เอส ดับเบิ้ลเอส
facebook-icon

อยากได้ผัวแฝดเชิญทางนี้ 55555555555 #ถ้าไม่ชอบแนว3Pไม่แนะนำให้อ่านนะคะ จุ๊บ ๆ

ชื่อตอน : #3 โง่! [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2563 10:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#3 โง่! [100%]
แบบอักษร

#3 โง่! 

 

 

 

“จะรีบไปไหนงั้นเหรอ?” 

ฉันยืนตัวแข็งทื่อพลางมองหน้าคนตั้งคำถามสลับกันไปมา เปลือกตากะพริบเข้าหากันถี่ ๆ หรือฉันจะเมาจนตาลาย แต่มันก็ไม่น่าจะใช่เพราะภาพและเสียงชัดมาก 

“พะ พวกนาย” 

“เก่งจัง ยังจำกันได้” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ฉันเองก็ยังแยกไม่ออกว่าคนไหนแฝดพี่ คนไหนแฝดน้องก็พวกเขาหน้าเหมือนกันอย่างกับพิมพ์เดียวกันมา 

“พวกเราไม่เกี่ยวข้องอะไรกันอีกแล้ว ต่างคนต่างอยู่ไปสิ” ฉันอยากรีบออกไปจากตรงนี้มาก ๆ ร่างกายของฉันไม่ได้เอื้ออำนวยถึงขนาดมายืนเสวนากับพวกเขาทั้งคู่แบบนี้หรอกนะ 

“หืม? ท่าทางแปลก ๆ สงสัยจะดื่มอะไรแปลก ๆ เข้าไปสินะ”  

ผู้ชายอีกคนว่าขึ้น สิ่งหนึ่งที่ฉันแยกออกในตอนนี้คือเสื้อที่พวกเขาใส่อยู่ล่ะมั้งเพราะคนหนึ่งใส่สีขาวอีกคนสีดำ แต่ฉันก็จำไม่ได้แล้วสิว่าคนพี่หรือคนน้อง เหมือนพวกเขาจะเคยแนะนำตัวกันแล้ว 

“อย่ามายุ่งกับฉัน!” ฉันว่าพลางหมุนตัวจะเปิดประตูรถให้ได้ แต่มือมันก็สั่นจนเกินไป 

หมับ! 

แล้วจู่ ๆ เอวของฉันก็ถูกรวบเอาไว้จนตัวลอยเลยทีเดียว 

“กรี๊ด! ปล่อยฉันนะ” ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เอวของตัวเองถูกรวบโดนผู้ชายคนไหนกันแน่เพราะเขาอุ้มฉันเดินกลับมาที่รถคันสีดำของตัวเองแล้วจับฉันยัดเข้าไปนั่งที่เบาะหลัง ขอย้ำว่ายัดเพราะมันเจ็บมาก “จะพาฉันไปไหน ฉันไม่ไปกับพวกนายเด็ดขาด” 

“เดี๋ยวก็รู้” คนตรงหน้าว่าพลางขยับตัวหมุนกลับไปมองใครอีกคนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ “มึงขับละกัน” 

“ไปไหน” 

“กลับคอนโด” 

“อืม” พวกเขาตกลงอะไรกัน แล้วทำไมฉันต้องร่วมไปในเหตุการณ์นี้ด้วยเนี่ย 

รถเคลื่อนตัวออกจากบริเวณนี้พร้อมกับร่างกายที่สั่นเทาของฉัน ไม่ได้กลัวแต่มันกลับรู้สึกแปลก ๆ เพราะอาการที่ตัวเองเป็นอยู่ในตอนนี้ ได้แต่นั่งกอดตัวเองแล้วพยายามข่มใจไม่ให้พูดจาอะไรแปลก ๆ ออกไป แต่ทำไมมันถึงทรมานแบบนี้กันนะ ร่างกายสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิแอร์ที่เพิ่มมากขึ้นโดยไม่ได้ปริปากถามถึงความต้องการ เหมือนพวกเขาจะรู้ว่าฉันเป็นอะไรถึงได้อยากช่วย แม้จะเป็นวิธีที่ฉันไม่ต้องการเลยก็ตาม 

แอร์มันไม่ได้ช่วยให้ร่างกายที่ร้อนรุ่มของฉันในตอนนี้ดีขึ้นเลยจริง ๆ ฉันทรมานมาก ฉันอยากปลดปล่อย ตอนนี้ขอแค่ใครสักคนฉันก็โอเคแล้ว มันกลายเป็นความคิดที่หน้าไม่อายสิ้นดี… 

