Ramy Huang / อำพันเชอรี่

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 18 จบภาค

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 15

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2562 09:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 18 จบภาค
แบบอักษร

บทที่ 18 จบภาคกำเนิดเชื้อมรณะ

 

        " เอ็มมา" แซนดรากรีดร้องเมื่อเห็นน้องสาวถูกมนุษย์ทดลองใช้หลังมือฟาดใส่ ลอยไปกระแทกผนังปูนจนแตก ไม่แน่ใจว่าแค่หมดสติหรือร้ายแรงกว่านั้น

        เธอร้อนรนขยับไปทางประตู กระโดดลงจากเครื่อง วิ่งจากลานกว้างเข้าชิดผนังห้องซึ่งพวกหนุ่มๆ กำลังตึงมือจากการยิงคิลเลอร์ เธอแนบตัวให้ลีบที่สุดและเบี่ยงออกขวาตรงเข้าหาน้องสาว

        คิลเลอร์เปล่งเสียงในลำคอราวกับรำคาญ แต่ยังมุ่งหน้าเข้าหา ยกมือฟาดใส่ โคลินกระโดดหลบไปทางซ้าย เทนโดและคลิฟพุ่งหลบไปทางขวา พวกเขาแบ่งเป็นสองทีม พยายามเล็งหาจุดสำคัญในร่างกายใหญ่ยักษ์ 

มันเบนหน้าไปหาฝั่งที่มีคนเดียว มุ่งเข้าใส่อย่างมาดร้าย รองหัวหน้าจึงยิงฟันซึ่งไม่มีริมฝีปากจนแตกหลายซี่ แต่ดูเหมือนเขาจะถอยได้ไม่ไวพอ

        เทนโดยกปืนรีวอลเวอร์ขึ้นเล็งที่ด้านหลังหัวใหญ่ ลั่นกระสุน .357 เข้าปะทะ คิลเลอร์เพียงแค่เซออกห่าง เปิดโอกาสให้รองหัวหน้าได้หายใจ

        " อะไรวะ ขนาดปืนรีวอลเวอร์ยังหยุดไม่ได้" คลิฟสบถ เขาใกล้หมดแรงเต็มทีหลังจากเสียเลือดไปหลายมิลลิลิตร

        " ขึ้นเครื่องได้แล้ว" เบนตะโกนจากทางด้านหลัง

        " ช่วยด้วย ทางนี้" แซนดราร้องเรียก น้องสาวเธอถึงจะหัวแตกแต่ยังมีลมหายใจ และเธออุ้มอีกฝ่ายคนเดียวไม่ไหว

        คิลเลอร์เหมือนจะรับรู้ได้ มันหันไปทางสองสาวและตัดสินใจว่าทางนี้จัดการง่ายกว่าจึงเบี่ยงทิศทางออกด้านซ้าย

        " โอ้ ไม่นะ" แซนดราอุทาน ตระหนักว่าอันตรายอยู่ห่างออกไปไม่กี่สิบวินาที ก่อนจะนึกถึงกระเป๋าเป้ของทีมคุ้มกันซึ่งอยู่กับน้องสาว

        เธอคว้ากระเป๋าที่ตกอยู่ไม่ห่าง เปิดซิปรื้อดู ดันกล่องใส่อุปกรณ์ทางการแพทย์ และพบระเบิดมือ กับอุปกรณ์ทำระเบิดอยู่ข้างใต้ ซึ่งแน่นอนว่าทำไม่เป็น แต่จะใช้ระเบิดชนิดนี้ก็ไม่แน่ใจว่าจะปลอดภัยต่อตัวเองและเอ็มมาแค่ไหน

        เธอตัดสินใจใช้ปืนเอ็ม 16 ที่มีเล็งเข้าดวงตาขวาของมันจนกระสุนหมด นั่นทำให้มันเดือดคำรามลั่น ขณะสามหนุ่มช่วยยิงจากด้านหลัง แต่มันก็ปักหลักชอบเธอเข้าให้แล้ว 

        " ไปซะ" เสียงร้องเบาจนเธอแทบไม่ได้ยินถ้าอีกฝ่ายไม่แตะแขนเธอ

        " พระเจ้าช่วย เอ็มมา เธอปลอดภัย" แซนดราร้องด้วยความยินดี ถึงจะไม่ที่สุดก็เถอะ

        " หนีไป" เอ็มมาพยุงตัวขึ้นนั่งพิงผนัง ชูมือซึ่งกำลูกระเบิดให้พี่สาวเห็น

        " ไม่ ไม่" แซนดราตระหนัก " เราจะรอดด้วยกัน เดี๋ยวพวกเขาก็มาช่วย"

