เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 12/2 สามีภรรยาสมบูรณ์แบบ

ชื่อตอน : ตอนที่ 12/2 สามีภรรยาสมบูรณ์แบบ

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2562 09:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12/2 สามีภรรยาสมบูรณ์แบบ
แบบอักษร

ร่างบางสะดุ้งเฮือกกับการถูกบุกรุกที่ไม่อาจทัดทานได้ความเจ็บปวดกลายเป็นความเสียวซ่านอย่างไม่เคยได้รับมาก่อน รู้สึกประหลาดใจกับสิ่งแปลกใหม่ที่ปิดแน่นและสะอาดหมดจด ได้แต่ปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามความพอใจของอีกฝ่ายตามธรรมชาติที่ควรจะเป็นอย่างจำนนใจ สู้ไปก็เสียแรงและยังต้องเจ็บตัวเปล่า ๆ ไม่คิดว่าชีวิตหลังแต่งงานจะตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ต้องมาเจอกับผู้ชายป่าเถื่อนแบบเขาโดยไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่ จบกันทีกับสิ่งที่หวงแหนมาทั้งชีวิต ที่หลงเข้าใจผิดคิดว่าเขาจะรักษาสัญญา แต่สุดท้ายผู้ชายอย่างชยากรก็เหมือนผู้ชายทุกคน ที่เห็นผู้หญิงเป็นเพียงเครื่องสนองตัณหาทางเพศ โดยไม่ได้นึกสนใจกับความเจ็บปวดที่ผู้หญิงได้รับ แต่น้ำตาของเธอมันกลับไม่ได้ไหลรินออกมาแม้แต่หยดเดียว เพราะน้ำตาไม่สามารถเรียกร้องอะไรกลับคืนมาได้ 

“บัวบงกช…นี่คุณ…” 

เขาสบถออกมาเบา ๆ แทบไม่เชื่อความรู้สึกของตัวเองแต่ทว่ามันคือความจริง  

ผู้ชายที่ผ่านผู้หญิงมามากสัมผัสได้ว่าคนที่อยู่ใต้ร่างไม่เคยผ่านมือใครมาก่อนแน่นอน วูบนั้นทำให้เขารู้สึกผิดไม่คิดว่าผู้หญิงใจกล้าอย่างบัวบงกชจะรักษามาจนถึงมือเขาได้ ทำให้เขาสร่างเมาขึ้นมาทันที  ความรู้สึกลึก ๆ ข้างในมันกลับทำให้เขาหวั่นไหวแปลก ๆ หัวใจอ่อนยวบลง 

เส้นทางที่คับแน่นที่ยังไม่เคยมีชายใดล้วงล้ำเข้าไปและเขาเป็นคนแรก จนรู้สึกภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ทว่าไม่อาจหยุดยั้งอารมณ์ของเขาได้ความรุนแรงที่เกิดขึ้นดึงสติให้เคลื่อนไหวอย่างอ่อนโยนแผ่วเบา ความสวยงามในกายสาวที่สะอาดสะอ้านหอมหวน ที่เขามีสิทธิ์ครอบครองเชยชมอย่างเต็มที่ ไม่คิดว่าบัวบงกชจะหอมหวานกลมกล่อมขนาดนี้เพียงสัมผัสแรกก็ทำให้เขาติดใจและโหยหาราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่าง ก่อนจะเดินหน้ากระชั้นถี่เร็วตามความปรารถนาของอารมณ์ 

กระทั่งทุกอย่างเดินทางมาจนถึงจุดสุดท้ายทั้งสองเผลอร้องครางออกมาอย่างแผ่วเบา ชายหนุ่มซุกใบหน้าแน่นิ่งลงกลางทรวงอกอวบอิ่มด้วยความสุขใจบัวบงกชดึงสติกลับมาได้จึงดันร่างหนาออกทันที สมองตื้อตันไปหมดกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่คิดว่ามันจะรวดเร็วถึงเพียงนี้ 

             ในขณะที่ชยากรกลับนิ่งเงียบไม่พูดอะไรแต่เหมาะสมแล้วกับค่าสินสอดยี่สิบล้านที่แพงลิบลิ่ว! 

