คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [2]

ชื่อตอน : บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [2]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2562 08:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [2]
แบบอักษร

 

 

กายอรชรขยันขันแข็งช่วยจัดร้านเหมือนตัวเองเป็นพนักงานคนหนึ่ง แล้วยังช่วยโพสต์โปรโมตให้ด้วยทั้งที่เพื่อนตัวเองก็ใช่ว่าจะมีเยอะ เฟื่องลดาขอไปเข้าห้องน้ำก่อนจะออกไปช่วยเจ้จอยกับพี่บอยซื้อของเข้าร้านมาตุน กลับออกมาเห็นเจ้นั่งยิ้มทำสีหน้าแปลกๆ “มีอะไรหรือเปล่าคะทำไมทำหน้าแบบนั้น” 

“ปากคอร้ายขึ้นนะยะ ว่าหน้าเจ้เบี้ยวเหรอ รีบไป พี่บอยรอแล้ว เดี๋ยวเย็นนี้ไม่ให้กินชาบูฟรีซะหรอก” ตีแขนน้องให้รีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าผ้าใบเก่าแล้วตามตัวเองออกมา ในร้านเตรียมของพร้อมไว้หมดแล้วพนักงานกับเชฟก็กำลังจัดเตรียม เชฟลิสรายการให้ซื้อของมาเพิ่มเพราะกลัวจะไม่พอ เราจึงออกไปซื้อพร้อมกัน ออกไปตอนเที่ยงกลับมาบ่ายสองถือของเต็มมือลงมาเห็นรถหรูราคามากกว่ายี่สิบล้านเจ้จอยอ้าปากค้าง นึกว่ารวยแบบพื้นๆ ฟลอร์ๆ เล่นขับแลมโบสีขาวมาเลยเหรอ ไม่ธรรมดา โอ๊ย แล้วตัดภาพไปดูน้องแจ๊สคันเล็กของแฟนตนสิ เล็กจิ๋วจนต้องติดสติกเกอร์บอกว่าโตขึ้นหนูจะเป็นปาเจโร่! 

“รถใครอะ ทำไมจอดขวางหน้าร้านเรา” 

“นั่นสิคะพี่บอย จอดรถไม่เกรงใจชาวบ้านเลย” 

จอยอ้าปากค้าง งงว่านังน้องคนนี้มันจำรถผัวตัวเองไม่ได้เหรอ แต่ก็พยายามเข้าใจฟีลคนรวยว่ามีรถหลายคันก็เลยปล่อยแล้วเดินนำเข้าไปด้านใน เห็นออร่าความหล่อวิ้งๆ นั่งประดับบารมีอยู่กลางร้าน ตรงหน้ามีน้ำแดง เอ๊ย น้ำกระเจี๊ยบแสนหวานตั้งเสิร์ฟ ต้องเป็นพนักงานสาวในร้านแน่นอน พวกนี้มันร้าย 

แต่ไม่ได้หรอก คนนี้ของน้องเฟื่องคนเดียว! 

“เอ๊ะ จอย นั่นใคร ลูกค้าเข้าร้านเหรอยังไม่เปิดเลยนะ ในเพจพี่เขียนว่าร้านเปิดห้าโมงเย็น” บอยถามแฟนแล้วเลื่อนประตูกระจกถือของเข้ามากลางร้าน เปิดทิ้งให้น้องกับแฟนด้วย ไอ้หนุ่มคนนั้นรูปร่างหน้าตาดีมันหันมามองอย่างไว้ท่าเก๊กหน้าเข้ม 

“เฟื่อง ดูสิลูกว่าใครมาหา” 

“อะไรคะเจ้ หนูหนักจะแย่แล้วขอวางของก่อนนะ” ตอบกลับติดตลกยังไม่ได้มองเลยเพราะตัวพี่บอยบัง ต้องรอให้พี่เขาเดินนำเข้าไปข้างในถึงเพิ่งจะมองเห็นว่าใครที่กำลังนั่งองค์ลงตรงนั้น คุณภพมาได้ยังไง หล่อนอุตส่าห์ไม่บอกแล้วนะกลัวเขามาด้วย ต้องเป็นเจ้จอยแน่ๆ ตวัดสายตาดุไปมองแต่เจ้แกลอยหน้าลอยตาไม่แคร์ วางของแล้วเข้าไปทักทายรณภพเหมือนสนิทกันมาเป็นชาติ ทั้งที่ความจริงนี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองคนเจอกัน 

คุยกันถูกคออยู่พักหนึ่งก่อนเขาจะตามหล่อนเข้ามาในครัว แอบกอดจากด้านหลัง หอมแก้มหนักๆ ไม่กลัวใครเห็น 

“ทำไมไม่บอกก่อนว่าจะออกมาข้างนอก” 

“บอกคุณแขแล้ว” ถูกเขาหอมซ้ำ 

“นอนด้วยกันทั้งคืน ตื่นมาเมียหายนึกว่าหนีไปซะแล้ว” 

