ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ความต้องการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 94

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2563 16:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความต้องการ
แบบอักษร

"" จำน้องไม่ได้หรอพี่ชาย ""

"" ใครนะ ยงจิหรอ ""

"" ใช้คับยงจิเอง ""

ผมที่โดนยงจิกอดอยู่ก็เรียกร้องความสนใจได้เป็นอย่างดี ผมจึงพยายามที่จะเเกะเเขนของยงจิที่กอดผมอยู่ออกเเต่ก็ไม่ได้ผล

"" ยงจิปล่อยสิ คนมองหมดเเล้ว ""

"" ใครจะมองก็ให้มองไปสิคับ ""

"" เเต่มันไม่เหมาะสมนะ ปล่อยพี่เถอะยงจิ ถือว่าพี่ขอ ""

"" ทีอิจิจิเเล้วให้กอดให้ทำนู้ทำนี้ เเต่พอให้คนอื่นโดนนิดโดนหน่อยทำเป็นหวงตัว ""

ประโยคของนิจิทำให้ผมกับคนรอบข้างตกใจมาก เรื่องที่ผมตกใจก็คือนิจิรู้ได้ยังไง เรื่องความสัมพันธ์ของผมกับอิจิจิ

"" มีเรื่องอะไรกันหรือป่าว ""

นางฟ้ามาโปรด เรจูพี่สาวที่เเสนจะดีเข้ามาขัดจังหวะของนิจิได้อย่างอยู่หมัด

"" ป่าวนิ เธอนั้นเเหละมีอะไรหรือป่าว ""

"" ฉันเเค่จะมาหาซันจินะ ขอตัวซันจิด้วย ""

"" ไม่ได้นิ ฉันยังมีธุระกับซันจิอยู่ ""

"" ก็เรื่องของนาย ฉันเเค่มาขอตัวซันจิก็เเค่นั้น ซันจิป่ะ ""

หลังจากจบการพูดคุย เรจูก็กระชากตัวผมออกจากยงจิเเล้วพาเดินออกมาตรงนั้นทันที

"" ขอบคุณมากนะที่ช่วยออกมานะ ""

"" ก็เราเป็นพี่น้องกันนิ ก็ต้องช่วยกันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่เเล้ว ""

ประโยคที่เรจูพูดนั้นมันทำให้ผมรู้สึกดีมาก เพราะตั้งเเต่เกิดมาพ่อยังำม่เคยนับผมเป็นลูกของเขาด้วยซ้ำ

เเต่ก็มีเรจูเนี้ยเเหละที่ทำให้ผมได้รู้จักคำว่าครอบครัวที่เเท้จริง

"" เเล้วจะพาไปไหนหรอเรจู ""

"" ตามมาเถอะน้า เดียวถึงจะบอกเอง ""

ผมที่ไม่รู้จะทำยังไงเลยเดินตามเรจูไป จนถึงสถานที่เเห่งหนึ่ง

ผมจำได้มันเป็นสถานที่ที่ทำให้ผมมีความสุขมากที่สุดตอนที่ผมนั้นยังเป็นเด็ก

มันเป็นสถานที่ ที่ผมนั้นได้อยู่กลับเเม่เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหนีออกจากบ้านไปเป็นโจรสลัด

อยู่ๆน้ำตามันก็ไหล เเละภาพเหตุการณ์ต่างๆมันก็หวนกลับมาอีกครั้ง

"" รออยู่ตรงนี้นะ เดียวมีคนมาหา ""

เรจูพูดจบประโยคเเล้วก็เดินจากไปทิ้งให้ผมยืนอยู่คนเดียว ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันเเสนเลวร้ายสำหรับผม

รอไม่นานก็มีบุคคลปริศนาเดินมาหาผมจากด้านหน้า

คนๆนั้นก็คือ อิจิจิ

"" อิจิจิ... ""

ผมที่ร้องไห้อยู่ก็ควบคุมตัวเองไม่ได้จึงกระโจนตัวเข้าไปกอดคนด้านหน้าอย่างรวดเร็ว

"" เป็นอะไรคับ ร้องไห้ทำไม ""

"" ออกไปจากที่นี้กันเถอะนะ ออกไปจากที่นี้เร็วๆได้ไหม ""

"" ทำไมล่ะคับ ""

"" ซันจิไม่ชอบ ออกไปเถอะน่ะคับ มันมีเหตุการณ์ต่างๆที่ไม่ดีสำหรับซันจิอยู่ ""

"" งั้นเรามาสร้างเหตุการณ์ที่มีความสุขที่นี้กันดีไหมคับ ""

