ploypailin
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep 1ข่าวดัง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 31

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2562 22:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep 1ข่าวดัง
แบบอักษร

สำนักงานตำรวจแห่งชาติ​

 

"ขอสัมภาษณ์​หน่อยค่ะผู้กอง ตอนนี้ข่าวที่คนทั้งประเทศกำลังให้ความสนใจ เรื่องการฆาตกรรม​ต่อเนื่องที่เกิดขึ้น ตอนนี้คดีมีความคืบหน้าอย่างไรบ้างคะ"นักข่าวจากช่องต่างๆ แห่มาทำข่าวที่มีการฆ่ากันเกิดขึ้นแบบแปลกๆ ไม่เคยมีใครพบเห็นการตายแบบนี้มาก่อน

 

"ตอนนี้เจ้าหน้าที่​ทุกคน​ ทุกหน่วยงาน​ก็ทำงานกันอย่างเต็มที่นะครับ คดีแบบนี้เราไม่เคยเจอมาก่อน เลยอาจจะเป็นเรื่องยาก และตามหาคนร้ายได้ยากบ้าง แต่ยังไงพวกเราก็จะทำให้เต็มที่ที่สุด และจะจับคนร้ายให้ได้เร็วๆ เพื่อความปลอดภัยของประชาชน​ทุกคน​นะครับ"วาริน ตำรวจหนุ่มหน้าตาดี เจ้าของคดีฆาตกรรมต่อเนื่องหลายศพ ให้สัมภาษ​ณ์กับ​ผู้สื่อข่าว​ทั้งหลาย

กับเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้​

 

" ตอนนี้เรากำลังรอผลชันสูตร​ศพจากโรงพยาบาล​นิติเวชอยู่ ว่าสาเหตุ​การตายเกิดจากอะไร อาจจะใช้เวลาในการชันสูตร​นานเกือบเดือนหรืออาจนานกว่านั้น เพราะมีคนเสียชีวิตเยอะมาก และการตายก็เหมือนกัน ผมเลยอยากให้ทุกคนระวังตัว อย่าออกไปไหนคนเดียวตอนกลางคืนหรือถ้าไม่จำเป็นก็อย่าออกบ้านในช่วงนี้นะครับ เพื่อความปลอดภัย​ของ​ทุกคน​"วารินว่าต่อ เพราะกลัวจะมีผู้เสียชีวิต​จากเหตุการณ์​แบบนี้เกิดขึ้นอีก

 

"แล้วเราจะจับคนร้ายได้ในเร็ววันไหมคะ"นักข่าวสัมภาษณ์​ต่อ

 

"อย่างที่บอกครับว่าเราต้องผลชันสูตร​ก่อน แต่ตอนนี้ก็พยายามรวบรวมหลักฐานตามเก็บดีเอ็นเอ​คนร้ายจากพื้นที่เกิดเหตุอยู่ ซึ่งเกิดหลายที่ อาจจะล่าช้าไปบ้าง แต่จะจบคดีให้เร็วที่สุดเพื่อความปลอดภัย​ของทุกคนครับ"วารินให้สัมภาษ​ณ์ตามความจริง ตอนนี้เจ้าที่ที่รับผิดชอบคดีนี้ร่วมกับเค้าแบ่งคนตามเก็บหลักฐานจากพื้นที่เกิดเหตุ​อยู่

 

ความจริงวาริณยังไม่พบดีเอ็นเอของคนร้าย หรือเบาะแสสำคัญ​แต่ต้องบอกไป เพราะไม่อยากให้ทุกคนตื่นกลัว และกดดันเจ้าหน้าที่​คนอื่นๆ จะทำให้รู้สึกท้อหรืออะไรได้ แต่เค้าจะทำหน้าที่ของเค้าให้ดีที่สุด

 

หลังจากที่นักข่าวสัมภาษณ์​เสร็จ วาริณก็เก็บเอกสารสำคัญ​ขึ้นรถ​แล้วขับตรงไปที่โรงพยาบาล​นิติเวช เพื่อรอผลชันสูตร​ศพอย่างใกล้ชิด

