มีนธารา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 งานวันเกิด มรณะ EP.2 จุดเกิดเหตุ

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 งานวันเกิด มรณะ EP.2 จุดเกิดเหตุ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 63

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2562 16:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 งานวันเกิด มรณะ EP.2 จุดเกิดเหตุ
แบบอักษร

"กุ๊ยข้างถนนอย่างแกไม่คู่ควรกับลูกสาวชั้นหรอก ได้แค่เป็นเพื่อนแค่นี้ก็ดีแค่ใหนแล้ว"เสียงชายแก่ รูปร่างผอมสูงพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว พร้อมกับปาช่อดอกไม้ลงกับพื้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ

"คุณพ่อ ! ทำไมพูดแบบนั้นล่ะคะ"ลูกสาวพูดเชิงห้ามปรามแม้จะรู้ทั้งรู้ว่าพ่อเป็นคนหัวแข็งไม่ค่อยจะมีเหตุผลสักเท่าไรนัก

"รึมันไม่จริง คนที่คู่ควรที่พ่อเลือกให้ แกก็ไม่สนใจ ไม่มีพ่อคนใหนหรอกนะที่ไม่อยากเห็นลูกของตัวเองได้ดี และเชิญสนุกกันให้เต็มที่แต่อย่าเสียงดังให้มานักล่ะพ่อจะไปทำงานต่อ"พูดจบอดิเทพก็เดินขึ้นบันไดไปห้องทำงานที่อยู่ชั้นสองเพราะยังทำงานค้างอยู่

"เราขอโทษแทนพ่อเราด้วยนะ"

"ไม่เป็นไรหรอกพิมพ์เราเข้าใจ ท่านอาจจะเคลียดเรื่องงาน"เสียงชายหนุ่มเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆพร้อมกับกำมือที่แนบอยู่กับลำตัวแน่น แล้วเดินไปหยิบช่อดอกไม้ขึ้นมาและเดินเอาไปใส่แจกันที่ตั้งอยู่ข้างๆโต๊ะอาหาร

"มากินข้าวรอเวลาเป่าเค้กกันดีกว่านะ วันนี้วันเกิดยัยพิมพ์ทั้งที"มาริสาชวนเพื่อน เพราะไม่อยากให้งานกร่อย

"คุณอดิเทพคนนี้ดูจริงจังกับงานและครอบครัวมากๆเลยสินะอริส"กริชกระซิบถามน้องสาว

"ไช่พี่ เห็นพิมพ์เคยเล่าให้ฟังว่าบริษัทติดหนี้กำลังจะถูกฟ้อง อีกอย่างเงินของบริษัทที่ลูกหนี้กู้ยืมไปก็ไม่ได้คืนสักรายหนึ่งในนั้นมีบริษัทของพ่อครรชิตด้วยนะ"

"โห่...นี่ถ้าพี่มีหนี้เยอะขนาดนี้แถมลูกหนี้ยังเบี้ยวอีก พี่คงฆ่าตัวตาย ไม่งั้นก็กนี้ไปต่่างประเทศแล้ว"กริชพูดไปหัวเราะไปเพื่อกลบเกลื่อน

"พูดอะไรแบบนั้นพี่กริช"

"เราขอตัวไปสูบบุรี่ก่อนนะ"ครรชิตบอกเพื่อนๆแล้วลุกเดินออกไปทางประตูหลังบ้านเพราะตอนนี้เขาเริ่มจะมีอาการปากแห้ง เพราะวันนี้ยังไม่ได้สูบบุรี่เลย

เวลา 00.01น.วันที่ 1 มกราคม 2563

ปัง..ปัง..ปัง..เสียงพลุไฟถูกจุดลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นประกายสวยงามหลากหลายสีสันและดังอย่างต่อเนื่อง

"เดี๋ยวๆ อย่าพึ่งเป่าเค้กนะรอเราด้วย"เสียงครรชิตร้องตะโกนบอกเพื่อนพร้อมกับเดินกิ่งวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าเหนื่อยล้าและที่เสื้อเปียกเหงื่อเล็กน้อย

"Happy Birthday นะพิมพ์" เพื่อนๆของเธออวยพรพร้อมกันและเป่าเค้กในวันคล้ายวันเกิดอายุครบ 18 ปี

"ขอบคุณทุกคนมากๆเลยนะ"พิมพ์พลอยพูดพร้อมกับเอามือทั้งสองข้างมาประกบกันอธิษฐานในใจแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างที่มีแสงและเสียงของพลุไฟตลอดเวลา"สวยงามมากเลย เหมือนมีคนทั้งประเทศมาอวยพรวันเกิดให้เลย"พิมพ์พลอยคิดในใจ

"อ้าว..แล้วธัชชัยหายไปใหน"กริชมองไปรอบห้องแล้วไม่เห็นธัชชัย

"สัยไปห้องน้ำค่ะพี่กริช รินเห็นเดินออกไปสักพักแล้วค่ะ"

กริชได้แต่ยิ้มให้รินรดาแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

"คุณหนูครับ ลุงขอไปชงกาแฟให้คุณท่านก่อนนะครับ วันนี้คุณท่านน่าจะทำงานดึกอีกครับ"พูดจบลุงเอื้อพ่อบ้านก็เดินเข้าไปที่ห้องครัว

