Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 35

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2562 09:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 35
แบบอักษร

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันกับเขาผลัดกันอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะเตรียมตัวไปบริษัท โดยเขาสวมใส่ชุดสูทที่ลูกน้องของเขาเอามาส่งให้ตั้งแต่เมื่อวานมีทั้งของเขาและของฉัน ซึ่งจะเป็นโทนเดียวกันคือสีน้ำเงิน ส่วนมิลินแม่ของฉันเป็นคนจัดการอาบน้ำแต่งตัวให้ตั้งแต่เช้า พอเราทานอาหารเช้าร่วมกับทุกคนเสร็จก็ออกเดินทางมายังบริษัททันที โดยมีคนขับรถมาส่งนั่นก็คือลูกน้องของเขาที่ชื่อนนท์นั่นเอง

 

"ป่ะ..เข้าไปด้านในกัน.."

"ค่ะ.."

 

เขาเดินอ้อมมาฝั่งที่ฉันนั่งก่อนเอื้อมมือมาอุ้มมิลินจากมือฉัน เพื่อให้ฉันลุกออกจากรถได้สะดวก พอฉันยืนทรงตัวได้เขาก็ส่งมิลินมาให้ ก่อนจะเอามือมาโอบไหล่แล้วเดินเข้าไปด้านในบริษัทพร้อมกัน พอเดินเข้ามาในบริษัทได้สองสามก้าว พนักงานในบริษัทต่างพากันหันมามองฉันกับเขาเป็นตาเดียว ก่อนจะพากันกล่าวทักทายผู้เป็นเจ้าของบริษัท

"คุณสิงห์..สวัสดีค่ะ/ครับ"

"ครับ.."

"อะ..เอ่อแล้ว.."

"นี่คือมิลล์..ภรรยาของผม..ส่วนเด็กคนนี้คือมิลิน..ลูกสาวของผมเองครับ.."

"สวัสดีค่ะ/ครับ..คุณมิลล์.."

"ค่ะ.."

"ไปด้านบนกันครับ.."

 

เขาพูดกับพนักงานพลางหันมามองฉันด้วยรอยยิ้ม จนทำให้พนักงานกลุ่มนั้นแปลกใจและยิ้มตามเขาไปด้วย แต่ก็มีพนักงานบางคนกลับมองเหยียดฉัน มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่ฉันไม่ได้สนใจหรอกค่ะ ถ้าล้ำเส้นฉันเมื่อไหร่ฉันไม่เอาไว้แน่ ไม่นานเราสองคนก็มาถึงห้องทำงานของเขาโดยอยู่ชั้นบนสุด ฉันมองสำรวจห้องทำงานของเขาไปรอบๆจนมาสะดุดที่มุมห้องมุมหนึ่ง พอมองออกไปนอกกระจกก็เห็นวิวด้านนอกสวยมากเลยค่ะ จนไม่อาจละสายตาได้

 

"ชอบหรอ..หืม.."

"ค่ะ..มันสวยมากเลย.."

"ใช่..สวยมาก..แต่เมียของฉันสวยกว่า.."

 

ตึก ตัก ตึก ตัก

พอสิ้นสุดเสียงของของหัวใจของฉันก็เต้นผิดจังหวะขึ้นมาทันที ฉันจึงค่อยๆหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ตอนนี้กำลังมองฉันพร้อมกับรอยยิ้มหวานๆ เขาจะรู้ไหมว่าทำให้ฉันตกหลุมรักเขาวันละหลายๆรอบ และตอนนี้ฉันไม่กล้าจะสบตาเขาเลยได้แต่ก้มหน้ามองมิลินในอ้อมแขน ไม่นานก็มีมือหนายื่นมาจับที่คางให้เงยขึ้นจนทำให้เราสบตากัน ก่อนที่เขาจะเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ พอเขากำลังจะประกบปากจูบก็มีเสียงแทรกขึ้นมา เราสองคนก็หยุดชะงักทันที

"อือออ..อู.."

"มิลิน..ขัดป๊าอีกแล้วนะ.."

"คิกคิก.."

"หัวเราะเฮียหรอ.."

"เปล๊า.."

"เสียงสูงไปครับเมีย.."

