monchan_
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หนุ่มเสื้อกาวน์ สาวเสื้อช็อป 1

ชื่อตอน : หนุ่มเสื้อกาวน์ สาวเสื้อช็อป 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 35

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ย. 2562 22:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หนุ่มเสื้อกาวน์ สาวเสื้อช็อป 1
แบบอักษร

ณกมลปรายตามองเพื่อนสนิทยุคดึกดำบรรพ์ของตนที่นั่งทำตาปริบๆ อยู่บนโซฟาภายในห้องทำงาน ก่อนจะถอดถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย

“ยอดยาหยีเพื่อนรัก แกช่วยฉันหน่อยนะ”

ภาดานักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่หก ที่กำลังจะก้าวผ่านชีวิตในรั้วมหา ‘ลัยเข้าสู่วัยทำงาน ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ทว่าไม่สามารถแก้ปัญหาโลกแตกที่เกิดขึ้นเพราะความ หน้าตาดี ดีกรีเดือนคณะพ่วงตำแหน่งเดือนมหา’ ลัย ประกอบกับนิสัยเจ้าชู้ที่มีมาตั้งแต่กำเนิด จึงบังเกิดความซวยให้เพื่อน (ที่ไม่อยาก) สนิทอย่างเธอมาโดยตลอด

“แกไม่คิดบ้างเหรอว่า ฉันจะโดนชะนีที่แกไปหว่านเสน่ห์ใส่ มาดักตบเข้าสักวัน”

ภาดาเป็นผู้ชายเจ้าชู้ก็จริง ทว่าตั้งแต่ที่รู้จักกับชายหนุ่มมา เขาไม่เคยคบหาผู้หญิงคนไหนเป็นแฟนจริงๆ จังๆ สักราย เพียงแค่โปรยเสน่ห์เพื่อเช็กเรตติ้งตัวเองเท่านั้น ถ้าไปเจอผู้หญิงที่คุยกันแล้วเข้าใจง่ายๆ ก็ดีไป แต่ถ้าไปเจอชะนีน้อยโลกสวยที่หวังจะคบกับภาดาจริงจังถึงขั้นร่วมเรียงเคียงหมอนละก็..

“แกช่วยเป็นหมากันไม้ เอ๊ย! ไม้กันหมา ให้ฉันอีกสักครั้งไม่ได้เหรอวะ ครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ นะๆ ยาหยียอดรักของพอร์ช”

ใช่ค่ะ! พอภาดาเข้าตาจน หาทางแซะชะนีน้อยเหล่านั้นออกจากชีวิตไม่ได้ เขาก็จะใช้ยาหยีคนนี้ไปเป็นไม้กันหมา หรือเป็นข้ออ้างต่างๆ นานา ทั้งแฟนบ้างล่ะ ตัวจริงของพอร์ชบ้างล่ะ จนบางครั้งผู้หญิงบอบบางร่างสั้นอย่างณกมลคนสวย ต้องถูกชะนีน้อยพวกนั้นเกลียดขี้หน้าโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว

ให้ตายเถอะ!

“แกบอกจะให้ฉันช่วยครั้งสุดท้ายตั้งแต่มัธยมจนถึงตอนนี้ ไม่เอาแล้ว ฉันยังไม่อยากโดนตบฟรีๆ โดยที่ไม่ได้ทำอะไรผิด แกเรียนผูกเอง แกต้องเรียนแก้เอง”

“ฮือๆ ไม่เป็นไรหรอก ฉันเข้าใจแกดี ถึงแม้ว่าช่วงนี้ฉันต้องเตรียมตัวสอบ แล้วยังต้องมาเครียดเรื่องน้องพิ้งกี้ที่ตามไประรานฉันถึงคณะ ทำให้อาจารย์และเพื่อนักศึกษาแพทย์ด้วยกันมองฉันไม่ดี จนต้องเก็บมาคิดมาก ฟุ้งซ่าน กินไม่ได้นอนไม่หลับ กระสับกระส่าย คล้ายจะโดนน้องพิงกี้กินตับก็เถอะ”

ดู๊ดู! กะล่อนไม่มีใครเกิน เธอบอกเลยว่า ชีวิตนี้ผิดพลาดที่สุดก็คือการมีภาดาเป็นเพื่อนสนิทนี่แหละ แม้ชายหนุ่มจะมีข้อดีหลายอย่าง แต่เขาก็ขยันสรรหาเรื่องมาให้เธอปวดกบาลบ่อยๆ เหมือนกัน แต่กระนั้นมันก็ได้หลวมตัวมาคบกันแล้วนี่

เฮ้อ..

