คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [3]

ชื่อตอน : บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ย. 2562 20:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [3]
แบบอักษร

 

 “วันที่คุณบ้าฉุดเฟื่องไป… อื้ม นั่นแหละ เฟื่องไปหาสองคนนี้แหละ พอดีมีปัญหานิดหน่อย” 

“ปัญหาอะไร” 

“ไม่บอก 

“ต้องบอก” 

“ไม่รู้สักเรื่องได้ไหม ถามเยอะจังเลยทุกวันนี้” 

“เออ ไม่ถามก็ได้ แต่พรุ่งนี้ไปทำงานเป็นเพื่อนหน่อยสิ แถวปทุม แป๊บเดียวไม่เกินสามสี่ชั่วโมง” 

“ไม่อยากไป เฟื่องอยากอยู่กับลูก” 

“ทีมาวันนี้ทั้งวันยังมาได้เลย ไม่ต้องบ่น ไปตอนบ่ายแป๊บเดียว เดี๋ยวจะพาไปหาอะไรอร่อยๆ กิน” ตอบเองเออเองเสร็จสรรพก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะถามขอความคิดเห็นทำไม รณภพอารมณ์ดีขึ้นมากไม่ดุร้ายเหมือนสมัยก่อน แหกปากร้องเพลงให้เมียทนฟัง 

  

“ทำดีมาก เห็นแก่ที่แกหาคนมาร่วมทุนด้วยได้ฉันจะยอมยกโทษให้ก็แล้วกัน แต่ถ้าแกคิดหนีออกนอกประเทศอีกครั้งเมื่อไหนฉันส่งคนไปฆ่าแกแน่! ส่วนเรื่องคดีเมื่อสองปีก่อนไม่ต้องกังวล ตำรวจดมกลิ่นมาไม่ถึงมือแกหรอก” 

“จริงเหรอครับนาย ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยเหลือผม” 

“อย่าทำอะไรโง่ๆ อีก พลาดรอบสองฉันจะไม่ช่วยแก นี่งานใหม่ ไปคุมบ่อนให้ฉันแล้วก็หาช่องทางลำเลียงยาเข้าประเทศให้ได้” 

“เอ่อ แต่ผมห่างจากการส่งยามานานแล้ว เกรงว่า…” 

“มึงคิดจะขัดคำสั่งกูงั้นเหรอ ไอ้วอร์ม!” 

“เปล่าครับนาย ไม่ได้ขัดคำสั่งครับ ผมจะทำให้สำเร็จ” 

“ดี รอกูชุบโครงการหลอกนังนั่นเสร็จจะให้ลูกน้องส่งเอกสารไปให้ มึออกไปได้แล้ว” เจ้าของห้องสั่งอดีตลูกน้องคนเคยสนิท มันหนีคดีฆ่าคนตายโดยเจตนาไปอยู่ต่างประเทศ กว่าศพจะลอยขึ้นเหนือน้ำก็อืดจนจับมือคนลงมือฆ่าไม่ได้แล้ว เขาต้องเสียลูกน้องมือดีไปทำให้ธุรกิจติดขัดจึงพัก หันไปทำบ่อนการพนันเป็นหลัก มีมาเริ่มยุ่งกับยาเสพติดอีกรอบช่วงหลัง 

ไอ้วอร์มมันคิดว่าการชุบตัวอยู่ต่างประเทศสองปีจะช่วยให้หลุดพ้นจากวงการนรกนี้ไปได้ แต่สิ่งที่มันไม่เคยรู้เลยคือเขาส่งคนไปจับตามองมันตลอดเวลาโดยที่มันไม่เคยรู้ตัวหรือสงสัยสักนิด 

“มันลนลานขนาดนั้นจะทำสำเร็จเหรอ ฉันว่าครั้งนี้คุณใช้งานผิดคน” สาวคนนั้นเดินบนส้นสูงออกมานั่งตรงข้ามกัน รอยยิ้มของหล่อนเคลือบยาพิษต่างจากใบหน้าที่สวยปานนางฟ้า 

“ก็แค่หมากเก่าที่ไม่จำเป็นต้องเก็บหรือเลี้ยงไว้ มันทำสำเร็จก็รอด ทำพลาดก็ตาย ฉันให้โอกาสมันหนีมามากพอแล้ว” 

“นังจีมันโง่ หลอกเอาเงินมันมาก่อน” 

“ได้ หลังได้เงินแล้วเรามาแบ่งกัน” 

“หลอกได้แม้กระทั่งคนรู้จัก คุณนี่มันเลวได้ใจฉันจังเลยนะฐา” 

“เธอเองก็ทั้งบ้าทั้งเลวไม่ต่างกับฉันหรอกเม!” 

 

 

 

 

สองคนนี้ไม่น่าไว้ใจเลย 

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ ^//^ 

 

สนใจเล่มสอบถามได้น้าา 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น