เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 11/5 แก้เผ็ด

ชื่อตอน : ตอนที่ 11/5 แก้เผ็ด

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ต.ค. 2562 09:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11/5 แก้เผ็ด
แบบอักษร

ชยากรไม่ได้กลับบ้านตลอดสัปดาห์ก่อนมาเขาแวะดื่มเล็กน้อยจึงมาถึงดึกดื่น พอมาถึงเห็นรถยุโรปคันใหม่ป้ายแดงจอดที่โรงจอดรถและคงไม่ใช่รถใครที่ไหนหากไม่ใช่ของผู้หญิงหน้าด้านคนนั้น ทำไมมันถึงได้รวดเร็วขนาดนี้ทั้งที่บิดาเพิ่งจะพูดได้ไม่นาน สีหน้าของเขาเข้มขึ้นทันทีก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านด้วยอารมณ์เดือดดาน 

“กลับมาแล้วหรือครับคุณกร” 

ฤทธิ์บุตรชายของป้าละออเห็นชยากรเดินเข้ามาในบ้าน จึงถามขึ้นโดยที่ไม่รู้ว่าอารมณ์ของอีกฝ่ายร้อนยิ่งพายุ 

เขาไม่สนใจคำถามของฤทธิ์และยังย้อนถามเสียงห้วน “รถคันนั้นซื้อมาตั้งแต่เมื่อไหร่”  

“คันไหนครับคุณกร” 

“โธ่โว้ย!” คนถามออกอาการหงุดหงิดที่คำตอบไม่ได้ดั่งใจ “ก็จะคันไหนละไอ้ฤทธิ์ ที่มันมาจอดที่โรงจอดรถน่ะ” 

คราวนี้ฤทธิ์ถึงกับนึกออกขึ้นมาทันที และเริ่มสัมผัสอารมณ์ของเจ้านายหนุ่มขึ้นมาได้ แม้แสงไฟในบ้านสว่างไม่มาก แต่ก็พอคาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายไม่พอใจเป็นอย่างมาก 

“รถของคุณบัวครับ” 

“ซื้อมาตั้งแต่เมื่อไหร่” 

“เป็นสัปดาห์แล้วนะครับ แต่คุณบัวยัง…” ฤทธิ์พยายาจะอธิบายให้ชายหนุ่มฟังแต่ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่สนใจ 

“คุณพ่อนอนหรือยัง” 

“คุณผู้ชายไม่อยู่บ้านครับคุณกร” 

“ไปไหนแล้วทำไมแกไม่ไปด้วยปล่อยให้คุณพ่อไปคนเดียวได้ยังไง แกนี่มันไม่ได้เรื่องจริง ๆ” 

ฤทธิ์กำลังจะอ้าปากพูดแต่ชยากรกลับเดินขึ้นห้องอย่างหัวเสียโดยไม่สนใจคำบอกกล่าวของอีกฝ่าย ที่จะบอกเหตุผลในสิ่งที่ถาม ทำให้คนที่จะพูดได้แต่ส่ายหัวไปมาไม่รู้ว่าเจ้านายไปกินรังแตนมาจากไหนถึงได้ดุนักและพักหลังอารมณ์ก็มักจะหงุดหงิดบ่อย ๆ ทั้งที่เพิ่งแต่งงานน่าจะมีความสุขแต่กลับตรงกันข้าม 

ชยากรเปิดประตูเข้าไปเข้าไปในห้องด้วยอารมณ์ที่คั่งค้าง ทำให้บัวบงกชที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จและกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำถึงกับตั้งตัวแทบไม่ทัน ไม่คิดว่าเขาจะกลับเข้ามาในบ้านในเวลาดึกดื่นเช่นนี้ 

ทั้งสองต่างสบตากันนิ่งในขณะที่บัวบงกชยังกระโจมอกด้วยผ้าขนหนูสีขาว พอตั้งสติได้ หญิงสาวจึงรีบไปหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวมทับทันทีและชยากรก็มองตามอย่างไม่วางตา 

“อย่าคิดว่าจะทำได้ทุกอย่างนะบัวบงกช ผมอยากจะรู้เหมือนกันว่าจะเก่งได้สักกี่น้ำ” เขาโพล่งขึ้นทันที 

“คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ ฉันงงไปหมดแล้ว” 

