OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

14 :: I WANT YOU ALL TO MY SELF :: [2/4]

ชื่อตอน : 14 :: I WANT YOU ALL TO MY SELF :: [2/4]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2562 19:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
14 :: I WANT YOU ALL TO MY SELF :: [2/4]
แบบอักษร

14  

:: I WANT YOU ALL TO MY SELF :: 

[2/4] 

 

 

“เอางี้ พี่ตินในโน้ตนี่คือผู้ชายใช่ไหมไอ้จอม?” 

ผมพยักหน้าตอบเรื่องรสนิยมแบบนี้ผมไม่มีอะไรต้องปิดบัง ถ้าเพื่อนมันจะเลิกคบกับผมเพราะผมเป็นเกย์ก็เชิญ แต่ไม่ใช่กับไอ้สี่คนนี้หรอกครับ แล้วเรื่องที่ผมตามจีบผู้ชายคนหนึ่งมาเป็นปีๆ พวกมันก็รู้ ผมเลยไม่ต้องคิดมากที่จะตอบคำถามนี้เลยครับก็แค่ตอบตามความจริงในสิ่งที่ผมเป็น 

“ไม่พามาแนะนำหน่อยวะ คนนี้คบมาสักพักแล้วใช่ไหม ช่วงสองสามเดือนมานี้มึงดูเหมือนคนมีความรักอยู่ตลอด” 

“ไว้จะพามาเจอแล้วกัน รอก่อนให้อะไรเป็นรูปเป็นร่างกว่านี้กูพามาแน่” 

“จริงจังไหมวะไอ้จอม ทำไมมึงดูมีชีวิตชีวาจังกับคนนี้” 

“พวกมึงดูออกด้วยเหรอ? อืม... กูก็จริงจังนะ” 

“ดูออกเพราะมึงเปลี่ยนไปนี่แหละ ปกติมึงไม่ได้หายหัวไปแบบนี้ รู้เลยว่ามีแฟน” 

เหรอวะ ผมไม่เห็นจะรู้ตัวเลยว่าติดพี่มันขนาดนั้น แล้วเนี่ย พอผมบอกไปแบบนั้นพวกมันก็อยากรู้อยากเห็นกันใหญ่ รีบเข้ามานั่งล้อมแล้วบอกให้ผมเล่าเรื่องพี่ตินให้ฟังขอดูรูปบ้างล่ะ แล้วรูปในโทรศัพท์ของผมก็มีรูปพี่มันเยอะเลยด้วย เขาชอบเอาไปถ่ายตัวเอง บางทีผมก็แอบถ่ายเขาบ้าง เพิ่งรู้ว่ามีรูปเขาเยอะก็ตอนนี้แหละ ทุกทีไม่ค่อยได้มานั่งไล่ดูเลยฮะ 

ผมก็เล่าให้เพื่อนฟังไปผิวเผินแหละว่าพี่มันเรียนวิศวะเครื่องกลปีสี่ฝึกงานที่โรงงานประกอบอะไหล่ของบ้านผม 

มีรับจ๊อบร้องเพลงด้วย ร้องเพราะมากกกกก ผมนี่เปิดคลิปที่ผมแอบถ่ายพี่ตินตอนร้องเพลงให้พวกมันดูเลยฮะ จากนั้นก็เปิดรูปอาหารแต่ละอย่างที่พี่มันทำให้ผมกิน เนี่ย ผมถ่ายไว้ทุกจานเลยนะ 

“มึงพรีเซนต์แฟนเก่งกว่าพรีเซนต์งานอีกไอ้จอม” 

ก็ไม่เท่าไหร่นี่ ดูเยอะไปเหรอ... 

วันนี้ผมมีเรียนจนถึงค่ำระหว่างวันผมก็ได้คุยไลน์กับพี่ตินเป็นระยะ ผมเล่าให้เขาฟังว่าเพื่อนผมรู้แล้วว่าผมมีพี่ แล้วพี่มันก็ตอบมาว่าเพื่อนเขารู้นานแล้ว เพื่อนเขาอยากเจอผมจะตาย ผมเลยบอกให้ชวนเพื่อนกินเหล้าก็ได้ ค่ำนี้เลย หลังจากที่ผมเลิกเรียน คือผมอยากก้าวเข้าไปในโลกส่วนตัวของพี่มันอีกก้าวหนึ่งน่ะครับ ได้ทำความรู้จักคนรอบตัวเขามันก็ดีต่อความสัมพันธ์ของเรานะ 

19.00 น. 

