ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอน ร้ายได้แต่หยามไม่ได้/1

ชื่อตอน : ตอน ร้ายได้แต่หยามไม่ได้/1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 316

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2562 13:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน ร้ายได้แต่หยามไม่ได้/1
แบบอักษร

ตอน ร้ายได้แต่หยามไม่ได้ 

 

 

หลังจากแต่งงานได้สองวัน จอมทัพก็พาอรอินทร์มายังคฤหาสน์ของตระกูลเกียรติก้องหล้า เขาจัดให้เธอพักห้องติดกับเขาซึ่งมีประตูผ่านเข้าออกระหว่างสองห้องได้ 

“ห้ามเข้ามาในห้องของฉัน ก่อนได้รับอนุญาต” อรอินทร์บอกจอมทัพ 

“ครับคุณภรรยา ผมจะไม่เข้ามาถ้าคุณไม่เรียก” จอมทัพค้อมศีรษะลงอย่างล้อเลียน 

“จำไว้ให้ดีว่า คุณมันแค่ลูกหนี้ เป็นสามีที่ฉันไม่ต้องการ อย่าสร้างปัญหาให้ฉัน ไม่อย่างนั้นฉันจะจัดการลูกหนี้อย่างคุณ ไม่ให้เหลือแม้แต่หลังคาคลุมหัว” 

อรอินทร์สำทับอีกรอบ และยังใช้คำพูดกดข่มเขาให้อยู่ใต้อาณัติ ทำเอาคนฟังกัดฟันกรอดๆ 

“คุณดุอย่างกับเสือ ผมหรือจะกล้าขัดใจคุณได้” 

เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ก็จริง แต่ถ้าเป็นเสือตัวผู้กับตัวเมียมันย่อมอยู่ด้วยกันได้แน่นอน เขาก็จะปล่อยให้เธอตายใจไปก่อน เผลอเมื่อไหร่เป็นเวลาที่เขาจะขย้ำเธอแน่ จอมทัพคิดอย่างหมายมาด 

“พรุ่งนี้ฉันต้องไปตรวจงานที่จันทบุรี อาจจะค้างที่นั่นสักคืนหรือสองคืน” 

หลังจากหยุดพักเพื่อจัดงานแต่งงาน อรอินทร์จึงต้องกลับไปทำงานในหน้าที่ของตัวเองที่ยังค้างคาไว้ การไปตรวจรีสอร์ตแห่งใหม่ที่จันทบุรี คืองานที่เธอต้องทำ 

“แหม เหมือนนัดกันไว้ ผมต้องไปคุยกับช่างพลอยที่จันทบุรีเหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นเราไปด้วยกันเลยนะ" จอมทัพเอ่ยออกมา 

อรอินทร์นิ่วหน้าทันที ก่อนจะส่ายศีรษะ 

“ฉันจะไปกับสุเมธค่ะ เรานัดกันไว้แล้ว” 

“สุเมธ... ใช่ผู้ชายที่เข้ามาจับมือคุณ ในงานแต่งงานของเราหรือเปล่า” เสียงของจอมทัพเข้มขึ้น 

“ใช่ค่ะ สุเมธเป็นเพื่อนสนิทของฉันเอง เราคบกันมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย” 

อรอินทร์ไม่ได้บอกต่อว่า สุเมธไม่ใช่ชายแท้แต่เป็นเพื่อนสาวคนหนึ่งของเธอ 

“หึ เพื่อนสนิท นี่สนิทกันแค่ไหน ทำไมคุณถึงจะไปพร้อมไอ้หมอนั่น แทนที่จะไปกับผมที่เป็นสามีของคุณ” 

จอมทัพรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา อรอินทร์ปฎิเสธเดินทางไปกับเขา แต่กลับเลือกไปพร้อมเพื่อนชายที่ชื่อสุเมธคนนั้น เขาจำเจ้าหมอนั่นได้ ผู้ชายหน้าตาขาวตี๋เหมือนหนุ่มเกาหลี หน้าขาวยิ่งกว่าผู้หญิงลงรองพื้น ดวงตาพราวพรายวิบวับจนน่าถีบ สุเมธเข้ามาแสดงความยินดีกับเจ้าสาวของเขา พร้อมกับจับมืออรอินทร์ไว้แน่น พอเขาถลึงตามองก็แสร้งหัวเราะแล้วมาจับมือเขาแทน แล้วชวนพูดคุยเจื้อยแจ้วน่ารำคาญ หากไม่ถูกเรียกไปนั่งตั่งทำพิธีเรียกขวัญมัดมือ เขาคงอดเสียมารยาทไม่ได้ 

“นี่คุณทำท่าเหมือนหึงฉันกับสุเมธ” 

