จันทร์อรุณ ณรัช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แม่หมอ..ตอน..คฤหาสน์ตระกูลเวช(2)

ชื่อตอน : แม่หมอ..ตอน..คฤหาสน์ตระกูลเวช(2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 304

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2562 18:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แม่หมอ..ตอน..คฤหาสน์ตระกูลเวช(2)
แบบอักษร

 

เรื่องเล่าจากมัสสุ

เรื่องราวที่เกิดการฆาตกรรมคุณออย..คู่ขาคนหนึ่งของคุณวิเชียรแห่งคฤหาสน์ตระกูลเวช..เกิดขึ้นในขณะที่คุณวิเชียรได้รับคำแนะนำจากน้องดาวให้แต่งงานเป็นเรื่องเป็นราวเพื่อแก้ไขดวงชะตาสักที..หลังจากที่หย่าร้างครองตัวเป็นโสดมานาน..

คุณวิเชียรเวลานี้..คบกับผู้หญิงสองคน..คือคุณปุ้มปุ้ย..ซึ่งเป็นเพื่อนกับคุณเกวลินแม่แฟนผม..และคุณออย..ถามว่า..ถ้าเกิดเหตุการณ์ขึ้นอย่างนี้แล้ว..คนก็มุ่งข้อสงสัยไปที่คุณปุ้ยมากกว่าคนอื่น..

คนที่ไม่สบายใจที่สุดคือน้องดาว..เพราะเป็นคนแนะนำคุณวิเชียรไปแบบนั้น..จะว่าไปแล้ว..เพราะคำแนะนำนี่แหละ..อาจจะทำให้เกิดเรื่องวุ่นขึ้นก็ได้..

หรือมันอาจจะไม่เกี่ยวกันก็ไม่ทราบนะครับ..คุณออยอาจจะขับรถตกแม่น้ำไปเองก็ได้..

แต่ที่แน่ ๆ ..น้องดาวบอกผมขอพักผ่อนไม่ทำงานสักสองสามวัน..ขออนุญาตเลื่อนคิวของลูกค้าออกไป..

เจอแบบนี้..ไม่ว่าใครก็อดจะรู้สึกไม่ดีไม่ได้หรอกครับ..

จอมแฟนของน้องดาวเข้ามาขลุกกับน้องดาวนับตั้งแต่วันที่ทุกคนทราบเรื่องการตายของคุณออย..ผมเองก็หวังว่าน้องดาวคงสภาพจิตใจดีขึ้นโดยเร็ว..เพราะจะว่าไป..น้องดาวก็ทำตามหน้าที่ของตัวเองอย่างดีที่สุดแล้ว..มันไม่ใช่ความผิดของแม่หมอพิมพ์ดาวเลยแม้แต่น้อย..

แม่หมอหงส์ทราบเรื่องพวกนี้ไหม..ก็ทราบนะครับ..

เพียงแต่แม่หมอหงส์พูดขึ้นว่า..

“..ปล่อยให้น้องดาวได้เรียนรู้เรื่องราวเหล่านี้ด้วยตัวเองไปสักพักเถอะ..เดี๋ยวคงดีขึ้น..”

ผมเองก็เข้าใจ..เจ๊หงส์ผ่านอะไรมาเยอะมาก..แม้จะเป็นลูกศิษย์ทางโหราศาสตร์ของน้องดาวก็ตาม..แต่ชีวิตมันไม่ได้มีแต่วิชาการทางโหราศาสตร์เท่านั้นสักหน่อย..

เรื่องราวของคฤหาสน์ตระกูลเวชอาจจะยังคงมืดมนต่อไป..เพราะนอกจากน้องดาวไปให้คำแนะนำและตรวจฮวงจุ้ยเปลี่ยนสถานที่ตั้งโกฏิกระดูกบรรพบุรุษแล้ว..ก็ไม่ควรจะเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราอีก..เช็คค่าตัวก็ได้รับครบถ้วนแล้ว..

หากจะมีคดีปริศนาข้อสงสัยอื่นใด..ควรจะเป็นหน้าที่ของตำรวจมากกว่า..ไม่ใช่หมอดูอย่างน้องดาว..

ผมก็คิดว่ามันน่าจะคาใจกันไปอย่างนี้แหละ..เราไม่มีหน้าที่อะไรแล้วนี่..

แต่เรื่องก็ยังต้องวนเวียนเข้ามาอีกจนได้..

วันที่น้องดาวขอพักงานเป็นวันที่สอง..ผมไม่มีอะไรจะทำก็นั่งที่เคาท์เตอร์คุยกับเอลลี่แฟนผมไปเรื่อย ๆ ..ส่วนน้องดาวเอง..จอมรับไปเที่ยวคลายเครียดตั้งแต่เช้า..

ช่วงนี้น้องดาวตระเวนทำบุญไหว้พระเพื่อให้สบายใจ..ซึ่งผมก็คิดว่าดี..ใจจะได้สงบหน่อย..

ใกล้เที่ยง..ผมอ้าปากหาวเพราะเบื่อหน่าย..แต่รถโฟลค์เต่าสีเหลืองของคุณเกวลินแม่ของเอลลี่..ก็จอดหน้าร้านกาแฟเป็นที่เรียบร้อย..

ว่าที่แม่ยายผมจะมาทำไมอีก..

คุณเกวมีสีหน้าเครียดเมื่อย่างกรายเข้ามาในร้าน..มองไปที่ชั้นบนซึ่งเป็นออฟฟิศของแม่หมอ..ผมเองก็รีบรับหน้าว่าที่แม่ยายอย่างรวดเร็ว..

“..หงส์อยู่ใช่ไหม..ฉันมาหาหงส์..”

คุณเกวไม่ได้มาคนเดียว..เธอมากับผู้หญิงหน้าตาดีดูมีอำนาจแปลก ๆ ..ชวนให้คนรู้สึกคร้ามเกรงในท่าทีนอบน้อมสุภาพของเธอ..ไม่เคยคิดเลยนะครับ..ว่าท่าทีเรียบร้อยจะทำให้รู้สึกเกรงขามได้..

