Palmy

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP. 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 80

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ย. 2562 14:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP. 10
แบบอักษร

💬 อยู่หน้าคอนโดแล้ว

💬 รอแปปนะคะ กำลังลงไป

 

หญิงสาวที่อยู่ในชุดเสื้อฮู้ดสำดำ สวมหน้ากากอนามัยสีดำปิดบังใบหน้า เดินออกมาจากลิฟต์ รีบมุ่งหน้าไปยังรถสปอร์ตหรูสีดำวาววับที่จอดรออยู่หน้าคอนโดอย่างว่องไว แล้วเปิดประตูเข้าไปอย่างรวดเร็ว

 

พอหญิงสาวเข้าไปในรถแล้ว รถสปอร์ตที่ติดเครื่องอยู่ก็ขับออกไปทันที

 

หนทางที่เงียบสนิท แทบจะไม่มีรถสักคันบนถนน เพราะช่วงเวลาแบบนี้ผู้คนพากันเข้าบ้านนอนกันหมดแล้ว แต่ไม่ใช่กับสองหนุ่มสาวที่กำลังขับรถกันอยู่ตอนนี้

 

เงียบ...ไม่มีแม้แต่คำพูดอะไรออกมาเลย มีเพียงดสียงเพลงช้าๆคลอเบาๆเท่านั้น ตั้งแต่ขับรถออกมาจากคนโด หญิงสาวที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับมองชิมวิวแสงสีของเมืองหลวงยามค่ำคืน

 

"อยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย เดี๋ยวพาไป" เสียงจองกุกเอ่ยถามลิซ่าหลังจากเงียบมานาน

 

"แล้วแต่พี่เลยค่ะ" เธอยังตอบทั้งๆกำลังมองวิวข้างนอกอยู่

 

ชายหนุ่มได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ตั้งใจมุ่งหน้าขับรับรถต่อ ไปยังสถานที่ดินเนอร์คืนนี้ ซึ่งเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าๆแล้ว

.

.

.

.

.

.

ร้าน The Griffin Bar

 

พอมาถึงร้าน พนักงงานงานต้อนรับก็พาทั้งสองไปยังที่นั่งที่ชายหนุ่มได้จองไว้

 

"หูวววว สวยอ่า" หญิงสาวตาลุกวาวเมืองเห็นวิวเมืองหลวง ที่เต็มไปด้วยแสงสีหลากหลายสีสัน แล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพเก็บบันทึกไว้

 

"พี่จองกุก ถ่ายรูปให้หนูหน่อยสิ" หญิงสาวพูดพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ไปให้ชายหนุ่มที่กำลังยืนมองการกระทำของเธออยู่

 

หญิงสาวทำการถอดเสื้อฮู้ดที่ตนสวมมาตั้งแต่ที่แรกออก เพื่อโชว์ชุดที่เธอแอบสวมมาข้างในตั้งแต่ออกจากคอนโดแล้ว

ชุดเดรสกระโปรงเหนือเข่าขึ้นมานิดๆ ผ้าพริ้วบางสีดำ เว้าหลังอวดแผ่นหละงขาวเนียนของหญิงสาว จนชายหนุ่มต้องมองตาไม่กระพริบ

 

"ถ่ายสวยๆนะ ถ้าไม่สวยพี่เจอดีแน่"

 

"ก็คนมันไม่สวย จะถ่ายให้มันออกมาสวยได้ยังไงคร้าบ" ชายหนุ่มทำหน้ากวนๆ

 

"ฮึย! เดี่ยวเถอะ!" หญิงสาวทำหน้าคาดโทษที่โดนชายหนุ่มว่า

 

"ฮ่าๆ มาๆ รีบถ่ายรับไปกินข้าว"

"1...2...3 แชะ! เเชะ! แชะ!"

 

"ไหนเอามาดูดิ้"

"หูว ฝีมือไม่ธรรมดานะเนี้ย"ชายหนุ่มยักไหล่สูงเมื่อได้รับคำชม

"เอาไปอัพไอจีดีกว่า.."

