ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอน วิวาห์จำเป็น/1

ชื่อตอน : ตอน วิวาห์จำเป็น/1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 388

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2562 09:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน วิวาห์จำเป็น/1
แบบอักษร

ตอน วิวาห์จำเป็น 

เช้าวันรุ่งขึ้น พ่อเลี้ยงอินทรได้เดินทางมาที่รีสอร์ตตั้งแต่เช้า หลังจากได้รับแจ้งว่าเกิดพายุทำให้ต้นไม้หักโค่น และไฟฟ้าดับ โชคดีที่ไม่เกิดอันตรายกับลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการ 

“เมื่อคืนลมแรงมากค่ะพ่อเลี้ยง มีต้นไม้ที่เพิ่งลงไปไว้ในโซนด้านหลังหักโค่น ไฟก็ดับ โชคดีที่เรามีเครื่องสำรองไฟไว้ จึงไม่เกิดปัญหากับลูกค้าที่เข้ามาพัก” 

เจนจิราพาพ่อเลี้ยงอินทร มาดูคนงานที่กำลังทำความสะอาดบริเวณที่เสียหาย กิ่งไม้และต้นไม้ที่หักโค่นถูกลากไปกองรวมไว้รอรถมาขนไปทิ้ง ช่างซ่อมบำรุงกำลังจัดการกับสายไฟฟ้า และระบบไฟฟ้าที่ขัดข้อง 

“นี่ก็จะแปดโมงแล้ว ยายอรยังไม่มาตรวจงานอีกรึ” 

พ่อเลี้ยงอินทรถามถึงลูกสาว ปกติอรอินทร์ไม่เคยละเลยหน้าที่ ยิ่งเวลามีเหตุแบบนี้อรอินทร์จะมาดูแลด้วยตัวเอง 

“คุณอรไม่สบายค่ะ เมื่อวานตัวรุมๆ ดูเหมือนจะอาการภูมิแพ้กำเริบด้วย ดิฉันเลยให้เธอนอนพัก คิดว่าตอนสายๆ จะไปปลุกเธอค่ะ” เจนจิราแก้ตัวแทนนายจ้างสาว 

“นี่ก็สายแล้วนะ ปกติหกโมงเช้ายายอรก็ตื่นแล้ว ไม่รู้อาการหนักหรือเปล่า” 

อรอินทร์ไม่ใช่คนนอนตื่นสายไร้ความรับผิดชอบ การยังไม่ตื่นอาจจะเพราะไม่สบายหนัก พ่อเลี้ยงอินทรรู้สึกเป็นห่วงลูกสาวขึ้นมา 

“ฉันจะไปดูยายอรสักหน่อย นำทางไปสิคุณเจน” 

“คุณอรพักอยู่ที่โซนวีไอพี ทางนี้ค่ะ” 

เจนจิรารีบเดินนำทางไปยังห้องพักของอรอินทร์ เธอรีบมาต้อนรับพ่อเลี้ยงอินทร จึงไม่ได้ไปปลุกให้อรอินทร์ตื่นขึ้นมา เวลาสายขนาดนี้นายจ้างสาวของเธอคงตื่นนอนแล้ว บางทีอาจจะแต่งตัวเตรียมพร้อมแล้วก็ได้ 

*** 

แสงแดดในตอนเช้าไม่ได้สาดเข้ามาในห้องที่ปิดม่านทึบ แต่เสียงนกร้องและเสียงเครื่องจักรดังแว่วเข้ามา ทำให้คนที่นอนอยู่บนเตียงลืมตาตื่นขึ้นมา 

“อืม เช้าแล้วหรือเนี่ย” 

จอมทัพงัวเงียตื่นขึ้น เขาขยับจะลุกแต่ต้องนิ่วหน้าเมื่อพบว่ามีร่างนุ่มนิ่มนอนซุกอกของเขาอยู่ ตัวเขาเองก็กอดร่างนั้นไว้ให้นอนหนุนแขน พอก้มลงไปมองก็พบดวงหน้าแสนหวานของอรอินทร์หลับตาพริ้มอยู่ 

“คุณอร...” ชายหนุ่มครางในคอ 

ความทรงจำเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาวาบเข้ามาในหัว ริมฝีปากกระตุกยิ้มละมุน ขณะดวงตาคู่คมจ้องมองใบหน้างามของหญิงสาวด้วยแววตาอ่อนโยน เมื่อคืนเขาเผลอไผลล่วงเกินเธอไปโดยห้ามใจตัวเองไม่อยู่ แม้ไม่ได้ล่วงล้ำก้ำเกินจนเสียหาย แต่เนื้อนวลก็ถูกเขาประทับรอยตราไว้จนถ้วนทั่ว ไม่มีตรงไหนที่เขาไม่ได้สัมผัส ไม่มีตรงไหนที่ริมฝีปากและมือของเขาไม่ได้แตะต้อง เขาไม่โทษอะไร นอกจากโทษตัวเองที่หักห้ามใจไว้ไม่ได้ 

“คุณอร... ตื่นเถอะเช้าแล้ว” 