จนเวลาผ่านไปพร้อมกับรถคันหรูที่จอดสนิทยังคอนโดแห่งหนึ่ง มันคุ้นตามากเลยจริง ๆ และมันคงจะเป็นคอนโดเดียวกับที่ฉันเคยมาแล้วครั้งหนึ่ง 

“ลงมา!” น้ำเสียงดุ ๆ จากผู้ชายใส่เสื้อสีดำเอ่ยขึ้น 

“ไม่ลง! จะพาไปไหน ไม่ไป ฉันอยากกลับบ้าน” 

“สภาพนี้จะกลับบ้าน ตอนนี้แค่ใครก็ได้ เธอก็เอาหมดแหละ” ผู้ชายอีกคนว่าขึ้นมา ทำไมพวกเขาถึงปากร้ายแบบนี้ แต่มันก็จริงอย่างที่เขาว่านั่นแหละ แค่ใครสักคนฉันก็พร้อมจะพลีกายให้แล้ว 

“อย่างน้อย ๆ ก็ไม่ใช่พวกนายสองคนละกัน” 

“อยากเอาตายแหละ ลงมา!” ผู้ชายเสื้อสีดำสวนกลับมาอีกครั้ง พอเห็นว่าฉันไม่ยอมลงเขาก็เอื้อมมือมากระชากจนตัวฉันปลิวตามแรงไปชนเข้ากับแผงอกของเขาทันที กลิ่นน้ำหอมที่จมูกได้สัมผัสมันทำให้ร่างกายของฉันร้อนรุ่มไปหมด จนต้องรีบผละตัวออกห่าง 

“ฉันไม่ไปนะ!” 

“สภาพนี้พวกกูทำไม่ลงหรอก รีบตามขึ้นไปง่าย ๆ จะดีกว่า อย่าไปเป็นภาระของคนอื่น” 

“นี่!” 

“ไป!”  

ฉันยังไม่ทันได้ปริปากด่ากลับเลย ข้อมือกลับถูกกระชากให้เดินตามขึ้นไปแล้ว ความเงียบเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงหัวใจที่เต้นแรง คอนโดนี้เป็นส่วนตัวมากเพราะขนาดลิฟต์ที่พวกเขาสองคนพาฉันขึ้นยังไม่มีคนเลย จนเดินออกมาจากลิฟต์ตรงไปยังห้องพัก มันเงียบจนฉันไม่อยากก้าวขาตามพวกเขาไปแล้ว แต่กลับจำเป็น 

ปัง! 

อึก… 

เสียงประตูห้องที่ปิดลงมันกลับทำให้ฉันตกใจจนต้องสะดุ้งโหยงเลยทีเดียว ข้อมือยังคงถูกบังคับให้เดินไปตามทิศทางที่พวกเขากำหนดจนจบลงที่โซฟาและนั่งกันคนละฝั่ง 

ตอนนี้ฉันกำลังถูกผู้ชายฝาแฝดสองคนที่หน้าเหมือนกันจนแทบแยกไม่ออกจ้องมอง พวกเขาไม่มีทีท่าว่าจะลดสายตาที่มองฉันลงเลยจริง ๆ ค่ะ 

“มะ มองอะไร” ฉันว่าพลางกอดตัวเองไปด้วย ความรู้สึกแปลก ๆ ที่ร่างกายได้รับมันเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนต้องยกสองขาขึ้นมานั่งชันเข่ามองพวกเขา 

“ดื่มไปมากแค่ไหน” 

“อะไร?” 

“ที่ดื่มไปก่อนหน้านี้” น้ำเสียงของเขาเริ่มอ่อนลง แต่แววตายังคงน่ากลัวเหมือนเดิม 

“ครึ่งแก้ว” หรือไม่ถึงฉันก็ไม่แน่ใจ ที่รู้ ๆ คือฉันดื่ม 

“โง่!” ผู้ชายเสื้อสีดำสวนกลับมาทันที ทำไมเขาไม่อ่อนโยนเหมือนอีกคนเลยหรือจริง ๆ แล้วพวกเขาไม่ได้ต่างกัน 

“ฉันจะไปรู้เหรอว่าในแก้วนั้นมันมีอะไรอยู่บ้าง” 

“ถ้าไม่สนิทเธอก็ไม่ควรไปรับแก้วจากใครมาดื่ม! โลกนี้มันไม่ได้สวยหรูอย่างที่เธอคิดหรอกนะ ถ้าคิดจะแรดก็ต้องรู้จักดูแลตัวเองด้วย” 