ผมรอเวลานี้อย่างใจจดใจจ่อ เมื่ออาจารย์เลิกคลาสผมก็รีบเผ่นลงมาทันที พวกเพื่อนผมก็ต้องรีบไปทำธุระของตัวเองเหมือนกันเลยไม่ต้องเสียเวลาร่ำลามาก แล้ววันนี้ก็เป็นอย่างเช่นทุกครั้งนั่นคือพี่ตินมารอรับผม พี่มันกลายเป็นคนรับส่งผมมาเรียนแล้วล่ะครับ ชื่อมาร์ติน ขับแอสตันมาร์ติน โคตรจะเข้ากันเลย 

ตึก ตึก ตึก 

อืม...พี่ตินไม่ได้นั่งรออยู่ที่โต๊ะหินอ่อนแถวนี้เหรอ? หายไปไหนแล้วล่ะ? 

ผมคิดในใจขณะที่มาหยุดยืนอยู่หน้ารถแล้วก็ไม่เจอใครเลย ชะเง้อคอมองตามโต๊ะหินอ่อนรอบๆ ก็ไม่มีร่างสูงที่คุ้นเคยนั่งอยู่ ทว่าจู่ๆ ก็มีมืออุ่นสองข้างมาเอื้อมมาปิดตาผมจากด้านหลัง ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาผมก็จำได้ มืออุ่นแบบนี้ น้ำหอมกลิ่นนี้ หน้าอกที่แนบกับแผ่นหลังผมที่ตำแหน่งเดิมๆ กับคนที่ตัวสูงใกล้เคียงกันคนเดิม 

“พี่ติน เล่นอะไรเนี่ย” 

“อ้าว กะจะแกล้งให้ตกใจเฉยๆ รู้ได้ไงว่าเป็นพี่” 

“โว๊ะ แค่เสียงหายใจผมก็จำได้เถอะ” 

พอจับได้เจ้าตัวก็ลดมือลง พี่ตินเอากระเป๋าผมไปเช็คว่ากินแซนวิชหมดหรือเปล่า แน่นอนว่าหมดฮะ ผมกินหมดเลย พอเขาเห็นว่าไม่เหลืออะไรในกล่องเจ้าตัวก็ยิ้มแก้มปริ ยื่นมือมาบีบยืดแก้มผมเล่นตามมาด้วยถ้อยคำชื่นชม 

“น้องจอมของพี่ตินเก่งมากครับ” 

“ชมอย่างกับเด็ก ผมไม่ใช่เด็กแล้วป้ะพี่” 

“ทำไมล่ะ จับแก้มไม่ได้จะให้พี่จับตรงไหนแทน?” 

“ตรงนี้!” 

ปูทางมาให้ขนาดนี้ผมก็ต้องตามน้ำแล้วแหละ ผมแอ่นสะโพกให้พี่มันเป็นคำตอบว่าอยากโดนจับตรงไหนแทน เจ้าตัวหัวเราะในลำคอหึๆ ก่อนสายตาคมจะมองมาที่ผม 

“รอเป็นแฟนก่อนเถอะ น้องมาขอให้พี่หยุดพี่ก็ไม่หยุดให้นะบอกก่อน” 

“แล้วเมื่อไหร่จะขอวะพี่” 

“พี่ดีพอจะเป็นแฟนน้องหรือยังล่ะ?” 

เราคุยกันไปก็พากันขึ้นรถ ผมได้แต่เงียบแล้วทบทวนคำตอบของคำถามนี้ แต่พอผมจะตอบพี่มันก็บอกว่าอย่าเพิ่งตอบ กลัวคำตอบน่าผิดหวัง เขาขอทำใจก่อนไว้ให้ผมบอกเขาทีหลังแล้วกัน ผมนี่ถึงกับเกาหัวเลยครับเป็นบ้าอะไรของพี่มันเนี่ย แทนที่จะรีบคบกันให้จบๆ ไปเพราะยังไงตอนนี้กับตอนไหนมันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอก นี่พี่มันจริงจังกับการคบกันเกินไปไหมวะเนี่ย 