อิจิจิพูดเสร็จ ก็พลักผมออกเเล้วหยิบของที่อยู่ในถุงกระดาษออกมา

มันคือกล่องของขวัญสีเเดงที่มีโบสีขาวอยู่ตรงกลาง สำหรับคนอื่นอาจจะดูธรรมาดา เเต่สำหรับผมเเล้วมันคือของขวัญชิ้นเเรกในชีวิตของผม

"" พี่ให้ซันจินะคับ ขอให้ซันจิมีความสุขมากๆ คิดสิ่งใดก็ขอให้ได้อย่างหวัง เเละขอให้ซันจิอยู่ร่วมรักกับพี่ไปนานๆนะคับ ""

ประโยคที่อิจิจิพูดออกมามันทำให้ผมเขิลอย่างบอกไม่ถูกคนบ้าอะไรก็ไม่รู้ขออะไรเเบบนี้คนถูกขอก็เขิลตายสิ

"" คับ ""

"" เเล้วของขวัญของพี่ล่ะคับ ซันจิ ""

เออใช้ผมลืมเลยว่าวันนี้มันคือวันเกิดของพวกผมสี่คน ก็จะมีอิจิจิ นิจิ ยงจิ เเล้วก็ผม

เเต่ผมไม่มีของขวัญให้ใครเลย เเต่กลับกันอิจิจิกลับมีของขวัญให้ผม ผมนี้มันเเย่จริงๆเลย

"" ผมไม่มีให้พี่หรอนะคับพี่อิจิจิ ""

"" จริงหรอคับ ไม่มีจริงหรอ ""

"" จริงสิคับ ไม่มีจริงๆ ""

"" ซันจิครับ เดินเข้ามาหาพี่หน่อยสิคับ ""

ผมที่ถูกขออย่างนั้นจึงเดินเข้าไปหาอิจิจิตามคำขอ

เเต่พอเดินเข้าไปถึงอิจิจิก็ดึงตัวผมเข้าไปจูบอย่างรวดเร็ว

ตอนเเรกผมก็คิดนะตับง่าจะคัดขืนหน่อยเเต่ก็ลืมว่าผมกับอิจิจิเป็นเเฟนกันเเล้วถึงจะไม่ถึงวันก็เถอะ

เราสองคนจูบกันอยู่นาน นานพอที่ทำให้ผมหมดลม ผมที่เริ่มหายใจำม่ออกก็ตีไปที่ออกของอิจิจิเพื่อเเสดงว่าผมหมดลมเเล้ว

"" นี้เเหละคับ ของขวัญที่พี่อยากได้ ""

พูดจบอิจิจิก็จับมือผมเเล้วเดินนำไปไปยังที่งาน ผมก็ไม่ได้ขัดคืนอะไรคับอยากจับก็จับ

เเต่ถ้าถึงงานเมื่อไหร่ผมจะไม่ให้อิจิจิจับมือเเน่นอน เดินจะถูกจับตาได้

เเต่ก็ช้าไปเสียเเล้วเพราะเหตุการณ์ที่อิจิจิจูบผม ก็ถูกจับตาโดยบุคคลปริศนาเเละถูกจับภาพไว้เรียบร้อยเเล้ว

ผมกับอิจิจิเดินมาที่งานด้วยกัน เเล้วกิจกรรมฉลองวันเกิดก็ได้เริ่มขึ้น

หลังงานเสร็จ

ผมกับอิจิจิเเละพี่น้องของผมก็ช่วยกันเก็บข้าวเก็บของ

"" อิจิจิ ไปหาฉันหน่อยที่ห้องทำงานนะ เร็วๆด้วยล่ะ ""

"" ครับผม ""

ระหว่างทางที่อิจิจิจะเดินไปหาพ่อ ผมก็เดินเข้าไปขัดไว้เสียก่อน

"" หลบทางสิคับซันจิ ""

"" ถ้าพี่ไม่หมั้นใจ ให้ผมไปด้วยก็ได้นะ ""

"" ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องห่วงพี่นะคับ ""

อิจิจิกำลังจะเดินผ่านผม ผมก็จับมือของอิจิจิไว้ก่อน

"" สัญญาได้ไหมว่ามีเรื่องอะไรต้องเล่าให้น้องฟัง สัญญาก่อน ""

"" พี่สัญญาครับ มีเรื่องอะไรเดียวพี่จะมาเล่าให้ฟังนะ ""

"" คับสู้ๆนะ ""

ด้านอิจิจิ

หลังจากที่ผมบอกลาซันจิเสร็จก็เดินตรงไปที่ห้องทำงานของพ่อทันที

ผมนะใจคอไม่ดีเลยคับบอกตรงๆ ผมใช้เวลาอยู่นานที่ยืนอยู่หน้าห้องทำงานของพ่อ

เอาว่ะเป็นไงเป็นกันคงไม่มีเรื่องอะไรหรอก

ผมจึงเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของพ่อ เเล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้สำหรับรับรองเเขก

