Kasit

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ป่วย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 68

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2562 14:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ป่วย
แบบอักษร

พระอาทิตย์ส่องแสงลอดผ่านหน้าต่างมากระทบยังร่างสองร่างที่นอนกอดกันอยู่บนเตียงกว้าง สโนวไวท์สะลืมสะลืมตื่นขึ้นมา และพบว่าราชินียังคงนอนหลับใหลอยู่

 

“ท่านแม่ เช้าแล้วนะเพคะ ตื่นได้แล้ว” สโนวไวท์เอื้อมมือไปจับที่ไหล่ของราชินี หมายจะปลุกหล่อนให้ตื่นจากนิทรา แต่ทันทีที่นางได้สัมผัสผิวกายของหล่อนก็พบว่ามันช่างร้อนรุ่ม

 

“ท่านแม่!” สโนวไวท์ใช้มือแตะเบาๆ ที่หน้าผาก และลำคอ ร่างของราชินีร้อนรุ่มไปทั้งตัว เมื่อนางสังเกตดีๆ ราชินีมีเหงื่อซึมเล็กน้อย ลมหายใจของนางเองก็ร้อน คงเป็นเพราะพิธีกรรมเมื่อคืน ร่างกายของหล่อนเลยได้รับผลกระทบอย่างหนัก

 

“ข้าต้องเปลี่ยนเสื้อให้ท่าน...ข้า ขออนุญาตนะเพคะ” สโนวไวท์เดินไปยังตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่ของราชินี เสื้อผ้าเรียงรายอยู่เต็มไปหมดจนสโนวไวท์งง

 

“ทำไมถึงมีแต่ชุดราตรีฟูๆ ฟ่องๆ เต็มไปหมดเลยแบบนี้เนี่ย ชุดนอนอยู่ที่ไหนเนี่ย!” สโนวไวท์คุ้ยตู้เสื้อผ้าของราชินีอยู่สักพัก ก็พบกับโซนเสื้อที่น่าจะเป็นเสื้อนอนของหล่อน สโนวไวท์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น เมื่อพบว่าชุดนอนแต่ละชุดของราชินีนั้นมีแต่ชุดเซ็กซี่ๆ เพราะมันทั้งบาง และชิ้นเล็กเอามากๆ บางอันก็เป็นแค่ตาข่ายที่นางนึกไม่ออกว่ามันเอาไว้ปิดอะไรได้บ้าง

 

“ท่านจะใส่เสื้อแบบนี้ไปยั่วใคร นอนตอนกลางคืนไม่หนาวตายรึไง” สโนวไวท์บ่นด้วยความหงุดหงิด เมื่อนึกได้ว่าหล่อนเคยแต่งงานกับท่านพ่อของนางเอง ชุดพวกนี้ก็คงจะเอาไว้ใส่ยั่วยวนท่านพ่อสินะ ส่วนนางก็มีศักดิ์เป็นแค่ลูกเลี้ยงนอกสายตา

 

สโนวไวท์กำมือแน่นด้วยความหงุดหงิด คอยดูเถอะท่านแม่ สักวันท่านจะต้องเป็นของข้า

 

แล้วนางก็เลือกหยิบเสื้อนอนผ้าบางสีดำขึ้นมาหนึ่งตัว แล้วเดินไปที่เตียง นางรวบรวมความกล้าอีกครั้งก่อนจะทำการถอดชุดสีแดงเพลิงตัวเดิมของหล่อนออก

 

‘อดทนไว้สโนวไวท์ ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา ท่านแม่ป่วยอยู่ อย่ารังแกคนป่วย!’ สโนวไวท์กัดฟันเหลือบมองไปยังเนื้อตัวขาวๆ ของราชินีด้วยความหลงไหล แล้วกลั้นใจใส่เสื้อผ้าให้นางได้ในที่สุด นางดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มร่างของคนใจร้าย เพื่อไม่ให้ตัวเองตบะแตกไปสะก่อน

 

‘ยิ่งใส่เสื้อบางๆ แบบนี้ ยิ่งเซ็กซี่เข้าไปใหญ่ ท่านกำลังทำให้ข้าดูเป็นพวกหื่นนะท่านแม่’ สโนวไวท์บ่นโวยวายในใจ ก่อนจะเดินไปยังหน้าห้อง นางเปิดประตูออก แล้วสั่งทหารให้ไปตามตัวหมอหลวงของวัง และนางกำนัลจำนวนหนึ่งให้มาหานาที่ห้องนี้

 

เมื่อทั้งหมดมาถึง สโนวไวท์ก็ทำการออกคำสั่งกับนางกำนัล ให้จัดการทำความสะอาดห้องให้สะอาดที่สุด และสิ่งที่สำคัญคือ ในห้องทำพิธีกรรมของราชินี มีหนังสือเกี่ยวกับเวทมนตร์ และของสำหรับทำพิธีกรรมต่างๆ นาๆ ของหล่อนอยู่ นางอยากให้นางกำนัลเก็บของพวกนี้ไปให้หมด แล้วนำไปซ่อนภายในปราสาท และสั่งห้ามไม่ให้ใครปริปากบอกราชินีเป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นนางจะจับลงโทษให้หมด

 