เธอพูดโดยไม่กล้าสบตา ความอายยังแทรกไปทั้งเนื้อทั้งตัว เมื่อเธออยู่ในสภาพที่ไม่มิดชิด แวบนั้นทำให้นึกถึงคืนก่อนหน้าที่เกิดเรื่องขึ้นและความกลัวแทรกซึมเข้ามาทันที เมื่อรู้ว่าเป็นฝ่ายเสียเปรียบเพราะยังไงผู้หญิงก็มีแต่เสียกับเสีย 

“อย่าทำเป็นแกล้งโง่หน่อยเลยน่า ผู้หญิงอย่างคุณมันมารยาสาไถ” เขาเอ่ยเสียงรอดไรฟัน 

“นี่คุณ!” เธอแหวขึ้น “หัดพูดจาให้เกียรติฉันบ้าง ถึงฉันจะหน้าหนาในสายตาของคุณแต่ฉันไม่เคยก้าวก่ายเรื่องของคุณแม้แต่เรื่องเดียว ฉันอยู่ที่นี่ฉันเจียมตัวดี คุณไม่ต้องกลัวว่าฉันจะทำตัวยุ่มย่ามในบ้านหลังนี้” 

“เจียมตัวงั้นเหรอ” ชยากรหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “น้ำหน้าอย่างคุณคงใช้คำนี้ไม่ได้แล้วมั้ง…บัวบงกช แต่เรื่องหน้าหนาคุณถนัดอยู่แล้วนี่ แล้วคุณกำลังก้าวก่ายทุกอย่างในบ้านผมให้มันวุ่นวาย” คราวนี้น้ำเสียงของเขาเกรี้ยวกราดขึ้น 

“คุณกำลังหาเรื่องฉันนะคะ” เธอพยายามเอ่ยอย่างใจเย็นที่สุด 

“ถ้าคุณไม่ขยันสร้างเรื่อง คิดว่าผมอยากจะคุยกับคุณให้เปลืองน้ำลายหรือไง” เขาสบตาเธอเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้น “ผู้หญิงที่เอาตัวเร่ขายอย่างคุณไม่เรียกว่าหน้าด้านคงไม่มีคำอื่นเหมาะสมกับคุณหรอก” 

“เอ๊ะ!คุณ” เธอร้องขึ้น “ฉันไปทำอะไรให้คุณนักหนาคุณถึงได้พยายามหาเรื่องฉันสารพัด ในเมื่อฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้งอมืองอเท้า ถ้าคุณเมาก็ไปนอนเถอะ ฉันไม่อยากคุยกับคุณ” 

พูดจบบัวบงกชก็ทำท่าจะเดินหนี แต่ทว่าชยากรรู้ทันความคิดของอีกฝ่ายก่อนจะรีบคว้ามือของเธอทันที  

“คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น จนกว่าจะคุยกันให้จบ” 

“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ เพราะคุยไปก็ไม่รู้เรื่องเมื่อคุณยังโยกโย้หาเรื่องฉันไม่เลิก ฉันมีอย่างอื่นต้องทำอีกมาก ไม่อยากเสียเวลากับเรื่องไม่เป็นเรื่อง” เธอสบตาเขาอย่างไม่ลดละ ถึงเธอจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบแต่ใช่ว่าจะยอมเสียทุกเรื่อง แต่เพราะไม่อยากมีปัญหาจึงเลี่ยงน่าจะดีกว่า 

“เรื่องไม่เป็นเรื่องงั้นหรือ เข้าใจพูดดีนิ แต่คุณชอบทำให้มันเป็นเรื่องไง” 

“คุณจะพูดอะไรก็พูดมาเลยอย่ามาแขวะให้มันเสียเวลา พอดีฉันไม่ใช่พวกดาราที่ชอบสร้างภาพเลยไม่เข้าใจในสิ่งที่คุณพูด มีอะไรก็พูดมาเลยดีกว่า จะอ้อมค้อมให้เสียเวลาทำไม” 

“ยังปากเก่งเหมือนเดิมนิ…ดี๊” เขาเน้นเสียง และมองอย่างไม่ลดละ “เก่งให้มันตลอดแล้วกัน ผมจะคอยดู เข้ามาอยู่บ้านยังไม่นานพ่อผมก็ประเคนทุกอย่างที่คุณอยากได้ แต่อย่าคิดว่าจะทำได้ทุกอย่างตราบใดที่ผมยังอยู่ แล้วก็อย่าคิดว่าคุณทำอะไรแล้วผมจะไม่รู้” 

“คุณพูดบ้าอะไรของคุณ…ฉันไม่เข้าใจ” 