 

โรงพยาบาล​นิติเวช​

 

"ผลตรวจเป็นไงบ้างมายด์"วารินเอ่ยถามเพื่อนสนิท ที่รับผิดชอบการชันสูตรศพ​ของทุกคนในคดีนี้

 

"นายมาก็ดีแล้ว ฉันกำลังจะโทรไปตามอยู่พอดี" หมอมายด์ หมอนิติเวชควบยศผู้กองตำรวจสาวสวย ตัวเล็ก หุ่นเซ็กซี่ พูดขึ้นเมื่อมีเรื่องจะคุยกับเพื่อนสนิทเจ้าของคดี

 

"นายกินข้าวมาหรือยัง"มายด์เอ่ยถามวาริน เพราะตอนนี้ก็บ่ายโมงแล้ว เธอยังไม่ได้ทานอะไรเลย เพราะมัวชันสูตรศพ​อยู่ตั้งแต่เช้า เพราะดูเหมือนจะเป็นงานยากสำหรับเธออยู่ไม่น้อย

 

"ยังอ่ะ ฉันให้สัมภาษ​ณ์กับ​นักข่าวเสร็จก็รีบมาหาเธอเลย" วารินตอบ

 

"ถ้างั้นไปหาอะไรกินก่อนแล้วกัน ค่อยมาคุยงานต่อ" มายด์พูดพร้อมกับเอกสารที่วางอยู่เต็มโต๊ะทำงาน เนื่องจากคดีนี้มีหลายคนที่เสียชีวิต​แล้วตายแบบเดียว​กัน

 

"เค ไม่กินร้านไหนอ่ะ" วารินถาม

 

"ร้านตาชมแหละ ใกล้ๆดี"มายด์บอก ร้านประจำที่เธอและเค้าไปกินบ่อยๆ อยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาล​เท่าไหร่

 

ตาชมเป็นคนคุยเก่ง อายุ ประมาณ 70ปีกว่าๆ แต่ร่างกายแข็งแรง เปิดร้านอาหารตามสั่งขายกับภรรยาสองคน

 

หลังจากที่มายด์เก็บเอกสารเสร็จก็ถอดชุดกาวน์​ออก แล้วหยิบกระเป๋ามาสะพายไว้กับตัว ก่อนจะเดินไปรถพร้อมกับวาริน แล้วขับตรงไปที่ร้านอาหารตามสั่ง

 

"อ้าวคุณหมอ ผู้กอง สวัสดีครับ" ตาชมทักทายบุคคลที่มาใหม่ทั้งสอง ทั้งสามคนสนิทกัน ตาชมรักพวกเค้าเสมือนลูก หลานในไส้ เพราะทั้งคู่นิสัยดี น่ารัก และมาทานข้าวที่นี่เป็นประจำ

 

"สวัสดี​ค่ะ|ครับลุง"ทั้งสองคนยกมือไหว้ตาชม แล้วเอ่ยสวัสดีพร้อมกับยิ้มให้

 

"วันนี้ทานอะไรกันดีครับ"ตาชมเอ่ยถาม

 

" มายด์ขอกระเพรากุ้งแล้วกันค่ะ" มายด์พูดพร้อมกับยิ้มให้

 

"ของผมเอาราดหน้าทะเลแล้วกันครับลุง" วารินพูด

 

"ได้ครับ รอแปบนึงนะครับ" ตาชมพูดพร้อมกับเตรียมของแล้วลงมืออาหารที่ทั้งสองคนสั่งจนเสร็จก็ยกไปเสริฟท์​

 

ทั้งคู่ก็นั่งทานกัน แล้วก็คุยกันเรื่องอื่น ที่ไม่ใช่เรื่องงาน เพราะอยากพักสมอง ไม่อยากให้เครียดหรือหมกหมุ่นจนเกินไป ทั้งคู่ต่างรู้กันดี เวลาพักก็ควรจะพัก ถึงเวลางานก็ทำให้เต็มที่ เมื่อทั้งคู่ทานข้าวเสร็จก็นั่งเล่นกันต่อ