“..เจ๊อยู่กับใบตองข้างบนครับ..”ผมเหล่มองเพื่อนของคุณเกว..ซึ่งเหมือนว่าที่แม่ยายจะทราบ..และแนะนำว่า..

“..นี่เพื่อนฉันชื่อปรียะตรา..หรือคุณปุ้มปุ้ย..”

ผมเองพอจะคาดเดาได้..

“..เรื่องคุณวิเชียรใช่ไหมครับ..”

“..งานนี้ต้องใช้หงส์..แกก็รู้นะมัสสุ..ว่า..พอออยตาย..ปุ้ยก็กลายเป็นผู้ต้องสงสัยทันที..หงส์คงจะพอช่วยไอ้ปุ้ยมันได้..”

ผมพยักหน้า..

“..ผมพาไปเองครับ..”

บอกตรง ๆ นะครับ..ตั้งแต่เจ๊หงส์มาทำออฟฟิศนักสืบ..ผมเองก็ไม่ค่อยได้ไปห้องทำงานเจ๊แกสักเท่าไหร่..เพราะเจ๊จะใช้งานใบตองมากกว่า..

แต่ไม่ว่าอย่างไร..แม่หมอสองคนก็ต้องเกี่ยวข้องกับคุณวิเชียร ตระกูลเวชจนได้..

ผมนำคุณเกวและคุณปุ้ยขึ้นไปยังออฟฟิศนักสืบของเจ๊..พอเคาะประตูและเปิดออก..ก็เห็นแม่หมอหงส์นั่งยิ้มเอนกายกับพนักเก้าอี้อย่างสบายใจ..

แถมใบตองยังนั่งเรียบร้อยอยู่ตรงข้าม..หลบมุมให้เก้าอี้สำหรับแขกสองตัว..

คุณเกวลินตกใจเหมือนเจอผี..

“..หงส์..นี่เธอรอลูกค้าอยู่หรือ..ขอโทษนะที่ฉันเข้ามาขัดจังหวะ..”

“..ฉันรอเธออยู่นั่นแหละเกว..”แม่หมอหงส์อารมณ์ดี..เลิกแว่น.. “..เผอิญตรวจดวงชะตาวันนี้ดู..ก็บอกใบตองว่า..จะมีแขกมาหาสองคน..คนหนึ่งเป็นเพื่อนของฉัน..ก็คิดถึงเธอเลยล่ะเกว..”

ผมเองไม่ค่อยจะประหลาดใจกับน้องดาวและแม่หมอหงส์เท่าไหร่หรอกครับ..สองคนนี้บางครั้งก็เหมือนโม้โอ้อวดตัวเองด้วยการโชว์ความสามารถแบบเนียน ๆ ..แบบนี้แหละ..

สำหรับคุณเกวอาจจะไม่คุ้นเท่าไหร่..ยิ่งคุณปุ้ยยิ่งออกแนวทึ่งเหมือนเจอผีหลอกตรงหน้าทีเดียว..

ผมจะถอยออกจากห้องเพราะหมดหน้าที่..แต่เจ๊ก็พูดว่า..

“..ฉันอยากให้แกอยู่ด้วย..มัสสุ..เพราะแกเคยไปที่คฤหาสน์ตระกูลเวชกับน้องดาวมาแล้ว..”

ผมเพิ่งเห็นว่า..ในห้องมีเก้าอี้เพิ่มมาอีกหนึ่งตัว..เพียงแต่ไม่ได้วางไว้ต้อนรับผมเท่านั้น..

แหงครับ..ให้ผมยกมานั่งเอง..เจ๊นะเจ๊..

เรื่องที่คุณเกวเคยมาขอร้องให้น้องดาวบอกถึงลักษณะของภรรยาคนถัดไปของคุณวิเชียร..ให้แก้ดวงให้เพื่อนได้เป็นภรรยาของคุณวิเชียรให้ได้..ผมเอามาเล่าให้เจ๊ฟังแล้วล่ะครับ..

ดังนั้น..พอตรวจดวงทราบว่า..วันนี้..เพื่อนจะพาคนมาหา..คิดว่าน่าจะเป็นคุณเกว..ก็เลยคิดต่อไปอีกว่า..ผมต้องคอยช่วยเหลือด้วย..เจ๊แกนอกจากจะเป็นหมอดูแล้ว..ยังเป็นนักสืบด้วย..เรื่องพวกนี้มันคาดการณ์กันไม่น่าจะยาก..

แม่หมอหงส์หันมาทางคุณปุ้ย..ถามขึ้นว่า..

“..คุณคงเป็นคุณปุ้ยใช่ไหมคะ..”

คุณปุ้ยรับคำ..ดูเธอจะยังคงสง่าดังราชินีอยู่เช่นเดิม..ไม่ว่าจะรู้สึกแตกตื่นหรือประหลาดใจอย่างไรก็ตาม..

ผมว่าผมโชคดีไม่ต้องจดรายงานการพูดคุยแบบเดิม ๆ ..เพราะหน้าที่นี้..ใบตองกำลังทำอยู่..ดีเหมือนกัน..ผมจะได้สังเกตอะไรได้มากกว่าการสนทนา..

แม่หมอยังคงถามต่อ..

“..ข่าวการฆาตกรรมคุณออยดังมาก..และคุณคงไม่พ้นจะตกเป็นผู้ต้องสงสัยใช่ไหมคะ..”

คุณปุ้ยพูดออกมาเป็นคำแรก..

“..ขอเรียนตามตรงนะคะแม่หมอ..ดิฉันไม่ได้ทำค่ะ..และไม่เคยคิดจะทำอะไรแบบนั้นด้วย..”

“..คุณก็เลยอยากจะให้ดิฉันช่วยสืบหาว่าใครฆ่าคุณออยใช่ไหม..หรือไม่อย่างนั้นก็พิสูจน์ให้ได้ว่าคุณออยตายเพราะอุบัติเหตุอย่างไร..ขอให้ไม่เกี่ยวกับคุณเป็นใช้ได้..”

“..ถ้าพูดแบบนั้นอาจจะดูเห็นแก่ตัวไป..แต่อย่างน้อย..ก็ให้ความจริงมันฟ้องและให้คนเชื่อในสิ่งที่เป็นความจริงให้ได้ก่อนนะคะ..แม่หมอ..”

