Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 37

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 688

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2562 17:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 37
แบบอักษร

หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ทำให้เฮียระวังตัวมากขึ้นไม่รับน้ำดื่มและกาแฟจากมือใครเลย นอกจากฉันและคนที่บ้าน ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นอีกฉันจะบ่นให้หูชาไปข้างหนึ่งเลย

วันนี้เฮียไม่ได้ไปทำงาน และบอกให้ฉันเตรียมตัวไปข้างนอกด้วยกัน พอฉันถามไปว่าจะพาไปที่ไหนจะได้แต่งตัวให้เหมาะกับสถานที่ แต่เขากลับไม่บอกอะไรเลย แล้วฉันจะรู้ไหมเนี่ยว่าควรแต่งตัวยังไง สถานที่ก็ไม่รู้ รายละเอียดอะไรก็ไม่รู้สักอย่าง ฉันจึงแต่งชุดสบายๆใส่เป็นขายาวพริ้วกับเสื้อครอปเข้ารูป พอเสร็จเรียบร้อยก็พากันมาที่รถโดยใช้รถของเขา เราเดินทางมากันแค่สองคน ส่วนมิลินคุณปู่กับคุณย่ามารับไปอยู่ด้วยตั้งแต่เมื่อเช้า ท่านทั้งสองจะมารับมิลินทุกอาทิตย์ ตอนนี้มิลินเริ่มคุ้นเคยกับทุกคนในครอบครัวแล้ว แต่ถ้าเป็นคนแปลกหน้ามิลินจะไม่ไปด้วยและร้องไห้ขึ้นมาทันที

 

"เฮียจะพาไปไหนคะ..นี่ก็ขับมาไกลมากแล้วนะคะ.."

"ถ้าเมียง่วงก็นอนได้เลยนะ..ถึงแล้วเดี๋ยวผัวปลุกครับ.."

"เฮ้อ.."

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

《Sing》

 

ทุกอย่างในวันนี้เป็นแผนเซอร์ไพรส์เมียของผมเองครับ ซึ่งวางแผนมาหลายเดือนแล้ว โดยที่ไม่ให้เธอรู้ ที่จริงผมอยากจะทำเซอร์ไพรส์ให้เมียตั้งนานแล้วครับ แต่ติดที่ลูกสาวของผมยังไม่แข็งแรงพอ จึงต้องรอให้ทุกอย่างพร้อมเสียก่อน

 

"เมีย..เมีย.!"

"คะ..เฮียจะเสียงดังทำไม.."

"เฮียว่า..มีคนกำลังตามเราอยู่.."

 

ผมมองดูกระจกฝั่งคนขับ สังเกตุเห็นรถสีดำคันหนึ่งไม่มีป้ายทะเบียน ตามมาตั้งแต่ออกจากกรุงเทพ ผมจึงบอกคนข้างๆให้รู้ตัว แต่เธอเอาแต่จ้องมองแต่โทรศัพท์

 

"ปกติเฮียขับรถเร็วสุด..ได้ประมาณนี้หรอคะ.."

"เปล่าครับ..ได้กว่านี้อีก"

"งั้นก็จัดสิคะ..รออะไร.."

 

เมื่อเมียขอมา ผมจึงทำตามที่เธอร้องขอ ผมคิดว่าเธอจะกลัวความเร็วเหมือนผู้หญิงทั่วไปซะอีก ผมขับมาเรื่อยจนถึงถนนที่ไม่ค่อยมีรถขับผ่านไปมา มีเพียงรถคนนั้นที่กำลังขับตามตูดรถผมอยู่ ระหว่างนั้นพวกมันก็รัวปืนมาที่รถของผม ดีนะที่รถของผมกันกระสุนได้

 

ปัง..ปัง ปัง..ปัง

"ในรถเฮีย..มีปืนไหมคะ.."

"..."

"ถามว่ามีไหม..!"

"มีครับ..อยู่ในเก๊ะรถ.."

"ก็แค่นั้น.."

 

เมื่อเก๊ะรถถูกเปิดออก เธอจึงหยิบปืนกระบอกสั้น ซึ่งเป็นปืนคู่ใจผมและไม่เคยมีใครได้จับมันเลย จะมีก็ตอนนี้แหละครับ

"มันอันตราย..เราเคยใช้ปืนหรอ..มาขับรถให้เฮียดีกว่า..เดี๋ยวเฮียจัดการเอง.."

"เสียเวลาค่ะ..เฮียขับรถไปเลย..แล้วก็ไม่ต้องพูดมากนะคะ..มิลล์ต้องการสมาธิ.."

