ป้าลูกหนึ่ง

ไม่อยากเทเลย เม้นเค้าหน่อยสิ

ไคคือคนที่เบลอ เธอคือคนที่ใช่..1

ชื่อตอน : ไคคือคนที่เบลอ เธอคือคนที่ใช่..1

คำค้น : นิยายวาย กำลังภายใน ย้อนยุค ฮาเร็ม ชาย แฟยตาซี

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 368

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2562 22:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไคคือคนที่เบลอ เธอคือคนที่ใช่..1
แบบอักษร

"เสี่ยวเป่าน้อยยยยยยย" 

"ขอรับคุณชายเมิ่ง เรียกบ่าวหรือขอรับ" 

เส่ี่ยวเป่ารีบวิ่งมาตามเสียงเรียก แน่นอนว่าไม่ใช่คุณชายเว่ยหยาง แต่เป็นแขกพิเศษที่มาพักชั่วคราวตั้งแต่เมื่อสามคืนก่อน ในฐานะที่เป็นบ่าวที่ดูแลอยู่เรือนของคุณชายสาม ดังนั้นแขกที่คุณชายเชิญมาเอง เสี่ยวเป่าต้องดูแลอย่างดี 

"เสี่ยวเป่า เจ้าขยับไปทางซ้ายอีกนิดสิ " 

"ขอรับ" เสี่ยวเป่าย้ายไปทางซ้าย 

"เสี่ยวเป่าน้อย ขยับมาทางขวาอีกนิดสิ" 

"ขอรับ แบบนี้ได้ไหม ขอรับคุณชายเมิ่ง" แม้ไม่เข้าใจว่าคุณชายให้ขยับทำไมก็เถอะนะ 

"โอเคตรงนี้หละ เสี่ยวเป่าน้อยไม่สงสัยเหรอว่า ข้าให้ขยับทำไม" 

พัดขยับเข้าไปใกล้กระต่ายน้อยเสี่ยวเป่าอีกนิด ในขณะที่เสี่ยวเป่าพยักหน้าเห็นด้วยดวงตากลมโตเหมือนลูกกวางจ้องคุณชายเมิ่งที่ระบายยิ้ม ทำไมข้าเห็นหางจิ้งจอกที่ด้านหลังคุณชายเมิ่ง มีลางสังหรณ์ว่าวันนี้ก็คงจะโดนเหมือนเมื่อสามวันก่อนหน้านี้แน่ๆ 

"เพราะใจเราจะได้ตรงกันไง เด็กโง่" เสี่ยวเป่าใบหน้าเห่อร้อน ไม่ไหวแล้วขอรับคุณชายช่วยบ่าวด้วยขอรับ บ่าวโดนกลั่นแกล้งอีกแล้วขอรับ 

อะ อ้าว..วิ่งไปนู้นแล้ว..ฮ่า ฮ่า ฮ่า น่ารัก เสี่ยวเป่าเป็นความบรรเทิงอย่างหนึ่งตลอดสามวัน ให้นึกถึงวันเก่าที่ยังคงเป็นหนุ่มคาสโนว่าเด็กใสซื่อเหมือนผ้าขาวแบบเสี่ยวเป่า พัดกินมานักต่อนักแล้ว ถึงแม้จะโดนไอ้แดนแยกเขี้ยวทุกครั้ง แต่แบบเด็กมันหน้าแกล้ง รายต่อไปเป็นใครดีน้าาาาาา 

ในเวลาที่พัดกำลังหาทางแกล้งชาวบ้านอยู่นั้น แดนสยามก็กำลังยืนอยู่หน้าตำหนักฮองเฮา ความยิ่งใหญ่ของประตูหงส์บนบานประตูสีแดงสูงเด่นเป็นสง่า แดนสยามคิดว่าตัวเองเหมือนมดปลวกตัวหนึ่ง เหตุที่มายืนเอ๋ออยู่ที่นี่เป็นเพราะก่อนหน้านี้ 

"หาาา ท่านแม่จะให้ข้าเข้าวัง ไม่ไป ได้หรือไม่ขอรับ" 

แดนออดอ้อนท่านแม่คนงาม เขายังไม่พร้อมที่จะเข้าไปในวังที่หากทำผิดเพียงนิดเดียวก็เตรียมเอาหัวมาเตะเล่นแทนฟุตบอลได้เลย ฮูหยินหรูหรือท่านแม่คนงามส่ายหน้า บนใบหน้าก็มีความวิตกกังวลและสงสัยที่อยู่ๆ มีพระเสาวนีย์จากหงส์ในวังให้เข้าเฝ้า ส่วนเรื่องอะไรนั้นแม้แต่กงกงที่มาถ่ายทอดบอกเพียงว่าฮองเฮาเพียงอยากพบคุณชายสามเพื่อพูดคุยธรรมดา มันจะธรรมดาได้อย่างไรอยากลืมว่าคุณชายสามแห่งตระกูลหรูเป็นผู้ไร้พลังไม่มีแม้กระทั้งสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับต่ำ เรียกว่าสวะได้เต็มปากแล้วอยากพบไปเพื่ออะไร ต้องมีอะไรแน่ หูตาหงส์มังกรคู่นี้เหมือนสัปปะรด คิดจะหาเรื่องอะไรกับตระกูลหรู ท่านพี่ก็ไม่อยู่เสียด้วยสิ ไม่ส่งคนไปก็รังแต่จะถูกอีกฝ่ายหาเรื่องลงโทษ 