        " พวกเขาฝ่าตัวประหลาดเข้ามาช่วยไม่ได้หรอก ทางแคบขนาดนี้ แต่พี่มุดขามันออกไปได้ รีบไป" เอ็มมาใช้มือข้างที่ว่างออกแรงดันคนที่ตนรัก คนในครอบครัวคนเดียวที่เหลืออยู่

        " แล้วพี่จะอยู่ยังไงถ้าไม่มีเธอ" แซนดราสะอื้น ทำน้ำเอ่อล้นขอบตา

        " พี่ที่ฉันรู้จักเป็นคนเข้มแข็ง ฉันเชื่อว่าพี่ทำได้ รีบไป" เอ็มมาหลับตาสูดหายใจเข้าลึก รู้สึกปวดหัวตุบๆ

        " หยุดยิง" แซนดราตะโกนบอก เธอไม่อยากถูกกระสุนทั้งที่ตัดสินใจจะหนี

        เธอลุกขึ้น หายใจเข้าเต็มปอด เรียกความมั่นใจ ก่อนจะออกตัววิ่งเต็มฝีเท้า ดวงตาจับจ้องใบมีดยาวสลับกับช่องว่างระหว่างขาสองข้างของมนุษย์ทดลอง เมื่อได้จังหวะก็ล้มตัวลงนอนสไลด์ไปบนพื้น คมมีดตวัดผ่านศีรษะของเธอเพียงไม่กี่นิ้ว

        แซนดรารีบลุกขึ้นโดยมีลูกทีมชาวญี่ปุ่นเข้ามาช่วยพยุง เธอร้องบอกให้ทุกคนรีบเผ่นให้พ้นรัศมีระเบิดผสมดินปืน ไม่นานเสียงระเบิดสนั่นพร้อมแรงสั่นสะเทือนและความร้อนช่วยผลักร่างพวกเขาให้ลอยถอยห่าง เศษชิ้นส่วนของพื้นคอนกรีตกระเทาะออก ปลิวขึ้นบนอากาศพร้อมควันและเปลวไฟ

        พวกเขานอนคว่ำ ใช้มือป้องศีรษะ ไอสำลัก เมื่อเสียงเงียบลงจึงลองขยับร่างกาย ตรวจสอบความปลอดภัย ก่อนจะพยุงตัวขึ้นนั่งมองไปยังต้นเพลิง

        เบนร่อนเฮลิคอปเตอร์ลงแตะพื้นคอนกรีตเพราะเห็นว่าเหตุการณ์สงบลงแล้ว ถึงจะยังมีเปลวไฟและกลุ่มควันหลงเหลืออยู่ โคลิน เทนโด คลิฟ และสาวบาร์ตันลุกขึ้นยืน เอ่ยคำใดไม่ออก ถึงพวกเขาจะรอดตายหวุดหวิด แต่ก็สูญเสียคนที่ตนรักไป แซนดราเกือบจะปล่อยโฮอยู่แล้วตอนเห็นสิ่งเคลื่อนไหวจากในกองเพลิง

        คิลเลอร์ก้าวออกจากม่านเพลิง ขาติดไฟลามขึ้นมาถึงช่วงเอว แต่ยังคงเดินตรงเข้าหาพวกเขาอย่างมุ่งมั่นแม้จะช้าลง

        เบนตะโกนเร่งให้พวกเขารีบขึ้นเครื่อง แต่จู่ๆ ก็อุทานลั่นเมื่อเฮลิคอปเตอร์เอียงตะแคงไปทางขวาสี่สิบห้าองศาอย่างรุนแรง 

        สิ่งที่เคยเป็นเรมีไร้สีเลือด แผลปริแตกสมานติดเรียบร้อยเหลือเพียงรอยเหมือนผ่าตัด ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีฟ้าซีดจาง เล็บมืองอกยาวคมกริบ แขนแข็งแรงมหาศาลข้างหนึ่งดันตัวเครื่องไว้ กรงเล็บอีกข้างตวัดเข้าหาด้านใน

        รอนหันมองตามเสียงและต้องตกใจตาโตเมื่อเห็นคนที่ตนรักฟื้นกลับมามีชีวิตอีกครั้ง แต่เขารู้ว่าร่างนั้นไม่ใช่เธออีกต่อไป

        " หัวหน้า" เทนโดและคลิฟอุทานพร้อมกัน ตัดสินใจไม่ถูกว่าควรจะยิงมนุษย์กลายพันธุ์ทางใดก่อน

