Mask_5

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เช็ดตัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 406

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2562 21:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เช็ดตัว
แบบอักษร

ฉันรู้สึกตัวขึ้นมา เมื่อรู้สึกถึงอะไรเย็นๆ ที่สัมผัสตามแขนฉันอยู่ เมื่อลืมตาขึ้นฉันก็เห็นว่าอายกำลังเช็ดตัวให้ฉันอยู่

 

"นอนต่อเถอะ เราเช็ดตัวให้ใกล้จะเสร็จแล้ว"

 

อายบอกฉันด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ฉันคงรู้สึกซึ้งมากกว่านี้ถ้าไม่เห็นสายตาของอีกฝ่ายที่มองฉันเหมือนคนโรคจิต  ฉันมองตามสายตาของอายแล้วมาหยุดอยู่ที่หน้าอก ใช่หน้าอก! ที่ไม่มีอะไรปกปิดอยู่สักอย่างทั้งที่ก่อนนอนฉันก็จำได้ว่าฉันใส่เสื้อในไว้

 

 

"ไอ้บ้า!  ถอดเสื้อผ้าเราทำไม"

 

"กะ ก็เช็ดตัวก็ต้องถอดเสื้อผ้าออกไง"  

 

อายตอบฉันพร้อมกับหลบสายตาฉันไปด้วย

 

"แล้วเสื้อในกับกางเกงใน จำเป็นต้องถอดด้วยเหรอไง! "

 

"ก็เรากลัวว่าแกจะอึดอัดไง" ฉันจะด่ากับคนที่แถจนสีข้างถลอกยังไงดี

 

"ทีหลังไม่ต้องมาเช็ดตัวให้เราอีกนะ"

 

 

"ก็เรากลัวว่าแบมจะนอนไม่สบายตัว อีกอย่างเราก็เป็นห่วงแบมเลยเช็ดตัวให้ไง"

 

ฉันรีบหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมหน้าอกทันที เพราะถึงอีกฝ่ายจะตอบฉันแต่สายตานี่จ้องหน้าอกฉันไม่หยุด ไอ้คนหื่น!

 

"แล้วอายเช็ดตัวเป็นป่ะเนี่ย  ทำไมเรารู้สึกว่าหน้าอกเรามันเปียกๆ แกได้บิดน้ำออกจากผ้าก่อนมั้ย"

 

 

"   "ฉันหลบสายตาของแบมที่จ้องมองมา ฉันจะกล้าบอกได้ไงว่าฉันใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดให้เฉพาะที่แขนและก็ขาเท่านั้น  ส่วนหน้าอกที่เปียกอยู่น่ะ 

 

ฉันใช้ลิ้นของฉันเช็ดล้วนๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ แต่พอเห็นมันจุกนมที่ขึ้นมาชี้หน้าเหมือนท้าทายกัน มันก็อดที่จะชิมไม่ได้

 

"เอาผ้ามาเดี๋ยวเราเช็ดเอง อายออกไปก่อนเลยไป"ฉันดึงผ้าเช็ดตัวออกมาจากมือของอาย ที่นั่งเงียบอยู่ แล้วก็เดินออกจากห้องไปเลย ฉันก็ได้แต่คิดแปลกใจที่อีกฝ่ายยอมออกไปง่ายๆ ไม่ดื้อดึงเหมือนครั้งก่อน 

 

 

 

ฉันกลับเข้าห้องมาอีกครั้งเมื่อจัดการอาบน้ำ เรียบร้อยแล้วคอนโดที่ฉันอยู่มีสองห้องนอนและก็สองห้องน้ำ ฉันเลยเข้าไปอาบน้ำอีกห้องหนึ่ง พอเดินเข้ามาในห้องก็เห็นว่าแบมเช็ดตัวเสร็จแล้วแถมยังใส่เสื้อผ้าซะเรียบร้อยเลย คืออยากถามนะว่าใส่แบบนั้นไม่ร้อนหรือไง  ปกติแบมใส่กางเกงขาสั้นนอนแต่ครั้งนี้กลับใส่ขายาว ส่วนเสื้อนะอย่าไปพูดถึง ใส่ซ้อนทับกันไปกี่ชั้นน่ะ เห็นแล้วก็ได้แต่นึกขำอยู่ในใจ จะกลัวอะไรขนาดนั้น

 

"ใส่ชุดแบบนั้นไม่อึดอัดเหรอ"

 

"ไม่หรอก เราป่วยแล้วรู้สึกหนาวอ่ะ" แถเก่งงงงง

 

"เราไม่ทำอะไรแบมหรอกนะ ไม่ต้องกลัว"

 

"เราจะเชื่ออายได้ไง"

 

"ก็หมอเค้าสั่งห้ามนี่" ทำไมฉันถึงหลุดปากพูดไปแบบนั้นนะ ฉันควรหาคำพูดที่ทำให้ตัวเองดูดีกว่านี้สิ

 

 

"ถ้าหมอไม่สั่งห้าม อายก็จะทำเราใช่มั้ย"

 

ใช่! ได้แต่คิดในใจละนะไม่กล้าตอบออกไป แค่นี้อีกฝ่ายก็กลัวฉันจะแย่อยู่แล้ว

 