 

หลังจากพ่อลูกเขาคุยกันเสร็จ ฉันจึงเดินไปนั่งที่โซฟาให้นมมิลินจนหลับไปก่อนจะอุ้มไปวางบนเปลนอนในห้องที่เขาสั่งให้ลูกน้องเอามาวางไว้ให้ ส่วนเขาก็จัดการดูเอกสารที่กองไว้หลายเดือน ฉันนั่งดูเขาจนรู้สึกง่วงขึ้นมา จึงอยากไปหาอะไรทานแก้ง่วงด้านล่าง เขาบอกจะให้ลูกน้องไปซื้อมาให้เพราะไม่อยากให้ฉันต้องลำบาก แต่ฉันปฏิเสธไปเพราะอยากลงไปเลือกซื้อเอง แต่ระหว่างเดินลงไปสังเกตุเห็นรอยเปื้อนสีขาวบนกระโปรง ฉันเลยถามหาทางไปห้องน้ำจากพนักงาน พอได้คำตอบก็ตรงไปยังห้องน้ำทันที แต่ไม่คิดว่าจะได้ยินกับเสียงสนทนาของใครบางคนเข้า

 

"อีแป๋ม..กูว่ามึงเลิกคิดเรื่องคุณสิงห์ได้แล้วนะ..เขามีลูกมีเมียแล้ว..ดูเหมือนว่าเขาจะรักลูกเมียเขามากอีกด้วย.."

"แล้วไง..มึงคิดว่าคนอย่างคุณสิงห์จะหยุดหรอ..อีกอย่างฉันก็เคยนอนกับเขาออกจะบ่อย..แค่อ่อยเขานิดๆหน่อยๆ..เดี๋ยวก็ติดกับฉันเอง.."

"แล้วแต่มึงเถอะ..ถ้าเกิดอะไรขึ้นมากูไม่ขอรับรู้เด็ดขาด..เพราะกูเตือนมึงแล้ว..กูไปล่ะ.."

"เดี๋ยวก่อนสิ..รอกูด้วย.."

 

ฉันเดินมาหลบตรงมุมด้านข้าง รอดูหน้าผู้หญิงที่เป็นเจ้าของเสียงสนทนานั้น พอทั้งสองออกมาฉันจึงเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะเปิดน้ำใส่ผ้าผืนน้อยมาเช็ดรอยเปื้อนบนกระโปรงพลางคิดเรื่องเมื่อสักครู่ไปด้วย

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

《Sing》

 

ผมนั่งทำในงานรอเธอสักพัก เธอก็เดินเข้าพร้อมกับถุงผลไม้และถุงขนมในเซเว่น เธอเดินตรงมานั่งที่โซฟา ใกล้ๆเปลของลูกสาวผม ก่อนจะวางถุงขนมลงบนโต๊ะแล้วหันไปดูมิลินที่กำลังหลับอยู่ แต่พอผมคุยกับเรียกเธอกลับไม่ได้ยิน

 

"มิลล์..มิลล์..!"

"คะ..!"

"เป็นอะไรหรือเปล่าเหม่อลอยเชียว.."

"ปะ..เปล่าค่ะ.."

"มีอะไรไม่สบายใจอยู่ใช่ไหม..?"

เธอไม่ตอบอะไรมา เพียงแต่หันมามองหน้าผมนิ่ง ไม่นานเธอก็หันกลับไปทางเดิม ผมคิดว่าเธอคงไปได้ยินอะไรมาแน่นอน เพราะก่อนออกจากห้องไปเธอยังร่าเริงอยู่เลยครับ แต่พอตอนกลับมามาใบหน้าเธอก็เปลี่ยนไป ผมจึงลุกจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆเธอ พลางใช้มือโอบไหล่เธอ

"คุณจะไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิมใช่ไหม..?"

"..?"

คำถามของเธอทำเอาผมขมวดคิ้วชนกัน ผมไม่รู้ว่าเธอกำลังหมายถึงอะไร แต่ถ้าให้ผมเดาคงจะเป็นเรื่องที่ทำให้เธอยังไม่มั่นใจในตัวผมในตอนนี้ ผมจึงใช้มือทั้งสองข้างจับตัวเธอให้หันหน้ามาหาผมจนเราสบตากัน ก่อนจะเลื่อนมือลงมากุมมือของเธอทั้งสองข้างวางลงบนตักของผม

"ถ้ามิลล์หมายถึงเรื่องนั้น..อย่าเป็นกังวลเลยครับ..เมื่อก่อนเฮียอาจจะเคยทำตัวไม่ดี..แต่ตอนนี้เฮียเปลี่ยนไปแล้วเราเองก็เห็น..เฮียไม่อยากทำผิดพลาดเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว.."

"..."

"ให้โอกาสเฮียแก้ตัวสักครั้งได้ไหม..ได้ไหมครับมิลล์.."

"อืม.."

"จริงนะ.."

"ค่ะ..แต่มีอีกเรื่อง..ฉันขอจัดการเองและคุณเองควรทำตามที่ฉันบอกด้วย.."

"ครับ.."

 

ผมเริ่มกลัวเมียตัวเองขึ้นมาเลยครับ เมื่อเห็นเธอยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย ซึ่งผมยังไม่เคยเห็นมุมนี้ของเธอเลย และคิดว่าจะเข้าสมาคมคนกลัวเมียไม่นานนี้ครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น