Jane jangira
facebook-icon Instagram-icon

สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่จินตนาการของไรท์นะคะ นิยายเรื่องที่6ของไรท์นะคะ กดไลค์กดคอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ได้นะคะ😘❤️❤️❤️🤟🤟

ตอนที่15(หัวใจตัวเอง)

ชื่อตอน : ตอนที่15(หัวใจตัวเอง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2562 17:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่15(หัวใจตัวเอง)
แบบอักษร

 

 

 

สระนำ้หลังเรืือนใหญ่

15:30น.

แก้มใส..

"เฮ้อออ อากาศดีจัง^_^"ฉันบิดตัวไปมาพลางเอ่ยขึ้นและยื่นหน้าไปสูดรับอากาศบริสุทธิ์ของลมที่พัดโชยเข้ามากระทบใบหน้าของฉันยามบ่ายแบบนี้ อากาศเย็นสดชื่น ผิดกับกรุงเทพเยอะเลยในกรุงเทพหาอากาศบริสุทธิ์แบบนี้ไม่ได้เลย วันนี้เป็นวันหยุดของฉันกับอาธัน ฉันก็เลยมานั่งเล่นรับลมที่ศาลาริมนำ้หลังบ้านคุณย่า

"ฟอดดด หอมจัง^_^"ฉันที่กำลังหลับตากางแขนออกเพื่อยืนรับลมอย่างเต็มที่ก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อมีอ้อมแขนแกร่งมาโอบกอดเอวฉันจากทางด้านหลังพลางยังขโมยหอมแก้มฉันไปฟอดใหญ่และเจ้าของคนที่ขโมยหอมแก้มฉันกับขโมยกอดฉันก็เอ่ยขึ้น

"อาธัน"อาธันนั้นเอง ฉันเอ่ยเรียกอาธันไปด้วยนำ้เสียงเขินอาย เมื่อเช้าฉันตื่นมาก็พบว่าตัวฉันเองนอนอยู่ในห้องนอนของฉันที่บ้านคุณย่าและฉันก็ใส่เสื้อผ้าด้วย ฉันจำได้ว่าฉันแอบหนีเที่ยวจนไปเจอกับอาธัน และอาธันก็พาฉันกลับมาบ้านพร้อมกับเขา ฉันไปนอนบ้านอาธันไม่ใช่หรอ สงสัยอาธันจะอุ้มฉันไปนอนบนห้องนอนที่บ้านคุณย่าแหละมั้ง

"ครับ^_^ "อาธันขานรับฉันพลางกระชับกอดฉันให้เเน่นขึ้นอาธันก้มหน้าเขาลงมาเกยไหล่ฉัน ฉันก็อมยิ้มขึ้นและค่อยๆหันหน้ากลับไปหาอาธัน

"ฟอดดดด แก้มใสรักอาธันนะคะ^_^"ฉันกดปลายจมูกของฉันลงไปบนแก้มขาวๆของอาธันพลางเอ่ยบอกเขา อาธันก็เหลือบตาหันมามองฉันที่ไปหอมแก้มเขาพลางอมยิ้มขึ้น

"บอกรักอาทุกวันแบบนี้ อาก็ใจสั่นนะครับคนดี อื้ออ"อาธันเอ่ยบอกฉันพลางขยับหน้าของเขาเข้ามาหาฉันและกดปลายจมูกคลอเคลียไปกับแก้มของฉันฉันก็หลับตายิ้มขึ้นอย่างมีความสุข

"อื้อออ อาธันแก้มใสเจ็บแก้มหมดแล้วค่ะ"ฉันเอ่ยบอกอาธันไปพลางเบือนแก้มหนีอาธัน อาธันก็หัวเราะขึ้นเบาๆ