“ไม่เข้าใจงั้นหรือ” เขาย้อนถามก่อนจะเดินเข้ามาจนชิดตัวเธอ “ไม่ต้องมาเสแสร้งแกล้งพูดหรอก น้ำหน้าอย่างคุณก็เก่งแต่กับคุณพ่อ มารยาของคุณใช้กับผมไม่สำเร็จหรอก…คุณมันหน้าเงิน”  

หญิงสาวถอยกรูดด้วยความกลัวและตกใจ แม้จะโกรธจนใบหน้าเป็นสีเข้มกับประโยคที่เขาดูถูกเหยียดหยามแต่เธอก็ต้องระวังตัวที่สุด เมื่อได้กลิ่นเหล้ามาปะทะจมูกต่อให้พูดอะไรเขาก็ไม่รับฟังแน่ ๆ จึงพยายามใจเย็นที่สุด 

“คุณดื่มมาแบบนี้ ฉันว่าเราคงคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ” 

“อย่าทำเป็นพูดเรื่องอื่นผมจะดื่มหรือไม่ดื่มมันก็ไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้” เขากัดฟันกรอด “ผมอยากรู้จริง ๆ ที่แต่งงานกับผมเพื่อช่วยครอบครัวไม่ให้ล้มละลาย หรือว่าคุณมีอย่างอื่นแอบแฝงกันแน่…บัวบงกช” 

ชยากรตะคอกใส่หน้าเสียงดัง ก่อนจะคว้าแขนของเธอกระชากเข้ามาที่ลำตัวของตัวเองสุดแรง ทำให้คนที่ไม่ได้ตั้งตัวถึงกับตัวปลิวเข้ามาจนชิดลำตัวของเขา ความโกรธทำให้เขาเผลอบีบต้นแขนของอีกฝ่ายอย่างลืมตัว  

“คุณชยากร ปล่อยฉันนะ…ฉันเจ็บ”  

เธอร้องเสียงดังและพยายามขัดขืนให้หลุดจากพันธการ รู้สึกกลัวอย่างบอกไม่ถูกเมื่อรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น 

“ทำไม” เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ “แค่นี้ทำเป็นหวงเนื้อหวงตัว ทีกับไอ้วิศรุตไม่เห็นจะหวงเลย แถมยังปล่อยเนื้อปล่อยตัวกับมันอีกด้วย ทีกับผมที่เป็นสามีคุณจะหวงตัวไปทำไมหรืออยากไปหาไอ้นั่นจนตัวสั่นละ” เขาสบตาเธอด้วยความเกลียดชัง “ผู้หญิงที่ผ่าน มาอย่างโชกโชนอย่าเสแสร้งทำเป็นไม่เคยหน่อยเลย…เพราะผมไม่เชื่อ” 

“นี่ปล่อยฉันเดียวนี้นะ”  บัวบงกชร้องเสียงดังและพยายามขัดขืนเธอจะไม่ปล่อยให้เรื่องที่กำลังกลัวเกิดขึ้นกับเธอในตอนนี้แน่นอนถึงจะหนีไม่พ้นแต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้ 

“ฉันกับคุณรุตเราไม่เคยมีอะไรกัน ต่อให้ฉันมีแต่ตัวก็ไม่คิดจะมั่วผู้ชายขนาดนั้น เพราะฉันนับถือคุณรุตในฐานะเจ้านายเท่านั้น เลิกดูถูกฉันเสียที คุณก็เก่งแต่ดูถูกผู้หญิง” 

เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ “เข้าใจพูดจาให้ตัวเองดูดีนิ ไม่มีใครเขาเชื่อหรอก เสือผู้หญิงอย่างไอ้หมอนั่นมันไม่ปล่อยให้ใครหลุดมือง่าย ๆ หรอก คิดจะโกหกหัดคิดให้มันแนบเนียนกว่านี้หน่อย ว่าแต่กี่ครั้งแล้วละกับไอ้หมอนั่น” 

“คุณนี่ถ้าจะบ้า ฉันไม่ใช่ผู้หญิงสำส่อน แต่คุณจะเชื่อหรือไม่มันเป็นสิทธิ์ของคุณ ฉันไม่เคยดีในสายตาของคุณอยู่แล้ว คงห้ามความคิดของคุณไม่ได้ ถึงฉันจะมีแต่ตัวแต่ไม่คิดจะมั่วกับผู้ชายไปทั่วก็แล้วกัน” 