อึก… 

ไอ้บ้านี่ด่าโคตรเจ็บเลย! แต่มันก็จริงอย่างที่เขาว่า ฉันไม่ปฏิเสธหรอกเพราะฉันเลือกจะทำตัวแรง ๆ เพื่อปกป้องตัวเองจากโลกภายนอก ทั้ง ๆ ที่ไม่มีประสบการณ์อะไรเลย มีแต่ถูกเขาหลอกไปเรื่อย แม้แต่ผู้ชายยังหลอกฉันได้ง่ายเลย พอไม่มีเงินพวกมันก็หนีหายไปกันหมด มันก็ยังโชคดีอยู่อย่างหนึ่งที่ฉันไม่ได้ง่ายไปนอนกับพวกมัน ยกเว้นไอ้ผู้ชายสองคนตรงหน้าที่ฉันไม่รู้ว่าไปนอนด้วยได้ยังไง 

“ทำไมต้องด่ากันด้วย” นอกจากร่างกายจะร้อนแล้ว ขอบตาฉันยังร้อนตามไปด้วยเพราะคำพูดแรง ๆ ของเขา 

“ทำไม? เกิดอารมณ์อ่อนไหวรับไม่ได้ขึ้นมาแล้วเหรอ ก่อนหน้านี้เธอยังอวดเก่งอยู่เลยนี่” 

“พอแล้วไอ้เธียร์” อ๋อ… ไอ้คนที่ด่าฉันปาว ๆ ชื่อเธียร์งั้นเหรอ นอกจากจะปากร้ายยังทำตัวห่ามโคตร ๆ อีก 

“หึ!” 

ฉันเกลียดเขา! เพราะฉันด่าสู้เขาไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่ฉันเป็นผู้หญิง แต่ปากของเขากลับร้ายเหลือเกิน 

“ตอนนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้าง” ผู้ชายอีกคนถามขึ้น เขาดูอ่อนโยนกว่าคนแรกเยอะ แต่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันระดับไหน ไว้ใจผู้ชายสองคนนี้ไม่ได้เลยจริง ๆ 

“จะไปพูดดีด้วยทำไม โง่แล้วยังอวดฉลาดอีก” ด่าอีกแล้ว แถมยังจิกเก่งอีกต่างหาก ชาติก่อนเป็นไก่หรือยังไงกัน ชาตินี้ถึงได้จิกเก่งนักน่ะ 

“…” ฉันได้แต่เงียบกัดฟันกรอดไม่อยากเสวนากับใครทั้งนั้น เพราะผลสุดท้ายมันก็จบลงที่ฉันถูกด่าอยู่ดี 

“เขาถามก็ตอบสิ!” ตกลงเขาจะเอายังไงกับฉันกันแน่ ฉันไม่อยากเสวนาด้วยเลยจริง ๆ ถ้าเป็นอีกคนก็ว่าไปอย่าง 

“มันรู้สึกแปลก ๆ ร้อนรุ่มไปหมด พวกนายห้ามทำอะไรฉันอีกนะ” ตอนนี้ฉันอยากขอร้องพวกเขามาก อยากอ้อนวอนเลยด้วยซ้ำ เพราะฉันไม่อยากนอนกับผู้ชายพร้อมกันถึงสองคน ฉันรับไม่ได้! 

“อยากเอาตายแหละ!” อีกแล้วค่ะ 

“ถ้านายไม่พูดก็ไม่มีใครว่านายเป็นใบ้หรอกนะ ไอ้ผู้ชายปากเสีย!” ฉันจะโกรธแล้วนะ ก็เขาเล่นด่าฉันกลับทุกประโยคเลย 

“งั้นก็ดี! ไม่ต้องพูดให้มากความ ทำเลยละกัน” 

“เฮ้ย! จะทำอะไร” ผู้ชายอีกคนถามขึ้น แต่เขากลับไม่ยอมตอบลุกเดินมาหาฉันพร้อมกับกระชากข้อมือให้เดินตามเข้าไปในห้องนอนด้วย 

“กรี๊ด! ปล่อยฉันนะ ฉันไม่ไป ปล่อย!” 

“ไอ้เธียร์!” 

“แค่จะอาบน้ำให้ยัยนี่ กูไม่อยากนอนผวาทั้งคืน” อะไรคือนอนผวาทั้งคืน ฉันไม่ใช่ผีสักหน่อย 

“อืม งั้นก็อาบดี ๆ ละกัน” ตอนแรกก็คิดว่าจะช่วย แต่ที่ไหนได้เขากลับไม่ช่วย แถมยังปล่อยไปเลยตามเลยอีกต่างหาก 

“ปล่อยฉันนะ ฉันไม่อาบ!” 