จอมทัพก้มลงไปกระซิบเรียกข้างใบหูขาวนวล คนในอ้อมแขนขมวดคิ้วเล็กน้อย ส่งเสียงครางอืออาในคอ ก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ แววตายังง่วงงุนอย่างคนตื่นนอนใหม่ 

“อืม ฝันเหรอ ฝันถึงตาชีกอนี่ได้ยังไง” 

อรอินทร์พึมพำแล้วหลับตาลง ถอนหายใจเหนื่อยหน่าย นี่เธอฝันเห็นผู้ชายที่ตัวเองเกลียดขี้หน้าหรือไร ไม่หรอกเธอเกลียดเขาจะตายจะมาฝันถึงทำไม หญิงสาวคิดอย่างสับสน จนกระทั่งได้ยินเสียงเรียกซ้ำอีกหน พร้อมกับลมหายใจร้อนผะผ่าวตรงแก้มนวล ทำให้เบิกตากว้างผุดลุกขึ้นอย่างตกใจ 

“ว้าย! คุณจอมทัพ นี่คุณมานอนในห้องฉันได้ยังไง” 

อรอินทร์กรีดร้องด้วยความตกใจ ผลักไสคนตัวโตจนหงายหลัง 

“กรี๊ดดด คุณทำอะไรฉัน!” 

ก่อนจะส่งเสียงกรี๊ดอีกรอบเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเนื้อตัวเปลือยเปล่า และเธอเองก็ไม่มีเสื้อผ้าติดตัว รีบดึงผ้าห่มมาคลุมร่างไม่ให้เขามอง พยายามนึกทวนความทรงจำ 

“เมื่อคืนคุณฉวยโอกาสกับฉันใช่ไหม ไอ้คนเลว ไอ้คนชั่ว” 

“เมื่อคืนคุณตกใจเสียงฟ้าร้อง เข้ามากอดผมไว้เองจำไม่ได้เหรอ แล้วก็...” 

จอมทัพหยุดคำพูดไว้แค่นั้น เมื่อเห็นหญิงสาวทำท่าจะกรีดร้องอีกหน เขาลงมาจากเตียงรีบคว้ากางเกงมาสวม มองดูนาฬิกาบนผนังพบว่าเป็นเวลาเกือบแปดโมงเช้าแล้ว 

“ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ” 

คำแก้ตัวของเขาทำให้อรอินทร์โมโหมาก หญิงสาวรู้ดีว่าเพราะฤทธิ์ยาแก้แพ้ที่กินเข้าไป ทำให้เธอหลับไป แล้วเขาก็ฉวยโอกาสรังแกเธอตอนไม่มีสติ เขาเลวจนไม่น่าให้อภัย 

“ฉันจะแจ้งความจับคุณเข้าคุก” 

อรอินทร์มองหาโทรศัพท์ ก่อนจะพบว่าวางอยู่บนโต๊ะเล็กข้างเตียง หญิงสาวรีบหยิบมาหมายจะกดโทรเรียกคนให้มาช่วยเหลือเธอ 

“ใจเย็นๆ ก่อนคุณอร ฟังผมอธิบายก่อน” 

จอมทัพรีบเข้าไปห้ามหญิงสาวไว้ ไม่ให้กดโทรศัพท์ แต่เธอไม่ยอมจึงต้องยื้อยุดกัน เขาโถมตัวเข้าทับร่างงามกดข้อมือเธอไว้แล้วแย่งโทรศัพท์มาโยนทิ้ง 

“ปล่อยฉันนะอิตาบ้า ฉันจะเรียกคนมาซ้อมคุณให้น่วม จะจับคุณส่งตำรวจ” 

อรอินทร์ดิ้นรนขัดขืน แต่ถูกอีกฝ่ายจับกดไว้ ตัวหนาหนักของเขาทาบทับร่างนุ่มของเธอทั้งตัว แทบแบนเป็นกล้วยปิ้ง 

“อยากเป็นข่าวหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์หรือไง ออ อยากให้คนนินทาว่าสวยจนโดนข่มขืนสิท่า” 

จอมทัพยื่นหน้าไปใกล้ใบหน้าแดงจัดของอรอินทร์ เขาจำเป็นต้องข่มขู่เธอไว้ก่อน ที่เธอจะทำให้ทั้งเขาและเธอเสียชื่อเสียง มันไม่สนุกแน่หากเขาโดนจับข้อหากระทำชำเราลูกสาวของพ่อเลี้ยงอินทร และเธอก็จะโดนสังคมนินทา มันต้องมีทางออกสิ 

“คนเลว คุณวางแผนชั่วไว้ใช่ไหม” 

อรอินทร์ได้ยินสิ่งที่เขาพูด ก็คิดไปไกลว่า จอมทัพอาจจะวางแผนเพื่อแบล็คเมลเธอ เขาเป็นผู้ชายย่อมจะไม่เสียหายอะไร ตัวเธอสิหากมีใครรู้เรื่องนี้ อาจจะทำให้พ่อเลี้ยงอินทรถูกคนในสังคมนินทาว่าร้าย 

