ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนจบพรหมรักลิขิตหัวใจ 3 (ดาวิช)

ชื่อตอน : ตอนจบพรหมรักลิขิตหัวใจ 3 (ดาวิช)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 324

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2562 07:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนจบพรหมรักลิขิตหัวใจ 3 (ดาวิช)
แบบอักษร

ตอนจบ 

ดาวิชยืนมองดูอาฟีญ่าเดินเล่นอยู่ที่สนามหญ้า ตั้งแต่เคลียร์ปัญหาที่บ้านของเธอจบ ดูเหมือนว่าเธอจะมีความสุขมากกว่าเดิม 

"ดูอะไรอยู่เหรอลูก" อะธีน่าเดินมาหยุดอยู่ข้างๆลูกชาย "หนูอาฟีญ่า" 

"ดีนะครับที่เราได้อาฟีญ่ามาเป็นสะใภ้" ดาวิชบอก 

"ลูกรู้มั้ย ตอนที่ลูกบอกแม่ว่าจะทำให้ผู้หญิงคนนั้นรู้รสชาติของการแต่งงาน ใจแม่นึกหวั่นกลัวว่าลูกจะทำให้หนูอาฟีญ่าเสียใจ" อะธีน่าบอกไปตามที่คิด 

"ตอนแรกผมก็คิดว่าจะทำแบบนั้นเหมือนกันครับ แต่ว่าอาฟีญ่าดันน่ารักถูกใจผมใจผมไม่แข็งพอที่จะร้ายกับเธอหรอกครับ" ดาวิชมองดูภรรยาของเขาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก 

"แล้วเมื่อไรจะมีหลานให้แม่สักที" 

"ผมก็พยายามอยู่นะครับแม่ แต่ก็ไม่เห็นว่าอาฟีญ่าจะมีอาการแพ้ท้องอะไร"  

"สงสัยลูกแม่จะไม่มีน้ำยาเสียแล้วมั้ง" 

"แม่อย่าว่าให้ผมแบบนั้นสิครับ ผมยังฟิตอยู่เลยนะ" ดาวิชท่าเบ่งกล้ามให้แม่ของเขาดู 

"ลงไปตามหนูอาฟีญ่ามากินของว่างได้แล้ว" อะธีน่ายิ้มให้ลูกชายก่อนจะเดินไปดูว่าสาวใช้เตรียมของว่างเสร็จหรือยัง 

********************** 

ดาวิชนั่งอยู่บนโซฟามองดูภรรยาเดินไปมาภายในห้องนอน อาฟีญ่าเห็นว่าตัวเองกำลังถูจ้องมองอยู่จึงหยุดเดิน 

"คุณมองฉันทำไม" เธอเอ่ยถาม 

"เธอรู้สึกว่าช่วงนี้ร่างกายของตัวเองมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปหรือป่าว" เขาถามกลับแทนที่จะตอบคำถาม 

"ก็ไม่นี่คะ" อาฟีญ่าบอกก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า "ถ้าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงก็คงจะเป็น..." 

"เป็นอะไร" ดาวิชกำลังลุ้นว่าเธอจะบอกเขาถึงอาการของคนท้อง 

"เมื่อเช้าฉันเป็นหวัดนิดหน่อย" 

"..." ดาวิชทำหน้าเซงเมื่อได้ยินคำตอบ เขานึกว่าเธอจะบอกเขาว่าเธอรู้สึกคลื่นไส้ อาเจียน เวียนหัว "แล้วเป็นหวัดกินยาหรือยัง" 

"เรียบร้อยแล้วค่ะ" เธอบอกและก็นึกขึ้นได้ว่าเธอมีอีกอย่างที่รู้สึกว่ามันไม่ปกติแต่ไม่คิดว่าเขาควรจะรู้ 

"มีอะไรเหรอ"  

"ถ้าจะบอกว่ามีอะไรเปลี่ยนไปมันก็มีอีกเรื่องคะ"  

"เรื่องอะไร"  

"ประจำเดือนฉันไม่มาได้เดือนกว่าแล้ว"  

"จริงเหรอ!" ดาวิชยิ้มออกมา "เธออาจจะท้องก็ได้" 

"แต่ประจำเดือนฉะนไม่มาแค่เดือนกว่าเองนะ เดือนหน้าประจำเดือนอาจจะมาก็ได้"  

"ไปตรวจที่โรงพยาบาลให้แน่ใจเถอะ เราอย่ามาเดาอะไรแบบนี้เลย" มือหนาดึงร่างบางให้เดินตามเขา 

"เดี๋ยวก่อนสิจะให้ฉันไปในสภาพนี้เหรอ" อาฟีญ่าดึงมือหนาเอาไว้ 

"จริงด้วย" เขาหันมามองดูภรรยาที่ตอนนี้ใส่ชุดนอนอยู่ 

"วันพรุ่งนี้ค่อยไปก็ได้"  