“..ก็ยากตรงที่..บางเรื่อง..สังคมเชื่อไปแล้ว.ก่อนจะหาข้อเท็จจริงนะคะ..”

คุณเกวลินพูดขึ้นว่า..

“..หงส์..ไอ้ปุ้ยมันเพื่อนฉัน..รู้จักมันดี..มันไม่น่าจะทำอย่างที่คนสงสัยแน่..แกเชื่อฉันนะหงส์..”

ผมเห็นเจ๊นิ่งคิด..และพูดว่า..

“..ไม่ว่าคุณออยจะถูกฆาตกรรมหรืออุบัติเหตุ..สิ่งที่น่าคิดคือ..ความตายของคุณออย..ไม่ได้อยู่ในสถานที่ปิด..ซึ่งจะเป็นช่องทางให้คุณปุ้ยอ้างอิงสถานที่อยู่ได้..และการฆ่าคุณออย..อาจจะใช้วิธีการจ้างวานก็ได้..จึงกลายเป็นว่า..แม้จะมีพยานที่อยู่..คุณปุ้ยก็ยังไม่หลุดข้อสงสัย..”

เสียงใบตองเสริมขึ้นว่า..

“..หากจะมีใครสักคนฆ่าคุณออย..คงไม่มีหลักฐานเหลือล่ะค่ะ..เจตนาค่อนข้างชัดว่า..ต้องการให้คนเพ่งเล็งไปที่คุณปุ้ยโดยตรง..ทีนี้ใครควรจะได้ประโยชน์..ก็ควรจะเป็นคนที่อยู่นอกเหนือจากการรับรู้ของสังคม..”

แม่หมอหงส์พยักหน้า..

“..ต้องถามว่า..คุณวิเชียรมีใครนอกเหนือจากคุณกับคุณออยบ้างไหมคะ..”

คุณปุ้มปุ้ยนิ่งคิด..

“..ไม่น่าจะมีนะคะ..คุณวิเชียรแกอายุมาก..ต่อให้เจ้าชู้ยังไง..หากจะเลือกคบยาว ๆ ..ก็ไม่ควรจะหาใครอื่นอีก..พวกฉาบฉวย..ก็ไม่น่าจะเป็นผู้ต้องสงสัยอยู่แล้ว..”

“..คุณเลยกลายเป็นผู้ต้องสงสัยเพียงคนเดียว..ใช่ไหมคะ..”

“..ค่ะ..”คุณปุ้ยก้มหน้า..

คุณเกวยังคงช่วยเพื่อนไม่ลดละ..

“..แต่ฉันยืนยันได้นะหงส์..ปุ้ยมันไม่ได้ทำจริง ๆ ..ฉันรู้จักมันดี..”

“..ถ้าอย่างนั้น..ถ้าคุณออยตาย..ใครจะได้ประโยชน์อีกล่ะ..ถ้าตัดคุณปุ้ยออกไปแล้ว..”

ใบตองถามเสริมว่า..

“..ตำรวจสอบไปถึงความบาดหมางในเรื่องอื่น ๆ ของคุณออยหรือเปล่าคะ..เช่น..เรื่องขัดผลประโยชน์กับคนอื่น..คุณพอจะทราบเรื่องนี้ไหมคะ..”

“..เรื่องนี้ดิฉันไม่ทราบเลย..เพราะเราสองคนไม่เคยเจอกัน..คุณวิเชียรแม้จะคบเราทั้งคู่..แต่ก็ไม่ได้ให้เจอหน้า..และเราก็ไม่อยากจะยุ่งวุ่นวายในเรื่องส่วนตัวของกันและกันอยู่แล้ว..”

ผมนึกถึงกรณี.. “บ้านเล็กบ้านใหญ่”..มันก็คงจะคล้าย ๆ กัน..ที่หากจะไม่ให้ยุ่ง..ก็ต้องไม่ให้รับรู้..แต่เผอิญกรณีนี้เป็นบ้านเล็กทั้งคู่..ซึ่งทั้งสองฝ่าย..กำลังต้องการจะเป็นบ้านใหญ่..

สิ่งที่คุณปุ้ยพูด..มันก็ฟังขึ้นนะครับ..

เวลานี้..เราได้แต่เชื่อมั่นว่า..คุณปุ้ยจะไม่ใช่ฆาตกร..ทั้งที่ไม่มีหลักฐานอะไรสนับสนุนเลย..มีแต่ความเชื่อใจล้วน ๆ กับดวงชะตาของแม่หมอเท่านั้น..

ว่าแต่..แม่หมอตรวจดวงชะตาแล้วหรือว่าคุณปุ้ยไม่ใช่ฆาตกร..ไม่เห็นดูดวงอะไรเลยนี่..

เหมือนกับเชื่อใจไปแล้วเพราะเห็นว่า..คุณปุ้ยเป็นเพื่อนของคุณเกวหรือเปล่า..

แม่หมอหงส์พูดในสิ่งที่ผมเองก็อยากจะได้คำตอบพอดี..

“..คุณเป็นคนที่มีโหงวเฮ้งและนรลักษณ์ที่ไม่ควรจะเป็นฆาตกร..สิ่งที่ดิฉันสัมผัสได้จากการคุยกับคุณแม้แต่จะเพียงชั่วขณะ..ก็คือ..ความจริง..คุณไม่ใช่คนโกหกแม้แต่จะเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ..และคนแบบนี้..ถ้าจะฆ่าใคร..ก็จะยอมรับแต่โดยดีว่าฆ่า..ไม่ต้องปฏิเสธเพื่อปกป้องความผิดของตัวเองแบบนี้..”

แม่หมอพูดอีกว่า..

“.ลักษณะแบบนี้..ถ้าอนาคตจะต้องมีอำนาจและยิ่งใหญ่ก็ไม่แปลก..ไม่ต้องดูดวงเลยด้วยซ้ำ..”

อำนาจและยิ่งใหญ่หรือ..เป็นคุณนายของครอบครัวที่มีกิจการระดับหมื่นล้าน..ก็ถือว่ามากโขเหมือนกัน..