"อยากไปเก็บบัวกับอาไหมครับ?"อาธันเอ่ยถามฉันพลางหันหน้าหล่อๆของเขามองไปทางที่มีบัวขึ้นอยู่เยอะมาก เมื่อก่อนตอนฉันเด็กทุกๆปิดเทอมคุณพ่อจะมาฝากไว้กับคุณย่าทุกๆเย็นอาธันจะพาฉันนั่งเรือไปเก็บสายบัวมาให้คุณย่าแกง ฉันชอบนั่งเรือมาก จนมีอยู่วันหนึ่ง วันนั้นอาธันไม่อยู่บ้านฉันอยากนั่งเรือเลย เลยแอบหนีคุณย่าไปนั่งเรือเล่นคนเดียวตอนอายุ10ขวบ แล้วฉันพายเรือไม่เป็น ทำให้เรือพายเกิดควำ่ฉันตกนำ้จมนำ้เกือบตายแหนะและคุณย่าก็เล่าให้ฉันฟังว่าดีที่อาธันกลับมาพอดีและเขาก็มาหาฉันว่าฉันหายไปไหน เมื่ออาธันเดินมาที่ศาลาริมนำ้ แล้วเขาเห็นเรือพายไม่อยู่ที่ท่า เขาจึงไล่สายตาหาเรือพายจนมาสะดุดเข้ากับเรือพายที่ควำ่อยู่กลางนำ้ อาธันบอกว่าเขากระโดดนำ้ลงไปหาร่างของฉันอยู่นานมาก แต่เขาก็เจอร่างของฉันจมอยู่ใต้ก้นสระนำ้ ฉันหยุดหายใจไปแปปหนึ่งอาธันจึงปั้มหัวใจให้ฉันรวมถึงทำผายปอดของฉันเพื่อช่วยชีวิตของฉัน จนฉันสำลักนำ้และฟื้นขึ้นมา คุณพ่อของฉันท่านรู้เรื่องจึงไม่ให้ฉันมาบ้านคุณย่าทุกๆปิดเทอมอีกเลย จนมากระทั้งปีนี้นี่แหละ ท่านคงจะเห็นว่าฉันโตแล้วมั่ง คงไม่จมนำ้ง่ายๆหรอก

"ทำไมหน้าหนูซีด ยังกลัวอยู่อีกเหรอครับ?"อาธันที่เขาเห็นว่าฉันเงียบไปอยู่นานจึงเอ่ยถามฉันขึ้น ฉันจึงละสายตาจากบึงบัวกลับมามองหน้าของอาธันพลางพยักหน้าเล็กน้อยว่าฉันกลัว อาธันจึงส่งยิ้มอบอึ่นมาให้ฉัน แล้วเขาก็เขยิบหน้าเข้ามาใกล้ฉัน

"อาอยู่ด้วยทั้งคน อาไม่ปล่อยให้หนูจมนำ้หรอกครับเด็กดื้อ ฟอดดดด"อาธันเอ่ยบอกฉันเสร็จแล้วเขาก็หอมแก้มฉัน

"ไม่กล้าหรอกค่ะ อาธันแก้มใสกลัว"ฉันเอ่ยบอกอาธันไปด้วยนำ้เสียงเศร้าๆ

"ไม่ต้องกลัวนะครับ มากับอานะครับคนดี"อาธันเอ่ยบอกฉันพลางผละร่างเขาออกไปจากฉันเปลี่ยนมาเป็นจับมือของฉันไปกุมไว้แทน อาธันหันมาส่งยิ้มให้ฉัน ฉันก็ส่งยิ้มแหย่ๆกลับไปให้เขา

"เมื่อก่อนนี้หนูชอบหนิ เวลาอาชวนไม่เคยปฏิเสธเลย"อาธันเอ่ยถามฉันฉันก็มองไปรอบๆสระที่บ้านคุณย่ามีขนาดใหญ่มากและลึกมากๆเหมือนกัน