“มันช่างตรงข้ามไปเสียหมด” น้ำเสียงนั้นเย้ยหยัน “ผู้หญิงที่ไม่มั่วกับผู้ชายแต่แต่งงานแลกกับเงินเพื่อปลดหนี้ ไม่มีใครใจกล้าเกินคุณแล้วมั้ง นอกจากจะหน้าหนายังไม่มียางอายอีกต่างหาก…คิดว่าผมจะเชื่อหรือไง” 

“นั่นมันเรื่องของคุณ คุณจะตัดสินฉันยังไงก็เชิญ” 

บัวบงกชเถียงคำไม่ตกฟาก ทำเอาชยากรเกลียดชังเธอยิ่งกว่าไส้เดือนกิ้งกือ ไม่คิดว่าเธอจะหน้าด้านหน้าทนได้ถึงเพียงนี้ คืนนี้หากเขาไม่ได้สั่งสอนเธอให้มันรู้ไป อยากจะรู้นักจะยังลอยหน้าลอยตาปกป้องให้ตัวเองดูดีได้สักแค่ไหนเกลือก กลั้วกับเสือผู้หญิงอย่างวิศรุตไม่รู้กี่ครั้ง แต่ยังเสแสร้งเหมือนไม่เคยเรื่องอย่างว่า 

“ปล่อยฉันเดียวนี้นะ” 

ไม่มีทีท่าว่าชยากรจะปล่อยให้เธอหลุดพ้นง่าย ๆ ตอนนี้เขากำลังร้อนเป็นไฟ เธอร้อนตามไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นจะไปกันใหญ่แต่ก็ต้องหาทางให้หลุดพ้นจากเขาให้ได้ 

“ฉันบอกให้ปล่อยไงเล่า ฉันเจ็บนะ” หญิงสาวพยายามที่จะสะบัดแขนให้หลุดจากมือหนาแต่ทว่ามันกลับไม่ได้ผลเพราะยิ่งขัดขืนมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งบีบมือแน่นมากเท่านั้น 

“เรื่องอะไรจะปล่อยให้โง่ ในเมื่อคุณแต่งงานกับผมแล้ว ผมมีสิทธิ์ในตัวคุณทุกอย่าง อย่าทำเป็นเวอร์จิ้นหน่อยเลย คุณน่าจะรู้ว่าคนแต่งงานต้องทำยังไงกัน” น้ำเสียงเขาเกรี้ยวกราดอยากขยี้หญิงสาวให้แหลกคามือนัก จะได้เลิกสร้างความวุ่นวายเสียที 

“คุณกำลังผิดสัญญาที่เราตกลงกันไว้” บัวบงกชพยายามข่มใจอย่างที่สุด และพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ 

เขาหัวเราะด้วยความสะใจ เมื่อเห็นความหวาดกลัวของหญิงสาว ไม่ยอมให้เธอทำอะไรตามอำเภอใจอีกต่อไป เพียงแค่นี้มันก็มากพอแล้ว หากไม่ตัดไฟเสียแต่ต้นลม เธออาจจะทำอะไรที่มันใหญ่โตกว่านี้แน่ ๆ  

“ผมจะทำตามสัญญาก็ต่อเมื่อคุณไม่สร้างความวุ่นวายในบ้านหลังนี้ คุณกำลังทำให้ผมชีวิตผมปั่นป่วน” 

“คุณกำลังเข้าใจผิด ฉันไม่เคยร้องขออะไรจากคุณพ่อเลย ที่ท่านช่วยเหลือฉันกับครอบครัวก็นับว่าท่านเมตตามากแล้ว ส่วนเรื่องรถท่านเป็นคนจัดการให้เอง” เธอพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบเมื่อไม่มีทางสู้  

“หยุดตอแหลเสียทีเถอะ ผมไม่อยากฟัง” 

เพราะอารมณ์ที่คุกรุ่นทำให้เขาตวาดเสียงดัง ไม่มีวันที่เขาจะเชื่อในสิ่งที่เธอพูดเป็นอันขาด ผู้หญิงคนนี้จะทำอะไรกันแน่ เขาคาดเดาไม่ได้จริง ๆ แต่ต้องหยุดทุกอย่างให้ได้และให้เธออยู่ในที่ของตัวเองไม่มีสิทธิ์มาอวดเก่งในบ้านหลังนี้ 

“ฉันพูดความจริง คุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม แต่คุณก็ควรจะทำตามข้อตกลงของเรา” 