 

"ผู้กองครับ คดีเป็นอย่างไงบ้างครับตอนนี้"ตาชมเอ่ยถาม เมื่อไม่มีลูกค้าอยู่ในร้านแล้ว

 

"ยังไม่ถึงไหนเลยครับลุง คนร้ายไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย" วารินพูดพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ

 

"ลุงว่ามันแปลกนะครับ นี่ถ้าลุงอยู่ในโลกนิยาย การ์ตูนลุงคงคิดว่าเป็นฝีมือแวมไพร์​แน่ๆเลย555"ตาชมพูดติดตลก แต่ตั้งใจพูดให้ทั้งคู่คิด แกไม่กล้าบอกไปตรงๆ เพราะกลัวว่าทั้งคู่จะไม่เชื่อเรื่องแบบนี้ แต่ตัวลุงเองก็ไม่เคยเจอเหมือนกัน เคยแต่อ่านเรื่องพวกนี้สมัยหนุ่ม แต่ก็ไม่ได้คิดขนาดที่ว่า มันจะมีอยู่จริงๆ

 

"ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ มายด์ว่าพวกเราคงไม่ต้องทำคดีนี้แล้วแหละค่ะ เพราะคงจะตายก่อนคดีจบแน่ๆ" มายด์พูดแล้วยิ้มเชิงหัวเราะ แต่ก็ไม่ได้ลบหลู่หรืออะไรใดๆทั้งสิน เพียงแต่คิดว่ามันจะมีอยู่จริงๆหรอ

 

"ผมก็ว่างั้นแหละ คงตายกันหมดทั้งประเทศแน่ๆเลย" วารินพูดแล้วยิ้ม

 

" แล้วถ้าเกิดว่ามีจริงๆ ผู้กองจะทำยังไงครับ"ตาชมถาม เพื่อสกิดให้ทั้งคู่คิด

 

" อืมม.. มายด์ว่ามันไม่มีหรอกค่ะลุง แต่ถ้ามีจริงๆ.."มายด์เองก็พูดไม่ถูกกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีแวมไพร์​หรือปีศาจ​อยู่บนโลกมนุษย์​จริงๆ

 

" ก็ถ้ามีจริงๆ ผมจะเอาจอบของสัปเหร่อมาตัดคอมัน หรือไม่ก็เผา เอากระเทียมแขวนคอ555" วารินพูดติดตลก

 

"งั้นมายด์กับวาขอตัวกลับไปทำงานต่อดีกว่านะคะลุง ใกล้เวลาแล้ว" มายด์พูดตัดบทสนทนา

 

"ครับๆ ขับรถดีๆนะครับผู้กอง" ตาชมพยักหน้ารับแล้วพูด

 

"ครับลุง" วารินพูด

 

ทั้งคู่พูดจบก็จ่ายเงิน แล้วขึ้นรถขับกลับโรงพยาบาล​ แล้วล้างมือ ใส่ชุดกาวน์ ก่อนจะเข้าห้องชันสูตร​

 

"ศพแทบจะไม่มีเลือดให้ตรวจเลย ผิวขาวซีด ตัวเย็น ส่วนรอยที่คอ ฉันว่าไม่น่าจะใช่งูนะ เพราะจากที่ลองอ่านดู คนที่ถูกงูกัดรอยจะไม่ใหญ่ขนาดนี้" มายด์พูด พร้อมกับยืนมองศพที่ซีดขาวผิดปกติ ตอนนี้สมองเธอตื้อมาก คิดอะไรไม่ออก

 

"แล้วผลเลือดบางส่วนที่เก็บได้ล่ะ" วารินเอ่ยถาม ศพบางคนยังพอมีเลือดหลงอยู่ ไม่ถึงขั้นหมดตัว ยังพอเก็บไว้เป็นหลักฐานหรือชันสูตรได้บ้าง

 

"ต้องรอผลนานเลยครับผู้กอง เพราะได้เลือดมาน้อยมาก" ลุงทอง ผู้ช่วยหมอมายด์เอ่ย

 

