นลิน(์Nalin)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น : มนต์รักบ้านนา นลิน

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 22

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2562 09:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

บทนำ 

                          “นี่คุณผมจะพาคุณไปดำนานะครับไม่ใช่จะพาไปเดินโชว์หุ่นบนแคตวอล์ก” ว่าเจ้าหล่อนอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะมองการแต่งกายของเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า 

           “ก็ฉันจะใส่ชุดนี้แล้วจะทำไม” โต้ตอบกลับอย่างไม่แคร์กับสายตาที่เขาใช้มองเธอ 

           “เสื้อสีแดงเพลิงกับกางเกงยีนส์เนี่ยนะ แล้วไอ้ส้นสูงกับแว่นตาเนี่ยจะใส่ไปหาพระแสงเหรอครับ ไปเปลี่ยนชุด”  

           “ไม่ ฉันจะใส่ชุดนี้” ตอบกลับเสียงดังอย่างไม่ยอมแพ้ 

           “ตามใจแล้วอย่าหาว่าไอ้เคนไม่เตือน” ในเมื่อเตือนแล้วไม่ฟังเขาก็ไม่อยากพูดอีกลองให้เจอดีกับตัวสักตั้งแล้วจะได้รู้ว่าเป็นอย่างไร 

           “อ้าวไปขึ้นรถสิคุณ”  

           “รู้แล้วไม่ต้องมาสั่ง”  

           “เดี๋ยวเธอได้เจอดีแน่ยัยแสบ พอถึงเวลานั้นอย่ามาร้องขอให้ช่วยแล้วกัน” ว่าออกไปอย่างนึกหมั่นไส้ ก่อนจะเดินไปขึ้นรถ 

           หลังจากรถยนต์จอดสนิทอินทุอรจำต้องเดินตามหลังกษิดิสไปตามคันนาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้จะรู้สึกขยะแขยงสักเพียงใด แต่เธอก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ไม่แสดงออกมาให้อีกฝ่ายได้เห็น  

           “นี่คุณไอ้ร่มเนี่ยจะถือมาให้เกะกะทำไมไม่ทราบครับ”  

           “ก็ไม่เห็นหรือไงว่าแดดมันแรง เดี๋ยวผิวฉันก็เสียหมดหรอก”  

           “เถียงคำไม่ตกฝาก นู้นเดินไปนู้นเลยไปช่วยคนงานดำนาถ้าคุณไม่ทำนะผมจะให้คุณไปอาบน้ำให้ไอ้เดวิท” พูดขู่ออกไปเสียงเข้ม 

           “ใครเดวิท” ถามด้วยความงุนงงสงสัย 

           “ควาย....ชัดไหมครับ” กระซิบถามที่ข้างใบหูเล็กก่อนจะเดินหนีเธอไปอีกทาง 

           “อย่าให้ถึงทีฉันบ้างแล้วกัน” ว่าออกไปอย่างผูกใจเจ็บก่อนจะเดินไปยังจุดหมายที่เขาบอกอย่างทุลักทะเลแต่ทว่าเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เธอก็ต้องหันมามองทางด้านหลังเมื่อรับรู้ได้กำลังจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ 

           “ไม่นะแกไม่ได้จะวิ่งมาขวิดฉันใช่ไหม” พึมพับกับตัวเองเสียงเบาก่อนจะกรี๊ดลั่นทุ่งถอดรองเท้าส้นสูงสุดรักทิ้งไปข้างละทิศละทางและวิ่งหนีเจ้าเดวิทสุดชีวิต 

           “ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย....ฮื้อๆๆๆ ไปนะไอ้ควายบ้าจะมาวิ่งไล่ฉันทำไม” ร้องตะโกนโหวกเหวกเสียงดังลั่นด้วยความกลัว ขณะที่กษิดิสก็ได้แต่ยืนหัวเราะชอบใจอยู่กับเจ้าจ้อย เขาแทบอยากตะโกนว่าคำว่าสมน้ำหน้าออกไปดัง ๆ ที่เธอไม่ยอมฟังคำของเขาตั้งแต่แรกก่อนออกมาจากบ้าน 

           “กระโดนลงไปเกลือกโคลนในท้องนาสิคุณ ให้โคลนช่วยพลางสีเสื้อ” กษิดิสตะโกนบอกคนตัวเล็กเสียงดัง 

           “ไม่ ฉันไม่ทำมาเอาควายคุณไปเดี๋ยวนี้เลย” ว่าออกไปอย่างไม่ยอมแพ้ ยังไงเธอก็จะไม่ยอมให้เสื้อผ้าราคาแพงของตนเปื้อนโคลนอย่างแน่นอน 

           “อยากโดนไอ้เดวิทขวิดก็ตามใจนะ”  

           “กรี๊ดดดดมาเอาควายแกไปเดี๋ยวนี้นะ” กรีดร้องด้วยความกลัวออกมาเสียงดัง ก่อนจะตัดสินใจกระโดนลงไปในท้องนาอย่างที่กษิดิสบอกเมื่อวิธีนี้คือทางรอดเดียวสำหรับเธอ 

           อินทุอรมองทุกคนที่หัวเราะเยาะเธอด้วยความขับแค้นในหัวใจ ก่อนจะก้มมองตัวเองที่ตอนนี้มีสภาพเลอะโคลนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ในขณะที่ไอ้ตัวปัญญากลับเดินเล็มกินหญ้าอยู่บนคันนาสบายใจเฉิบทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่เมื่อครู่มันวิ่งไล่ขวิดเธอทำเอาเธอวิ่งหนีจนหอบ 

           “พี่เคนไม่เป็นสุภาพบุรุษเลยนะ” พาขวัญต่อว่าพี่ชายออกไปเสียงเขียว ก่อนจะถอดเสื้อคลุมของเธอออกและเดินไปหาอินทุอร 

           “มาค่ะพี่อรขวัญช่วย” บอกพร้อมกับยื่นมือให้เจ้าหล่อน ในขณะที่กษิดิสนั้นได้แต่ยักไหล่ทำเป็นไม่รู้สึกสะทกสะท้านอะไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ 

           “ฉันจะฟ้องคุณลุงนายแกล้งฉัน” เหวใส่เขาทันทีที่ขึ้นมาจากท้องนาได้ 

           “ใครไปแกล้งคุณตอนไหนครับ มีแต่คุณนั่นแหละทำตัวเองทั้งนั้น....อ๊ะ อ๊ะหากจะเถียงหยุดเลยนะ ผมบอกคุณแล้วใช่ไหมว่าให้ไปเปลี่ยนชุด แต่คุณก็ยังยืนยันคำเดิมว่า ไม่ฉันจะใส่ชุดนี้” ประโยคหลังชายหนุ่มพูดเสียงเล็กแหลมเลียนแบบเจ้าหล่อนพร้อมกับทำท่าทางประกอบ ในขณะที่อินทุอรได้แต่ยืนนิ่งและพยายามเป็นอย่างมากที่จะระงับโทสะของตัวเองเอาไว้ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครทำกับเธอแบบนี้มาก่อนเอาไว้มีโอกาสก่อนเถอะเธอจะเอาคืนเขาอย่างสาสม 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น