 

lalalalisa_m

The Griffin Bar

 

2,496,469 likes

lalalalisa_m 🌆🌆🌃🌃

view all 45,916 comments

 

หลังจากถ่ายภาพเสร็จทั้งสองก็พากัน มานั่งทานอาหารที่ได้จัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วอยู่บนโต๊ะ อาหารวางเรียงรายกันจนเต็มโต๊ะ แต่ละเมนูล้วนแต่เป็นของโปรดของหญิงสาวทั้งนั้น

 

"ว้าว สั่งมาทำไมเยอะแยะคะเนี้ย" หญิงสาวตาลุกวาวเมื่อเห็นอาหารที่มีแต่ของโปรดของตนเอง

 

"ไม่ต้องพูดมาก กินเยอะๆ ตัวยิ่งผอมจนจะเห็นแต่ซี่โครงแล้วเนี้ย"

 

"ก็คนมันทำงานหนิ ไม่ค่อยมีเวลามาสนใจเรื่องอาหารเหมือนพี่หนิ" หญิงสาวก้มหน้าก้มตาทานอาหารแล้วบ่นอุลอิบ

 

"พี่รู้ แต่ก็ต้องดูแลตัวเองบ้างสิ ถ้าป่วยขึ้นมาจะทำยังไง" ชายหนุ่มบ่นพร้อมๆกับตักกุ้งตัวโตไปวางไว้บนจานของหญิงสาว

 

"หุว! รู้แล้วน่า บ่นเป็นคุณลุงอยู่ได้"

"โอ้ย! ดีดหน้าผากหนูทำไมเนี้ย"

 

"ก็ลิซมาว่าพี่เเก่เองทำไมล่ะ"

 

"แก่ตรงไหน คุณลุงฟังดูเป็นผู้ใหญ่จะตาย"

 

"ไม่อยากเป็นลุงอะ"

 

"แล้วอยากเป็นอะไรละคะ?" หญิงสาวหยุดกินแล้วเงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่มอย่างสงสัย

 

"เป็น....พ่อของลูกลิซไง"

 

ฉ่า...ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากหญิงสาวทั้งนั้น มีแต่ใบหน้าที่แดงก่ำดั่งลูกมะเขือเทศ

 

อื้อ! หญิงสาวเอาเนื้อยัดเข้าไปในปากชายหนุ่มอย่างหงิดหงิดเพื่อกลบเกลื่อนอาการเขินอาบ

"กินเข้าไปเลย! พูดมาก!"

 

ไม่นานทั้สองก็รับประทานอาหารเสร็จ เช็คบิล แล้วออกจากร้านทันที

 

"อยากไปไหนอีกมั้ย" จองกุกถามหญิงสาวที่นั่งเบาะข้างๆ

 

"เอิม.....ไปแม่น้ำฮันกัน อยากไปเดินเล่นให้อาหารย่อยสักหน่อย เดี๋ยวค่อยกลับ"

 

จองกุกไม่ได้ตอบกลับแต่อย่างใด เมื่อได้ฟังคำตอบจสกหญิงสาวแล้วก็มุ่งหน้าไปยัง แม่น้ำฮันทันที

.

.

.

.

.

แม่น้ำฮัน

 

ตอนนี้เป็นเวลาเกือบตีสองแล้ว คู่ชายหนุ่มและหญิงสาว ที่แต่กายด้วยเสื้อคลุมและหน้ากากอนามัยสีดำปกปิดใบหน้า เดินล้วงถุงเสื้อเพื่อหาความอบอุ่น เพราะอากาศตอนนี้คาดว่าน่าจะติดลบเกือบสามองศาได้

 

"นะ หนาว จะ จัง" หญิงสาวพูดตะกุกตะกักด้วยอาการปากสั่นจากความหนาว

ว๊าย! อยู่ๆจองกุกที่กำลังเดินอยู่ข้างๆก็ดึงลิซ่าเข้าไปกอด

 

"ยังหนาวอยู่มั้ย"

 

"ปะ ปล่อยเลยนะ เดี๋ยวมีคนมาเห็น" หญิงสาวพยายามผลักเพื่อให้ตัวเองออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม

 

"อยู่แบบนี้แหละ หนาวไม่ใช่หรอ" ลิซ่าไม่ตอบแต่เปลี่ยนจากการผละกไปเป็นกอดตอบชายหนุ่มช้าๆ จนตอนนี้ทั้งสองกำลังกอดกันกลมอยู่ทางเดินข้างแม่น้ำฮันที่ไร้ผู้คนในยามค่ำคืน

 

