คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [1]

ชื่อตอน : บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [1]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2562 03:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14: เลื่อยขาเก้าอี้ [1]
แบบอักษร

 

 

 

 

“โอ๊ย คนเราสมัยนี้นะอะไรก็ไม่รู้นอนด้วยกันทุกวันทุกคืนแต่สุดท้ายบอกเราเข้ากันไม่ได้ บอกว่าเป็นพี่น้องกัน พี่น้องอะไรจะซอยลึกขนาดนั้น บ้า เจ้รับไม่ได้ หล่อนดูซิกระทู้พันทิปวันนี้” 

วันเสาร์เฟื่องลดาเข้ามาช่วยงานเจ้จอยอีกแรง ร้านเพิ่งเปิดสาขาใหม่พนักงานยังมีไม่เยอะ หล่อนตกใจที่เจ้ด่าแรงขนาดนั้นนึกว่ารู้ความลับว่าหล่อนนอนกับรณภพแต่เปล่าเลยแกวิจารณ์กระทู้ 

“เจ้พูดอะไรเดี๋ยวคนอื่นมาได้ยินเข้าหรอก” 

“แหม ชะนีน้อย อายอะไร พูดเหมือนตัวเองไม่มีผัว แล้วเรื่องวันนั้นได้เล่าให้ผัวฟังหรือยังว่าถูกไอ้วัดมันตามระราน” 

ส่ายหน้าไปมา “เปล่าค่ะ หนูเปลี่ยนเบอร์ใหม่แล้ว ถ้าไม่บังเอิญเจอหน้ามันก็คงจะไม่มีปัญหา” 

“ใช้เบอร์ไหน ทำไมไม่บอกเจ้ ยิงเข้ามาซิ แอดแค่ไลน์มาเจ้ก็เกือบลืมถาม” เร่งเร้าเพื่อนรุ่นน้องให้ยิงเบอร์เข้ามาเร็วๆ จนกระทั่งเห็นน้องหยิบโทรศัพท์เครื่องใหม่เงาวาววับก็อิจฉา “โทรศัพท์สวยจังเลย ใหม่ด้วย เพิ่งซื้อเหรอ หรือเขาเปย์” 

“เบอร์เจ้เบอร์อะไรนะ” จะแกล้งเนียนคุยเรื่องเก่าแต่เจ้ยอมที่ไหน ถามย้ำอยู่อย่างนั้นจนต้องยอมบอก “คุณภพซื้อให้” 

“โอ๊ยกรี๊ด ผัวดีอะแกยกให้เจ้ได้ไหม เจ้ไปเฉาะไข่ออกก่อนแล้วจะตามไปแย่งผัวหล่อน” สาวประเภทสองที่สวยมากๆ หน้าคล้ายพี่ปอย ตรีชฎากระเซ้าแซวก่อนจะยอมบอกเบอร์ 

“แย่งได้ก็เอาไปเถอะ หนูยังกลัวถูกทิ้งอยู่เลย เขาดีกว่าหนูทุกอย่าง แล้วก่อนหน้านี้เขาก็ไม่ได้ชอบไม่ได้สนใจหนูเลย” 

“แต่ตอนนี้เขาสนใจงั้นสิ” พี่เสือกสวมวิญญาณพี่อ้อยพี่ฉอดถาม กระตือรือร้นอยากซอกแซกเรื่องบนเตียงของยัยน้องจอมซื่อที่พยักหน้ารับ “ว่ายังไง ไหนลองเล่ามาซิ เจ้จะให้คำปรึกษาเอง” 

“ก็อย่างที่หนูเคยเล่าให้ฟังว่าหนูไปอยู่บ้านเขาเพราะไปช่วยเขาเลี้ยงลูก เราไม่ได้มีอะไรกันเลยจนเมื่อสัปดาห์ก่อน” แก้มนวลเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ เจ้ก็อะไรไม่รู้บิดแขนบิดขาม้วนเป็นเกลียว จากจะปรับโหมดให้เศร้าก็ต้องแอบเขินตามปฏิกิริยาเจ้จอย “เรามีอะไรกัน เขาดูติดหนูมากเลย แต่ก็แค่ตอนอยากจะได้” 

“ผู้ชายก็แบบนี้แหละจ้ะทั้งโลกเลย แล้วไงต่อ” 

“เขาก็… แค่ให้ของ ให้เงิน แต่ไม่ได้มีวี่แววอะไรว่าจะรักหรือจริงจังกับหนูเลย บางครั้งหนูก็เริ่มกลัวว่าจะถูกเขาทิ้ง ผู้หญิงของเขาเยอะมากเลยค่ะเจ้ แล้วหนูจะไปสู้อะไรกับใครได้” 

“ตบปากสองทีเดี๋ยวนี้ เป็นน้องเจ้จอยพูดแบบนี้ได้ยังไง ผัวเราเราต้องดึงกลับมาให้ได้สิ มีของดีอะไรก็งัดออกมาให้หมด” 

“แล้วอะไรเหรอของดีที่เจ้ว่า หนูนึกไม่ออก” 

“ยังต้องให้บอกอีกเหรอ ก็ลีลาไงยะ ทำเป็นไหม ถ้าไม่เป็นเจ้จะสอน ไอ้จ้อนเจ้ยังไม่เฉาะเลยนะ เอาไหมละลองไหม” เจ้พูดสะบัดหางเสียงใส่ได้น่ากลัวมาก ก้มลงมอง ‘ส่วนเกิน’ บนกายสาวงามสะพรั่งของตัวเอง จริงจังจะให้น้องสาวจับรณภพให้ได้ ยังไงก็ต้องทำให้ได้ห้ามพลาดเด็ดขาด ผู้ชายงานดีย่อมเป็นที่ต้องการของสาวๆ ศัตรูก็เยอะเป็นธรรมดา อยากได้ก็ต้องสู้สิ 