"ค่ะลุง พิมพ์ฝากดูคุณพ่อหน่อยนะคะ"

"ขณะนี้เวลา 00.45 น.ขอให้ทุกคนฉลองวันขึ้นปีใหม่ด้วยความระมัดระวังนะครับ"เสียงประกาศจากเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ดูแลความเรียบร้อยในวันปีใหม่

ปัง..ปัง..ปัง..เสียงพลุไฟถูกจุดลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นครั้งที่สองประกับเสียงเพลงดังสนั่นไปทั่วเมืองผู้คนยังไม่หลับใหล

 

ณ ห้องครัว

กริชเดินไปรอบๆบ้านจนเดินมาถึงห้องครัวเห็นลุงเอื้อล้างแก้วกาแฟอยู่จึงเดินเข้าไปทักทาย

"คุณอดิเทพนี่ทำงานดึกแบบนี้ทุกวันเลยหรอครับลุง"

"ก็ตั้งแต่บริษัทเริ่มเป็นหนี้ที่กู้ยืมธนาคารมา คุณท่านก็เริ่มเก็บตัว ทำงานดึก อยู่แต่ในห้องทำงานมาตลอด ไม่ค่อยออกไปสมาคมข้างนอกอีกเลย"

"คุณลุงอยู่ที่นี่มานานแล้วหรอ แล้วครอบครัวของคุณลุงล่ะครับ"

"ลุงอยู่ที่นี่มา 10 ปีแล้ว ลูกกับภรรยาของลุงเกิดอุบัติเหตรถชนเสียชีวิต ตั้งแต่นั้นมาลุงก็เข้ามาทำงานกับคุณท่านนี่แหละ"

"ดึกมากแล้ว ผมว่าผมกลับก่อนดีกว่าคับ"กริชพูดตัดบทแล้วก็เดินออกจากห้องครัวไป

ห้องหาหาร

"ดูพลุข้างนอกนั้นสิสวยจริงๆเลย ได้ฉลองงานวันเกิดพร้อมกับงานปีใหม่ เธอนี่เข้าใจเกิดตรงวันจริงๆเลยนะพิมพ์"อริสพูดพร้อมกับมองผ่านหน้าต่างบานใหญ่ที่มีกระจกกั้นอยู่แต่เสียงและแสงของพลุก็ยังลอดเข้ามาได้

"ก็แหงแหละคนสวยๆอย่างชั้นก็ต้องเกิดวันดีๆสิ"พิมพ์พูดไปเขินตัวเองไป

"ยังไงแล้ว พิมพ์ก็สวยสำหรับเราเสมอแหละ"ธัชชัยพูดด้วยความรักและหลงใหลในตัวหญิงสาวที่ตัวเองแอบชอบมานาน

"นี่นายหายไปใหนมา มันดึกแล้วพวกเราควรกลับบ้านนะ"อลิสพูดกับธัชชัยพร้อมกับมองไปภายในห้องแต่ก็ไม่เห็นกริชพี่ชายของเธอ"อีกคนมา อีกคนหาย จะได้กลับมั้ยบ้านวันนี้"อลีสเริ่มบ่นเพราะตาของเธอบ่งบอกว่าควรกลับไปนอน

"มาแล้วๆ บ่นเป็นคนแก่ไปได้"กริชพูดกับน้องสาว

"งั้นพวกเรากลับก่อนนะพิมพ์ ใว้เจอกันใหม่"

เพื่อนๆร่ำลาพิมพ์พลอยเพราะจะต้องกลับบ้านแล้วแต่ยังไม่ทันเดินออกจากประตูหน้าบ้านก็มีเสียงหนึ่งตะโกนมาด้วยความตกใจ

"คุณหนูครับคุณหนู....คุณท่าน....!!!"ลุงเอื้อตะโกนลงมาจากบันใดชั้นสองด้วยน้ำเสียงสั่นเคลือและรีบลงบันไดมาหาพิมพ์พลอย

"มีอะไรคะลุง คุณพ่อเป็นอะไรคะ"

"คุณท่าน..คือ...เป็น"ลุงเอื้อพูดจาอ้ำๆอึ้งๆฟังไม่รู้เรื่อง พิมพ์พลอยไม่รอที่จะฟัง รีบวิ่งขึ้นไปที่ชั้นสองห้องทำงานของพ่อเธอทันทีโดยมีกริชและเพื่อนๆของเธอตามไปด้วย

ห้องทำงานชั้นสอง

พิมพ์พลอยไม่ทันที่จะเคาะประตูเธอผลักประตูเข้าไปและภาพที่เธอเห็นนั่นคือพ่อของเธอมีเลือดใหลออกมาทางศรีษะ นั่งอยู่บนเก้าอี้โต๊ะทำงาน และด้านหลังหน้าต่างเปิดอยู่ ในมือขวาถือปืนสั้นขนาด 9 มม. พิมพ์ตกใจมากพูดอะไรไม่ออก เข่าเริ่มทรุดลงไปที่พื้นน้ำตาใหลออกมาไม่หยุดดั่งสายน้ำ

มีนธารา
บ้านไผ่
5000

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น