"ฮึก ทำไมกัน ทำไมพี่ต้องทำแบบนี้ด้วย ฮือ~ พี่จะมาหลอกให้หนูรักแล้วก็ทิ้งหนูไปอีกใชมั้ย" จู่ๆหญิงสาวก็ตัดพ้อแล้วปล่อยโฮออกมา

 

จองกุกไม่ได้พูดอะไรออกไป เพียงฟังลิซ่าพูดแล้วลูบหัวพลางปลอบใจไปด้วย

 

"ฮือ~ ฮือ~ ฮึก" เสียงร้องไห้ยังดังไม่มีท่าทีว่าจะหยุด

 

"พี่รู้ว่าพี่ผิด อดีตมันอาจจะกลับไปเปลี่ยนไม่ได้ แต่พี่อาจจะขอโอกาสลิซสักครั้ง ให้พี่ได้แก้ตัว ให้พี่ได้ชดใช้ในสิ่งที่พี่ทำ ได้มั้ยครับ" จองกุกจับไหล่ลิซ่าดันออกมาจากอก เพื่อจะได้มองหน้ากันชัดๆ

"ให้โอกาสพี่สักครั้งได้มั้ย?" จองกุกคาดคั้นเพื่อจะเอาคำตอบจากหญิงสาว

 

ลิซ่าทำหน้าลังเลกับคำถามของจองกุก

 

"สัญญาได้มั้ย ว่าจะไม่นอกใจกันอีก ถ้าหมดรักกันจริงๆก็บอกกันตรงๆเลย รู้มั้ยตอนที่เห็นแฟนตัวเองนอนกอดอยู่กับคนอื่นมันเจ็บแค่ไหน ฮือ~"

 

"โอ๋ๆๆ พี่ขอโทษ ไม่ร้องนะ เดี๋ยวไม่สวย"

"แล้ว...ตกลงจะให้โอกาสพี่มั้ย" จองกุกยังคงรอคำตอบอย่างมีความหวัง

 

"ถามบ่อยขนาดนี้ ไม่ให้ก็คงจะแล้งน้ำใจเกินไป"

 

"ให้โอกาสพี่แล้วใช่มั้ย" จองกุกถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

 

"อืม"

 

"เย้!"

กรี๊ด! ลิซ่าร้องออกมาเมื่อถูกจองกุกอุ้มขึ้นแล้วหมุนรอบตัวเอง ทำให้ลิซ่าต้องกอดคอจองกุกเอาไว้เเน่น เพราะกลัวตก

 

"พอๆๆ ปล่อยได้แล้ว เดี๋ยวตก" ชายหนุ่มเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ค่อยาวางหญิงสาวลง แล้วจับมีหญิงสาวเดินต่อไปทันที

.

.

.

.

.

.

พอเดินจนล้าแล้ว ทั้งสองก็พากันกลับรถแล้วขับออกไปทันที มุ่งหน้าไปยังคอนโดของลิซ่า

 

"ถึงแล้วครับบบ"

 

"ขอบคุณค่ะที่มาส่ง" หญิงสาวกำลังเปิดประตูจะลงรถ แต่โดนชายหนุ่มรั้งไว้ซะก่อน

 

"เดี๋ยว! ไหนละค่ารถ"

 

"อะไร? รวยขนาดนี้ยังจะมาเรี่ยไรเงินจากหนูอีกหรอ"

 

"ไม่ได้ให้จ่ายด้วยเงิน แต่ให้จ่ายด้วย..." จองกุกไม่ว่าเปล่า ยื้นแก้มป่องๆไปใกล้ๆหญิงสาว

 

"หึ! เจ้าเล่ห์จริงจริ๊ง"

 

"เร็ว ถ้าไม่รีบจ่ายพี่จะขึ้นค่ารถ จากแก้มไปเป็นปากไม่รู้ด้วยน้าาา"

 

ฟอด~~

 

"พอใจยัง"

 

"มากเลยครับ" จองกุกยิ้มกว้างส่งไปให้หญิงสาว

 

"ไปละ ขับรถดีๆนะคะ" ลิซ่ายิ้มหวานให้

 

"ครับ"

 

หลังจากนั้น จองกุกก็ขับรถออกมาแล้วมุ่งหน้าไปยังบริษัททันที เพราะตอนนี้ก็ตีสามกว่าๆแล้ว กะว่าจะไปงีบสักหน่อยแล้วก็ปั่นงานต่อ

 

______________________________________________________________

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น