"แต่เลือดที่ติดอยู่กับแผลบางส่วน ผมเก็บใส่ขวดเอาไว้ให้แล้ว ผู้กองหน้าจะใช้เป็นหลักฐานตรวจหาดีเอ็นเอได้"ลุงทองพูดพร้อมกับหยิบขวดที่เก็บเซรุ่ม ใสๆเล็กๆ ที่ใส่เลือดที่ติดแผลตรงคอคนตายยื่นให้วาริน

 

"ทำไมมี 3 ขวดครับลุง"วารินรับขวดเลือดมาดู ก่อนจะเอ่ยถามอย่างสงสัย

 

" ผู้กองลองสังเกตุดีๆนะครับ ว่าเลือดสีจะไม่เหมือนกันมากเท่าไหร่ ที่สำหรับรอยเขี้ยวบนคอคนตายก็มี 3 ลักษณะ" ลุงทองพูดกับหยิบแว่นขยายให้วาริน

 

"รอยเขี้ยว"วารินย้ำคำพูดของลุงทอง ก่อนจะรับแว่นขยายมาส่องดูสีเลือด

 

" ใช่ รอยเขี้ยว รอยแผลบนคอคนตายมันเหมือนรอยเขี้ยว ลึกประมาณ​ 3 เซน กว้าง เซนครึ่ง แล้วรอยเขี้ยวที่ตรวจ ก็มีความยาว ความกว้าง 3 แบบ"มายด์พูดขึ้นพร้อมหยิบเอกสารมาให้วารินดู เท่าที่เธอตรวจและวัดขนาดปากแผลคนตายแล้ว

 

"นายดูคนนี้นะ แผลลึก 3 เซน กว้าง เซนครึ่ง" มายด์พูดพร้อมกับใช้เครื่องวัดความลึกของแผลกดเข้าไป เพื่อสาธิตให้วารินเห็น

 

" ส่วนคนนี้ กว้าง 1 เซน ลึก 2 เซน"มายด์ยังคงอธิบาย​และปฏิบัติการตรวจวัดขนาดให้วารินดู

 

"ส่วน.. คนนี้ กว้าง 2 เซน ลึก 2 เซน" มายด์ยังคงอธิบายต่อ จนครบ 3 คน 3 ลักษณะ​ตัวอย่าง จาก 9 ศพ ที่ตายไล่เลียกันเมื่อวาน ช่วงเวลา 4-5 ทุ่ม

 

"เดี๋ยว​ฉันจะเอาเลือดไปตรวจหาดีเอ็นเอคนร้าย แล้วกะว่าจะหาหลักฐาน​เพิ่มตรงที่เกิดเหตุ ยังไงฉันฝากแกตรงนี้ด้วยนะ" วารินนิ่งเงียบไปสักพักก็พูดขึ้น เพราะยังประติดประต่อไม่ได้ว่าสาเหตุการตายคืออะไรกันแน่

 

"ฉันไปด้วย กว่าผลเลือดจะออกก็นาน ฉันอยากลองไปดูที่เกิดเหตุ​"มายด์พูด เพราะให้อยู่แต่ห้องนิติเวช ก็ไม่มีอะไรคืบหน้า เพราะต้องรอผลเลือด เลยอยากไปหาเบาะแสเพิ่ม

 

" อืม"วารินพยักหน้าตกลง เพราะยังไงมายด์ก็เป็นตำรวจเหมือนกัน เลยไม่ห่วงอะไรมาก

 

ทั้งสามคนอยู่ตรวจแผลและคุยกันเรื่องคดีอยู่จนเกือบเย็น ก็หมดเวลาทำงานพอดี ลุงทองจึงขอแยกตัวกลับบ้าน ส่วนวารินกับมายด์ก็ขับรถไปที่เกิดเหตุ​

 

"วา นายมาดูนี่ซิ" มายด์เรียกเพื่อนสนิทมาดูรอยเท้าตรงที่เกิดเหตุ​

 

"รอยเท้า 5 คน ตรงบริเวณ​นี้​ แล้วก็รอยเหมือนคนนอน 2 คน" มายด์ค่อยๆพูดตามภาพที่เห็น ยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเอาไว้