และไอ้หมื่นล้านนี่แหละ..คือต้นตอของความตาย..

เพียงแต่ว่าถ้าคุณปุ้ยไม่ได้ทำ..ใครล่ะที่ฆ่าคุณออย..

........

เรื่องจากมุมมองของพิมพ์ดาว

ฉันยอมรับ..หลายวันมานี้ไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่..เรื่องที่เกิดขึ้นกับฉัน..บางทีมันก็รับได้ยาก..

ฉันไปแนะนำคุณวิเชียรที่คฤหาสน์ตระกูลเวชให้แต่งงานเพื่อแก้เคล็ดแก้ชะตา..ใครจะคิดว่าคุณวิเชียรซึ่งตอนนี้คบหาผู้หญิงอยู่สองคน..จะต้องตัดสินใจ

แต่..ก็มีหนึ่งในสองคนนั้นมาตายจนได้..

คำแนะนำของฉันเป็นเหตุให้มีคนตายหรือเปล่า..ฉันบอกไม่ได้..แต่หากใครจะมองว่า..ความตายของคุณออย..แฟนคนหนึ่งของคุณวิเชียร..มาจากการช่วงชิงการเป็นภรรยาอย่างออกหน้าออกตา..ก็ไม่น่าจะผิดอะไร..

ฉันขอพี่มัสสุว่าไม่อยากจะดูดวงอะไรแล้ว..ขออยู่กับตัวเอง..และการอยู่กับตัวเองไม่มีอะไรดีไปกว่าการหามุมสงบ ๆ ของวัดสวย ๆ ร่มรื่น..และไหว้พระให้สบายใจ

พี่จอมรู้ว่าฉันเครียด..ก็ลางานมาอยู่เป็นเพื่อน..งานพี่จอมไม่ได้วุ่นวายอะไรมากในระยะนี้..ฉันเลยรู้สึกสบายใจ..

ฉันโยนขนมปังลงในคลองหน้าวัด..ปลาแย่งกินขนมปังกันดิ้นสู้จนน้ำกระจาย..

พี่จอมยื่นขนมปังปอนด์ใหม่ให้..พูดยิ้ม ๆ ..

“..น้องดาวโยนทีละปอนด์..ปลาแย่งกันปั่นป่วนดีนะ..”

ฉันอดคิดไม่ได้..ความตายของคุณออย..มันควรจะเกี่ยวกับการแย่งชิงผลประโยชน์..ซึ่งจะว่าไป..ก็คงไม่ต่างจากปลาที่แย่งขนมปังนี่แหละ

ถ้าปลามันจะแย่งกันจนมีเพื่อนปลาของมันตายไปบ้าง..มันคงไม่รู้สึกรู้สาสินะ..

ฉันคิดถึงตอนนี้..ก็รู้สึกหดหู่พิกล..

“..พี่จอมคะ..พอเถอะนะ..ดาวเบื่อแล้ว..”

พี่จอมหัวเราะ..

“..ไปไหนต่อกันดี..วันนี้พี่มีเวลาให้ทั้งวัน..”

“..บริษัทพี่เค้าไม่ว่าอะไรหรือ..ที่พี่ลางานมาอยู่กับดาว..”

“..จะว่าก็คงไม่ถนัด..เพราะพี่ทำงานวันหยุดมาหลายวันจนเค้าให้เอาวันทำงานธรรมดามาแลกได้..วันนี้ก็เลยเอามาแลกซะเลย..”

บริษัทบางบริษัทฉลาดพอที่จะใช้วิธียื่นหมูยื่นแมวกับวันหยุดพนักงาน..เพื่อความประหยัด..เช่นบริษัทที่พี่จอมทำงานอยู่เป็นต้น..ทำงานล่วงเวลาเสาร์อาทิตย์ใชไหม..เอ้า..บันทึกไว้..แล้วเอามาลาหยุดวันธรรมดาเมื่อไหร่ก็ได้..

ดีกว่าจะต้องจ่ายค่าล่วงเวลามากมายนัก

พี่จอมเข้าใจว่าฉันเครียดเรื่องอะไร..และเขาก็ไม่ชวนฉันคุยเรื่องนี้..

เขาคิดในมุมของเขาว่า..การอยู่ด้วย..และพาเที่ยวให้สบายใจ..ดีกว่าจะต้องมาให้ฉันนั่งระบายเครียดในสิ่งที่แก้ไขไม่ได้..

มันแก้ไม่ได้ไปแล้วล่ะ..เพราะมีการตายเกิดขึ้นแล้ว..

เค้าคิดถูก..

ไม่คิดถึงมันได้ควรจะดีที่สุด..

พี่จอมเข็นรถเข็นฉัน..ถามว่าจะไปที่ไหนกันต่อ..ไปไหนดีนะ..เริ่มสบายอกสบายใจขึ้นแล้ว..หรือจะกลับบ้านดี..

แต่แล้วฉันก็ชะงัก..พี่จอมเห็นปฏิกิริยาฉันก็อดถามไม่ได้..

“..มีอะไรหรือครับน้องดาว..”

ฉันควรจะชะงักแหละ..เพราะตรงหน้าฉัน..มีคน ๆ หนึ่งเหมือนรอฉันอยู่..

รอหรือ..รอยังไงกัน..

ฉันมาไหว้พระ..ทำไมคน ๆ นี้ต้องมารอฉัน..

เธอเป็นผู้หญิงวัยกลางคน..ใบหน้าคล้ายใจดีคล้ายดุ..เอาแน่นอนไม่ได้..

“..แม่หมอพิมพ์ดาวใช่ไหมคะ..”

ฉันไม่รู้จักเธอคนนี้..แต่รู้สึกว่า..หน้าเธอเหมือนใครสักคนที่ฉันรู้จัก..

เธอแนะนำตัวก่อน..

“.ดิฉันชื่อพิมพ์ยุพา ตระกูลเวช..เผอิญว่ามาทำบุญที่นี่และเห็นแม่หมอพิมพ์ดาว..เลยเข้ามาทักทายสักหน่อย..”