“เธอต้องอาบ! ถ้าปล่อยไว้นาน ๆ เธออาจจะได้ผัวพร้อมกันทีเดียวสองคนอีก หึ!” 

ฮึย! ทำไมเขาต้องขู่ฉันแบบนี้ด้วยเนี่ย ขู่จนฉันไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก จนเขาลากเข้ามาอยู่ในห้องน้ำใต้ฝักบัว 

ซ่า ซ่า 

“กรี๊ด! นะ นาย ทำไมไม่บอกก่อน” ฉันถึงกับสะดุ้งเพราะจู่ ๆ เขาก็เปิดน้ำจากฝักบัวรดใส่หัวของฉันเต็ม ๆ 

“เป็นยังไงบ้าง” 

“ทำไมมันแย่กว่าเดิมล่ะ” ฉันว่าพลางช้อนสายตามองหน้าเขา ความป่าเถื่อนในตอนนี้ของเขากลับทำให้ฉันรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมา 

“มองอะไร กูไม่ให้เอาหรอกนะ!” 

“คิดว่าฉันอยากได้นายนักหรือไง” 

“มองเหมือนจะกินกูขนาดนี้ คิดว่าเชื่อเหรอ” ฉันไม่อยากเถียงเขาแล้วเพราะทุกคำที่เอ่ยออกมามันมีส่วนจริงอยู่แทบจะทั้งหมดเลย  

ฉันยอมรับว่าตัวเองรู้สึกดีกับความป่าเถื่อนของเขาไปซะแล้ว นี่ไม่ใช่ฉันแน่นอนเพราะฤทธิ์ของยามากกว่า… 

“แหม! ไหน ๆ ก็รู้ใจแล้ว ลองกินกันดูอีกสักครั้งจะเป็นอะไรไป” ฉันว่าพลางยื่นสองแขนไปกอดรอบเอวของเขาเอาไว้ แต่… 

หมับ! 

“โอ๊ย! ฉันเจ็บนะ” นอกจากเขาจะไม่คล้อยตามยังจับข้อมือฉันรวบเอาไว้ด้านหลังอีกต่างหาก 

ซ่า ซ่า 

เสียงน้ำยังคงไหลลงมากระทบกับร่างกาย แต่ก็ช่วยอะไรฉันไม่ได้อยู่ดี นอกจากจะทรมานที่ต้องสำลักน้ำ 

แค่ก แค่ก 

“ปล่อย! ทำแบบนี้มันไม่หายหรอกนะ” 

“หุบปาก!” 

“ฮือออ ปล่อยฉัน…” 

“ไอ้ธีร์เข้ามาช่วยดิ ตัวเล็กนิดเดียวแรงเยอะฉิบหาย” เสียงของเขาตะโกนบอกคนด้านนอกฉันผู้ชายอีกคนเดินเข้ามา ตอนนี้เขาถอดเสื้อออกแล้วเหลือแค่กางเกงตัวเดียว 

รอยสัก หุ่น โอ๊ย! ลันตาจะทนไม่ไหวแล้ว แทบอยากพุ่งไปหาเขาเลยค่ะ 

“ถอดเสื้อทำไมวะ เดี๋ยวยัยบ้านี่ก็คลั่งตายกันพอดี” 

“คงสนุกน่าดู” 

หืม? 

เขาหมายความว่ายังไง ทำไมน้ำเสียงของเขาถึงฟังดูน่ากลัว เหมือนไม่ใช่เขาที่ใจดีมาก ๆ ก่อนหน้านี้เลย 

ปริบ ๆ ฉันมองหน้าพวกเขาสองคนสลับกันทันที ความรู้สึกตอนนี้คือกลัวมาก กลัวว่าเขาจะฆ่าฉันตายก่อนที่อาการแปลก ๆ นี้จะหายไป 

“พร้อมไหม” ธีร์เอ่ยถามพร้อมกับรอยยิ้ม 

“รีบ ๆ จัดการเถอะว่ะ” เธียร์เอ่ยขึ้นมาอีกคน จากความอยากกลายเป็นความกลัวเพราะท่าทางของพวกเขาในตอนนี้มันน่ากลัวมาก 

“กรี๊ด! พวกนายจะทำอะไรฉันเนี่ย แค่ก ๆ” 

ใครก็ได้ช่วยลันตาด้วย ลันตาไม่อยากตายตอนนี้! ช่วยด้วยค่ะ! 

 

 

 

 

ความคิดเห็น