 

"ตรงนี้เป็นตรงที่เจอศพ 2 คน เป็นไปได้ไหมว่าคนร้าย 3 คน" วารินพร้อม เพราะเกล็ดเลือด 3 สี แผล อีก 3 ลักษณะ​ไหนจะรองเท้าที่ไม่เหมือนกันอีก 3 รอย ไม่นับรอยของศพ 2 คน

 

" ฉันว่าอาจจะใช่ แต่แปลกที่มันมีแค่ตรงนี้ ส่วนตรงอื่นไม่มี" มายด์พูดพร้อมกับความคิดว่ามันแปลก ถ้าหากฆ่าเสร็จจากบริเวณ ทำไมไม่มีรอยที่คนร้ายวิ่งหนี หรือเดินหนีเลย

 

หลังจากที่เก็บหลักฐานที่เกิดเหตุแรกเสร็จ ก็ไปต่อที่ที่ 2และที่สุดท้าย ซึ่งรอยรองเท้า 3 รอยเหมือนกัน และรอบๆบริเวณไม่มีเพิ่ม จากการเดินหรือวิ่งหนีเลย

 

" กลับเถอะ ดึกแล้ว ไว้ค่อยมาใหม่"วารินพูดเพราะดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ต้องเข้าเวรเช้าอีกวันนึง เดี๋ยว​ร่างกายจะแย่เอา

 

"อืม" มายด์พยักหน้าตอบ

 

วารินขับรถตามมาส่งมายด์ถึงบ้าน ก่อนจะขับกลับบ้านตัวเอง เพราะเป็นห่วงเพื่อน ไม่อยากให้ขับรถกลับบ้านเองคนเดียวในช่วงนี้

 

มายด์ขับรถเข้ามาจอดในบ้านแล้วปิดรั้วล็อกประตู​ ก่อนจะเข้าห้องมาอาบน้ำ เปลี่ยนชุด แล้วล้มตัวนอนหลับไปเพราะความเหนื่อยเพลียและง่วงมากที่สุด

 

วันต่อมาเกือบรุ่งเช้า'04:00 น.

 

"หมอมายด์​ครับ รีบมาโรงพยาบาล​ด่วนเลยครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว"หมอนิติเวชที่เข้าเวรต่อมายด์ กรอกเสียงใส่ปลายสายทันทีที่เธอรับโทรศัพท์​

 

"เกิดอะไรขึ้นค่ะ" มายด์งัวเงียตื่นขึ้นมารับโทรศัพท์​ แล้วเอ่ยถามเมื่อคนที่โทรเข้ามามีน้ำเสียงตกใจ ตื่นตระหนก​

 

"ศพหายครับหมอ"วศินพูด แบบตกใจปนกลัวต่างๆนาๆ

 

" ห้ะ ศพหาย... เอ่อ เดี๋ยว​มายด์รีบไปนะคะ" มายด์ร้องตกใจก่อนพยายามรวบรวมสติแล้วกดวางสายไป

 

มายด์รีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วขับรถ​ตรงไปที่โรงพยาบาล​ทันที

แล้วถามวศินว่าเกิดอะ​ไร​ขึ้น​ ศพหายได้ยังไง ดูกล้องวงจรปิดหรือยัง วศินเลยตอบไปว่า หายไปตอนไหนไม่ทราบเพราะเค้าอยู่ในห้องตรวจเลือดและตรวจชิ้นเนื้อ จนประมาณ​ตี 3 ครึ่ง เปิดเข้าห้องมาก็ไม่เจอศพแล้ว เลยไปหาเจ้าหน้าที่​ดูกล้องวงจร แต่เจ้าหน้าที่บอกไม่เห็นมีอะไร มีแค่เงาดำแวบๆวิ่งผ่านประตูไปไวมาก ไวจนกล้องจับไม่ทัน

 

"เอาไว้เดี๋ยว​มายด์จัดการเอง ไม่ต้องห่วงค่ะ" มายด์พูดให้กำลังวศินเพราะเค้าคิดมาก เรื่องที่ทำศพหาย กลัวญาติของคนตายจะเอาเรื่อง

