เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 12/4 กลลวง

ชื่อตอน : ตอนที่ 12/4 กลลวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2562 09:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12/4 กลลวง
แบบอักษร

ภาพถ่ายจากกล้องในมือถือเก็บได้ทุกฉอต และมันก็เป็นหลักฐานพอที่จะทำให้ชยากรเกลียดชังบัวบงกชมากขึ้น ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วแต่กลับทำตัวคบชู้สู่ชาย มีหรือว่าเขาจะทนไหว คงไม่มีผู้ชายคนไหนชอบให้เมียตัวเองไประริกระรี้กับคนอื่น ทำแบบนี้ก็เท่ากับไม่ให้เกียรติกัน 

“นี่เพียงแค่เริ่มต้น แกมันก็แค่ลูกไก่ในกำมือ ฉันจะบีบให้ตายเมื่อไหร่ก็ได้…นังบัวบงกช” 

มีนตรายิ้มเยาะอย่างเป็นต่อ หลังกลับถึงคอนโดก็ทำให้เธออารมณ์ดีขึ้นมา แม้ว่าหลายวันนี้ชยากรจะไม่ติดต่อมาหา แต่ย่อมมีวิธีที่จะทำให้เขาหันมาสนใจเธอมากขึ้น เมื่อคลิบวิดีโอและรูปถ่ายสด ๆ ร้อน ๆ ที่เธอเสิร์ฟไปให้ถึงมือเขา 

เสียงโทรศัพท์ของเธอดังอยู่หลายรอบและดังอยู่แบบนั้นจนหายไป เมื่อเจ้าตัวอาบน้ำอย่างสบายใจ และเชื่อว่าอีกไม่นานชยากรจะต้องซมซานมาหาเธอแน่ พอออกจากห้องน้ำและเซ็ทผมยังไม่ทันแห้งเสียงเคาะประตูดังขึ้น เธอมองผ่านอินเตอร์คอมถึงกับยิ้มอย่างเป็นต่อเมื่อผู้ชายที่กำลังคิดถึงก็มาเยือนถึงห้อง 

“นึกอยู่แล้วเชียว ยังไงคุณก็ต้องมาหามีน” 

เธอกดล็อคประตูด้วยสีหน้านิ่งเรียบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในขณะเดียวกันอีกฝ่ายกลับร้อนรุ่มเมื่อเห็นคลิปที่เธอส่งไปให้ ไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องเป็นเดือนเป็นแค้นทั้งที่ปากก็บอกว่าเกลียดผู้หญิงหน้าเงินอย่างบัวบงกช 

“นึกว่าคุณจะลืมมีนไปแล้วเสียอีก” เธอแสร้งเอ่ยเสียงเศร้า 

“โธ่!” เขาร้องเสียงสูง ก่อนจะเดินมาสวมกอดหญิงสาวจากด้านหลัง “ผมจะลืมคุณได้ไงละครับ คุณก็รู้ว่าผมเพิ่งจะแต่งงานคงออกจากบ้านในช่วงนี้ไม่ได้” 

“ทำไมวันนี้กรถึงมาหามีนได้ละคะ” 

“ก็ผมคิดถึงมีนนี่ครับ” 

“คิดถึงมีนหรือว่าคิดถึงอย่างอื่นกันแน่คะ”  

เธอย้อนถามทันควันก่อนจะแกะมือเขาออกอย่างน้อยใจ เมื่อถูกทิ้งขว้าง เขาทำราวกับว่าเธอเป็นสิ่งของไม่มีความหมาย ทั้งที่เมื่อก่อนเขาใส่ใจมากกว่านี้ แต่พอแต่งงานทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป 

             ผู้หญิงที่มีเกียรติ มีค่าพออย่างเธอ ไม่มีวันให้เขาโยนทิ้งเหมือนสิ่งของ…ไม่มีวัน! 

“อย่างอื่นที่พูดถึงคืออะไรครับ ตอนนี้มีเราสองคนอย่าพูดถึงคนอื่นสิครับ” 

“ก็กรทิ้งให้มีนอยู่คนเดียวมาหลายวันนี่คะ มีนเหงารู้ไหม กรกำลังผิดสัญญา” 

“ไม่เอาน่ามีน คุณก็รู้ว่าผมแต่งงานเพราะอะไร” 

“แต่มีนกลัว…กลัวว่าสักวันจะถูกกรเขี่ยทิ้งเหมือนผู้หญิงข้างถนนไม่มีค่าอะไร” 

“ถ้าคุณทำตัวน่ารัก และทำตามที่เราตกลงกันไว้ ผมไม่มีวันทิ้งคุณแน่นอน…มีนตรา” 

สิ่งที่เขาพูดมันช่างทำร้ายจิตใจของเธอนัก แล้วมันจะต่างอะไรกับเมียเก็บ ทั้งเจ็บและยังอยู่อย่างกล้ำกลืนฝืนทนทั้งที่ไม่ได้มาทีหลัง ได้แต่รอคอยว่าเมื่อไหร่เขาจะแวะมาหา เธอจะไม่ยอมเป็นผู้หญิงอ่อนแออีกต่อไป 

เสื้อคลุมอาบน้ำที่ผูกไว้หลวม ๆ ร่วงลงสู่พื้นก่อนที่เขาจะจูบที่ซอกคอของหญิงสาวและไซร้ไปที่ซอกหูเบา ๆ เมื่อเธอเห็นแบบนั้นจึงแสร้งเล่นบทนางเอก ร้องไห้ออกมาเบา ๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขาแต่ทว่ากลับทำให้เขาหงุดหงิด 