"ลองดูนะครับเด็กดี^_^"อาธันเอ่ยบอกฉันพลางจับมือฉันให้เดินลงไปนั่งบนเรือพาย อาธันเดินลงเรือไปก่อน แล้วเขาก็กุมมือฉันให้แน่นขึ้นพลางบีบมือฉันเบาๆเหมือยให้กำลังใจและบอกฉันเป็นในๆว่าเขาอยู่ข้างๆฉัน ฉันก็มองหน้าอาธันที่ตอนนี้เขาอมยิ้มให้ฉันอยู่ ฉันจึงหลับตาหายใจเข้าปอดลึกๆและตั้งสติให้ลืมภาพในอดีตของฉันและจำแต่ภาพในวันนี้ที่ฉันจะได้นั่งเรือกับอาธัน ฉันก็ค่อยๆลืมตาขึ้นและก้าวขาทีละข้างลงไปในเรือจนในที่สุดฉันก็ลงไปยืนบนเรือพายลำกระทัดรัดได้จนเต็มตัว อาธันก็ยิ้มกว้างให้ฉัน แล้วเขาก็ล้มตัวลงนั่งไปบนที่นั่งในเรือ เขาค่อยๆดึงมือฉันให้นั่งลงตามเขา ฉันก็ยิ้มให้อาธันและค่อยๆหย่อนก้นนั่งไปบนที่นั่งอันหน้าของอาธัน เรานั่งหันหน้ามองกัน

"อาขอปล่อยมือนะครับ"อาธันเอ่ยบอกฉันด้วยนำ้เสียงนุ่มนวลแฝงไปด้วยความอบอุ่น ฉันจึงพยักหน้าเบาๆให้อาธัน อาธันก็คลายมือของเขาที่กุมมือฉันอยู่ออกไปอย่างช้าๆอาธันเอามือไปจับไม้พายขึ้นมา

"อาจะออกแล้วนะครับ แก้มใส^_^"อาธันเอ่ยบอกฉันพลางค่อยๆหย่อนไม้พายลงไปในนำ้ ฉันจึงพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มไปให้อาธัน

"ค่ะ^_^"ฉันเอ่ยบอกอาธันไปพลางส่งยิ้มไปให้เขา อาธันก็มองฉันและส่งยิ้มกลับมาให้เช่นกัน

"เก่งมากครับ คนดี^_^"อาธันเอ่ยบอกฉันพลางยื่นมือของเขาข้างหนึ่งมาลูบแก้มฉันเบาๆ ฉันก็ยกมืออีกข้างของฉันขึ้นมากุมมือหนานุ่มของอาธันพร้อมกับลูบนิ้วไปบนมือเขาเบาๆ เรามองตากันและกันเนิ่นนาน แล้วเราทั้งคู่ก็ค่อยๆขยับหน้าเข้ามาใกล้ๆกันอย่างช้าๆจนปลายจมูกของเราทั้งคู่ชนกันและเราก็พากันยิ้มขึ้นมา อาธันค่อยๆเอียงหน้าเข้ามาประกบริมฝีปากของฉัน

"อื้อ จ๊วฟฟ จ๊วฟฟฟ"อาธันดูดดึงริมฝีปากของฉัน ฉันก็ดูดดึงริมฝีปากหวานๆของ อาธันกลับเช่นกัน เราส่งลิ้นไปควานหาความหวานในโพรงปากของกันและ เราจูบกันเนิ่นนาน

 

บนเรือนใหญ่

"อร๊าย คุณผู้หญิงดูสิคะ คุณธันกับคุณหนูแก้มใสจูจูปกัน อื้อเขิน"แม่เฟื่องหญิงรับใช้ประจำตัวคุณหญิงเมษาหรือคุณแม่ของธันวาเอ่ยบอกเมษาหญิงชราวัยเจ็ดสิบปีที่กำลังยืนมองลูกชายคนเดียวของเธอที่ครองตัวเป็นโสดมานานกำลังจูบอยู่กับหลานสาวลูกสาวของลูกบุญธรรมของเธอ

"ตาธันนะตาธัน เมื่อไรจะรู้หัวใจตัวเองซะทีละลูก"คุณหญิงเมษาเอ่ยขึ้นพลางอมยิ้มมองไปยังหญิงชายอาหลานที่นั่งอยู่บนเรือพาย