“เออๆ แกไม่ต้องมาเล่นใหญ่เลยไอ้พอร์ช ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายนะ ถ้ามีครั้งหน้าอีก ฉันจะเลิกคบกับแกเป็นเพื่อนแบบถาวร!”

“เย้ๆ ไม่มีครั้งหน้าอีกแล้วคร้าบ พอร์ชขอสัญญา จะเป็นเด็กดีของยอดยาหยี ไม่หาเรื่องชะนีมาให้สุดที่รักต้องปวดหัวอีก”

ณกมลมองเพื่อนสนิทที่เอาหัวมาถูกับไหล่ของเธออย่างออดอ้อน แล้วได้แต่กลอกตามองบน เพราะประโยคนี้เธอได้ยินแทบทุกครั้งที่ชายหนุ่มมาขอให้ช่วย คิด แล้วก็ขอถอนหายใจแป๊บ

‘กูจะบ้าตายย’

“เอาหัวเน่าๆ ของแกออกไปเลยไอ้พอร์ช”

ณกมลผลักศีรษะของเพื่อนเบาๆ แต่ชายหนุ่มก็หาได้ทำตามที่เธอบอกแม้แต่นิด เขายังคงทำท่าออดอ้อนออเซาะอย่างกับว่าตัวเองเป็นลูกแมวตัวน้อยๆ ยังไงยังงั้น

“ขออ้อนแฟนหน่อยไม่ได้หรือไง”

“น้อยๆ หน่อยไอ้พอร์ช แกมันแค่แฟนกำมะลอ ถอยไปได้แล้ว ถ้าพี่วรรษมาเห็นแกกำลังลวนลามฉัน เดี๋ยวแกก็ได้รับประทานหมัดเป็นอาหารเที่ยงหรอก”

ไวเท่าคำพูด ประตูห้องทำงานของวิศวกรโยธาประจำบริษัทรับเหมา ก่อสร้างขนาดกลางถูกผลักจากด้านนอก ก่อนที่จะปรากฏร่างสูงใหญ่ของผู้ชาย ใบหน้าคร้ามคม

“ทำอะไรกันน่ะ” ศตวรรษพูดเสียงเข้ม พลางชำเลืองมองนักศึกษาแพทย์ซึ่งเข้านอกออกในบริษัทเขา ราวกับว่าที่นี่เป็นห้างสรรพสินค้า ด้วยความที่ไม่ชอบขี้หน้าเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เขาจึงออกคำสั่งแกมขอร้องกับหญิงสาวคนรัก ไม่ให้เพื่อนชายคนสนิทย่างกรายเข้ามาในบริษัทอีก แต่ก็อย่างที่เห็น..

‘ไอ้ภาดามันหน้าด้าน!’

ภาดาพาตัวเองกลับไปนั่งที่โซฟาดังเดิม เมื่อเห็นว่าศตวรรษ ซึ่งเป็นแฟน ของเพื่อนสาวคนสนิท กำลังมองมาที่ตนด้วยสายตาไม่พอใจเป็นอย่างมาก

บ้าเอ๊ย! จังหวะนรกชัดๆ ให้ตายสิ

“สวัสดีครับคุณศตวรรษ สบายดีนะครับ ไม่เจอกันตั้งหนึ่งวัน”

ตี๋หนุ่มเอ่ยทักแฟนของเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงและใบหน้ายียวน ใช่จะไม่รู้ว่าศตวรรษไม่ชอบหน้าตน แต่เขาก็หน้าด้านหน้าทนพอที่จะเสนอหน้ามาหาณกมลแทบทุกวัน ด้วยเพราะเป็นห่วงเพื่อนที่ต้องมาอยู่ใต้อุ้งมือมัจจุราชในคราบเทพบุตร ซึ่งไม่ได้มีความจริงใจให้เพื่อนสนิทของตนแม้แต่นิด แต่เขาก็พูดอะไรมากไม่ได้ เพราะเคยลองพูดแล้ว แต่ณกมลดื้อด้านไม่ยอมฟังคำเตือน แถมมาหาว่าเขาใจหมา ใส่ร้ายแฟนของเจ้าหล่อนอีก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น