“ถ้าอยากให้ผมมาหาบ่อย ๆ อย่าร้องไห้ให้ผมเห็นได้ไหมมีนตรา มันจะทำให้เราไม่มีความสุข” 

เพียงแค่นั้นเสียงสะอื้นก็หยุดลงราวกับสั่งได้ เมื่อคิดว่าน้ำตาจะเรียกความสงสารและเห็นใจ แต่กับชยากรกลับใช้ไม่ได้ผล และนั่นทำให้เธอต้องคิดมากขึ้นว่าจะต้องใช้แผนไหนกับผู้ชายคนนี้ที่จะผูกมัดเขาสำเร็จ ตำแหน่งที่เคยใฝ่ฝันมันไกลตัวออกเรื่อย ๆ เขาอยากเชยชมเมื่อต้องการแต่สำหรับเธอต้องเป็นเมียที่ออกหน้าออกตาเท่านั้น 

“ก็มีนคิดถึงกรนี่คะ”  

เธอคร่ำครวญเบา ๆ แต่มือยังลูบไล้ไปที่แผงอกและปลดกระดุมเสื้อของเขาทีละเม็ดอย่างใจเย็นจนหมดทุกเม็ดก่อนจะโอบกอดลำคอของเขาอย่างเป็นเจ้าของ เรียวปากที่เย้ายวนรุกก่อนอย่างรวดเร็วราวกับคนหิวโหยที่ขาดหายมานาน 

พลันทำให้เลือดในหายหนุ่มร้อนรุ่ม เมื่ออีกฝ่ายยั่วเย้าอารมณ์อย่างเจนจัด และแวบนั้นทำให้เขานึกถึงผู้หญิงอีกคนที่ไม่ประสากับเรื่องพวกนี้ และทำให้เขาหมดอารมณ์ขึ้นมาดื้อ ๆ จนอีกฝ่ายชะงักไป 

“เป็นอะไรไปคะกร”  

มีนตรากระซิบเสียงเบาแต่ไม่ได้หยุดยั้ง ยังปลุกเร้าอารมณ์ชายหนุ่มอย่างต่อเนื่อง เมื่อคิดว่าเรือนร่างของเธอจะมัดหัวใจของเขาให้อยู่หมัดและจะปรนเปรอให้เขาอย่างอิ่มเอมที่สุด 

“ไม่มีอะไรหรอก” น้ำเสียงนั้นติดจะหงุดหงิดนิด ๆ  

มีนตราสัมผัสได้ว่าชยากรแปลกไปจากเดิม อย่างไรเสียเมื่อเขามาหาถึงที่ย่อมหมายความว่าเธอยังมีเสน่ห์ดึงดูดใจเขาได้ ก่อนจะกอดกระชับและเบียดกายเข้าหาจนเกือบจะเป็นเนื้อเดียวกัน 

ชายหนุ่มรู้สึกหมดอารมณ์ขึ้นมาดื้อ ๆ เมื่อถูกอีกฝ่ายบุกรุกอย่างหนัก และเป็นจังหวะที่โทรศัพท์ของเขาดังขึ้นพอดีทำให้เขาคลายอ้อมกอดอย่างรวดเร็ว พอรู้ว่าเพื่อนสนิทโทรมาถูกจังหวะทำให้เขากดยิ้มมุมปากเล็กน้อย 

“ขอโทษนะมีน พอดีผมมีธุระด่วน” พูดจบเขาก็คว้าเสื้อที่กองอยู่บนพื้นมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว  

ใบหน้าของมีนตราร้อนวูบราวกับถูกตบไม่มีผิด “นั่นคุณจะไปไหนคะกร” 

“ผมมีเรื่องด่วนต้องรีบไปจัดการ ขอตัวนะ”  

“เรื่องด่วนที่ว่า คงจะหนีไม่พ้นไปหานังเมียใหม่ของคุณใช่ไหมคะ” เท้าที่กำลังเดินออกไปชะงักเล็กน้อย มีนตราเห็นแบบนั้นจึงรีบปั้นน้ำให้เป็นตัวทันที “แต่งงานไม่ทันไรก็หนีไปเริงร่ากับชายอื่น ถ้าไม่เรียกว่าชู้แล้วจะให้เรียกว่าอะไร แต่งงานยังไม่ครบเดือนก็ควงผู้ชายไปทานข้าวสองต่อสอง ทำแบบนี้ก็เท่ากับไม่เกียรติกันทั้งที่มีผัวอยู่ทนโท่”  

ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจเธอถึงกับโพร่งออกมาอย่างเหลืออด 

“เรื่องนั้นผมไม่สนใจหรอก…วันหลังผมจะแวะมาใหม่” เขาพูดไปแบบนั้นเอง ทั้งที่ภายในใจรู้สึกโมโหอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมจะต้องหงุดหงิดเพราะคลิปวิโอนั่น 

“คุณทำแบบนั้นนี้ไม่ได้นะคะกร” คำพูดของเธอไม่มีความหมายสักนิดเมื่อเขาไปแล้วและไม่กลับเข้ามา 

มีนตราไม่คิดว่าตัวเองจะขาดเสน่ห์ถึงเพียงนี้ จนไม่สามารถเหนี่ยวรั้งชยากรเอาไว้ได้! 

 ++อัพวิวาห์เร่รักให้อ่านกันต่อแล้วจ้าาาาา มีนตราจะจัดการยังไงต่อฝากติดตามด้วยนะคะ และฝากอีบุ๊คให้โหลดกันได้แล้วจ้าาา ขอบพระคุณทุกท่านสำหรับการติดตามค่ะ++ 

ความคิดเห็น