        " พวกนายจัดการคิลเลอร์ไป ทางนี้ฉันจัดการเอง" แซนดราเข้าใจความหนักใจของทีมคุ้มกัน เธอหันปากกระบอกปืนเล็งใส่อดีตหัวหน้าทีม ก่อนจะลั่นกระสุน .223 เข้าใส่

        สิ่งที่เคยเป็นเรมีโยกหัวหลบ กระสุนเฉียดตัวเด็กหญิงทะลุตัวเครื่องออกอีกด้าน แซนดราจึงต้องหยุดเพราะกลัวถูกคนอื่นและกลัวเฮลิคอปเตอร์จะใช้การไม่ได้ 

        มนุษย์กลายพันธุ์ปล่อยมือจากสิ่งที่จับอยู่ กระโดดขึ้นฟ้าตีลังกาลงมาด้านหลังหญิงสาว แล้วตบเธอกลิ้งไถลไปกับพื้น ก่อนจะตรงเข้าหา ยกกรงเล็บขึ้นสูงแต่ถูกขัดด้วยกระสุน 9มม. จากด้านหลัง 

        ร่างของหญิงสาวหันขวับมองคนทำร้ายตนแล้วกระโจนทีเดียวยี่สิบฟุตเกาะขอบเครื่องไว้

        เคตกรีดร้องลั่นด้วยความกลัว น้ำตาไหลนอง เบนกำปืนเบอเร็ตตาด้วยมือสั่นเทา เตรียมลั่นกระสุนใส่คนที่ตนเคารพอีกครั้ง เขาไม่อยากทำ เมื่อครู่เพียงแค่อยากช่วยหญิงสาวเท่านั้น อย่าบังคับให้เขาต้องฆ่าสิ่งที่เคยเป็นหัวหน้าเลย

        " หยุด" เคตร้อง ไม่แน่ใจว่าเธอจะสั่งใครได้ แต่ดูเหมือนกรงเล็บจะหยุดห่างจากลำคอเธอเพียงแค่คืบ

        " หัวหน้า แม่ นี่หนูเอง เคต ถ้าแม่ยังเป็นแม่หนูอย่างที่รับปากไว้ อย่าทำร้ายพวกเราเลย" เด็กหญิงกล่าวทั้งน้ำตา ทำใจกล้าขยับมือไปแตะหลังมือซึ่งเย็นและซีด เต็มไปด้วยคราบเลือด

        เสียงคุ้นหูผุดขึ้นจากจิตใต้สำนึก

        ' ตอนนี้ฉันเป็นแม่เธอแล้ว ฉันจะปกป้องเธอด้วยชีวิตของฉันเอง ฉันสัญญา'

        เปลือกตากะพริบ น้ำไหลลงก่อนจะปิดและเปิดขึ้นใหม่ปรากฏดวงตาเป็นสีดำ มือปล่อยจะเฮลิคอปเตอร์แล้วหันไปมองมนุษย์ทดลองติดไฟ

        " เผ่นให้เร็วที่สุด" 

        เรมีร้องบอก วิ่งตรงเข้าหาสิ่งประหลาด มันยกมีดฟาดใส่ ร่างเล็กกระโดดหลบออกพ้นรัศมีแล้วพุ่งเตะตัดขา มันเซไปเพียงเล็กน้อย ก่อนจะคำรามด้วยความคลุ้มคลั่ง หันกลับมาตั้งหลัก มือใหญ่พยายามคว้าตัวเธอ แต่เธอไวกว่า 

        " ไปสิ รออะไร" เรมีตะโกนสั่งอีกครั้ง ดวงตาไม่ละออกจากศัตรูตรงหน้า

        เทนโดวิ่งเข้าช่วยพยุงสาวบาร์ตันขึ้นเครื่องหลังจากคลิฟตะเกียกตะกายขึ้นเรียบร้อยแล้ว

        " รองหัวหน้า ไปเถอะ" ลูกทีมชาวญี่ปุ่นสะกิดโคลินซึ่งเอาแต่มองการต่อสู้อันดุเดือด

        " แต่เรมี"

        " คุณก็รู้ว่าเธอเปลี่ยนไปแล้ว ยังไงเราก็พาเธอกลับไปด้วยไม่ได้"

        " แต่เธอดูปกติดี" โคลินกำหมัดแน่น เขาไม่อยากเสียเธอไปอีกไม่ว่าในฐานะอะไรก็ตาม

        " ถ้าเธอปกติดี คงทำอะไรแบบนั้นไม่ได้หรอก" เทนโดเองก็ไม่อยากยอมรับ แต่ความจริงยังไงก็คือความจริง