 

"ขอบคุณ​มากนะครับหมอมายด์" วศินเอ่ยขอบคุณ​มายด์ หมอที่สวยทั้งหน้าตาและจิตใจ แถมยังเก่งอีกต่างหาก

 

"ไม่เป็นไร​ค่ะ ว่าแต่ผลที่หมอตรวจได้คร่าวๆเป็นไงบ้างคะ"มายด์เอ่ยถาม

 

" ที่ผมดูจากสภาพศพ ผมคิดว่าเลือดหมดตัวตายครับ เพราะนอกจากนี้ ผมก็คิดไม่ออกแล้วจริงๆ" เอกสารที่อ่านมา หรือที่เรียนมาอะไรต่างๆ แทบจะไม่ได้ช่วยเรื่องคดีนี้เลย เพราะไม่เคยเจอหรือได้ยินมาก่อน

 

" แต่..หมออย่าว่าผมปัญญาอ่อน​เลยนะ ผมคิดว่ามันเหมือนผีดูดเลือดหรือแวมไพร์​อ่ะ ดูจากหนังฝรั่ง มันเหมือนเลยนะหมอ แถมศพยังหายอีก ถ้าเป็นจริงๆ ศพที่หายไปคงกลายเป็นผีดูดเลือดแบบพวกมัน หึ้ยยย คิดขนลุก" วศิร่ายยาว กับความคิดของเค้า อย่างที่บอกว่าเรียนมาไม่ช่วยอะไรเลย ถ้าเอาไปเปรียบกับหนังฝรั่งหลายๆเรื่อง

 

" เอ่อ...มายด์ขอตัวก่อนนะคะ"มายด์พูดจบก็ยิ้มให้วศินก่อนจะเดินตามผู้ชายคนนึงออกไป ที่เธอเห็นเค้ายืนอยู่มุมเสาแวบๆ

 

" ไปไหนแล้วนะ"มายด์มองหาชายหนุ่มบริเวณรอบๆแต่ก็ไม่พบ ก่อนจะพูดออกมา 'คนอะไรเดินไวชะมัด อย่างกับหายตัวได้ มายด์คิดในใจ

 

"นี่ไงแก หมอมายด์"

 

"ขอสัมภาษณ์​หน่อยค่ะหมอมายด์ หมอมายด์​ใช่หมอนิติเวชเจ้าของคดีฆาตกรรม​ต่อเนื่องหรือเปล่าค่ะ แล้วที่พวกเราได้ยินคนในโรงพยายาล​พูดกันว่า ศพที่ตายหายไปหมด เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าคะ" นักข่าวร่ายคำถามยาวเหยียด กับเหตุการณ์​ที่ได้ยินมา จึงรีบมาที่โรงพยาบาล​เพื่อทำข่าว และติดตามข่าวอย่างใกล้ชิด

 

" ค่ะ ศพหายไปจริงๆ ยังไงหมอก็ต้องขอโทษญาติของผู้ที่เสียชีวิต​ทุกคนด้วยนะคะ แต่ผลพอจะสรุปได้คร่าวๆว่า ผู้เสียชีวิต​เลือดหมดตัวตาย แต่ยังไงก็ต้องรอผลที่ละเอียดกว่านี้ออกมาก่อนนะคะ ขอตัวนะคะ"มายด์พูดจบก็ปลีกตัวออกมาจากนักข่าวทันที

 

วารินเคลียงานที่ สน.เสร็จก็รีบมารับมายด์ไปทานข้าว เพราะเธอยังไม่ได้ทานตั้งแต่เมื่อวานเย็น วารินพามายด์​มาทานข้าวที่ห้าง ทานเสร็จก็กลับ สน.พร้อมกัน

 

" ยัยมายด์ คิดถึงจังเลยแก" ฟ้าตำรวจสาวหน้าหวาน ยศหมวด เพื่อนสนิทมายด์ รีบวิ่งเข้ามากอดทันทีที่เจอเพื่อน เพราะไม่ค่อยได้เจอกัน เข้าเวรไม่ตรงกัน เพราะมายด์จะอยู่โรงพยาบาล​ซะส่วนใหญ่ในช่วงนี้ เพราะต้องรับผิดชอบคดีนี้

