หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

คำก็สวะ สองคำก็สวะ เช่นนั้นนางจะสั่งสอนให้เองว่าสวะผู้นี้จะทำให้พวกเขาเจ็บแสบได้สักเพียงใด!

ตอนที่ 22 เผชิญหน้ามู่อู่ซวงครั้งแรก (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 22 เผชิญหน้ามู่อู่ซวงครั้งแรก (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 10k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2562 11:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22 เผชิญหน้ามู่อู่ซวงครั้งแรก (2)
แบบอักษร

อวิ๋นลั่วเฟิงสำรวจข้อสงสัยนานาประการบนผนังก็รู้สึกผิดหวังเพราะไม่มีปริศนาใดกระตุ้นเร้านางได้ แต่เมื่อจะหมุนกายกลับก็พลันพบคำถามที่ทำให้ต้องชะงัก 

“ข้าขอถามทีเถิดหากมีผู้ใดพลั้งเผลอบริโภคพิษม่านหลัวเข้าไป จะต้องทำอย่างไรเพื่อถอนพิษ”  

พิษม่านหลัวนั้นมีที่มาจากพืชชนิดหนึ่งนามว่าม่านหลัว พืชชนิดนี้ออกดอกเป็นพิษร้าย หากผู้ใดต้องพิษแล้วไซร้จะแก่ตายโดยเฉียบพลัน บัดนี้บนผืนแผ่นดินหลงเซี่ยวพิษม่านหลัวยังคงเป็นปริศนามหาหิน จะหาผู้ใดรักษาได้ก็ยากเย็นนัก 

ทว่า... 

ก่อนมายังสถานแห่งนี้เพื่อหาซื้อพืชสมุนไพร นางได้เปิดตำราโอสถไปเรื่อยเปื่อยแล้วพลันพบเรื่องราวของพิษม่านหลัวเข้า 

จะด้วยจู่ๆ นึกครึ้มอกครึ้มใจก็อาจเป็นได้ อวิ๋นลั่วเฟิงเขียนบอกวิธีแก้พิษต่อจากคำถามไว้ จากนั้นวางพู่กันลงก้าวตรงไปยังกึ่งกลางโถงใหญ่ 

ตลอดทั้งเหตุการณ์ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นเด็กสาวชุดขาวทิ้งลายมือไว้บนกระดาษแม้สักคนเดียว 

“แม่นางข้าได้เตรียมสมุนไพรตามที่สั่งไว้เรียบร้อย” 

ครั้นอวิ๋นลั่วเฟิงก้าวมายังกึ่งกลางโถง บุรุษอาภรณ์น้ำเงินคนเดิมก็ปรากฏกายอยู่เบื้องหน้า มือถือสมุนไพร ใบหน้ายังคงแย้มรอยยิ้มนอบน้อม “ทั้งหมดห้าล้านตำลึงเงินขอรับแม่นาง” 

“ห้าล้านตำลึงเชียวรึ แพงขนาดนั้นเชียวรึ” 

ข้างขมับอวิ๋นลั่วเฟิงเต้นตุบตับ เป็นครั้งแรกที่นางตระหนักได้ว่าจวนแม่ทัพยากจนข้นแค้นเพียงใด 

ไม่เพียงเท่านั้น สมุนไพรเหล่านี้มีเพียงพอต่อการแช่น้ำอาบเพียงหนึ่งวัน หากให้เพียงพอต่อห้าวันเห็นทีคลังสมบัติจวนแม่ทัพจะมิเหลือหลอให้นางได้ใช้จ่ายตามอำเภอใจ 

ดูท่าจะถึงเวลาที่นางต้องหาเงินเสียแล้ว... 

“แหม คุณหนูใหญ่แห่งจวนแม่ทัพผู้ทรงเกียรติที่แท้ก็เงินทองขาดมืออยู่หรอกรึ” 

น้ำเสียงแดกดันพลันดังมาจากประตูทางเข้าหอโอสถ 

ผู้คนมองตามเสียงไปยังมู่อู่ซวงผู้แต่งกายด้วยอาภรณ์สักหลาดยาวสีเหลืองแลดูสูงสง่างดงามแตกต่างจากฝูงชนรอบข้างนัก 

นางเป็นดั่งดอกไม้งามท่ามกลางมูลวัว ทั้งเลอโฉมบอบบางและยังหอมหวานยั่วเย้าใจ 

ผู้ที่เปิดปากล้อเลียนอวิ๋นลั่วเฟิงอยู่คืออู๋ฉี สมุนข้างกายมู่อู่ซวงผู้ยืนอยู่ข้างกัน 

ที่สุดแล้วกับกากเดนอย่างอวิ๋นลั่วเฟิง มู่อู่ซวงก็มีแต่จะแสดงความรังเกียจอย่างออกนอกหน้าโดยมิปริปากกล่าววาจาใดๆ กระทั่งบัดนี้นางก็ไม่แม้แต่จะชายตาแลอวิ๋นลั่วเฟิงจากหน้าประตู 

อวิ๋นลั่วเฟิงถูจมูกตน มู่อู่ซวงมาปรากฏตัวเช่นนี้เห็นทีจะยังไม่ได้ข่าวมู่เซินโดนนางตะลุมบอนกระมัง... 