 

"เปล่า เราไม่ทำหรอก "

 

"เราไม่เชื่อ เราจะไปนอนอีกห้องหนึ่ง" แล้วแบมก็ลุกขึ้นเพื่อที่จะไปนอนอีกห้องหนึ่ง ฉันไม่ได้ห้ามแบมเพราะอะไรนะเหรอ

 

"อายจะล็อกห้องทำไมเปิดให้เราเดี๋ยวนี้" ฉันคิดไว้แล้วแหละว่าแบมคงไม่ยอมนอนเตียงเดียวกับฉัน ฉันเลยจัดการล็อกอีกห้องหนึ่งซะเลย ได้แต่ภูมิใจกับความฉลาดของตัวเอง

 

"เราไม่รู้ลืมกุญแจเอาไว้ไหนแล้วอ่ะ" ฉันตอบอีกฝ่ายไปพร้อมกับใบหน้าที่คิดว่าดูใสซื่อที่สุด

 

"เรารู้ว่าอายโกหก ได้! ถ้างั้นเรานอนที่โซฟาก็ได้"

 

ทำไมอายถึงดื้อขนาดนี้นะ ฉันได้แต่ส่ายหัวกับความดื้อของอีกคน

 

"เข้าไปนอนที่ห้องดีๆ เถอะนะ เราไม่ทำอะไรแบมหรอก เชื่อเราสิ"

 

"ไม่! "  ปฏิเสธกันซะเร็วเชียว ถามจริงฉันทำอะไรให้แบมไม่ไว้ใจขนาดนั้น

 

"ตกลงจะไม่ไปนอนที่ห้องใช่มั้ย"

 

"ใช่! "

 

"ทำอะไรน่ะ" อยู่ดีๆ อายก็ถอดเสื้อออกทำให้ฉันกล้ามเนื้อหน้าท้องแล้วก็หน้าอกที่แสนจะเซ็กซี่นั่นอีก

 

"เราว่าเอากันบนโซฟาก็น่าเร้าใจดีนะ" เมื่อพูดจบอายก็ค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามาหาฉันเรื่อยๆ นี่อีกฝ่ายคิดจะเอาฉันจริงเหรอ

 

"เราจะถามอีกครั้งนะว่าแบมจะยอมเข้าไปในห้องหรือเปล่า เราไม่บังคับนะแบมเลือกได้ตามสบายเลย"

 

 ไม่บังคับเลย เหอะ! กล้าพูดมาได้ไงว่าไม่บังคับ แล้วฉันจะเลือกอะไรได้อีกนอกจากต้องยอมเข้าไปนอนในห้อง

 

 

ฉันได้แต่ยืนยิ้มขำกับคนที่รีบวิ่งเข้าไปในห้อง ต้องให้พูดขู่กันซะทุกครั้งเลยให้ตายสิ

 

 

'แต่ที่โซฟาก็น่าลองเหมือนกันนะ'

 

 

กว่าจะได้นอนกันก็ดึกมากแล้วแต่ฉันยังนอนไม่หลับนี่สิก็อยากกอดอีกคนก่อนนอน แต่แบมสั่งห้ามฉันไว้ว่าถ้าฉันแตะต้องตัวเธอ เธอจะไปนอนที่อื่น พอเห็นว่าอีกคนเอาจริง ฉันเลยต้องจำใจรอให้เธอหลับก่อน พอเห็นว่าแบม นอนหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ฉันก็ขยับตัวเข้าไปใกล้ๆ อีกฝ่าย แล้วยกหัวแบมขึ้นมาอย่างแผ่วเบา ฉันค่อยๆ สอดแขนเข้าไปแล้วดึงอีกฝ่ายเข้ามาในอ้อมกอด

 

 

"ฝันดีนะคะ" ฉันกระซิบบอกแบม แค่นี้ฉันก็หลับฝันดีไปทั้งคืนแล้วแหละ โดยที่ไม่รู้เลยว่าคนที่อยู่อ้อมกอดของฉันกำลังนอนยิ้มอยู่

 

 

ตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบอาทิตย์หนึ่งแล้วที่ฉันได้อาศัยอยู่กับอาย อีกฝ่ายไม่ได้ทำตัวรุ่มร่ามกับฉันมากนัก ถ้าไม่นับกับการที่มากอดมาหอมแก้มฉัน เวลาที่ฉันเผลอ ตอนนี้ฉันก็ยังติดต่อพี่พีทไม่ได้ ไม่รู้ว่าพี่เค้าจะเป็นอะไรหรือเปล่า ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่เขาอยู่ที่ไหนหรือทำอะไรอยู่

 

ฉันได้แต่เหม่อคิดไปเรื่อยโดยที่ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ฉันควรกังวลมากที่สุดตอนนี้คือเรื่องของตัวเองไม่ใช่เรื่องของคนอื่น

 

 

 

 

 

 

 

ทุกคนนนนให้ดาวด้วยน้าาาแล้วก็ฝากติดตามผลงานของไรท์ด้วย

 

 

 

เม้นท์ด้วยน้าาาาา❤️❤️❤️

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น