 

"เวอร์แล้วแก ทำอย่างกับไม่ได้เจอฉันมาเป็นปีงั้นแหละ"มายด์กอดตอบแล้วเอ่ยแซวเพื่อนที่เรียนมาด้วยกันแล้วสอบติดตำรวจที่เดียวกัน

 

"คืนนี้ว่าไง พรุ่งนี้แกหยุดหนิ" ฟ้าปล่อยกอดแล้วเอ่ยถามอย่างมีเลศนัย​ ทุกวันหยุดหรือเคลียงานจบปิดคดีได้ พวกเค้ามักจะไปเที่ยวกันเหมือนคนอื่นๆทั่วไป ไม่ได้บ้างานขนาดนั้นไม่เที่ยวหรือสุงสิงกับใคร

 

"ไปดิ ช่วงนี้เครียดๆหน่อยว่ะ สมองไม่แล่นเลย" วารินพูดติดตลก ขำๆ เพราะไม่อยากเครียดไปกว่านี้ ขอไปพักสมองซักหน่อยแล้วกัน เพื่อจะคิดอะไรออก

 

"ฉันได้ยินมาว่ามีผับเปิดใหม่ เจ้าของหล่อมากเลยแก ผู้หล่อๆเพียบเลย ไปนะ" ฟ้าเอ่ยชวนเพื่อนไปสถานที่เที่ยวบันเทิง​แห่งใหม่ ได้ยินคนที่ไปเที่ยวพูดกันว่าคนเยอะมากๆ เธอเลยอยากลองไปบ้าง

 

"อืม ไปก็ไป" มายด์ตอบตกลง ก่อนนั่งเคลียงาน เซ็นเอกสารที่สน.

 

เลิกงานก็แยกย้ายกันกลับบ้านไปอาบน้ำ เปลี่ยนชุด แล้วก็ไปเจอกันที่หน้าผับ ที่ฟ้าส่งโลเคชั่นมาให้

 

"ผับก็ดูหรูดีนะ แต่ทำไมรอบๆมีแต่ป่า" มายด์พูดขึ้นตามภาพบรรยากาศ​ที่เห็น ก่อนจะเดินเข้ามาข้างใน เฟอร์นิเจอร์​หรู แสงสี เสียงและผู้คนมากหน้าหลายตา​ ผิดกับบรรยากาศ​ข้างนอก ที่มีแต่ป่า และรถกับถนนมืดๆที่ขับมาตามทาง

 

"ป่า ป่าอะไรแก" ฟ้าพูดขึ้นแบบงงๆ ไม่เข้าในสิ่งที่เพื่อนพูดเมื่อครู่

 

" ก็ป่าข้างนอกไง รอบๆผับอ่ะ" มายด์พูดแล้วมองหน้าเพื่อนแบบมั่นใจว่าไม่ได้คิดไปเอง

 

"...."ฟ้ากับวารินมองหน้ากัน เพราะทั้งคู่ไม่เห็นว่าจะมีป่าหรือต้นไม้เยอะๆอย่างที่มายด์พูด พวกเค้าเห็นแต่โรงแรม บ้านคน เหมือนๆที่เที่ยวที่อื่นปกติ

 

"แกเมาป้ะเนี่ย แอบกินเหล้ามาก่อนแล้วใช่มั้ย"ฟ้าแกล้งพูดแซวเพื่อน เชิงคิดว่าเพื่อนพูดอำ หรือแกล้งกันขำๆ

 

"ป่าว ฉันแค่พูดเล่น" มายด์เลือกที่จะพูด​แบบนั้นออกไป เพราะดูเหมือนเพื่อนทั้งสองคนของเธอจะไม่เห็นอย่างที่เธอเห็น เพราะท่าทีของทั้งคู่ที่ดูมึน งง มันฟ้อง

 