นามสกุลตระกูลเวชหรือ..ฉันเครียดกับเรื่องของตระกูลนี้..ยังจะมาเจอคนของตระกูลนี้อีก..

ฉันฝืนยิ้ม...ยกมือไหว้..

“..ดาวเพิ่งไปดูฮวงจุ้ยที่บ้านตระกูลเวชมาค่ะ..”

“..คุณวิเชียรเป็นคุณพ่อของดิฉัน..และดิฉันคือลูกสาวคนโตของท่านค่ะ..เรื่องที่แม่หมอพิมพ์ดาวไปที่บ้านดิฉัน..เป็นที่ร่ำลือกันมากเลยทีเดียวนะคะ..”

ฉันเองบอกตรง ๆ ไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้เลย..

“..ดาวต้องขอโทษนะคะที่มีส่วนทำให้เกิดเรื่องราวในตระกูล..”

“..ถ้าจะหมายถึงเรื่องที่มีคนตาย..มันไม่เกี่ยวกับคุณเลยนะคะ..แล้วก็ไม่เกี่ยวกับบ้านดิฉันด้วย..ผู้หญิงคนนั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราเลยแม้แต่น้อย..”

ฉันชะงัก..

คุณพิมพ์ยุพาหัวเราะ..

“..ถ้าแม่หมอพิมพ์ดาวจะไม่สบายใจเกี่ยวกับเรื่องนี้..ดิฉันก็ขอบอกว่า..คุณไม่มีอะไรที่จะต้องเครียดเลยนะคะ..เพราะคุณแค่แนะนำคุณพ่อในแบบกว้าง ๆ ไม่เจาะจง..ทางเราไม่ติดใจอะไรแม่หมอเลย..จะทึ่งเสียมากกว่า..”

ฉันรู้สึกดีกับคำพูดของคุณพิมพ์ยุพา..ซึ่งเธอก็พูดอีกว่า..

“..แม่หมอคงเชื่อเรื่องกรรมใช่ไหม..ดิฉันว่า..มันควรจะเป็นกรรมและวาสนาเสียมากกว่าเรื่องอื่น..ส่วนที่ว่าชวนทึ่ง..โอเค..แม่หมอให้เราย้ายโกฏิกระดูกบรรพบุรุษ..และในช่วงนี้ยังย้ายถาวรไม่ได้..ก็ขอให้ย้ายไปในอีกจุดหนึ่งเพื่อรอไว้ก่อน..เชื่อไหม..เพียงแค่นี้..คนงานในบ้านก็ถูกหวยกันเยอะแล้ว..โปรเจคท์ที่ดิฉันกำลังคุยกับลูกค้า..ไม่ทราบว่าผ่านหรือเปล่า..กลายเป็นลูกค้าตกลงว่าจ้างเราผลิตยาให้และจัดจำหน่ายเพียงผู้เดียว..ซึ่งมันเกินกว่าที่คิดมากนัก..”

ฉันขมวดคิ้ว..มันเวอร์ขนาดนั้นเลยหรือ..

“..ถ้าจะขอเลี้ยงข้าวสักมื้อได้ไหมคะ..อยากจะคุยกับแม่หมอในเรื่องดวงชะตาด้วย..บอกตามตรง..คุณพ่อทึ่งแม่หมอมาก..หลายเรื่องที่ทำนายราวกับผีหลอก..แค่ทายว่ามีรูปปั้นคชสีห์ด้านซ้ายของโต๊ะทำงานคุณพ่อ..ก็แทบจะกราบเลยล่ะค่ะ..”

ฉันไม่รู้ว่า..มันเป็นจิตวิทยาของคุณพิมพ์ยุพาหรือไม่..แต่ที่แน่ ๆ ..ความเครียดของฉันลดลงไปตั้งเยอะ..

แค่คุณพิมพ์ยุพาบอกว่า..ทั้งหมด..ไม่ใช่ความผิดของฉัน..มันก็ทำให้ฉันดีขึ้นมากแล้ว..

ก็เกรงใจคุณพิมพ์ยุพาเหมือนกันเรื่องเลี้ยงข้าว..แต่ใจหนึ่ง..ฉันก็อยากจะคุยกับคุณพิมพ์ยุพาด้วยแหละ..

ทำไมถึงอยากคุย..อาจจะเป็นเพราะคดีทีคุณออยคู่ขาคนหนึ่งของคุณวิเชียรเสียชีวิต..มันควรจะเกี่ยวพันกับใครหรือเรื่องการแย่งชิงสถานะคุณนายตระกูลเวชหรือไม่..

มันก็น่าสนใจไม่น้อยเหมือนกัน..

ฉันรับคำที่คุณพิมพ์ยุพาจะขอเลี้ยงข้าว..วันนี้ฉันไม่ได้ติดสมุดพกจดดวงชะตาหรือบันทึกต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับดวงชะตามา..เพราะไม่อยากจะเครียดกับการดูดวงอีก..

หวังว่ามันคงไม่เป็นอะไรนะ..

แม่หมออย่างพี่หงส์บางทีก็ไปไหนมาไหนมือเปล่า..และหยิบจับอะไรก็ได้ใช้ทำนาย..ฉันแม้จะสอนพี่หงส์ในวิชาการทางโหรและเลข ๗ ตัวมา..แต่ก็ยอมรับ..ไม่มีเครื่องมืออะไรมันไม่ค่อยจะอุ่นใจเท่าไหร่..

สงสัยต้องแก้ปัญหาทีหลังเสียแล้วล่ะ..

วันนี้ยอมเป็นหมอดูมือเปล่าสักวันหนึ่ง...

.....

คุณพิมพ์ยุพามาพร้อมกับใครคนหนึ่งที่ขับรถให้..แต่ท่าทางไม่ใช่คนขับรถธรรมดา ๆ หรอก..เพราะดูบุคลิกเด่นมากทีเดียว..ฉันคาดเดาว่า..เขาคงจะเป็นสามีหรือแฟนของคุณพิมพ์ยุพาแน่นอน..

แต่จะให้ฉันไปรถคุณพิมพ์ยุพาก็กระไร..เพราะไม่ได้ทำไว้พิเศษสำหรับฉันซึ่งเป็นคนพิการต้องนั่งรถเข็นตลอด..