“ไม่เอา ขอผ่านดีกว่า หนูขนลุกหมดแล้ว” 

“หยาบคายนะยะหล่อน! แต่ก็คงจะจริง ขนเจ้ก็ลุก” ยื่นแขนออกมาให้ดูหลักฐานแล้วสองสาวก็หัวเราะสนุกสนาน 

“จำคำเจ้ไว้นะ ว่าผู้ชายเพอร์เฟ็คไม่ใช่จะเจอง่ายๆ คิดสอยก็ไม่ง่ายนะหล่อน แต่ในเมื่อมีหลงทางมาเจอเราสักคนก็ต้องคว้าเอาไว้ แต่ถ้าถึงปลายทางคว้าไม่ไหวจริงๆ ก็ปล่อยไป เก็บของที่เขาให้ไว้ก็พอ รีดไถมาเยอะๆ ช่วงที่เขายังหลงกลิ่นหลงรสใหม่” 

“ค่ะ ไว้หนูถูกทิ้งวันไหนจะมาให้เจ้ปลอบเป็นคนแรกเลย” 

“อาจจะไปกันรอดก็ได้นะมีลูกด้วยกันตั้งหนึ่งคน คู่รักแบบพล็อตซินดอร์เรล่ากับเจ้าชายรูปงามมีเยอะจะตาย” 

“เดี๋ยว เจ้ลืมไปหรือเปล่าว่าซินดอร์เรล่าเป็นเจ้าหญิง” 

“เออเนอะ ลืมไปเลย” เจ้จอยหัวเราะ “ช่างมัน สร้างพล็อตของเราขึ้นมาเองก็ได้ จะไปเครียดอะไรมากมายกับชีวิต ว่าแต่หล่อนอารมณ์ดีเยอะนะ ไม่เหมือนเดิม หายป่วยแล้วใช่ไหม” 

“ดีขึ้นแล้ว หนูไม่อยากเครียด ไม่อยากโทรม” 

“ดีมาก มีผัวหล่อ รวย คอยขยันทำการบ้านแบบนี้เครียดก็บ้าแล้ว ว่าแต่… นอกจากโทรศัพท์เขาซื้ออะไรให้อีกไหม” 

วาระระดับชาติเรื่องของชาวบ้านเนี่ย แต่เอ๊ะ ไม่ใช่ชาวบ้านตาสีตาสาเด้อ แต่เป็นรุ่นน้องคนสนิทของเราเอง 

“ก็มีกระเป๋าค่ะ” ตอบแล้วซ่อนยิ้ม 

“กระเป๋าอะไรเหรอ แบรนด์เนมหรือเปล่า” 

“ค่ะ เขาซื้อชาแนลคลาสสิกสีดำให้ แล้วก็มีเสื้อผ้าทั่วไป” 

“วี้ดด! ทำไมไม่สะพายมา กระเป๋าผ้าหล่อนมันเก่า สกปรก และเหม็นมากกก” แอคติ้งโอเวอร์ปรายสายตามาจิกกระเป๋า ยัยน้องสุดหวงกอดกระเป๋าตัวเองไว้เหมือนมันใบละแสน 

“วันหลังอย่าเอามาให้เจ้เห็นอีกนะจะเอาไปเผาทิ้ง มีผัวหล่อ รวย แบบนี้ต้องดูแลตัวเองให้สวยๆ เข้าไว้ เครื่องสำอางมีเท่าไหร่ก็โบกเข้าอัดให้เต็มๆ คิ้วต้องปังหน้าต้องเป๊ะ หุ่นก็ต้องรักษาอย่าปล่อยให้โทรม ไม่งั้นผัวจะเบื่อแล้วแอบไปหาเศษหาเลยนอกบ้านเข้าใจไหม ไหน ยื่นมือมาซิ เจ้จะตรวจเล็บ” 

ทำตัวเป็นคุณครู น้องก็ซื่อยื่นมาให้ดูจริงๆ จึงถูกตีไปหนึ่งที “เล็บก็ต้องดูแลด้วย เข้าร้านทำสีทำลายให้น่ารักๆ หน่อยสิ” 

“ค่าทำเล็บแพงจะตาย หนูเสียดายเงิน” 

“ผัวไม่ให้เงินใช้เหรอยะ ร้อยสองร้อยก็ไม่มีเหรอ ตามตลาดรถไฟเนี่ย แค่ใกล้ๆ เขาไม่ได้คิดราคาแพงมากนะจ๊ะ!” 

“จ้ะแม่ ไว้หนูจะทำก็แล้วกันนะเงินเดือนออกก่อน” ยังมีหน้ามาต่อรองแล้วยิ้มหวานใส่อีก เจ้จอยส่ายหน้าหมั่นไส้น้อง แต่ก็ดีใจที่นัดเจอกันครั้งนี้เห็นน้องหน้าตาสดใสขึ้น จะได้โทรไปเม้าท์ให้เอยฟังว่าทางนี้เรียบร้อยไม่มีปัญหาอะไร แถมผัวงานดีเวอร์ 

 

 

 

 

 

หลัวดี ฟินตรงนี้ใช่ไหมคะเจ้ ^//^ 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น