เข้าใจหน่อยว่าผมก็อยากมีแฟนอ่ะ ผมก็มีความต้องการบางอย่างที่ต้องรอได้จากพี่มันตอนคบกันแล้ว ฉะนั้นรีบคบกันเถอะนะ ทีเมื่อก่อนยังมีอะไรกันได้เลยมาตอนนี้เล่นตัวจัง จะมาช่วยๆ กันรูดมันเริ่มไม่ถึงใจแล้วครับ ผมต้องการมากกว่านั้นอีก 

ร้านที่เราไปก็คือร้านที่พี่ตินทำงานนั่นแหละครับ เป็นร้านใหม่ที่ผมฝากฝังพี่มันกับคนรู้จักนั่นเอง ร้านเก่าที่ผมไปทำเรื่องไว้พี่มันก็ไม่ไปอีกเลย แต่วันนี้พิเศษหน่อยตรงที่เขานัดกลุ่มเพื่อนของเขามาด้วย ระหว่างทางผมก็ถามถึงเพื่อนแต่ละคนเป็นความรู้ไว้จะได้ทำตัวถูก คือกลุ่มพี่มันมีเพื่อนอีกสามคนเป็นผู้ชายหนึ่ง ตุ๊ดหนึ่ง และหญิงอีกหนึ่ง 

เริ่มจากพี่ที่เป็นผู้หญิงก่อนเลย คนนี้ชื่อเพียวเป็นสาวเปรี้ยวพอสมควร วันนี้น่าจะเอาแฟนมาด้วยเพราะคออ่อน ปกติแฟนต้องมาเฝ้าหรือไม่บางครั้งแฟนจะมารับตอนกลับ 

คนต่อมาชื่อวีวี่เป็นตุ๊ด คือมีแนวโน้มออกไปในทางผู้หญิงมากกว่า อนาคตอยากแปลงเพศเป็นผู้หญิงจริงจัง พี่ตินบอกว่าคนนี้คุยด้วยง่ายที่สุด เป็นคนที่คุยเก่ง ตลก คุยสนุก เป็นคนสร้างบรรยากาศในการสังสรรค์ให้สนุกอยู่เสมอ 

คนสุดท้ายชื่อยอร์ช เป็นคนที่มีแฟนเป็นผู้ชาย แต่ไม่ยอมรับว่าตัวเองเป็นเกย์ เขามั่นใจว่าตัวเองเป็นผู้ชายที่มีแฟนเป็นผู้ชายเฉยๆ เหมือนพี่ตินเลยว่ะ พี่มันก็บอกผมแบบนี้เหมือนกัน อ้อ คนนี้จะเป็นคนที่พี่ตินสนิทที่สุด แล้ววันนี้ไม่รู้จะเอาแฟนมาด้วยหรือเปล่า 

เมื่อเรามาถึงร้านก็เห็นพวกเพื่อนพี่ตินนั่งดื่มกันรออยู่แล้ว ผมยกมือขึ้นเซ็ตผมก้มลงจัดชุดนักศึกษาให้เรียบร้อยก่อนเดินเข้าไปหา ผมยกมือไหว้ทุกคนตามมารยาทเพราะทุกคนอายุมากกว่าผม อ้อ แต่มีเด็กคนหนึ่งหน้าตาน่ารักเชียวยกมือไหว้ผม น้องมันนั่งข้างพี่ยอร์ชคงเป็นแฟนแหละ แต่คนนี้เหมือนผมเคยเห็นมานั่งเฝ้าพี่ยอร์ชเล่นกีต้าร์อยู่ครั้งหนึ่งนี่นา 

“ทุกคน นี่จอมยุทธ์ เรียกจอมก็ได้” 

พี่ตินแนะนำตัวผมสั้นๆ กับเพื่อนเขา พี่วีวี่ตบเก้าอี้ข้างๆ ให้ผมเข้าไปนั่งด้วยแล้วชวนคุยยกใหญ่จนผมคุยกับทุกคนได้เรื่อย หันมาอีกทีพี่ตินหายไปไหนไม่รู้ น่าจะเตรียมตัวขึ้นร้องเบลคแรกตอนสามทุ่มนี่มั้ง พวกพี่เขาคุยสนุกมากครับโดยเฉพาะพี่วีวี่ที่คุยเก่งอย่างที่พี่มันบอกผมไว้จริงๆ ด้วย หรือไม่ก็เพราะทุกคนดื่มมาก่อนที่ผมจะมาถึงแล้ว คงมาตั้งแต่ร้านเปิดล่ะมั้ง ดูจากกับแกล้มบนโต๊ะที่พร่องลงไป 