พี่จอมขับรถพาฉันตามรถของคุณพิมพ์ยุพาไปติด ๆ ..

และในที่สุด..เราก็จอดรถที่ร้านบรรยากาศดีแถบพุทธมณฑล..เวลานี้แม้จะเลยเวลาอาหารกลางวันราวหนึ่งชั่วโมง..แต่ร้านก็ยังเปิดรับลูกค้าเหมือนพร้อมเสมอ..

พี่จอมเข็นรถเข็นพาฉันไปนั่งในมุมสงบร่มรื่น..ที่คุณพิมพ์ยุพาหมายตาไว้..

“..ดิฉันเคยมากินข้าวที่นี่หลายครั้ง..บรรยากาศดี..อาหารอร่อย..คิดว่าแม่หมอพิมพ์ดาวคงชอบนะคะ..”

เธอผายมือแนะนำ..

“..เกือบลืมนะคะ..นี่คุณวรวรรษ..คู่หมั้นของดิฉันค่ะ..อย่าตกใจนะคะที่ยังไม่ได้แต่งงาน..เพราะดิฉันกับคุณอาเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในกิจการตระกูล..จนลืมเรื่องชีวิตครอบครัวไปเลย..คุณอานกน้อยนี่โสดจนเดี๋ยวนี้..ทีแรกนึกว่าจะเป็นเหมือนอาไปแล้ว..แต่ในที่สุด..วรวรรษก็เข้ามาจนได้..”

อย่างที่ฉันว่าไว้เลย..คนที่มากับคุณพิมพ์ยุพาต้องเป็นแฟนหรือสามีแน่นอน..แต่ก็ไม่นึกว่าจะยังเป็นแค่คู่หมั้น..

เขาดูเงียบขรึม..แต่ฉันรู้สึกถึงความเงียบขรึมนั้น..มันมีอะไรที่ไม่ควรจะไปล้อเล่นด้วย..

แต่ฉันก็ต้องแนะนำเช่นกัน..

“..นี่พี่จอมค่ะ..แฟนของดาว..ท่าทาง..ดาวคงไม่ทำงานจนลืมเรื่องความรักแบบคุณพิมพ์ยุพาแน่นอน..”

พี่จอมยิ้มรับ..คุณพิมพ์ยุพาดูท่าทางใจดี..

“..ตามสบายนะคะ..สั่งอาหารได้เต็มที่เลย..”

เหมือนคุณพิมพ์ยุพาจะมีจิตวิทยาที่ดีไม่น้อย..เล่าถึงอาหาร..บรรยากาศและคอนเนคชั่นกับเจ้าของร้าน..จนฉันไม่รู้สึกเกร็งกับการสนทนากับเธอ..

อาหารอร่อยและเสริฟเร็วมาก..ฉันไม่คิดว่าจะกินสลัดได้ถึงขนาดนี้..

คุณพิมพ์ยุพาทานพลางสนทนาพลาง..เป็นคนที่มีอัธยาศัยที่ดีจริง ๆ ..

พอเห็นได้จังหวะ..ก็อดถามไม่ได้..

“..แม่หมอพิมพ์ดาวพอจะว่างตรวจชะตาให้ดิฉันได้บ้างหรือเปล่าคะ..ถามไม่กี่เรื่องล่ะค่ะ..”

ฉันยิ้ม..

“..เผอิญไม่ได้เอาสมุดดวงมาเลยค่ะ..รวมทั้งมือถือด้วย..วันนี้ดาวอยากจะทิ้งเรื่องดวงและไม่อยากจะติดต่อใคร..แอพพลิเคชั่นผูกดวงอยู่กับมือถือของดาวค่ะ..แต่หากคนที่ออฟฟิศแม่หมอจะตาม..ด้วยเรื่องอะไรสักอย่าง..เขาจะติดต่อผ่านมือถือพี่จอมค่ะ..”

“..น่าเสียดายนะคะ..”

“..แต่หากคุณพิมพ์ยุพาจะดูดวง..ก็พอจะดูให้ได้ค่ะ..มีวิชาเลข ๗ ตัวสุริยคติขับเข้าดวงรัตนมาลาอิงนักษัตร..แต่ต้องมีกระดาษปากกาสักหน่อยนะคะ..”

คุณพิมพ์ยุพาหัวเราะ..

“..วิชาโหราศาสตร์ของแม่หมอคงสุดยอดอยู่แล้ว..ขนาดชื่อวิชาก็น่าสนใจ..ได้ค่ะ..ลองดูก็ได้..”

คุณพิมพ์ยุพาโบกมือเรียกพนักงาน..และเหมือนพนักงานจะรีบกุลีกุจอเข้ามาบริการ..เพราะดูท่าทางคุณพิมพ์ยุพาจะมาบ่อย..จนรู้จักเจ้าของร้านเป็นอย่างดี..

กระดาษและปากกาอยู่ตรงหน้าของฉัน..

ฉันบอกให้พี่จอมออกไปรอทางด้านอื่นเพราะไม่อยากจะให้ฟังเรื่องราวของลูกค้าเป็นมารยาทที่ดีในการรักษาความลับในการพยากรณ์..คุณวรวรรษเองก็ลุกตามไปด้วย..เพื่อให้ฉันได้คุยกับคุณพิมพ์ยุพาสองต่อสอง

“..ต้องการข้อมูลอะไรบ้างคะ..”คุณพิมพ์ยุพาถามหลังจากพวกผู้ชายออกไปแล้ว

“..ขอวันเดือนปีเกิดก็พอค่ะ..แบบสากลเลย..แต่บอกสักหน่อยว่าปีนักษัตรอะไรก็พอค่ะ..”

“..สิบสองกรกฎาคม..สองพันห้าร้อยยี่สิบสอง..ปีมะแมค่ะ..”

เคล็ดวิชาเลข ๗ ตัวสุริยคติ..มันมีความแตกต่างจากดวงเลข ๗ ตัวแบบจันทรคติพอสมควร..ฉันไม่อยากจะบอกว่า..นี่เป็นการคิดค้นของพ่อ..ที่เก็บงำไว้ให้เป็นไม้ตายของฉันกับพี่หงส์..ในยามที่จะต้องผูกดวงที่ไม่มีเครื่องไม้เครื่องมืออะไรเลย..