        " เฮีย เร็ว" เบนร้องเร่ง การบินเฮลิคอปเตอร์ในยามค่ำคืนเสี่ยงมากพออยู่แล้ว อย่าให้ต้องมีอุปสรรคอะไรมาเพิ่มเลย

        เรมีพลาดท่าหลบไม่พ้น ถูกคมมีดเฉียดเป็นทางยาว แต่ไม่มีเลือดจะไหล อารมณ์เดือดพลุ่งพล่าน เธอวิ่งเข้าใส่ร่างยักษ์ใช้ขาเหยียบแขนข้างปกติและกระโดดขึ้นขี่คอมัน แล้วแทงเล็บเข้าขมับทั้งสองด้าน มันส่งเสียงร้องโหยหวนก่อนจะทิ้งตัวลงบนเข่า

        เลือดจากตัวคิลเลอร์ส่งกลิ่นหอมกระตุ้นสิ่งที่เคยเป็นเรมีให้คลุ้มคลั่ง เธอกระชากเล็บออกแล้วรัวข่วนไปทั้งหัวโล้นใหญ่ของมัน

        โคลินตกใจผงะจึงปล่อยให้ตัวเองถูกดึงไปโดยง่าย 

        เฮลิคอปเตอร์บินขึ้นฟ้าในความมืดอาศัยแค่แสงไฟที่ติดอยู่กับตัวเครื่องท่ามกลางเสียงกรีดร้องของมนุษย์กลายพันธุ์สายใหม่

 

 

 

        ภายในห้องปิดทึบชายวัยห้าสิบยืนดูภาพจากหน้าจอต่างๆ ซึ่งส่งตรงผ่านดาวเทียม แสงไฟของเฮลิคอปเตอร์ที่บินขึ้นจากดาดฟ้าอาคารทำให้เขารู้ว่ามีผู้รอดชีวิตหลงเหลือทั้งที่ไม่ควรจะมี

        " มิสเตอร์โฮมคะ จะให้ทำยังไงต่อคะ" หญิงสาวซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ติดล้อหน้าจอ สวมที่ครอบหูฟัง หันหน้าถามผู้เป็นเจ้านาย

        " ติดต่อท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสิ่งแวดล้อมให้ที" มิสเตอร์โฮมผ่อนลมหายใจออก

        " ส่วนนาย ติดต่อหน่วยพิฆาต บอกให้พวกเขาบุกเกาะได้เลย ฉันต้องการมนุษย์กลายพันธุ์ใหม่ในสภาพสมบูรณ์ จากนั้นก็ทำลายหลักฐานทุกอย่าง"

        " เธอ ติดต่อสถานีวิจัยในโคโลราโด บอกให้เตรียมสถานที่สำหรับสิ่งที่พวกเราจะได้มา เราจะเดินหน้าต่อ" 

        " ท่านคะ ท่านรัฐมนตรีอยู่ในสายแล้วค่ะ" หญิงสาวคนแรกส่งที่ครอบหูฟังอันใหม่ให้ 

        " สวัสดีครับ ผมรู้ว่านี่อาจจะดึกไปสักหน่อยในการติดต่อท่าน แต่ผมคงรอจนถึงพรุ่งนี้เช้าไม่ไหว" 

        มิสเตอร์โฮมทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้พลางมองภาพเฮลิคอปเตอร์บินข้ามทะเลจากหน้าจอ

        " มีหนูหกตัวหลุดรอดจากการทดลองของเรา คงต้องให้ท่านช่วยจัดการ"

        ___________________

 

        จบภาค กำเนิดเชื้อมรณะ

เครดิต : ขอบคุณตัวละคร Yamato Tendo จากเรื่อง KURININGU PROJECT : โปรเจคเพชฌฆาต ของไรเตอร์ - W R A T H -

  

ภาคต่อไป กระจายเชื้อมรณะ

        เกิดเหตุคนถูกทำร้าย สภาพศพถูกกัดกินในเมืองเล็กๆ อย่างซาดา รัฐโคโลราโด 

        โคลิน คลิฟ เบนและแซนดราซึ่งถูกตามล่าจากกรมตำรวจและองค์กรลับจึงต้องหาทางบินข้ามน้ำข้ามทะเลไปสืบหาต้นตอ เพราะมั่นใจว่าจะได้หลักฐานมัดตัวผู้อยู่เบื้องหลัง

 

หมายเหตุ : ขอพักระหว่างภาคยาวค่ะ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น