พอผมมาถึงกับแกล้มบนโต๊ะก็แปลกไปทันทีเพราะมีของหวานเพิ่มมาด้วย พี่ตินจะวานเด็กที่ร้านซื้อมาให้ในวันที่เขามาร้องเพลงเพราะเขามาผมก็มา และผมก็ต้องกินของหวานพวกนี้กับแอลกอฮอล์เสมอ สำหรับคนอื่นก็คงว่าแปลกแหละครับ นั่งกินขนมไทยกับเหล้า บางทีก็กินกับช็อคโกแลตแต่ผมชอบมากเลยครับ 

ขณะที่นั่งคุยกันไปก็ถึงเวลาที่พี่ตินจะต้องขึ้นไปร้องเพลงแล้ว ผมละความสนใจจากทุกสิ่งเพื่อจ้องไปยังคนที่อยู่บนเวทีอย่างเช่นทุกครั้ง วันนี้พี่มันก็เท่เหมือนเดิม นักร้องเดี่ยวที่ร้องเพลงช้า เพลงรักบ้าง เพลงอกหักบ้าง มาพร้อมกับกีต้าร์หนึ่งตัวที่ผมเป็นคนซื้อให้ แล้วเขาใส่เสื้อแจ็คเกตหนังจนกลายเป็นเอกลักษณ์ไปแล้วมั้ง พี่มันมีเสื้อแจ็คเกตหนังเยอะมากเมื่อก่อนไม่ได้เยอะขนาดนี้หรอก แต่ผมเห็นว่าเขาใส่แล้วหล่อดีเลยซื้อมาให้เรื่อยแหละ 

“น้องๆ ไอ้ตินขอเป็นแฟนยัง?” 

คำถามนี้จากพี่ยอร์ชทำให้ผมรีบหันขวับมาหาทันที ถามได้จี้ใจผมชะมัด 

“ยังฮะ เขารออะไรไม่รู้” 

“มันอ่ะคิดเยอะ เยอะเกินไปบางทีอ่ะ” 

“จริง มันอยากได้อะไรที่เพอร์เฟค อยากทำให้ดีพร้อมก่อนซึ่งแม่งไม่แฟร์ว่ะ” 

ตรงนี้พี่เพียวกับพี่วีวี่พูดเสริมขึ้นมา ผมแอบตกใจเหมือนกันนะที่พวกเพื่อนๆ คิดต่างจากพี่ตินกันทุกคนเลย คือเท่าที่คุยกันมาได้พักหนึ่งผมรู้สึกได้เลยว่าพี่มันก็เอาเรื่องของเรามาปรึกษาเพื่อนพอสมควรเหมือนที่ผมปรึกษาเฮีย พวกพี่ๆ รู้จักผมจนแทบไม่ต้องแนะนำอะไรกันมากเลยด้วยซ้ำ 

“เขามีปัญหาอะไรหรือเปล่าฮะ ทำไมเขาถึงคิดอะไรให้เยอะแยะ หรือผมยังไม่ใช่คนที่ใช่สำหรับเขา?” 

 

________________________________ 

TALK 

พี่ตินมันเสพติดความเพอร์เฟก อยากจะเป็นผู้ชายแสนดีให้แฟน แต่แบบ ดูน้องด้วย อยากถูกเธอเรียกว่าแฟนจะแย่แล้วอิพี่ ต๊ะต่อนยอนจริงๆ 

 

ทุกคนคะ กดเขียนรีวิวนิยายเรื่องนี้ให้บ้างจิ ชวนเพื่อนมาอ่านเร็วววว ฮือๆๆๆ  

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

 

นิยายเรื่องนี้ มีวางจำหน่ายแล้วที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ  

หรือสั่งซื้อทางออนไลน์ได้ที่เว็บไซค์ของนายอินทร์ , บีทูเอส , ซีเอ็ด และเว็บสำนักพิมพ์ SENSE BOOK 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น