ทุกตกอยู่ในความเงียบต่างฝ่ายต่างก็ไม่มีใครปริปากพูดอะไร ในขณะที่บัวบงกชก็ผลิกกายนอนหันหลังให้เขา ในยามนี้หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดเมื่อได้พลีกายให้กับชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี แต่ทว่าการกระทำของเขามันป่าเถื่อน เพราะการแต่งงานที่แลกกับเงินจำนวนมหาศาลทำให้เขาเห็นเธอเป็นเพียงผู้หญิงไร้ค่าไร้ราคาแล้วเธอจะเรียกร้องอะไรได้เล่า นอกจากปิดเปลือกตาให้หลับลงและให้มันผ่านคืนนี้ไปให้ได้เท่านั้น 

 “ผมไม่สนใจหรอกนะว่าผมจะเป็นคนแรกของคุณหรือเปล่า ๆ แต่เมื่อคุณเป็นของผมแล้วก็ไม่ควรไปข้องแวะกับผู้ชายคนอื่น ๆ โดยเฉพาะ…ไอ้วิศรุต” หลังเงียบอยู่นานเขาจึงเอ่ยขึ้น 

ประโยคนั้นทำให้เธอเจ็บปวดและอายไม่น้อย นอกจากเขาจะเป็นผู้ชายที่ป่าเถื่อนแล้ว ยังเป็นผู้ชายที่เอาแต่ได้ เห็นแก่ตัวเป็นที่สุด แม้จะมีสิทธิ์ในตัวเธอเต็มที่แต่ก็ไม่มีสิทธิ์มาบังคับ เพราะตัวเขาเองก็ทำไม่ได้เช่นกัน 

“สะใจคุณแล้วใช่ไหม!” เสียงนั้นเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันรอบกายของตัวเอง 

ชยากรไม่ตอบกลับอมยิ้มและบอกตัวเองไม่ถูกเหมือนกันว่ารู้สึกยังไงกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ความภูมิใจที่ได้ครอบครองเธอเป็นคนแรกก็ทำให้ดีใจโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน แม้จะไม่มีเสียงตอบรับจากอีกฝ่าย แต่ก็ทำให้เขาสุขใจไม่น้อยก่อนจะเอนกายทิ้งตัวลงนอนโดยไม่สนใจคนที่หันหลังอีกเลย 

 หลังจากที่หลับสบายมาตลอดทั้งคืนและรู้สึกตัวอีกทีตอนรุ่งสาง พอนึกอะไรขึ้นมาได้จึงพลิกกายหาคนที่อยู่ข้าง ๆ ทว่าตอนนี้ไม่มีแม้เงาของเธอ เพียงแค่นั้นทำให้ชายหนุ่มรีบดีดตัวลุกจากเตียงนอนทันที ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้นและหยิบมาสวมแบบลวก ๆ เดินหาเธอจนทั่วห้องแต่ไม่พบ เขาจึงรีบอาบน้ำแต่งตัวเพราะคิดว่าบัวบงกชน่าจะรอทานข้าวอยู่ข้างแล้ว 

พอเดินลงมากลับไม่พบหญิงสาวอย่างที่คิดเอาไว้ ก่อนจะมองซ้ายมองขวา เมื่อไม่มีใครอยู่เขาจึงเดินหาจนทั่วบ้านแต่ก็ไม่พบ ความหงุดหงิดเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว พอมองออกไปที่โรงจอดรถก็เห็นรถทุกคันจอดอยู่ครบ แล้วบัวบงกชไปไหนทั้งที่รถของเธอก็จอดอยู่ รวมถึงรถใหม่ป้ายแดงที่บิดาซื้อให้ก็ยังจอดอยู่เช่นกัน จังหวะนั้นฤทธิ์ก็เดินเข้ามาพอดี 

“คุณกรกำลังหาคุณบัวอยู่หรือเปล่าครับ” ฤทธิ์ถามขึ้นเมื่อเห็นท่าทีของเจ้านายหนุ่ม 

ชยากรไม่อยากให้ใครจับได้ ยังคงรักษาท่าที เรื่องฟอร์มเยอะท่าแยะของชายหนุ่มไม่เคยหลุด เพราะไม่อยากเสียเหลี่ยมนั่นเอง จึงไม่ตอบคำถามของเด็กหนุ่ม 