พอขับขึ้นดวงรัตนมาลาอิงนักษัตร..มันก็ดูอลังการใหญ่โตทีเดียวสำหรับคนเรียนวิชาโหราศาสตร์..

และฉันขมวดคิ้ว..เมื่อเห็นดาวในดวงรัตนมาลาอิงนักษัตร..

“..คุณทำงานเพื่อครอบครัวมาตั้งแต่เด็กเลยนะคะ..จริง ๆ ที่คุณบอกจะมีคู่ตอนอายุมาก..ก็ไม่ใช่เพราะไม่มีใครสนใจคุณเลยที่ไหน..ดวงบอกว่า..คนที่เข้ามาหาไม่ใช่ระดับธรรมดาเลยด้วยซ้ำ..แต่คุณมีอุปนิสัยจุกจิก..และเหมือนจะคิดมากในเรื่องคู่..จนไม่เลือกใครสักคน..คนที่เคยมาจีบพอนานเข้าก็อาจจะรอไม่ไหว..”

คุณพิมพ์ยุพาหัวเราะ..

“..ใช่เลยค่ะ..แล้ววรวรรษสำหรับดิฉันจะโอเคไหม..ไม่ควรพลาดอีกนะคะ..”

“..เค้าคุมโรงงานของครอบครัวใช่ไหมคะ..”

“..ใช่ค่ะ..เป็นวิศวกรโรงงานผลิตยาของเรา..แม่หมอนี่แม่นยำสมคำร่ำลือ..”

ฉันผูกดวงจรช่วงอายุสี่สิบซึ่งเป็นอายุปัจจุบันของคุณพิมพ์ยุพา..

การขับรัตนมาลาจากวิชานาคเกี้ยวบอกตรง ๆ ว่า..เป็นวิชาที่พ่อหวงนักหนา..

มือฉันเย็นเฉียบเมื่อผูกดวงเสร็จ..

แต่สำหรับมืออาชีพที่เริ่มเก๋าเกม..ได้แต่ฝืนยิ้ม..และหาทางแก้ปัญหาโดยด่วน..

เพราะในดวงที่ผูกได้..มันบอกได้อย่างชัดเจนว่า..

เจ้าของดวงชะตาเพิ่งมอบความตายให้ศัตรู..

และอีกคนที่ร่วมมือก็คือคู่ครองหรือคนรัก..

ให้ตาย..นี่ฉันกำลังนั่งกินข้าวและดูดวงให้ฆาตกรที่เพิ่งฆ่าคุณออยคู่ขาของคุณวิเชียรหรือนี่...

.......

ไม่มีโอกาสจะคุยกับใครเลยแม้แต่พี่จอม..มันกระชั้นชิดและเผาขนมากเกินไป..

จะพูดออกมาตรง ๆ ..หากอีกฝ่ายปฏิเสธเสียอย่างเดียว..จะทำอะไรได้..

ดวงชะตาจากดวงรูปโหราศาสตร์ขับจากเลข ๗ ตัวสุริยคติจรอิงนักษัตร..ซึงเคล็ดวิชานี้เรียกว่ารัตนมาลา..เป็นวิชาที่เรียกว่าน่าทึ่งเป็นอย่างยิ่ง..

ยิ่งอ่านร่วมกับดวงดาวบนท้องฟ้า ณ ปัจจุบันยิ่งเห็นภาพเป็นฉาก ๆ ..

ปัญหาคือ..จะเอาหลักฐานทางโหราศาสตร์ไปแจ้งตำรวจ..คงไม่มีทาง..

ว่าแต่..คุณพิมพ์ยุพาจะหาเรื่องดูดวงกับฉันทำไม..

ในดวงชะตาบอกไว้ชัดว่า..การมอบความตายให้ศัตรูนั้น..มีสาเหตุมาจากเรื่องผลประโยชน์..

ฉันคิดว่า..ศัตรูน่าจะเป็นคุณออยคู่ขาพ่อที่ตายไปนั่นแหละ..ศัตรูกำลังทำคะแนนจากพ่อ..ซึ่งท้ายสุด..หากพ่อจะให้ศัตรูเป็นภรรยา..ทุกอย่างที่ทำมาจะสูญเสีย..เพราะศัตรูคนนี้จะควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง..

คนที่ตัวเองหมายมั่นปั้นมือจะให้พ่อคบหาและยกย่องเป็นภรรยาในเวลานี้..ไม่เป็นที่สบใจสักเท่าไหร่..

นี่ฉันคุยกับลูกสาวของคุณวิเชียรที่ส่งคนมาคบกับพ่อ..ใช่ไหม..ทั้งนี้เพราะไม่อยากจะเสียสมบัติของตระกูลไป..เธอเลยทำแบบนี้..

ให้ตายสิ..ดวงชะตามันชัดขนาดนี้..ฉันจะทำอย่างไรดี..

สีหน้าฉันอาจจะเปิดเผยเด่นชัดเกินไป..จนคุณพิมพ์ยุพาเหมือนจะยิ้มเยือกเย็น..

“..เพียงแค่อยากจะทราบว่า..วรวรรษจะได้แต่งงานกับดิฉันไหม..ทำไมแม่หมอตรวจชะตานานนักคะ..”

“..อยากจะตรวจให้ชัดเจนอีกครั้งค่ะ..เผอิญว่า..วิชาที่มีมันบอกอะไรแบบนั้นไม่ได้..”

ไม่มีทางเลือก..ฉันจะเป็นต้องถอยก่อน..

คุณพิมพ์ยุพายิ้มเล็กน้อย..

“..แต่มันก็บอกอะไรตามที่คุณอยากจะรู้ได้ใช่ไหมคะ..น่าเสียดาย..ที่คุณใช้ประโยชน์ของดวงชะตาไม่ได้เลย..เพราะมันเลื่อนลอยจับต้องไม่ได้..แต่ก็ยอมรับนะคะว่าแม่น..เพียงแต่..จะให้คนอื่น ๆ เชื่อว่าแม่นเหมือนดิฉัน..มันคงทำได้ยากสักหน่อย..”

