป็นตัวหลักในการวิเคราะห์วิดีโอและสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะเด่นของตัวประกันเทียบกับทะเบียนประวัติ รวมไปถึงการวิเคราะห์เสื้อผ้าของตัวประกัน และสืบค้นเส้นทางการค้าขายของเสื้อผ้าดังกล่าว 

กลุ่มที่สาม: รับผิดชอบการสัมภาษณ์ผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับนักโทษประหารที่คนร้ายเรียกร้องให้ปล่อยตัว โดยเฉพาะครอบครัว เหยื่อ หรือทนายที่เกี่ยวข้องกับการพิจารณาคดี สอบถามว่าสงสัยหรือไม่ว่าใครอาจมีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ และรวบรวมข้อมูลอื่นๆ ที่อาจเกี่ยวข้อง 

นานะจับคู่กับคาบุรางิ มิคามิจับคู่กับคานาซาวะ และเข้าร่วมกลุ่มที่สาม 

“คุณกาบุ ฉันคิดว่าเราควรไปสอบสวนอิเคดะให้เร็วที่สุดค่ะ” 

นานะเลยรีบเสนอออกไปทันที หลังจากที่คู่มิคามิกับคานาซาวะขอรับผิดชอบเคสนางาชิมะไปแล้ว 

นานะเพิ่งย้ายมาหน่วยนี้ตอนเดือนเมษายน และเธอกับกาบุหรือคาบุรางิที่เป็นรุ่นพี่นั้น มีอยู่หนึ่งอย่างที่เข้ากันไม่ได้ นานะนั้นมักทำอะไรชุ่ยๆ เป็นนิสัย แต่บางครั้งก็จู้จี้ในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และมักทำอะไรโดยไม่สนใจคนอื่น ทว่า แม้แต่นานะเองก็ยังคิดว่ากาบุไม่ใส่ใจและเอาแต่ใจเกินไปหน่อย เมื่อเทียบกับคนที่รู้จักเกรงใจคนอื่นอย่างมิคามิหรือคานาซาวะแล้ว คาบุรางิเลยยิ่งดูเป็นพวกไม่รู้จักกาลเทศะเข้าไปใหญ่ 

“ลาซซี่ แกนี่ไม่เบาเลยนะ สะใจชะมัด” 

คาบุรางิพูดเสียงดังแล้วก็ตบไหล่เธอด้วยมือใหญ่ๆ ราวกับถุงมือเบสบอลโดยไม่ทันให้ตั้งตัว ชมรมรักบี้ที่เคยอยู่ได้ปลูกฝังให้คาบุรางิกลายเป็นคนทำอะไรบุ่มบ่ามและไม่รู้จักยั้งมือ 

“มะ…หมายถึงอะไรคะ?” 

“อย่าทำไก๋ไปหน่อยเลยน่า ประมาทพวกที่รู้กฎหมายไม่ได้เลยจริงๆ เห็นหน้าอัยการหญิงนั่นไหม? ตอนแรกทำหน้าดูไม่เดือดไม่ร้อน แต่พอเจอแกสวนเข้าให้ถึงกับใบ้กิน ฉันละขำแทบตาย” 

“ฉันไม่ได้ทำไปเพื่อเอาชนะเขานะคะ” 

...แต่ก็ไม่ได้คิดที่จะแพ้เหมือนกัน 

“ไม่รู้ตัวเลยเรอะ ว่าที่แกทำมันคือการหาเรื่องเขาชัดๆ” 

“อัยการนั่นนึกว่าเธอไม่รู้เรื่องรู้ราวไงจ๊ะ” 

คานาซาวะพูดแทรกขึ้นมา นานะเห็นด้วยแต่ก็ตัดสินใจยิ้มตอบกลับไปเท่านั้น การสร้างศัตรูไม่ใช่การกระทำที่ฉลาด 

“สงสัยจะอารมณ์ไม่ดีเพราะจู่ๆ ก็โดนเรียกออกมาในวันเสาร์” 

แม้แต่มิคามิยังร่วมสนทนาด้วย 

“มิน่าถึงทำหน้าเซ็งๆ ว่าแต่วันนี้สารวัตรใหญ่เองก็มีนัดเหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ?” 

“ใช่ มีนัดไปชมใบไม้ร่วง แต่ลูกเมียก็บอกว่าฉันเอาแต่เบี้ยวนัดตลอดอยู่แล้ว เลยไปกันเองซะเลย” 

มิคามิเคยประกาศจุดยืนว่าเอาใจคนในครอบครัวเป็นงานอดิเรก แต่ครั้งนี้คงชวดเสียแล้ว 

“จะว่าไป คุณกาบุคะ หยุดเรียกฉันว่าลาซซี่*สักทีได้ไหมคะ” 

นานะพูดต่อหน้าทุกคนโดยไม่เกรงใจ 

“ชื่อเหมาะจะตาย ก็แกชอบไม่ใช่เรอะ?” 

“ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ” 

“คิดเล็กคิดน้อยเดี๋ยวตีนกาก็ขึ้นหรอก” 

“ตีนกาของฉัน….ยังไม่ขึ้นหรอกค่ะ แล้วก็ไม่อยากให้คุณเรียกฉันว่าแกด้วยค่ะ” 

“เก็บปากไว้งอแงกับสามีแกหลังแต่งงานเถอะ” 

ไม่ฟังกันบ้างเลย นานนะถอนหายใจ 

“ถึงคุณอุนโจจะช่วยให้ทางกระทรวงยุติธรรมรับปากมาแล้ว แต่การจะเข้าพบนักโทษต้องขออนุญาตก่อนนะ โคงะที่อยู่ที่สถานกักกันฟุคุโอกะอาจจะขอไม่ได้ แต่ยังไงก็ทำเรื่องขออนุญาตเข้าพบทั้งสามคนไปก่อนก็แล้วกัน ลองติดต่อไปที่กระทรวงกิจการภายในและการสื่อสาร ขอสืบค้นทะเบียนราษฎร์กับทะเบียนบ้านดูด้วยนะ” 

“รับทราบค่ะ” 

คานาซาวะพูดแทรกให้บรรยากาศดีขึ้น นานะเลยปรับอารมณ์ได้ เพราะถึงจะต่อล้อต่อเถียงกับคาบุรางิไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น 

“วันพรุ่งนี้จะเดินเรื่องให้เข้าพบนักโทษที่สถานกักกันโตเกียวได้ค่ะ ส่วนโคงะที่สถานกักกันฟุคุโอกะ ฉันจะลองขอความร่วมมือจากสำนักงานตำรวจจังหวัดนั้นดูค่ะ” 

โดยปกติแล้วผู้ที่จะสามารถเข้าพบนักโทษได้ นอกจากครอบครัวแล้วก็มีแค่ทนายความกับบาทหลวง แต่ถ้าผู้อำนวยการสถานกักกันอนุญาต เพื่อนก็อาจจะเข้าพบได้เหมือนกัน เพราะงั้นหากเธอขอพบบ้างก็คงไม่มีปัญหาอะไร 

“ฝากด้วยนะ ส่วนประวัติการสืบสวนของทั้งสามคน พวกฉันจะเป็นคนจัดการเอง” 

เมื่อเสร็จสิ้นการสั่งงาน นานะก็รีบร้อนออกจากห้องประชุมไป 

 

* Lassi เครื่องดื่มทำจากโยเกิร์ตผสมครีม น้ำ เครื่องเทศ หรือผลไม้ มีต้นกำเนิดจากอนุทวีปอินเดีย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น