“สนใจด้วยเหรอว่าเฟื่องจะอยู่หรือไม่อยู่ ปล่อยได้แล้ว” สั่งให้เขาเลิกกอดตนเองจะเอาช้อนไปเก็บแต่เขาก็ทำหูทวนลม เขายอมปล่อยแต่ก็เดินตามมาป้วนเปี้ยนอยู่ข้างหลัง เจ้าของร้านผ่านเข้ามาแล้วผ่านออกไปเหมือนไม่อยากขัดจังหวะ 

รณภพเข้าไปยืนข้างๆ จับปอยผมสั้นทัดหลังหู โน้มใบหน้าลงจะจูบปากทว่าหล่อนก็ดื้อเอนต้นคอหนีอีกตามเคย 

“งอนอะไร ฉันใจดีกับเธอตั้งขนาดนี้ยังจะอยากเรียกร้องอะไรอีก” 

บ่นแล้วก็โน้มหน้าเข้าใกล้จะจูบอีกครั้ง ทำตาแข็งขู่ไม่ให้หนี หล่อนงอนแต่ก็ยอมปรับองศาหน้าขึ้นสูงอีกนิดให้เขาจูบ ถ้าแค่ปากแตะปากธรรมดาคงไม่รู้สึกอะไร แต่เขาดันจะแลกลิ้นด้วยจึงต้องรีบหยุด หมุนตัวเดินหนี ไปจ๊ะเอ๋เจ้จอยที่แอบหลบหลังตู้เย็นเกาะติดสถานการณ์ พอน้องจับได้ก็เอ๋อแกล้งเปิดน้ำมาดื่ม โอ๊ยย น่าอายจังเลย มือเล็กยกขึ้นปิดหน้าเดินผ่านเจ้จอยเข้าไปนั่งกลางร้านโดยมีเขาตามหลังต้อยๆ มานั่งด้วยคน ทิ้งเจ้จอยให้เสียววูบๆ วาบๆ ชอบความร้อนแรงของทั้งคู่ ไม่ธรรมดาเลยน้องเรา เห็นสมัยเรียนหงิมๆ ใสๆ แต่พอมีผัวก็ร้ายไม่แพ้ตนเอง 

คุณรณภพ สามีแล้วก็พ่อของลูกของน้องใจดีมาก ช่วยงาน ช่วยโปรโมตร้าน ไลฟ์ผ่านอินสตาแกรมเชิญชวนทุกคนให้มาลองชิมร้านชาบูหมูกระทะเปิดใหม่สาขาที่สอง ร้านเพิ่งเปิดได้ชั่วโมงเดียวคนก็เต็มแน่นจนต้องจองคิวไปอีกห้าสิบคน สาวๆ มองตามตาละลาย กินอย่างมีความสุขมองนักธุรกิจหนุ่มหล่อนั่งกินชาบูเหมือนพวกตนแต่อยู่โซนด้านในสุด เขานั่งอยู่กับเจ้าของร้าน 

ร้านวุ่นวายระดับหนึ่งแต่ดีที่มีของตุนเยอะจึงพอขายจนกระทั่งห้าทุ่มคนเริ่มน้อยลงแล้ว เจ้จอยนับเงินรัวๆ ขายดียิ่งกว่าสาขาแรกสิบวันซะอีก ทั้งไหว้ทั้งกราบ อีกนิดก็จะถอดเสื้อผ้าออกถวายตัวให้รณภพแล้ว พี่บอย แฟนหนุ่มเองก็ขอบคุณเขาด้วย 

“ไม่เป็นไรครับ ดึกแล้วผมไม่ได้อยู่ช่วยต่อนะจะพาเฟื่องกลับบ้าน” ขลุกอยู่ที่นี่ทั้งวันเขาเริ่มเหนื่อยแล้วเนื้อตัวก็เหม็นกลิ่นควันไฟกลิ่นชาบูด้วย เขาบอกลาทั้งสองแล้วดึงแขนเมียกลับบ้าน คิดถึงลูก ป่านนี้คงหลับไปแล้วแหละ แต่ไม่รู้ว่าก่อนนอนจะงอแงหาพ่อแม่หรือเปล่า รณภพรู้ตัวว่าเริ่มติดเฟื่องลดาเข้าแล้วแม้จะพยายามปัดความคิดพวกนี้ออกไปแล้วเว้นระยะห่างไม่ให้หล่อนหลงเข้าใจตามนั้น เขาอยากนอนกอด อยากร่วมรัก อยากใช้เวลาอยู่ด้วย แล้วการมีหล่อนทำให้เขาอยากออกนอกบ้านลดลง ไอ้การไปหากินนอกบ้านนี่ตัดทิ้งไปได้เลย 

 

 

 

 

 

เนื้อหาทั้งหมดมี 22 บท + บทส่งท้าย + ตอนพิเศษ 4 ตอน  

ราคาอีบุ๊ค 199 บาท จำนวนหน้ายาวมากค่ะ ^//^ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น