OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

13 :: OUT DOOR…IN THE CAR :: [3/3]

ชื่อตอน : 13 :: OUT DOOR…IN THE CAR :: [3/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2562 19:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
13 :: OUT DOOR…IN THE CAR :: [3/3]
แบบอักษร

13  

:: OUT DOOR…IN THE CAR :: 

[3/3] 

 

 

“อะไรของพี่เนี่ย อยู่โรงพยาบาลตั้งนานไม่เห็นพี่จะอยากล้วงมาจับอะไร”

“ก็นั่นมันโรงพยาบาลพี่ไม่กล้าทำ แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่อยากทำ”

“ตอนนี้กล้าทำแล้ว?”

“กล้า!”

ผมเบะปากใส่อย่างไม่ถือสา กล้างั้นเหรอ? จะกล้าแค่ไหนเชียว ที่แคบแบบนี้พี่จะทำอะไรผมได้วะพี่ติน มากสุดก็จูบเท่านั้นแหละ

“จะทำอะไรก็ทำ อย่าให้แผลผมเจ็บก็พอ”

แผลของผมอยู่ที่ขมับด้านขวา ผมสามารถนอนตรงได้อยู่แหละฮะถ้าพี่ตินต้องการ คนตรงหน้าหัวเราะชอบใจที่ผมเปิดโอกาสให้ ทว่าเมื่อผมเตรียมตัวจะรับการบดจูบ ทั้งหลับตาพริ้ม ทั้งเผยอริมฝีปากเตรียมจะรับสัมผัสแต่พี่มันกลับไม่โน้มหน้าลงมาสักทีจนผมต้องลืมตาขึ้นมอง

นอกจากพี่ตินจะไม่โน้มลงมาเขายังหยัดตัวขึ้นเล็กน้อยจนหัวชนกับหลังคารถ คืออย่างที่บอกว่าที่มันแคบ รถก็เตี้ย พี่มันทำอะไรได้ไม่มากนักหรอก

“น้องดูนี่ ลูกพี่ตื่นแล้ว”

เขาควักความเป็นชายออกมาให้ผมดู มันตื่นตัวอย่างที่เขาว่าจริงๆ ด้วยฮะ ให้ตายเถอะ ผมไม่ได้เห็นของเขามานานแค่ไหนแล้ววะเนี่ย ตั้งแต่มีปัญหากันที่ร้านเหล้าคราวนั้นจนถึงเมื่อวานก็หลายวันเอาเรื่องอยู่ พี่ตินใช้มือรูดตามความยาวของเขา และใช้มืออีกข้างปลดกระดุมกางเกงของผมบ้าง ไม่นานลูกรักของผมก็อยู่ในกำมือใหญ่ แน่นอนว่าเมื่อถูกสัมผัสมันย่อมตื่นตัวเป็นธรรมดา

ผมมองลูกรักของเราสลับกันก่อนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ อยู่ดีๆ ก็น้ำลายสอครับ...

พี่ตินขยับเข้ามาทิ้งตัวนั่งทับบนตักผม ทำให้ส่วนกลางกายอยู่ใกล้กันจนมันสัมผัสกันได้ ก็พี่มันนั่นแหละจับของตัวเองมาตีแปะๆ ใส่ของผม พอผมช้อนตามองกลับไปพี่มันก็ยักคิ้วหลิ่วตาน่าหมั่นไส้ ฮือ ไม่ไหวแล้วโว๊ยยยยยยย

ผมรั้งคอพี่ตินลงมา จัดการประกบจูบเร่าร้อนให้สมกับแรงอารมณ์ของผมตอนนี้ พี่มันจับมือของผมข้างหนึ่งให้ลงกอบกุมลูกรักของเขาที่ดูจะสู้มือผมมาก ทันทีที่สัมผัสมันก็ผงกหัวสู้อยู่สองสามทีช่างดูซุกซนนัก ไว้ผมจะปราบให้เชื่องเลยคอยดู ส่วนของผมก็ถูกรูดรึงอย่างรู้งาน พี่ตินตั้งแต่ได้จับก็ไม่ยอมปล่อยเลยครับ รูดเอาๆ จนผมเสียวท้องน้อยไปหมดแล้ว

เนิ่นนานกว่าริมฝีปากของเราจะผละออกจากกันเพราะเริ่มเหนื่อยหอบ ไหนจะประคองจังหวะการจูบ ไหนจะคอยควบคุมจังหวะการกอบกุมเบื้องล่างอีก เมื่อมีโอกาสได้ผละออกมารับอากาศผมจึงรีบสูดหายใจเข้าเต็มปอดอยู่หลายครั้ง ใบหน้าหล่อผละออกไปก็ไม่ขยับไปไหนไกล เขาซุกอยู่ที่ซอกคอด้านซ้ายของผม ลมหายใจอุ่นของเขาทำให้ขนผมลุกชันไปทั้งตัว

พี่มันหยัดกายขึ้นเล็กน้อย เขาก้มมองความร้อนแรงเบื้องล่างของเราสลับกันก่อนจะจับมือของผมที่กำลังกอบกุมแก่นกายพองโตอย่างเข้าด้ายเข้าเข็มออก ผมได้แต่สงสัยว่าเอาออกทำไม ทว่ายังไม่ทันได้อ้าปากท้วงพี่มันก็โน้มตัวลงมาอีกครั้งทำให้ความเป็นชายทาบทับกันเต็มความยาว พี่ตินใช้มืออุ่นข้างเดิมกอบกุมแก่นกายทั้งสองไว้ในมือเดียว ออกแรงขยับขึ้นลงเฉกเช่นเดิมแต่ความรู้สึกต่างออกไป

“ใครสอนให้พี่ทำแบบนี้เนี่ย ซี๊ดดด”

“น้องไม่ชอบเหรอ?”