อรอินทร์มองหน้าจอมทัพ ใจเต้นแปลกๆ เมื่อหลุดคำพูดนี้ไป บ้าน่าเขาจะมาหึงเธอทำไม ไม่ได้รักไม่ได้ชอบกันสักหน่อย แค่แต่งงานกันเพราะความจำเป็น 

“อ๋อ สามีอย่างผม ไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะหึงคุณสินะ” จอมทัพตัดพ้อ 

“ใช่ คุณไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวฉัน ไม่ว่าจะรักหรือหึง หรืออะไรก็ตาม ออกไปได้แล้ว ฉันจะพักผ่อน” อรอินทร์ไล่เขา 

จอมทัพขยับปากจะโต้ตอบ ก่อนจะหยุดชะงักแล้วหมุนตัวเดินออกไปจากห้อง ปล่อยให้อรอินทร์มองตามหลังด้วยแววตาสับสน 

“ตาบ้าเอ๊ย คุณมันก็แค่สามีจำเป็นย่ะ” อรอินทร์พึมพำตามหลังเขาไป 

วันรุ่งขึ้นสุเมธขับรถมารับอรอินทร์ทั้งแต่เช้า โดยมีสายตาของจอมทัพมองตามหลังรถที่แล่นออกจากคฤหาสน์ด้วยแววตาวาวโรจน์ 

“แต่งงานกันได้ไม่กี่วัน คุณก็คิดจะหยามหน้าผมแล้วใช่ไหมอรอินทร์” 

/// 

ในรถอรอินทร์นั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่พูดจาอะไรกับเพื่อนอย่างสุเมธสักคำ เธอโทรไปหาพี่ชายที่ปางไม้พบว่าเขาได้รับบาดเจ็บ แต่อาการปลอดภัยดีแล้ว และพาจอมขวัญไปอยู่ด้วยกันที่นั่น จากการที่ได้คุยกันท่าทีของเกริกที่มีต่อจอมขวัญดูจะลดความเป็นอริลง อาจจะเกิดจากความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่ทั้งสองมีต่อกัน แต่การแก้แค้นนายเลิศยังคงต้องดำเนินต่อไป เกริกสั่งให้น้องสาวกดดันลูกหนี้ให้เร่งชำระหนี้ เพื่อให้นายเลิศปวดหัวสองทาง ทั้งจากการหายตัวไปของลูกสาว และภาระหนี้สิน อรอินทร์รับปากพี่ชาย แต่ไม่กล้าบอกความจริงว่าสิ่งที่พี่ชายขอให้ทำนั้น มันยากยิ่ง เมื่อเธออยู่ในฐานะลูกสะใภ้ของนายเลิศ และเป็นภรรยาของจอมทัพไปแล้ว เธอไม่กล้าบอกเรื่องการแต่งงานของเธอให้เกริกรู้ เกรงเรื่องจะบานปลายและอาจจะทำให้เกริกหาเรื่องไปลงกับจอมขวัญ ตอนนี้เธอต้องหาทางหย่ากับจอมทัพให้ได้ ก่อนที่เกริกจะรู้ 

รถแล่นออกมาจากกรุงเทพตามถนนมุ่งตรงไปยังจังหวัดจันทบุรี เพื่อไปดูรีสอร์ตแห่งใหม่ในเครือของพีพีกรุ๊ป สุเมธนอกจากเป็นเพื่อนกับอรอินทร์แล้วยังมีเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนคนสำคัญด้วย บิดาของเขากับบิดาของอรอินทร์เป็นเพื่อนกันมานาน ร่วมลงทุนธุรกิจด้วยกันจนประสบความสำเร็จในปัจจุบัน บิดาของเขาเคยหมายตาอรอินทร์ให้เป็นคู่กับเขา โดยไม่รู้ว่าลูกชายไม่ได้มีรสนิยมชอบผู้หญิง เขาจำต้องทำตัวมาดแมนให้บิดาพอใจ คบหากับอรอินทร์ในฐานะเพื่อนสนิทจนท่านคิดเอาเองว่าเขากับหญิงสาวอาจจะคบหาดูใจฉันท์คู่รัก พออรอินทร์แต่งงานกับจอมทัพ บิดาของเขาเลยผิดหวังตอนนี้เร่งให้เขาหาลูกสะใภ้คนใหม่ให้ท่าน 

“นี่ยายอร น้ำลายแกบูดหรือยังยะ นั่งอมขี้ฟันตั้งแต่ขึ้นรถ ไม่พูดจากับฉันสักคำ” 

ในที่สุดสุเมธก็ทนไม่ไหว หันไปแขวะเพื่อนสาว ให้เลิกทำมิวสิคเป็นนางเอกขี้เหงาได้แล้ว 