"นั่นน่ะสิค่ะ คุณผู้หญิงจะได้อุ้มหลาน ลูกของคุณธันสักที"แม่เฟื่องหญิงรับใช้เอ่ยขึ้น คุณหญิงเมษาก็หันมามองหน้าหญิงรับใช้ทันที แม่เฟื่องก็นึกว่านายหญิงของเธอจะดุเธอซะอีกที่ไหนได้ล่ะ

"เธอนี่ช่างรู้ใจฉันจริงๆๆ เมื่อไรล่ะจ๊ะตาธัน เมื่อไรเราจะมีหลานตัวน้อยๆมาให้เเม่เลี้ยงน้า"คุณหญิงเมษามองไปยังลูกชายของเธอพลางเอ่ยขึ้น เธอเอ็นดูแก้มใสเหมือนหลานสาวแท้ๆของเธอ แต่ถ้าลูกชายคนเดียวของเธอจะรักแก้มใสแบบในเชิงชู้สาวเธอก็ไม่ว่าอะไร ดีเสียอีกเธอไม่ต้องมาคิดไตร่ตรองลูกสะใภ้ของเธอ

"เหมาะสมกันมากเลยนะคะ คุณผู้หญิง^_^"แม่เฟื่องหญิงรับใช้เอ่ยบอกนายหญิงของเธอพลางมองธันวากับแก้มใสที่ทั้งคู่ยังคงจูบกันอยู่ท่ามกลางสระนำ้จนเรือพายค่อยๆลอยไปตามนำ้ จนลอยไปอยู่ตรงกลางบึงบัวสีชมพูสวยสดใจ

"อืม ใช่ตาธันนี้น่ารักจริงๆเลย จูบแก้มใสเอาจนไม่ปล่อยให้เธอหยุดหายใจบ้างเลย"คุณหญิงเมษาเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงเล่นๆขำๆในตัวลูกชายของเธอที่ยังคงมอบจูบที่เร่าร้อนให้หลานสาวตัวเล็กของเธอ

"อิอิ อย่างนี้ลูกหัวปีท้ายปีแน่เลยค่าคุณผู้หญิง"หญิงรับใช้เอ่ยขึ้นอย่างดีใจ

"อย่างนั้นก็ดีน่ะสิ หลานจะได้เต็มบ้านฉัน รีบๆรู้หัวใจตัวเองซะทีสิลูก"คุณหญิงเมษาเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงขอร้อง เธออายุมากแล้วอยากจะใช้ชีวิตอยู่กับหลานตัวน้อยๆของเธอบ้าง แต่ลูกชายของเธอก็ยังไม่ยอมมีลูกหรือแต่งงานสักที ลูกชายของเธอเพิ่งจะมีแฟนเป็นคนแรกก็คือดาหลาแต่เธอก็รู้ว่าลูกชายของเธอไม่ได้รักดาหลาเลยสักนิด ด้วยความเธออายุมากแล้วเคยอาบนำ้ร้อนมาก่อนประสบการณ์ในชีวิตเยอะเธอดูออกว่าเด็กทั้งสองคิดอะไรอยู่ และเธอก็รู้มาตลอดว่าลูกชายของเธอรักใคร เธอรู้ว่าลูกชายของเธอรู้สึกผิดและคิดว่าไม่เป็นผลดีต่อเธอที่เป็นมารดาของเขาถ้าธันวาจะรักชอบแก้มใสหลานสาวของตัวเองในเชิงชู้สาว เพราะเหตุนี้ทำให้ธันวาปิดกลั้นความรู้สึกที่เขามีให้แก้มใสหลานสาวของเขาเองมาโดยตลอด

"แม่อยากจะบอกลูกว่า อย่าไปคิดมากเลยลูก ทำตามหัวใจของลูกเลย ธันวาลูกรักของเเม่"คุณหญิงเมษามองไปที่ธันวาและเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงจริงจัง

 

 

ตอนที่15มาแล้วนะคะ

อร๊าย คุณย่ารู้แหนะแก้มใส

รู้ว่าเธอจะคราบลูกชายเขาไปกิน

💬💬1คอมเม้นของรีดเดอร์💬💬

💞💕เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์💞💕

🙏🙏ขอบคุณนะคะ🙏🙏

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น