กนกพัชร
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 38

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2562 12:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 28
แบบอักษร

มาคัสยืนมองวิวทัศน์ตัวเมืองจากยอดเขาที่เด่นตระหง่านในเมืองหลวง ยอดเขานี้จะเป็นที่นิยมฝึกของเหล่าทหารที่เป็นสายนักสู้หรือพลังจิต เพราะมันสงบไม่มีความวุ่นวายจากภายนอกมารบกวน ที่สำคัญยังสามารถมองเห็นวิวตัวเมืองได้อย่างชัดเจนอีกด้วย ไม่นานนักริชาร์ดก็เดินมายืนอยู่ข้างๆน้องแฝดของตน มาคัสสังเกตว่าตัวของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยคราบเหงื่อจนเหมือนกับคนเปี้ยกน้ำมา เบื้องหลังทั้งสองเป็นทหารคุ้มกันจากตระกูลคอนสแตนตินที่พ่อจ้างเอาไว้

   "ฉันนึกว่าแกมาที่นี่จะมาฝึกชะอีก" ริชาร์ดเป็นคนเกริ่นนำขึ้นก่อน

   "มีหลายอย่างที่ต้องทำ.... พี่น้องของพวกเราบางส่วนไปที่นั้นกันแล้ว ส่วนคนที่เหลือคงต้องออกแรงไปตามมาช่วย" มาคัสพูดรายงานกับพี่ชายของตน ซึ่งริชาร์ดสะดุดคำว่า "บางส่วน" ขึ้นมา

   "ทำไมไปกันแค่นั้นแล้วคนอื่นๆละ" ริชาร์ดถามด้วยความสงสัย

   "ถ้าส่งไปมากกว่านี้อาจทำให้พวกนั้นสงสัยได้ จนกว่าจะมีคนรองรับภารกิจของพวกเรา..... และคนที่จะช่วยเราได้มีแค่คนเดียวเท่านั้น"

   "แกคงไม่ได้หมายถึง ผบ.ฮานะ.... ใช่ไหม" แม้ว่าริชาร์ดจะไม่แน่ใจจนเมื่อได้เห็นแววตากับสีหน้าที่จริงจังของมาคัส ก็ทำให้เด็กหนุ่มคาดเดาคำตอบได้แล้ว

   ฮานะ รีเฟนสตาห์ล เป็นน้องสาวแท้ๆของท่านทูตอากิระซึ่งปัจจุบัน เธอมีตำแหน่งเป็น ผบ.ของกองกำลังพิเศษซึ่งภารกิจเสี่ยงตายฝ่านรกไปจนถึงภารกิจลับสุดยอด ล้วนต้องขึ้นตรงต่อเธอทั้งสิ้นแน่นอนว่าหาก ผบ.ฮานะเป็นคนรองรับว่านี่คือภารกิจลับละก็จะไม่มีใครสงสัยแน่นอน เพราะกองกำลังพิเศษจะเน้นนักรบฟินิกซ์อยู่แล้ว ทีเหลือก็ขึ้นอยู่ที่ว่าใครจะเป็นคนขอร้องให้เธอช่วยเท่านั้น แต่สำหรับริชาร์ดเขาคิดว่าคงไม่พ้นพวกคณะปฏิวัติที่จะเข้าไปโน้มน้าวเธอเอง

   "ก็เหมือนจะมีแค่เธอเท่านั้นที่จะทำให้ภารกิจของพวกเราสำเร็จ.... แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกรัฐบาลจะไม่จับผิด" ริชาร์ดพูดไปเช็ดเหงื่อไป

   "ไม่ว่าพวกเราจะทำอะไร ไอ้ตุ๊ดวลาดีมีร์มันก็จ้องจับผิดอยู่แล้ว..... ก็แค่คนที่กลัวจะเสียอำนาจเท่านั้น" มาคัสพูดอย่างเดือดดาลเล็กน้อยแม้ว่าน้ำเสียงจะเรียบเฉยก็ตาม

   คำด่าว่า "ไอ้ตุ๊ด" ของมาคัสมันก็ทำให้ริชาร์ดยิ้มมุมปากเล็กน้อย แต่ในขณะเดียวกันเขาก็รู้ดีว่าน้องแฝดคนนี้ของตนนั้นมีความเกลียดชังต่อรัฐบาลนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว โดยเฉพาะเหตุการณ์เมื่อ 4 เดือนก่อนยิ่งตอกย้ำความเกลียดชังของมาคัสเพิ่มขึ้น ซึ่งพี่ชายอย่างเขาก็เข้าใจเพราะหากเป็นตัวเขาบ้าง ก็คงจะทั้งโกรธและแค้นเหมือนกันยิ่งไม่มีหลักฐานในการแฉความชั่วนี้ด้วย ยิ่งน่าโมโหเข้าไปใหญ่                

   ทางของมาคัสเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าอารมณ์ที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้คือ กำลังโกรธอะไรกันแน่ระหว่างโกรธความเน่าเฟะของประเทศ หรือโกรธกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ที่มีรัฐบาลอยู่เบื้องหลัง สักพักภาพของเด็กแฝดเพศหญิงก็โผล่ขึ้นมาในหัวของมาคัสอย่างห้ามไม่ได้ ภาพที่เขาอุ้มหนึ่งในแฝดสาวเพื่อหลบหนีจากอะไรสักอย่าง แต่ทุกอย่างก็กลับมาปกติเพราะริชาร์ดสะกิดน้องชายด้วยการจับไหล่ ดูจากสีหน้าของริชาร์ดแล้วมาคัสพอเดาออกว่าเขาต้องแสดงอาการอะไรที่ผิดปกติแน่นอน

   "ไม่ต้องวางฟอร์มขนาดนั้นก็ได้ เพราะใครๆก็รู้กันหมดแล้วว่าแกมีคู่ผูกแล้ว.... แถมเป็นแฝดชะด้วย" ริชาร์ดพูดหยอกมาคัสเบาๆแต่เหมือนอีกฝ่ายจะขำไม่ออก เพราะเมื่อครู่เขาพึ่งเสียศูนย์ไปเต็มๆ

   "ฉันไม่ได้วางฟอร์มอะไรทั้งนั้นไร้สาระน่าริชาร์ด.... ฉันต้องการโฟกัสเรื่องภารกิจมากกว่า" มาคัสพูดอย่างหงุดหงิด

   "ออเหรอ หรือแกจะบอกว่าไม่ได้คิดถึงแฝดคู่นั้น.... แต่ก่อนจะพูดน่ะคิดดีๆนะ"

   "อย่ามาเที่ยวอ่านใจคนอื่นตามใจชอบแบบนี้สิ แล้วทีแกละไม่คิดถึงเธอบ้างเหรอ" มาคัสหันมาย้อนคืน

   "คิดถึงสิถามแปลกๆ นี่ผ่านมาแค่ 3 อาทิตย์ฉันก็แทบขาดใจแล้วน้องชาย" เจอคำตอบแบบตรงๆไม่มีอ้อมค้อมของริชาร์ดเข้าไป มาคัสก็ถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว ไม่ใช่อะไรหรอกแต่ไอ้ประโยคที่หลุดออกมามันสวนทางกับท่าทางมาดนิ่งมากเหลือเกิน

   "พอได้แล้วนอกเรื่องมาเยอะแล้ว ฉันขอเข้าเรื่องนะถ้า ผบ.ฮาระ ส่งสัญญาณมาเมื่อไหร่ ฉันจะส่งสองตุลาการไปตามสมาชิกในทีมที่ไปทำภารกิจอื่นให้กลับมา" มาคัสพูดเข้าประเด็นอีกครั้ง             

   การส่งแฝดตุลาการไปทำหน้าที่นี้ริชาร์ดก็ไม่ขัดข้องอยู่แล้ว เพราะเรื่องแบบนี้แฝดตุลาการนั้นทำหน้าที่นี้ได้ดีกว่าตุลาการคนอื่นๆ อีกอย่างริชาร์ดเชื่อว่าพวกฟรานซิสกับพวกลีรอยก็คงจะส่งตุลาการ ออกไปตามหาสมาชิกในทีมที่กระจายไปทั่วทุกมุมเมืองหรือนอกเมือง เพื่อมาทำภารกิจนี้ให้สำเร็จตามที่ตกกลงกับจ่าวิกโก้ผู้เป็นครูฝึกของพวกเขา 13 นาทีต่อมาอาคัสก็เดินมาสมทบกับพี่แฝดของเขาสองคนซึ่งตอนนี้เขาถอดเสื้อออกคงเพราะร้อนและเหงื่อคงชุ่มเสื้อ ทำให้อาคัสจำเป็นต้องถอดเสื้อออก

   "แม่เรียกพวกเรากลับบ้านมีเรื่องต้องคุยกันนะ แต่ไม่รู้ว่าจะคุยเรื่องอะไรเพราะแม่ไม่ได้บอก" อาคัสรายงานให้พี่ชายทั้งสองทราบ

   "ขอให้มันเป็นเรื่องดีละกัน... ไปกันเถอะ" ริชาร์ดกล่าวชักชวนน้องชายให้พากันขึ้นรถแต่เหมือนอาคัสจะมีอะไรอยู่ในใจ

   "นี่ถ้าภารกิจนี้จบลงแล้ว จ่าเขาจะกลับมากับพวกเราไหม" อาคัสตั้งคำถามอย่างสงสัย

   แต่แทนที่จะตอบคำถามนี้ริชาร์ดกลับตบหัวไหล่อาคัสเบาๆ ก่อนจะเดินผ่านไปทางรถยนต์ที่จอดรอรับอยู่และพอเขาหันมาทางมาคัส เหมือนอยากได้คำตอบแต่ทว่ามาคัสทำได้แค่ยักไหล่ แล้วเดินตามริชาร์ดไปซึ่งอาคัสได้แต่ถอนหายใจก่อนจะเดินตามพี่ทั้งสองไป เด็กหนุ่มคิดว่าบางทีพวกเขาอาจรู้คำตอบนี้ดีที่สุดแล้ว

   

 

                             ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น