“ฉันมีเรื่องต้องคิดน่ะซูซี่” 

อรอินทร์หันมาพูดกับเพื่อนสนิท หญิงสาวถอนหายใจแรงๆ ระบายความอึดอัดในใจออกไป ปัญหาหนักอกยากจะแก้ไข ไม่รู้จะหาวิธีไหนมาจัดการ 

“คิดอะไรยะ อ้อ... คิดถึงผัวล่ะสิ แหม ก็คนเพิ่งแต่งงานกัน อยู่ในช่วงข้าวใหม่ปลามันนี่เนาะ พอห่างกันเลยคิดถึงกัน” สุเมธแกล้งแซว ทำเอาเพื่อนสาวตาขึงตาเข้าใส่ 

“คิดถึงกับผีอะไร ฉันไม่ได้สนใจนายนั่นสักนิด ฉันคิดเรื่องงานย่ะ” อรอินทร์โต้คืน 

“แหมๆ ๆ ทำเสียงแข็ง ปากแข็ง ผัวหล่อนน่ะหล่อโคตรๆ แบบนั้น ถ้าเป็นฉันคงคิดถึงทุกลมหายใจ อยากอยู่กับเขาทุกนาที เฮ้อ... อิจฉานะยะขอบอก” 

สุเมธจีบปากจีบคอพูด ทำตาลอยเคลิ้มฝัน น่าหมั่นไส้จนอรอินทร์อยากหยิกสักที 

“ไปอิจฉาไกลๆ เลยนะ นายนั่นน่ารังเกียจจะตาย ฉันอยากหย่าวันนี้พรุ่งนี้ด้วยซ้ำ” อรอินทร์ถอนหายใจแรงๆ 

“ทำไม เขาลีลาไม่ดีเหรอ ต๊าย! ตาย หล่อแต่ลีลาไม่เด็ด เสียของชะมัด” สุเมธยังปากเปราะไม่เลิก 

“พอๆ เลยนะยายซูซี่ เลิกพูดถึงนายนั่นให้ฉันได้ยินได้แล้ว” 

อรอินทร์บอกอย่างรำคาญ สุเมธทำท่าคลั่งไคล้ความหล่อของจอมทัพจนน่าหมั่นไส้ พอๆ กับพวกผู้หญิงในสังคมคนอื่น ที่พากันพูดถึงสามีของเธออย่างชื่นชม ผู้ชายแบบนั้นนอกจากความหล่อแล้ว เขาไม่มีดีในสายตาเธอสักนิด 

“วันนี้ดูงานที่รีสอร์ตเสร็จ หล่อนจะค้างหรือว่าจะกลับเลย” สุเมธเปลี่ยนเรื่องคุย 

“ค้างสิ ฉันไม่อยากรีบกลับอะไรหรอก จะแวะไปบ้านเก่าสักหน่อย คิดถึงบ้านเก่าของแม่อยากไปนอนเล่นสักคืน” 

อรอินทร์ไม่อยากรีบกลับไปเห็นหน้าสามีอย่างจอมทัพ เธออยากแวะไปนอนค้างที่บ้านสวนของมารดาสักคืน นับตั้งแต่พ่อเลี้ยงอินทรรับเธอมาดูแลหลังจากมารดาเสียชีวิต หญิงสาวก็แทบไม่ได้กลับไปบ้านเก่าเลย วันนี้หากงานเสร็จเธอจะถือโอกาสแวะไปค้างสักคืนให้หายคิดถึงมารดา 

“บ้านสวนน่ะเหรอ โอเคเดี๋ยวเสร็จงานฉันจะแวะไปส่งให้ ขากลับหล่อนเรียกรถของทางรีสอร์ตไปส่งนะ” 

สุเมธพยักหน้ารับรู้ เขามีนัดกับเพื่อนชายที่รู้จักกันทางโซเชียล คงไม่อยู่ค้างเป็นเพื่อนอรอินทร์ 

“อืม... บางทีฉันอาจจะค้างสักสองสามวัน” 

อรอินทร์พึมพำในคอ เธออยากพักสมองสักหน่อย การค้างที่บ้านสวนอาจจะทำให้เธอ หาทางแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้ เธอต้องหาทางหย่ากับจอมทัพให้ได้ 

 

/// 

อัพแล้วจ้า 

หนูอรไม่รู้ตัวว่ากำลังกระตุกหนวดเสือ แถมเป็นเสือจอมหื่นเสียด้วย  

งานนี้จอมทัพจะทำยังไงกับเมียแสนร้ายของเขา โปรดติดตามค่ะ 

ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ 

ช่อชมพู 

ความคิดเห็น