"" มีเรื่งออะไรจะบอกฉันไหม ""

"" ไม่มีนะคับ ""

"" เเน่ใจหรอว่าไม่มีจริงๆ ""

ผมที่ถูกถามเช่นยี้ก็เริ่มใจคอไม่ดีว้าผมำปทำอะไรที่ผิดมาหรือป่าว หรือจะเป็นเรื่องมี่ผมกับซันจิเป็นเเฟนกัน เเต่คงไม่ใช้หรอก พ่อจะรู้เรื่องนี้ได้ยังไงกัน

"" เเน่ใจคับ ""

"" งั้นฉันจะพูดตรงๆไม่อ้อมคล้อมนะ ""

"" คับ ""

ทำไมถึงรู้สึกกลัวขึ้นมาได้นะ เรื่องที่พ่อจะบอกผมคืออะไรกันเเน่ รู้สึกใจสั่นเเปลกๆ

"" ฉันจะเชื่อมพันธมิตรกับสี่จักรพรรดิ โดยให้ซันจิเเต่งงานกับตระกูลของบิ๊กมัม ""

"" ทำไมต้องเป็นซันจิล่ะคับ คนอื่นล่ะ นิจิก็ได้ ยงจิก็ได้ทำไมไม่เอา ""

"" ตอนเเรกฉันก็จะไม่เอาซันจิหรอกนะ เเต่พอดีฉันไปเห็นสิ่งที่ฉันไม่ควรเห็นมา เเละอีกอย่างซันจิก็ช่วยฉันในการต่อสู้เหมือนน้องชายสองคนของเเกไม่ได้ เพราะชะนั้นซันจิก็ไม่มีประโยชน์ก็เลยให้เเต่งานจะได้มีประโยชน์ขึ้นมาสักหน่อย ""

ตอนเเรกผมนะก็ไม่รู้หรอกนะคับว่าที่พ่อบอกว่าพ่อไปเห็นอะไรมานะมีนคืออะไร

เเต่พอพ่อส่งรูปภาพบางอย่างมาให้ผม ผมก็จึงรู้ว่าพ่อหมายความว่าอย่างไร

"" เเต่พ่อก็รู้นิคับว่าผมกับซันจิรักกัน เเล้วพ่อจะให้ซันจิเเต่งานทำไม ""

"" ก็เพราะว่ามีความรักไง ที่จะทำให้การต่อสู้รบตีไม่เต็มที เเละอีกอย่างนายสองคนก็เป็นผู้ชาย ผู้ชายกัยผู้ชายรักกันได้ที่ไหนล่ะ ""

"" ความรักทำให้การสู้รบไม่เต็มกำลัง มันก็เหมือนข้ออ่างที่พ่อไม่เคยรักเเม่เลยใช้ไหมล่ะ พ่อไม่เคยมีหัวใจ ""

หลังจากจบประโยคที่ผมพูด ผมก็กำบังจะเดินออกนอกห้องเเต่ก็ต้องชะงักกับคำพูดของพ่อ

"" ถ้าเเกเดินออกไปจากห้องนี้ ฉันจะไปตัดต้นการบูลทิ้งสะ ""

"" หมายความว่ายังไง ""

"" ก็เหมือนที่ฉันพูด ถ้าเเกออกจากห้องนี้ต้นนั้นก็จะถูกตัด ""

ผมที่ไม่มีทางเลือกจึงกลับไปนั่งที่เดิมเเล้วพูดคุยเรื่องทั้งหมดด้วยกันอีกรอบ

สรุปก็คือ ซันจิจะต้องเเต่งงานเเละความสัมพันธ์ของผมกับซันจิก็ต้องจบกันวันนี้

ถ้าไม่เป็นไปตามคำสั่งต้นการบูลกับกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางจะต้องถูกทำลาย

ต้นการบูลก็เป็นอย่างเดียวที่บ่งบอกถึงตัวตนของเเม่ได้ หรือที่เลียกง่ายๆก็คือเเม่นั้นเอง

ส่วนกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางก็เป็นเพื่องพ่องของซันจิ ที่มีความสำคัญกับซันจิมาก

สรุปคือไม่มีทางไหนเลยที่ความสัมพันธ์ของผมกับซันจิจะไปด้วยกันได้อีก คงต้องจบกันวันนิสินะ วันที่เป็นคงามสุขครั้งสุดท้ายของผม

 

 

 

ความคิดเห็น