"แม่ก็ไม่ได้อยากให้เจ้าไปสักหน่อยแต่ว่าเป็นเสาวนีย์จากฮองเฮาโดยตรงตอนนี้กงกงที่มาถ่ายทอดคำสั่งยังรอรับตัวเจ้าเข้าวังอยู่ด้านนอก ข้าถ่วงเวลาได้ไม่นานมากนักจะทำอย่างไรดี" 

หลีกหนีไม่พ้นจริงๆ แต่ว่ามันไม่น่าจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้นี่อย่างน้อยก็หลังจากที่ปักปิ่นไปแล้วน้องเว่ยถึงจะได้เข้าวัง เนื้อเรื่องที่เปลี่ยนไปเริ่มขยับกระทบเป็นลูกโซ่ สิ่งที่ไม่น่าจะเกิดก็เกินเร็วขึ้น อย่างคนที่ไม่น่าจะมาเจอกันก็ดันมาเจอ แถมย้ายสำมโนครัวมาอยู่ด้วยกันอีก  

หากจะย้อนไปตามเนื้อเรื่องเดิมแล้วหลังจากที่หรูเว่ยหยางได้ปักปิ่นเป็นที่เรียบร้อยแล้วอย่างเงียบๆแต่กับมีคนส่งปิ่นไม้มาให้ถือเป็นการหยามเกียรต์มากแต่ว่าเป็นเพียงสวะที่บิดามารดาไม่สนใจนั้นมีทางเลือกอื่นอีกเหรอ หลังจากนั้นก็ได้มีโอกาสเข้าวังเพราะพระเสาวนีย์จากฮองเฮาชูเหมยฮองเฮาผู้กระหายอำนาจและโหดร้ายภายใตหนังหน้าที่อ่อนโยนหมดจรด ในครั้งนั้นหรูเว่ยหยางต้องเข้าไปภายในตำหนักแต่เพียงผู้เดียวสิ่งที่ตามมาหลังจากเข้าไปนั้น   

ไม่น่าอภิรมย์สักนิดในนั้นเต็มไปด้วยเหล่าฮูหยินและเหล่าคุณชายจากตระกูลต่างๆทุกคนถูกเรียกตัวเข้ามาเพื่ออะไรนะเหรอ ก็แค่การหาคู่เท่านั้นเองและเพื่อเหยียบย่ำหรูเว่ยหยางให้จมดินคำพูดสวยหรูและเฉือนหัวใจน้อยๆให้เป็นชิ้นๆอย่างเลือดเย็น และความโหดร้ายอีกอย่างคือการส่งน้องเว่ยเข้าป่าสัตว์อสูร คนดีๆมีพลังยังไม่ค่อยอยากเข้าแต่ว่ายัยฮองเฮานั้นอยากจะแดกเห็ดเผาะที่ขึ้นอยู่ในป่า โอ๊ย แม่คุณหล่อนแค่สั่งทหารก็ได้กินแล้วแต่แม่นางกลับสั่งให้หรูเว่ยหยางไปเก็บให้เหตุผลว่าคนไม่มีพลังย่อมไม่โดนสัตว์อสูรจับจอง พ่องเอ๊ยยยยย 

เกือบตายนะสิแค่ย่างเท้าเข้าไปไม่ถึงร้อยก้าวก็แทบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว เจ็บสะบักสะบอมเกือบสิ้นชื่อ ลากสังขารออกมาสลบอยู่นอกป่าได้ชาวบ้านแถวนั้นช่วยไว้ส่งกลับตระกูล พอถึงตระกูลก็โดนเจริญพรจากคนในตระกูล แล้วยังโดนฮองเฮาลงโทษด้วยการให้คุกเข่าอยู่หน้าวังหลวงอีกสี่ชั่วยาม คนเขียนแม่งเกลียดอะไรน้องมันนักหนาวะ  

ผมนะสาปส่งคนเขียนไปหลายตลบและผมก็กำลังสาปส่งตัวเองที่เปลี่ยนเนื้อเรื่องจนทำให้เกิดเหตุการณ์นี้เร็วขึ้น แต่อย่างน้อยถ้าเข้าป่าสัตว์อสูรแล้วผมกลับมาแบบไม่สมประกอบก็ยังมีคนหามผมไปรักษา หรือไม่พี่อี้ไม่มีทางปล่อยผมเข้าป่าคนเดียวแน่ๆ   

ปลุกปลอบใจตัวเองเสร็จแดนสยามก็ออกเดินทางพร้อมทั้งกงกงที่มารอรับส่วนท่านแม่ไม่สามารถเข้าไปได้เพราะไม่มีหมายเรียกเข้าวัง แน่นอนว่าตลอดทางแดนสยามพยายามตีสนิทและก็เหมือนได้ผลเพราะกงกงท่านนั้นแย้มให้ฟังว่าฮองเฮารู้สึกสนใจคนที่เจ้าเมืองอี้มาขอพระราชทานสมรสก่อนที่จะฮองเฮาจะตัดสินใจก็อยากจะพบปะพูดคุยก่อน   

ชิบหายแล้วหนักกว่าให้แดนสยามไปเข้าป่าอสูรซะอีก ไอ้พระเอกมึงทำอะไรของมึง อยู่ดีๆก็แล่นมาขอพระราชทานสมรส ไอ้นี่นี้ทำให้กูเกิดปัญหาระดับ AEC แต่จากที่ฟังยังไม่ได้ออกราชโองการหรือพระเสาวนีย์ในเรื่องนี้เพียงแต่ขอพูดคุยก่อน ยังคงมีหวังที่จะเอาตัวออกห่างจากปัญหาที่ตามมา ก็หวังว่าผมจะฉลาดพอที่จะหาทางทำอะไรสักอย่างให้รอดพ้นโดยไม่ถูกตัดหัวซะก่อน 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น