“คุณคิดว่าผมวางแผนอะไรไว้” จอมทัพนิ่วหน้า เมื่อได้ยินคำกล่าวหา 

“หึ ฉันไม่คิดว่าคุณจะทำอะไรโดยไม่หวังผล” อรอินทร์จ้องหน้าเขาอย่างเกลียดชัง 

“หวังผลอะไร” ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งตึงขึ้น จ้องหน้าเธอเขม็ง 

อรอินทร์ยิ้มหยัน มองหน้าอีกฝ่ายด้วยแววตาดูแคลน ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า 

“เขามีแต่ลูกหนี้สาวๆ เอาตัวเข้าแลกเพื่อขัดดอก นี่คุณเป็นผู้ชายแท้ๆ กลับมาใช้ลูกไม้นี้กับฉัน” 

คำพูดนั้นทำให้คนได้ยินถึงกับตาลุกวาบด้วยความโมโห 

“นี่คุณคิดว่าผมเอาตัวมาขัดดอกคุณ” 

“หรือไม่จริงล่ะ ฉันเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของตระกูลเกียรติก้องหล้า ลูกหนี้อย่างคุณจะอยู่หรือตาย มันก็อยู่ที่ความเมตตาของฉัน อย่าคิดว่าการที่ฉวยโอกาสทำแบบนี้กับฉัน แล้วฉันจะยอมยกหนี้ให้ เพื่อแลกกับชื่อเสียงนะ” 

อรอินทร์จ้องหน้าลูกหนี้หนุ่มด้วยสายตาหมื่นแคลน เยาะหยันเขาให้ต้อยต่ำ ให้สมกับการกระทำเลวร้ายที่เขาทำไว้กับเธอ หากต้องแลกกับชื่อเสียงของเธอ อีกฝ่ายต้องต้องแลกกับความล่มจมของตระกูลของเขาเช่นกัน จึงจะสาสม 

“คุณอร มันจะดูถูกกันมากไปแล้วนะ” 

จอมทัพโกรธจนลมออกหู เขาบีบข้อมือน้อยไว้แน่นจนหญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ร่างงามดิ้นรนผลักไสเขาให้ออกห่าง นั่นทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งแรง อยากสั่งสอนคนปากดีให้รู้สำนึก 

“มันเป็นความจริง ลูกหนี้อย่างคุณ มันก็แค่เศษสวะในสายตาเจ้าหนี้อย่างฉัน เตรียมตัวขึ้นศาลในฐานะบุคคลล้มละลายได้เลย ฉันจะทำให้คุณกับครอบครัวไม่มีแม้แต่ที่ซุกหัวนอน ปล่อยฉันนะถ้ายังอยากให้ฉันเมตตาลูกหนี้อย่างคุณ 

อรอินทร์จัดหนักอีกชุดใหญ่ โดยไม่รู้ว่า นั่นยิ่งกระตุ้นให้คนฟังหลุดจากการควบคุมอารมณ์ตัวเอง 

“ไหนๆ ก็จะโดนเจ้าหนี้ใจร้ายอย่างคุณทวงหนี้แล้ว ผมก็ขอเพิ่มหนี้ให้คุณอีกเล็กน้อย หากจะเป็นหนี้แล้ว ก็ขอเป็นหนี้รักเถิดนะคนสวย” 

จอมทัพยื่นหน้าเข้าไปหา แล้วประกบปากบดขยี้ริมฝีปากร้ายๆ นั้น ให้หยุดพ่นคำพูดทำลายหัวใจของเขาเสียที 

อรอินทร์ดิ้นรนขัดขืนสุดแรง แต่ชายหนุ่มไม่ปล่อยให้เธอหลุดรอดเงื้อมมือ ริมฝีปากร้อนผ่าวบดขยี้อย่างดุดันจนเธอหายใจไม่ทัน แทบสิ้นแรง เนื้อตัวอ่อนระทวยจากการจู่โจมโดยไมได้ตั้งตัวนั้น 

จอมทัพตะโบมจูบหญิงสาวด้วยความโมโห จนเวลาผ่านไปอารมณ์ของเขาค่อยสงบลง รสจูบจึงแปรเปลี่ยนมาอ่อนโยนลง ความหวานของเธอทำให้เขาไม่กล้าทำอะไรรุนแรงมากกว่า ไล่ต้อนคนปากร้ายให้ศิโรราบ หญิงสาวหยุดดิ้นรนขัดขืน เคลิ้มไหวไปตามแรงยั่วเย้าที่เขากำลังล่อหลอกให้หลงเคลิ้มตาม 

สองหนุ่มสาวต่างตกอยู่ในห้วงเสน่หา จนไม่รู้ว่าประตูห้องที่ลืมปิดล็อกไว้เมื่อคืน ถูกเปิดออกกว้าง พร้อมกับร่างของพ่อเลี้ยงอินทรและเจนจิราได้เดินเข้ามาภายใน 

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”  

**** 

อัพแล้วจ้า 

ติดตามความสนุกกันตอนต่อไปจ้า 

ช่อชมพู 

 

 

 

 

/// 

ความคิดเห็น