'ฉันตาฟาด หรือพวกแกไม่เห็นจริงๆว้ะ มายด์ได้แต่ในใจ

 

หลังจากที่พวกเธอนั่งคุย นั่งดื่มกัน มายด์ก็หันไปเห็นผู้ชายนึง รูปร่างคุ้นตาเหมือนตอนที่เจอโรงพยาบาล​ ถึงจะแค่แวบเดียว แต่เธอก็จำได้ เธอคิดว่าต้องเป็นคนๆเดียวกันแน่ ผู้ชายคนนั้นเหมือนจะรู้แล้วว่าเธอมองมา จึงเดินหนีไปตรงอื่น

 

'หรือจะเป็นคนร้าย มายด์​คิดในใจ ก่อนที่ชายคนนั้นจะหายไป

 

"ไปเข้าห้องน้ำแปบนะ" มายด์พูดกับเพื่อนก่อนจะลุกเดินหาผู้ชายคนนั้นตรงที่เค้าแอบมองเธอ

 

"โจรหรือผีเนี่ย ไวจริงๆ" มายด์พูดกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหยุดอยู่ตรงหน้าห้องน้ำ เพราะเห็นหลังแวบๆอยู่ตรงนี้ก่อนจะหายไป

 

"หาใครอยู่"อเล็กซานเดอร์​ แวมไพร์​หนุ่มรูปหล่อผมสีเทาหม่น ผิวเขา ดวงตากลมสีฟ้าน้ำเงินเอ่ยทักหญิงสาวที่ยืนพูดอยู่คนเดียว

 

"คุณ"มายด์ตกใจสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองข้างหลังตามเสียงพูดของชายหนุ่มที่เธอได้ยิน ก่อนจะจ้องมองแววตาสีฟ้าน้ำเงินใบหน้าขาวคมเข้ม ที่ดึงดูดใครต่อใครเข้าหาได้อย่างง่ายๆ

 

"ว่าไง เธอหาใครอยู่"อเล็กซ์​ซานเดอร์​ย้ำคำถามเดิม

 

"ป่าวค่ะ"มายด์​ตอบ

 

'หึ เป็นถึงหมอตำรวจ โกหกคนอื่นไม่ดีเลยนะ อเล็กซานเดอร์​คิดในใจ

 

"ฉันไม่ได้โกหก แล้วคุณรู้ได้ไงว่าฉันเป็นหมอตำรวจ" มายด์พูด เพราะได้ยินสิ่งที่เค้าพูดชัดเจนเต็มสองหู

 

'​ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ เพราะฉันเป็น.... อเล็กซานเดอร์​นิ่งเงียบไปสักพักกับประโยค​ที่​กำลัง​จะพูด​'​คิดในใจ

 

"เป็นอะไร"มายด์เห็นชายหนุ่มเงียบไปนาน ก็ถามขึ้น โดยที่เธอไม่ทันสังเกตุว่าปากเค้าไม่ขยับหรือพูดกับเธอเลยแม้แต่น้อยแต่เธอกลับได้ยินความคิดเค้าทั้งหมด

 

"เดี๋ยว​วันนึงเธอก็รู้เอง เพราะถ้าบอกตอนนี้เดี๋ยว​ก็ช็อคตายกันพอดี" อเล็กซานเดอร์​พูดแล้วยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไป

 

"แล้วทำไมฉันต้องช็อคตายด้วย"มายด์พูดกับตัวเองแบบงงๆ ไม่เข้าในสิ่งที่ชายหนุ่มพูด แถมยังไม่ได้ถามชื่ออีกต่างหาก

 

 

มายด์เดินกลับมาที่โต๊ะ แล้วนั่งดื่ม คุยกับเพื่อนๆต่อ จนดึกก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เมื่อถึงบ้านมายด์ก็อาบน้ำ แล้วเปลี่ยนชุดก่อนจะนอนหลับไปในที่สุด

 

............. EP.แรก เป็นยังไงบ้างค้ะ ตกหล่นตรงไหนขออภัยน้า ติชมกันได้ นิยายเรื่องแรก ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ❤️

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น