"โอเค งั้นพรุ่งนี้เช้ารีบไปตรวจกันที่โรงพยาบาลเลยนะ ฉันจะลางานพาเธอไปตรวจเอง" 

"..." ดาวิชดึงร่างของภรรยามากอด "ฉันอยากให้เธอท้องนะ"  

"ค่ะ ฉันก็อยากท้อง"  

************************* 

อาฟีญ่าถูกประครองลงจากรถหลังจากที่กลับจากโรงพยาบาล 

"ระวังนะ" ดาวิชไม่ยอมห่างจากตัวอาฟีญ่าเลย 

"ถ้าคุณจะประครองฉันขนาดนี้อุ้มฉันขึ้นห้องเลยไม่ดีกว่าเหรอคะ" เธอเอ่ยประชดเขา เธอท้องนะไม่ใช่พิการ 

"งั้นอุ้มก็ได้" เขาย่อตัวลงเพื่อจะช้อนร่างบางขึ้นมาอุ้ม 

"นี่คุณ!! ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้"  

"เป็นยังไงบ้างไปโรงพยาบาลมา" ผู้เป็นแม่เอ่ยถามลูกชายและลูกสะใภ้ "แต่แม่ว่าเราประคบประหงมอาฟีญ่าขนาดนี้คงจะมีข่าวดีใช่มั้ย" 

"แม่เตรียมตัวเลี้ยงหลานได้เลยครับ" ดาวิชยิ้มออกมา 

"กี่เดือนแล้ว" ดาเนียลเอ่ยถาม 

"1เดือนครับพ่อ" 

"พาหนูอาฟีญ่าขึ้นไปพักเถอะ" ดาเนียลบอกลูกชายก่อนจะหันมาคุยกับลูกสะใภ้ "หนูอาฟีญ่าอยากได้หรืออยากกินอะไรบอกดาวิชเลยนะลูก" 

"ขอบคุณค่ะ"  

**************** 

อาฟีญ่ามองดูดาวิชที่กำลังนอนพูดคุยกับลูกในท้องและก็ยิ้มออกมา 

"ลูกจะรู้หรือคะฉันเพิ่งท้องได้เดือนกว่าเองนะ"  

"รู้เรื่องสิ" ดาวิชพลิกตัวนอนหงายศีรษะวางลงบนตักของภรรยา มือของเขาดึงมือบางมาจับเอาไว้ "ตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะคุยกับลูกทุกวันจนกว่าเขาจะคลอดออกมา"  

"คุณอยากได้ลูกผู้หญิงหรือว่าผู้ชายคะ"  

"ไม่ว่าจะลูกหญิงหรือลูกชายฉันก็รักเหมือนกัน เพราะเขาคือลูกของเรา"  

"จริงสิ เธออยากไปหาพ่อแม่ที่บ้านมั้ย ฉันจะพาไป" ดาวิชเอ่ยถามเพราะอยากเอาอกเอาใจภรรยา 

"อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแต่งงานของพี่ซาฟีญ่าแล้ว"  

"จริงด้วย" ดาวิชเพิ่งนึกขึ้นได้ หลังจากซาฟีญ่ากลับมาอยู่บ้านไม่นานแฟนเก่าของเธอก็กลับมาขอคืนดี นอกจากนั้นแล้วแฟนเก่าขิงเธอยังคุกเข่าของเธอแต่งงานอีก  

การที่ซาฟีญ่าแต่งงานนั้นทำให้ดาวิชโล่งใจไม่น้อยเพราะยังไงเขาก็ยังคงไม่ไว้ใจเธออยู่ดี กลัวว่าเธอจะมาทำให้ครอบครัวของเขามีปัญหา  

********************** 

อาฟีญ่าเข้ามาในห้องของซาฟีญ่า สาวใช้ต่างก็กำลังช่วยกันแต่งตัวให้กับพี่สาวของเธออยู่ 

"อาฟีญ่า..." ซาฟีญ่ามองน้องสาวผ่านกระจก เธอยิ้ทออกมาด้วยความดีใจที่น้องสาวมาร่วมงานแต่งงานของเธอ 

"สวยจังเลยค่ะพี่ซาฟีญ่า" อาฟีญ่าเอ่ยชม ปกติพี่สาวของเธอก็เป็นคนสวยอยู่แล้ว 

"พี่นึกว่าเราจะไม่มาเสียแล้ว" 

"ทำไมคิดอย่างนั้นล่ะคะ งานแต่งงานของพี่สาวทั้งคน"  

"พี่ก็กลัวว่าดาวิชจะไม่ยอมให้เธอมานะสิ"  

"พี่อย่าคิดมากเรื่องดาวิชเลยค่ะ เขาก็เป็นคนแบบนั้นอยู่แล้ว" อาฟีญ่ารู้ว่าพี่สาวของเธอรู้อยู่แก่ใจว่าดาวิชไม่ค่อยไว้ใจ 