ฉันยอมรับมือฉันมือสั่นและเกร็งอย่างบอกไม่ถูก..

คุณพิมพ์ยุพาพูดขึ้นอีกว่า..

“..คนที่เชื่อคุณมาก..เห็นจะเป็นคุณพ่อล่ะค่ะ..ก็น่าเชื่อนะคะ..เพราะคุณคือแม่หมอที่ดูดวงได้แม่นยำที่สุดเลยเท่าที่ดิฉันเคยพบมา..เพียงแต่..ในดวงบอกไหมคะ..ว่าคุณพ่อจะให้ของขวัญแต่งงานของดิฉันเป็นอะไร..”

“..คุณอยากจะได้อะไรล่ะ..”

“..อยากได้โรงงานของตระกูลเวชล่ะค่ะ..ไม่รู้คุณพ่อจะให้ไหม..”

ฉันฝืนยิ้ม..

ฉันพอจะรู้ว่าเธอต้องการอะไร..และทำไมถึงมาคุยกับฉันในวันนี้..

“..แต่หากว่า..แม่หมอบอกคุณพ่อของดิฉันว่า..ดวงชะตาของดิฉันเข้มแข็งเพียงพอจะดูแลโรงงานของตระกูลได้แน่..และควรจะเป็นดิฉันคนเดียวเท่านั้น..มันก็คงไม่เลวนะคะ..”

ฉันบอกตรง ๆ ว่าฉันเหงื่อท่วมตัวเลยทีเดียว..

“..ถ้าแต่งงานกับวรวรรษได้ก็คงดี..รบกวนช่วยคอนเฟิร์มด้วยนะคะว่าแต่งได้หรือไม่..แต่ดิฉันว่าเลือกคนไม่ผิด..ก่อนหน้าที่เขาจะเป็นวิศวกรโรงงาน..เขาจบทหารมาก่อนนะคะ..เก่งเรื่องรบแบบกองโจรและวินาศกรรมตามที่เขาเคยเรียน..แต่พอรับราชการมาสักระยะ..รู้สึกว่า..ชีวิตมันไม่ควรจะมีแค่นี้..ก็เลยลาออกไปต่อวิศวะ..แล้วก็คบกับดิฉัน..และมาเป็นวิศวกรคุมโรงงานให้ตระกูลนี่แหละค่ะ..”

ถ้าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องนักสืบ..ให้ตายเถอะ..เขามีแต่เฉลยว่าฆาตกรคือใครในขั้นตอนสุดท้าย..แต่นี่ไม่ใช่..เพราะฆาตกรมั่นใจว่า..จะเอาผิดกับตัวเองไม่ได้แน่..หลักฐานเนียนกริบไม่เปิดเผยร่องรอยใด ๆ ..

ฆาตกรต้องการข่มขู่ฉัน..เพราะรู้ว่าฉันมีอิทธิพลต่อความเชื่อของประมุขของตระกูล..และนั่นเป็นแผนขั้นต่อไปหลังจากฆ่าคนที่ขัดขวางตัวเองไปแล้ว..

ฉันเหลือบมองคุณวรวรรษ..เห็นคุยกับพี่จอมอย่างสนิทสนมอาจจะเป็นเพราะเป็นวิศวกรเหมือนกันก็ได้..

คุณพิมพ์ยุพายังคุยต่อด้วยท่าทีที่เนียนจนไม่รู้จะเนียนอย่างไร..

“.ดิฉันชอบคุณวรวรรษเพราะเขาสนิทกับใครก็ง่าย..ดูสงบนิ่ง..เรียบร้อย..บุคลิกมั่นคง..พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเป้าหมาย..นี่เค้าเริ่มสนิทกับคุณจอมแฟนคุณแล้วล่ะค่ะ..อีกไม่ช้า..ก็จะสนิทกับญาติพี่น้องคุณจอม..สนิทกับคุณ..คนในครอบครัวแวดล้อมคุณ..แม่หมอว่า.คนอย่างเขาที่ดูเรียบร้อยแต่รู้จักคนไปทั่ว..เหมาะกับการเป็นคู่ชีวิตของดิฉันไหมคะ..”

ให้ตาย..นี่คือการข่มขู่ชัด ๆ ..เพราะนี่คือการสื่อว่า..หากไม่ทำตามที่คุณพิมพ์ยุพาขอร้อง..คนแวดล้อมฉันจะเป็นอย่างไรบ้าง..ด้วยสถานภาพของคุณพิมพ์ยุพาที่ร่ำรวยขนาดนั้น..มีแฟนที่เป็นอดีตทหารถนัดกองโจรและวินาศกรรม..คงจะมีคนมีพวกมากสักหน่อยพอที่จะทำอะไรเนียน ๆ แบบที่ไม่ให้ใครจับได้..

คำพูดของคุณพิมพ์ยุพาก็ใช้การสื่อความทางอ้อมที่เอามาเป็นหลักฐานในการข่มขู่ไม่ได้เลย..

โรงงานประจำตระกูลคงมีมูลค่าเป็นพันเป็นหมื่นล้าน..

ซึ่งมูลค่าก็เพียงพอต่อจะฆ่าคนสักห้าหกคนเพื่อให้ได้มันมาแต่ผู้เดียว..

ถึงแม้ในที่สุด..จะต้องฆ่าผู้หญิงขาพิการเดินไม่ได้อย่างฉันก็ตามที...

.........

วิชาเลข ๗ ตัวสุริยคติขับเข้าดวงรัตนมาลาอิงนักษัตร

กำเนิด ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๒๒

๕...๖...๗...๑...๒...๓...๔

๗...๑...๒...๓...๔...๕...๖

๑...๒...๓...๔...๕...๖...๗

 

ดวงจร อายุ.๔๐ (นาคเกี้ยวขับขึ้นรัตนมาลาอิงนักษัตร)

๕...๖...๗...๑...๒...๓...๔

๔...๕...๖...๗...๑...๒...๓

๒...๓...๔...๕...๖...๗...๑

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น