ณัฐนลิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่ 5(2) - แผนการ

ชื่อตอน : วันที่ 5(2) - แผนการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 17

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2562 22:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่ 5(2) - แผนการ
แบบอักษร

กระพริบตาถี่ ๆ ลืมตา แต่ไม่เต็มที่ ตาพร่าไปหมด

ภาพเลือนราง ค่อย ๆ ชัดเจน

เห็นท้องฟ้าสีดำ ไร้แสงดาว มีเมฆมาก

ได้ยินเสียงความวุ่นวายจากทางขวา

ขยับพลิกตัว ถึงได้รู้สึกเจ็บแขนขวาและแขนซ้าย

ก้มหน้าดูเห็นผ้าขาวพันแผลทั้งสองแขน จึงเงยหน้าขึ้น

เห็นผู้ตรวจการมาม่อน พรรคพวกนักโทษ รวมถึงทหารม้า

บ้างยืนบ้างนั่งพิงกำแพงป้อมปราการ

แต่ละคนดูเหนื่อย เดาว่าผู้ไล่ล่ายังวนเวียนอยู่แถวนี้

“นึกว่าแกตายไปแล้ว นอนนิ่งซะขนาดนั้น” เสียงซักพูด

“อาจจะอีกไม่นาน” เอียนว่า “ลูกธนูพวกนั้นน่ะอาบยาพิษ”

“มีปืนทำไมไม่ใช้เหรอผู้การ” กริชถามผู้ตรวจการมาม่อน

สายตาทุกคนหันมองผู้ตรวจการและกระบอกปืนที่เหน็บไว้พร้อมเพรียง

“พวกแกคงไม่เชื่อ” มาม่อนว่า พลางหัวเราะ

“ปืนนี่น่ะเหลือกระสุนแค่นัดเดียว ไม่จำเป็น — ก็ไม่ใช้”

“เวรล่ะ! พวกเราเตรียมตัวตายกันอยู่ตรงนี้แหละ” วันโวยวาย

“ที่นี่เป็นป้อมปราการเก่า ไม่เหลืออาวุธอะไรให้ใช้บ้างเหรอะ” ผมถาม

“ไม่เหลืออะไรเลย” เทียนพูด เดินมาทางด้านหลัง

“ลูกธนูพวกเราเหลือแค่คนละสิบดอกเท่านั้นขอรับ” ทหารม้ารายงาน

กำลังพลฝั่งเรา สิบคน กำลังพลศัตรูน่าจะมากกว่ายี่สิบ

แต่ประเด็นคืออาวุธเราไม่พร้อม

นี่ต้องมาจบชีวิตลงที่นี่ ไม่ได้เดินทางอีกแล้วเหรอ

“ขืนพวกเราอยู่แบบนี้ต่อไปยังไงก็ไม่รอด

มีแผนอะไรก็บอกพวกเรามาซะทีผู้ตรวจการ” โอเอ่ย

“อีกไม่กี่นาที ฝนจะตก” มาม่อนตอบ

“ฮะ! เรามาที่นี่เพื่อรอฝนตกเหรอะ” เอียนถาม

“ฝนตกแล้วไง พวกนั้นก็ตามเราได้อยู่ดี” กริชว่า

“ถ้าพวกแกสังเกตชุดที่พวกมันใส่ —” มาม่อนพูดต่อ แต่ไม่ทันจบ

“พวกมันไม่ใช่คนพื้นที่” ซักพูดแทรก

“มิน่าล่ะ ตอนนั้นถึงบอกว่าไม่สำคัญเท่าใครส่งพวกมันมา” เอียนพูด

“งั้นแปลว่า เราจะหนี” โอถามต่อ

“ถูกต้อง” มาม่อนตอบ “ฉันมาเรือนจำนี้บ่อย รู้เส้นทางในป่าดี”

“แล้วจะทำไงกับเจ้านิลล่ะน่ะ” วันเอ่ย

“พาไปด้วย” มาม่อนตอบ “ฉันรู้จักหมอดี ๆ ในเมืองนี้”

“ก่อนจะคิดเรื่องอื่น — เราจะออกจากป้อมปราการยังไง

ให้พวกมันไม่รู้ตัว” เทียนถาม

ทุกคนนิ่งเงียบกันไปครู่

“ซวยจริง ๆ อยู่ในคุกก็ดีอยู่และ เหมือนออกมาตายซะงั้น” วันบ่น

“ข้าคนหนึ่งล่ะไม่ยอมตายที่นี่แน่” เอียนว่า กริชหัวเราะ

“เอาล่ะผู้ตรวจการ ว่าแผนต่อ” เทียนถาม

“ในความโชคร้าย พวกเราก็ยังมีโชคดี” มาม่อนยิ้ม “ป้อมปราการนี้อยู่ใกล้กับอีกป้อมที่มีอุโมงค์ใต้ดินเชื่อมลำธาร เป็นทางขนส่งเสบียง”

“ถ้าบอกกันตั้งแต่แรกก็จบแล้วผู้ตรวจการ” ผมเอ่ย

“เอ๊ย! เดี๋ยว แต่ถ้าเราไปตอนฝนตก ก็จมน้ำกันหมดสิผู้ตรวจการ”

“ช่วงนี้หน้าแล้ง ระดับน้ำในอุโมงค์อาจจะไม่สูงมาก” ซักว่า

ทุกคนครุ่นคิด บ้างกุมคาง บ้างกอดอก

“ถ้ามันจะไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้ก็คงต้องตามนี้แล้วแหละ” เอียนพูด

“ดี” มาม่อนเอ่ย “และฉันไม่แนะนำให้พวกนายแยกไปคนเดียว”

ทุกคนหัวเราะ ขณะที่ผมเริ่มสะลึมสะลืออีกครั้ง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น