"เขาเป็นแบบนั้นก็ดีแล้ว จะได้ช่วยปกป้องเธอ" 

"ฉันดีใจนะที่พี่คิดได้และกลับตัวกลับใจ" 

"แม่ขอโทษนะอาฟีญ่า แม่รู้ตัวว่าแม่เป็นแม่ที่ลำเอียงรักลูกไม่เท่ากัน" ฮันน่าบอกอย่างสำนึกผิด 

"แม่เองก็อย่าคิดมานะคะ ยังไงแม่ก็เป็นคนที่ทำให้หนูเกิดมา หนูไม่เคยโกรธแม่เลยนะ"  

"อาฟีญ่า..." ฮันน่าโผเข้ากอดลูกสาวคนเล็กก่อนจะอ้าแขนให้ลูกสาวคนโตอย่างซาฟีญ่าเข้ามากอดด้วย 

"มาแต่งตัวให้เสร็จเถอะเดียวฉันช่วย" อาฟีญ่าบอกก่อนจะออกจากอ้อมกอดของผู้เป็นแม่และไปช่วยพี่สาวแต่งตัว 

******************** 

ท้องของอาฟีญ่าเริ่มโตขึ้นตามอายุครรภ์ที่มากขึ้น ดาวิชเองก็ตั้งหน้าตั้งตารอลูกน้อยของเขาออกมาลืมตาดูโลก 

"ทำไมถึงออกมาเดินเล่นข้างนอกคนเดียว" ดาวิชบ่นเมื่อกลับจากที่ทำงานมาแล้วเห็นภรรยาเดินเล่นอยู่ในสวนเพียงลำพัง "ฉันบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าอยู่คนเดียว ถ้าเกิดเป็นอะไรล่ะ" 

"ทำไมต้องดุขนาดนั้นด้วย" อาฟีญ่าก้มหน้าหลบสายตา 

"ก็ฉันเป็นห่วงเธอนี่ ถ้าเกิดเป็นลมหรือหกล้มขึ้นมาจะทำยังไง" เขาเดินเข้าไปประคองร่างบาง 

"..." อาฟีญ่ายังคงเงียบและก้มหน้าก้มตาไม่ยอมเงยหน้ามาคุยกับเขา  

"ฉันขอโทษ เธอก็รู้ว่าฉันเป็นห่วงเธอกับลูกมากแค่ไหน"  

"ค่ะ" เธอพยักหน้าก่อนจะเงยหน้ามามองใบหน้าคมเข้มของสามี 

"วันหลังถ้าอยากจะออกมาเดินเล่นก็ให้มีคนใช้มาด้วย หรือว่าจะรอฉันกลับมาจากที่ทำงานก่อน" มือหนายื่นไปจับใบหน้าสวยของภรรยาเอาไว้ "เธอกับลูกคือทั้งชีวิตของฉันนะ ถ้าเป็นอะไรฉันคงแย่"  

"ขอบคุณนะคะ ที่ค่อยดูแลฉันมาตลอดถึงแม้ว่าการแต่งงานของเราจะไม่ได้เริ่มจากความรัก" อาฟีญ่าบอกออย่างซึ้งใจ 

"อาฟีญ่า..."ดาวิชมองหน้าภรรยาด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก "ฉันรักเธอนะ" 

"ค่ะ" เธอพยักหน้ารับรู้ "ฉันก็รักคุณเหมือนกัน"  

"งั้นคืนนี้ขอสักรอบได้มั้ย" ดาวิชทำหน้าตาหื่นกระหาย  

"ไม่ได้ค่ะ ช่วงนี้อายุครรภ์เริ่มมากแล้ว รอหลังคลอดก่อนนะคะ" 

"โธ่...อีกตั้งหลายเดือน งั้นแค่สัมผัสนอกได้มั้ย" 

"ไม่ได้ค่ะ คุณนี่ทำไมชอบต่อรองฉันจัง"  

"ก็เผื่อเธอยอมไง"  

"คราวนี้ไม่ยอมแล้วค่ะ"  

"..." ดาวิชยิ้มออกมาพร้อมกับรวบร่างบางมากอดเอาไว้ เพราะความน่ารักและนิสัยดีของอาฟีญ่าทำให้เอาชนะใจเขาได้  

สองสามีภรรยายังคงหยอกล้อกันเล่นอยู่ภายในสวยผู้เป็นพ่อและแม่ยืนมองอยู่ก็รู้สึกสุขใจไปด้วยเมื่อเห็นลูกมีความสุข 

 

*****ฝากติดตามนิยายเรื่องใหม่ของไรท์ด้วยนะคะ 'โซ่รัก กรงเสน่หา'****** 

****ขอบคุณที่ยังติดตามกันมาตลอดนะคะ***** 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น