“ผู้ดูแลหลิน” 

มู่อู่ซวงก้าวผ่านอวิ๋นลั่วเฟิงไปหาบุรุษอาภรณ์น้ำเงินเบื้องหน้า ท่าทีจากสูงส่งเปลี่ยนเป็นใสซื่อแลดูร่าเริงนัก 

“ท่านผู้เฒ่าหรงอยู่หรือไม่ หากท่านอยู่ร้านวันนี้ข้ารบกวนผู้ดูแลหลินแจ้งท่านผู้เฒ่าทีว่าข้า อู่ซวงมาหา” 

สถานที่แห่งนี้คือหอโอสถ! 

แม้อีกฝ่ายจะเป็นผู้ดูแลร้านต่ำต้อย ในฐานะคุณหนูแห่งจวนอัครมหาเสนาบดี มู่อู่ซวงจำต้องสุภาพเข้าไว้มิอาจวางตัวเย่อหยิ่งได้ 

ผู้ดูแลหลินขมวดคิ้วแม้ใบหน้ายังคงแย้มยิ้มนอบน้อม “อภัยข้าด้วยเถิดแม่นาง แต่ท่านผู้เฒ่าหรงอยู่ระหว่างการเดินทางไปไกลนักยังไม่กลับมา ไว้แม่นางแวะมาใหม่อีกครั้งเถิด” 

ใบหน้าประดับรอยยิ้มของมู่อู่ซวงพลันตึงเขม็ง นางได้ยินข่าวว่าท่านผู้เฒ่าหรงกลับมาแล้วจึงได้แวะเวียนมาหา มิได้คาดการณ์ไว้ก่อนว่าผู้คนเหล่านี้จะมาหักหน้ากันได้ 

แม้คิดดังนั้นใบหน้ามู่อู่ซวงยังแย้มยิ้มไม่เปลี่ยน “ถ้าเช่นนั้นอู่ซวงผู้นี้ขอถือดีรบกวนท่านอีกอย่าง หากท่านผู้เฒ่าหรงกลับมาเมื่อใดได้โปรดท่านแจ้งข้าด้วยเถิด ข้าจะนำของติดไม้ติดมือมาฝาก” 

“เชิญแม่นาง” 

บุรุษอาภรณ์น้ำเงินยกมือส่งราวกับมู่อู่ซวงจะลากลับเสียตอนนั้น  

ท้องไส้มู่อู่ซวงปั่นป่วนไปด้วยโทสะอันมิอาจระบาย ทว่านางจำต้องรักษามาดผู้ดีและครอบสวมรอยยิ้มสูงสง่า ครั้นไม่มีผู้ใดมองมาแล้วนั่นล่ะนางจึงขยิบตาให้แก่อู๋ฉีสมุนข้างกาย 

อู๋ฉีรู้ความทันใดแล้วจึงชำเลืองไปยังอวิ๋นลั่วเฟิงผู้ยังอยู่ด้วยรอยยิ้มเยาะ “อวิ๋นลั่วเฟิงเจ้ามายืนเกะกะอะไรอยู่นี่ ในเมื่อเจ้าไร้เงินทองจะหาซื้อหยูกยาก็กลับไปเสีย! ท่านมู่อู่ซวงของเราจะก้าวไปยังแห่งหนใดก็ต้องสูดแต่อากาศบริสุทธิ์ แต่เพราะมีกากเดนอย่างเจ้าอยู่อากาศในที่แห่งนี้จึงได้โสโครกนัก!” 

เมื่อออกมาข้างนอกอู่ซวงจำต้องรักษาภาพลักษณ์ โดยวิสัยนางไม่สามารถกลั่นแกล้งอวิ๋นลั่วเฟิงตรงๆ ได้ เรื่องเช่นนี้จึงตกเป็นหน้าที่เหล่าสมุนของนาง 

ถูกหักหน้าว่าโกรธแล้วซ้ำยังหาที่ระบายมิได้ นางขยะนี่ยังต้องมาปรากฏตัวตรงนี้อีกหรือ! 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น