เมื่อไม่มีคำตอบ ฤทธิ์จึงพูดขึ้นเสียเอง “คุณบัวไม่อยู่หรอกครับ ออกไปตั้งแต่เช้ามืดแล้ว” 

“ไปไหน” คราวนี้เขาถามเสียงห้วนทันที 

“ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ อาจจะไปทำงานหรือเปล่าครับ” 

“แต่รถจอดอยู่ที่โรงจอดรถ จะไปทำงานได้ยังไง” 

“รถคุณบัวเสียครับ ผมยังไม่ส่งเข้าอู่ คุณบัวนั่งแท็กซี่เป็นสัปดาห์แล้วนะครับ ส่วนรถคันใหม่ที่คุณผู้ชายซื้อให้คุณบัวยังไม่เคยขับเลย เห็นจอดทิ้งไว้แบบนี้ตั้งแต่ที่ซื้อมาแล้ว” คราวนี้ฤทธิ์ร่ายยาวขึ้นมาทันที 

เขาทำทีเป็นไม่สนใจกับการบอกกล่าวของเด็กหนุ่ม ทั้งที่ภายในใจอยากจะรู้ใจแทบขาดว่าบัวบงกชออกไปไหนตั้งแต่เช้า แต่ยังรักษาฟอร์มได้ดี ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่อง “แล้วคุณพ่อละ” 

“คุณผู้ชายไปต่างจังหวัด กลับวันนี้ตอนเย็นครับ” 

“ไปทำอะไร ทำไมฉันถึงไม่รู้เรื่อง” 

“เห็นบอกว่าไปงานศพเพื่อนครับ ไปกับคุณพัลลภ” 

พอรู้ว่าไปกับใครทำให้สีหน้าชายหนุ่มเปลี่ยนสีเล็กน้อย รู้สึกไม่พอใจเมื่อได้ยินชื่อผู้ใหญ่ที่เคยนับถือ และพักหลังยังทำท่าจะมีความสุขเกินไปเสียแล้ว หลังเอาลูกสาวมาแลกกับเงินเพื่อล้างหนี้ให้ตัวเองหลุดพ้นจากการล้มละลาย คิดแล้วก็เจ็บใจไม่หาย ที่เสียรู้ให้คนแก่ 

คิดถึงเรื่องนี้ทีไรทำให้เขาหัวเสียทุกที แล้วจะต่างอะไรกับขายลูกกิน! และเขาก็หัวเสียจนต้องรีบออกจากบ้าน  

ทันทีที่เห็นเจ้านายหนุ่มเดินออกจากบ้าน ฤทธิ์จึงถามขึ้นทันที “แล้วนั่นคุณกรจะไปไหนครับ” 

“ไปข้างนอก เย็น ๆ ถึงจะกลับ”  

“แต่คุณกรยังไม่ได้ทานข้าวเช้าเลยนะครับ” 

“ยุ่งน่า มันเรื่องของฉัน”  

พูดจบชยากรก็เดินออกจากบ้านไปทันทีและลืมเสียสนิทว่าบัวบงกชยังไม่ได้ลาออกจากงาน  

ฤทธิ์ถึงกับแปลกใจกับท่าทีของเจ้านายหนุ่ม หลังจากแต่งงานท่าทีก็ดูแปลกไป แต่ในขณะที่อีกคนก็ออกจากบ้านแต่เช้าไม่ยอมทานข้าวปลาเหมือนกันทั้งคู่ ต่างคนต่างไปแล้วเมื่อไหร่มันจะมีความสุขเสียที คนที่มองตามได้แต่เกาหัวไปมาอย่างงงงวยกับพฤติกรรมของทั้งคู่ 

++อัพให้อ่านกันแล้วจ้าาาาา พร้อมดาวน์โหลดอีบุ๊คให้อ่านกันแล้วนะคะ ฝากอุดหนุนผลงานนักเขียนตัวเล็ก ๆ ด้วยนะคะ......ขอบพระคุณสำหรับการติดตามผลงานค่ะ++ 

ความคิดเห็น