“แล้วถ้าหากราชินีขู่พวกเราให้บอกล่ะเพคะองค์หญิง” หัวหน้านางกำนัลเอ่ยถามด้วยสีหน้าสยอง เมื่อนึกถึงเวลาที่ราชินีโกรธเกรี้ยวขึ้นมา พวกนางทุกคนอาจจะถูกคำสาปจนตายเลยก็ได้ หรืออาจจะโดนลากตัวไปลงโทษแล้วขังลืมอยู่ใต้ปราสาท

 

“เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะไปช่วยพวกท่านเอง มิต้องห่วง ทำตามคำสั่งของข้าก็พอ”

 

เมื่อได้ฟังดังนั้น เหล่านางกำนัลก็พากันไปเก็บของ และทำความสะอาดตามคำสั่ง

 

“ส่วนท่านหมอหลวง เชิญด้านนี้” สโนวไวท์เดินนำทางหมอหลวงไปที่เตียง เมื่อหมอหลวงตรวจดูอาการ และร่างกายของราชินีเสร็จ ก็ได้ให้ยาบำรุง และให้คำแนะนำในการดูแลรักษาแก่นางมา

 

“อีกไม่นานเดี๋ยวองค์ราชินีก็คงจะหายดีแล้วพะยะค่ะ ไม่ต้องห่วงไป” สโนวไวท์ได้ฟังดังนั้นก็ใจชื้นขึ้นทันที

 

“ขอบคุณท่านมาก ท่านหมอหลวง แล้วก็พวกท่านด้วยนะ ข้าขอบคุณมาก และหวังว่าพวกท่านจะยังไม่ลืมคำสั่งของข้า และทำตามอย่างเคร่งครัดด้วยล่ะ” สโนวไวท์หันไปขอบคุณกลุ่มนางกำนัลด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แล้วกลับเข้าห้องไป เหลือไว้เพียงคำขู่สุดท้ายที่ทำให้พวกนางมีสีหน้าวิตกขึ้นมาไม่น้อย

 

“ว้าว พอไม่มีตำราเวทมนตร์กับของทำพิธี ห้องก็ดูสะอาดขึ้นมาทันทีเลยนะ ไหนๆ โต๊ะตรงนั้นก็ว่างแล้ว ข้าเอางานเข้ามาทำในห้องนี้ด้วยดีกว่า” สโนวไวท์พูดกับตัวเองอย่างอารมณ์ดี แล้วเดินไปที่เตียง นางนั่งลงข้างๆราชินี นางจับมือของหล่อนมากุมไว้

 

“น...น้ำ ข้าอยากดื่มน้ำ” เสียงของราชินีพูดขึ้นเบาๆ สีหน้าของนางแดงด้วยพิษไข้ ลมหายใจร้อนระอุ แลดูทรมารยิ่งนัก

 

สโนวไวท์เห็นดังนั้นก็รีบประคองร่างของราชินีขึ้น แล้วหยิบแก้วน้ำข้างๆ เตียงมา นางดื่มน้ำเอาไว้ในปาก ก่อนจะประกบริมฝีปากของตนกับแม่เลี้ยง น้ำทั้งหมดไหลผ่านลำคอของราชินีจนหมด แต่เหมือนหล่อนจะยังต้องการน้ำอีก เลยส่งลิ้นร้อนๆ ออกไปเลียที่ลิ้นของสโนวไวท์

 

สโนวไวท์สะดุ้งตัวผละออกทันที นางหน้าแดงด้วยความเขิน

 

“อีก ข้าต้องการอีก” นางละเมอด้วยใบหน้าแดงก่ำ เหงื่อซึมทั่วกาย ภายใต้ชุดนอนบางๆสีดำ

 

สโนวไวท์มองภาพนั้นด้วยความรู้สึกกลั้นอกกลั้นใจ อกนางเต้นรัว

 

‘อ๊าก! ข้าจะบ้าตาย ทำแบบนี้ข้าอาจจะตายได้เลยนะท่านแม่’ สโนวไวท์สูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะดื่มน้ำแล้วป้อนนางอีกครั้งด้วยปาก หลังป้อนเสร็จนางวางร่างของราชินีให้นอนลงดั้งเดิม

 

“ตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่ข้าจะฟัดให้หน่ำใจเลย ตอนนี้ข้าจะปล่อยไปก่อน เห็นว่าป่วยหรอกนะ” สโนวไวท์พูดกับราชินีที่ตอนนี้ไม่ได้รับรู้ถึงคำพูดของเธอเลย

 

“ข้าต้องออกไปทำงาน ท่านพักผ่อนอยู่ดีๆล่ะ แล้วเดี๋ยวตอนดึกข้าจะมาหาใหม่” นางลูบศีรษะของราชินีด้วยความเอ็นดู ก่อนจะเดินออกจากห้องไป

 

 

 

**********

 

ฮันแน่~ อยากให้ราชินีตื่นกันล่ะซี้~ 

 

รอตอนหน้าไปก่อนนะ ฮ่าๆ 

 

ตื่นเถอะค่ะราชินี เดี๋ยวตัวจะช้ำหมดสะก่อน

 

อีก 1อาทิตย์เจอกันใหม่ค่ะทุกคน เย้~

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น