“ไม่มีผู้ชายหน้าโง่คนไหนหรอกที่แต่งงานกับผู้หญิงราคาแพงโดยที่ไม่แตะเนื้อต้องตัว แต่กับผู้หญิงอย่างคุณต่อให้ยัดใส่ตระกล้าล้างน้ำกี่รอบๆกลิ่นคาว ๆ มันก็ไม่จางหายหรอก แต่ไม่เป็นไรผมไม่ถือ ผมควรจะใช้สิทธิ์ในสิ่งที่ผมควรจะได้ คุณจะได้เลิกอวดดีในบ้านผมเสียที” 

“ถ้าคุณไม่พอใจเรื่องรถ ฉันอธิบายได้นะ เพราะฉันไม่ได้ขอให้คุณพ่อซื้อให้และไม่ได้แตะต้องรถคันนั้นด้วย แต่คุณปล่อยฉันก่อนได้ไหม” เธอพยามอ้อนวอน 

“อย่าทำเป็นเล่นตัวหน่อยเลย เรื่องบนเตียงผมรู้ว่าคุณน่าช่ำชองดี อย่าทำให้ผมหงุดหงิด” 

“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า ฉันขอเวลาได้ไหม…ฉันขอร้อง” 

“คุณกลัวงั้นหรือ” เขาหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “อย่าประมาณคุณค่าของตัวเองให้ดูสูงขึ้นหน่อยเลย แต่จะว่าไปแล้วค่าตัวคุณสูงลิ่ว ผมควรจะใช้ให้คุ้มใช่ไหม…บัวบงกช” 

“คุณกำลังเข้าใจฉันผิด ฉันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณเข้าใจ” น้ำเสียงอ้อนวอนเพื่อให้อีกฝ่ายใจอ่อน 

“ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่าคุณคงไม่กล้าแต่งงานกับผมหรอก ผู้หญิงดี ๆ เขาไม่ทำกัน…บัวบงกช” 

“ฉัน ฉัน…” 

ชยากรหัวเราะเมื่อเห็นท่าทีของหญิงสาว ไม่คิดว่าจะแสดงละครได้เก่งขนาดนี้ ไม่มีทางเสียละที่เขาจะหลงกลผู้หญิงร้อยแปดมารยาอย่างเธอ หากคิดจะชูคอที่บ้านหลังนี้แล้วละก็…ต้องข้ามหัวเขาให้ได้ก่อน 

“ฉันขอร้อง ฉันไม่พร้อมจริง ๆ ” คราวนี้เสียงเธอเริ่มสั่น ไม่ว่าจะอ้อนวอนยังไงเขาก็ไม่ยอมเพราะกำลังเข้าใจผิด 

“นั่นมันเรื่องของคุณ ในเมื่อคุณกล้าแต่งงานกับผมไม่มีคำว่าไม่พร้อม” เขายิ้มใส่แววตาของเธออย่างเป็นต่อ ต่อให้เธอเสแสร้งแกล้งทำราวกับไม่เคยกับเรื่องอย่างว่า แต่ไม่มีวันที่เขาจะหลงกลเป็นอันขาด มารยาหญิงเขาเห็นมานักต่อนัก 

ใบหน้าของเธอซีดเผือดด้วยความตกใจ หัวใจเธอเต้นแรงแทบไม่เป็นจังหวะ แต่ทว่ากลับทำให้เขาย่ามใจเมื่อเห็นความหวาดกลัวของเธอ ก่อนจะดึงชุดคลุมอาบน้ำจนเกือบจะหลุดจากลำตัว แต่ทว่าเธอก็พยายามดึงขึ้นมาปกปิดเรือนร่างอย่างสะเปะสะปะ และจังหวะนั้นทำให้เขามีโอกาส ก่อนจะฝังจมูกลงบนใบหน้าเรียวเล็กและบดขยี้ปากเรียวเล็กของเธออย่างจาบจ้วงรุนแรงไร้ความปราณีเพราะอารมณ์ขุ่นเคืองที่เกาะอยู่ในใจจนเปลี่ยนเป็นคนละคน 

++อัพให้อ่านกันต่อแล้วค่า และไรเตอร์ขอแจ้งข่าววิวาห์เร่รัก ดาวน์โหลดอีบุ๊คกันได้แล้วจ้าาาา ฝากอุดหนุนผลงานนักเขียนตัวเล็ก ๆ ด้วยนะคะ.....ขอบพระคุณสำหรับการติดตามค่ะ++ 

ความคิดเห็น