ผมไม่ตอบ ได้แต่หลับตาพริ้มดื่มด่ำสัมผัสแนบแน่นที่มันได้รับความอุ่นของกันและกัน ยิ่งตอนพี่ตินเร้าจังหวะให้เร็วขึ้นผมเสียวจนตัวเกร็ง ต้องใช้สองมือขยำเสื้อพี่มันเป็นการระบายอารมณ์ ตรงนั้นของเราเสียดสีกันไม่หยุดหย่อน สร้างความเสียวซ่านได้ไม่เลว

และแล้วปลายทางก็มาบรรจบเมื่อเราปลดปล่อยธารน้ำขุ่นออกมาพร้อมกัน ร่างสูงที่นั่งคร่อมตักผมอยู่กระตุกเกร็งสองสามครั้งก่อนโน้มลงมาหอมแก้มผมฟอดใหญ่ เขาย้ายไปนั่งเบาะคนขับเหมือนเดิมพลางหายใจถี่ ผมปรับเบาะขึ้นนั่งและจัดการใส่กางเกงให้เรียบร้อย ทว่าจู่ๆ เสื้อยืดสีขาวตัวหนึ่งก็ยื่นมาตรงหน้า

“พี่ถอดเสื้อทำไม?”

“พี่ทำเสื้อน้องเลอะ น้องใส่ของพี่แทนก็ได้”

แน่ล่ะ มันเลอะเต็มไปหมดเลยฮะ ไม่ใช่แค่เสื้อด้วย ปลายคางผมก็เลอะ ไม่รู้ของพี่มันพุ่งยังไงถึงกระเด็นมายันคางผมเนี่ย แต่ผมก็ไม่ได้รับเสื้อพี่มันมานะ แต่ใช้เสื้อตัวเองเช็ดปลายคางที่เลอะแทน

“ไม่เปลี่ยนหรอก ขี้เกียจ พี่ใส่เสื้อเลยห้ามถอด”

“แต่น้องเลอะ มันจะไม่สบายตัวไง”

“ผมโอเค”

อย่าหาว่าผมโรคจิตเลยนะ แต่ผมได้กลิ่นเฉพาะตัวของพี่ตินที่มันติดกับเสื้อแล้วผมรู้สึกว่าจิตใจมันสงบ ฉะนั้นก็ปล่อยให้ผมดอมดมมันต่อไปจนกว่าจะถึงคอนโดก็แล้วกัน ผมรู้สึกว่ามันนานมากแล้วที่ไม่ได้สัมผัส ไม่ได้กลิ่นอะไรแบบนี้ ทั้งที่ความจริงเราห่างหายกันไปไม่กี่สิบวัน ทว่าความรู้สึกเหมือนห่างกันหลายปี

ผมมองไปด้านนอก ตอนนี้เราจอดรถอยู่หน้าอัฒจันทร์ ตอนที่ผมกำลังเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสเมื่อครู่ผมได้เปรยตามองออกมา แอบจินตนาการไปว่าหากด้านนอกตอนนี้มีคนนั่งอยู่เต็มอัฒจันทร์แต่ไม่รู้ว่าคนในรถกำลังทำอะไรเพราะเราติดฟิล์มดำ กลับกลายเป็นคนด้านในที่มองเห็นบรรยากาศด้านนอกได้ชัดเจน เชื่อไหมว่าตอนที่คิดผมตื่นเต้นมาก ความรู้สึกมันต่างจากนอนทำกันบนเตียงโดยสิ้นเชิง

เอาล่ะ ผมว่าผมชอบเอาท์ดอร์ว่ะ...

คิดมาถึงตรงนี้ก็อดจะหันไปมองพี่มันไม่ได้ การเอาท์ดอร์ครั้งต่อไปจะไม่สำเร็จหากพี่ตินไม่ให้ความร่วมมือ แต่ก็ไม่แน่ ช่วงนี้พี่เขากำลังทำคะแนนอยู่ เขาลวนลามผมได้ทุกที่ที่อยากทำนั่นแหละฮะ

_______________________ 

TALK 

ก็ถ้าน้องจอมชอบเอาท์ดอร์ ทุกคนคิดว่าพี่ตินจะตามใจไหมคะ? และแน่นอนว่ามันต้องมีเอาท์ดอร์กันอีก แค่กๆๆๆ 

 

 

ทุกคนคะ กดเขียนรีวิวนิยายเรื่องนี้ให้บ้างจิ ชวนเพื่อนมาอ่านเร็วววว ฮือๆๆๆ  

รู้สึกว่ายอดวิวขึ้นช้ากว่าเรื่องก่อนๆ เกิดอะไรขึ้น เราเขียนไม่ดี เขียนไม่สนุกแล้วเหรอ ฮือออ เป็นน็อยยย 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

 

นิยายเรื่องนี้ มีวางจำหน่ายแล้วที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ  

หรือสั่งซื้อทางออนไลน์ได้ที่เว็บไซค์ของนายอินทร์ , บีทูเอส , ซีเอ็ด และเว็บสำนักพิมพ์ SENSE BOOK 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น