 

ปัง..ปัง..ปัง

 

เอาแล้วไงครับ พอปืนอยู่ในมือเริ่มดุขึ้นมาเลยครับ เธอลดกระจกรถลงพลางเล็งไปยังเป้าหมายด้วยความรวดเร็ว จนรถคนนั้นเสียหลักลงข้างทางไป ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าเมียของผมยิงปืนเป็นด้วย แถมยิงแม่นอีกด้วย หลังจากทุกอย่างเรียบร้อยเธอจึงหันมาทางเดิม ผมจึงเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย

 

"ใครเป็นคนสอนให้ยิงปืน.."

"คุณปู่ค่ะ.."

"แล้ว.."

"ห้าว..ง่วงจังเลยขอนอนก่อนนะคะ..ถึงแล้วปลุกด้วยนะ.."

ไม่ทันจะถามต่อเธอกลับตัดบทผมซะงั้น ผมจึงไม่อยากจะถามอะไรมากมาย ปล่อยให้เธอนอนพักไป ส่วนเรื่องคนที่ตามลอบทำร้าย ผมไม่ปล่อยมันไปง่ายๆเด็ดขาด ผมแอบโทรหาลูกน้องของผมตอนที่เมียนอนหลับให้ช่วยสืบว่าใครเป็นคนอยู่เบื้องหลัง

ผมขับรถมาถึงหัวหินในช่วงบ่ายของวัน ถ้าไม่ติดปัญหาที่มีคนขับรถตามลอบทำร้ายเราคงจะถึงไวกว่านี้ ผมขับรถมาจอดที่บ้านพักของผมเองซึ่งอยู่ริมทะเล พอรถจอดสนิทผมจึงหันมาปลุกคนที่กำลังนอนหลับอยู่ข้างๆ

"เมีย..เมียครับ"

"อื้ม..อย่ายุ่ง..คนจะนอน.."

ผมได้แต่ยิ้มให้กับความขี้เซาของเมียพลางส่ายหัวไปมา ก่อนจะลงจากรถเดินไปเปิดประตูบ้าน แล้วเดินกลับมาหาเธอเพื่อที่จะอุ้มเธอเข้าไปด้านในบ้าน ผมอุ้มเธอมาวางลงบนที่นอน แต่เสื้อตัวจิ๋วที่เมียใส่ดันเลื่อนขึ้นไปอยู่ใต้ราวนม ผมจึงค่อยๆใช้มือทั้งสองไปดึงเสื้อเธอให้เรียบร้อย แต่จู่ๆก็มีมือมาจับที่แขนผม พร้อมกับน้ำเสียงงัวเงียของคนที่กำลังนอนอยู่ พลางลืมตาขึ้นมามองหน้าผม

 

"ถ้าเฮียคิดจะลักหลับมิลล์..มิลล์จะเอาปืนยิงสิงห์น้อยเลยแน่..คอยดู.."

"ใครจะลักหลับ..ไม่มี๊ครับ.."

"ให้มันจริงนะเฮีย.."

"ครับ.."

"แต่ตอนนี้..หิวมากเลย..ไปหาอาหารทะเลทานกันค่ะ"

"รู้หรอ..ว่าอยู่ที่ไหน.."

"เสียงคลื่นซัดดังซะขนาดนี้..คงไม่รู้หรอกมั้งคะ.."

"แสนรู้นะเรา.."

"อื้อ..มิลล์ไม่ใช่หมานะคะ.."

 

หลังจากนั้นผมจึงพาเธอไปหาอะไรทานร้านใกล้ๆบ้านของผม เดินประมาณสิบก้าวก็ถึงแล้วครับ พอได้ที่นั่งเมียผมก็สั่งเอาๆไม่รู้ว่าหิวมาจากไหน

 

"ทานหมดหรอ..สั่งมาเยอะขนาดนี้.."

"สบายมากค่ะ.."

"ถ้าเหลือแม้แต่นิดเดียว..เฮียจะทำโทษ.."

"..."

 

เธอสั่งอาหารมาประมาณห้าถึงหกรายการ ผมถามแกล้งเธอเล่นๆ แต่เธอกลับทำแก้มป่องๆ เห็นหน้าเมียตอนนี้น่าฟัดเสียจริง ถ้าไม่ติดว่าเป็นร้านอาหารผมจะฟัดให้หนำใจเลยทีเดียว ผ่านไปสิบห้านาทีพนักงานเริ่มทยอยมาเสริฟอาหารมาเรื่อยๆจนเมนูสุดท้าย พนักผู้หญิงคนนั้นยังยืนมองมาที่ผมพร้อมส่งยิ้มให้อีกด้วย แต่สุดท้ายก็ต้องหน้าซีดเดินกลับไป เพราะฤทธิ์...ของเมีย

"พาน้องสาวมาทานอาหารหรอคะ.."

"อะ..เอ่อ.."

"ผัวคะ..ปืนยังอยู่ที่เดิมใช่ไหมคะ..เมียจะเอามายิง นก กา แถวนี้สักหน่อย.."

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น