Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 34

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2562 16:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 34
แบบอักษร

ณ สนามบินอังกฤษ

 

"เห้อ..มิลล์ต้องคิดถึงที่นี่แน่ๆเลยค่ะ..พี่ดิว"

"อยากมาเมื่อไหร่ก็มาได้เลยนะ..ยินดีต้อนรับเราเสมอ..ดูแลน้องกูกับหลานกูดีๆนะมึง.."

"เออ..กูไปก่อนนะใกล้ถึงเวลาแล้ว..ไปกันมิลล์.."

"ไปก่อนนะคะ..พี่ดิว..แล้วมิลล์จะโทรมาหาบ่อยๆค่ะ.."

"จ้า..บ๊ายบาย.."

วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องกลับไปประเทศไทยตามคำสั่งของปู่ โดยมีพี่ดิวกับลูกน้องของคุณปู่มาส่งเราที่สนามบิน ฉันรู้สึกใจหายยังไงไม่รู้ เมื่อต้องจากถิ่นฐานที่ตัวเองเคยอาศัยอยู่ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่นานมากนักก็ตาม

 

ประเทศไทย

เราเดินทางมาถึงประเทศไทยในระยะเวลาประมาณเกือบสิบสองชั่วโมงมาถึงที่นี่ในช่วงเช้า พอลงจากเครื่องก็มีคนมารอรับอยู่แล้ว นั่นก็คือคุณปู่ แม่ ยิ้มดีใจเมื่อเห็นหลานสาวตัวน้อย โดยเฉพาะคุณยายเห่อหลานเสียจริงๆ พอเจอหน้าหลานก็เดินเข้ามาหาเจ้ามิลินทันที เราพูดคุยกันไม่นานก็พากันกลับมาที่บ้านของคุณปู่ เพราะคุณปู่กลัวหลานกับเหลนจะเพลียจากการเดินทาง

 

พอมาถึงบ้านคุณปู่ แม่ก็อาสาดูมิลินให้ซึ่งตอนนี้หนูน้อยกำลังนอนหลับอยู่บนเปลที่ปู่ให้คนเตรียมไว้ให้ ท่านจึงบอกให้ฉันกับเขาไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วค่อยลงมาทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากัน ฉันจึงทำตามที่แม่บอกและพาเขาขึ้นมาด้านบนที่ห้องของฉันด้วย

 

"คุณเข้าไปอาบก่อนสิ..เดี๋ยวฉันเอาผ้าเช็ดตัวไปให้"

"อาบด้วยกันสิ..จะได้เสร็จเร็วๆ.."

"หึ..อย่าแม้แต่จะคิดเลยนะ..คนในบ้านก็อยู่กันหลายคน..หัดเกรงใจคนอื่นเขาบ้าง.."

"เมียก็อย่าครางเสียงดังสิครับ.."

"นี่คุณ..! ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ"

"ก็ได้ครับ..แต่คืนนี้ไม่รอดแน่..เมียจ๋าา.."

 

หลังจากเขาอาบน้ำเสร็จ ฉันก็เข้าไปอาบต่อแต่พอฉันเดินออกจากห้องน้ำเพื่อที่จะมาแต่งตัว ก็พบว่าเขายังอยู่ในสภาพเดิมคือมีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันอยู่รอบเอว

"ทำไมยังไม่แต่งตัวละคะ..เสื้อผ้าก็เตรียมไว้ให้แล้ว.."

".."

คนตรงหน้าไม่ตอบอะไรมาเพียงแต่ยกนิ้วชี้ขึ้นมาหนึ่งนิ้ว พร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอน ฉันจึงส่ายหน้าไปมาเพราะรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร เขาจึงก้มหน้าต่ำลงมองส่วนนั้นของตัวเองที่ตอนนี้กำลังขยายตัวอยู่ใต้ผ้าเช็ดตัว ภาพตรงหน้าเกือบทำให้ฉันหลุดขำออกมา

 

"คืนนี้ค่อยว่ากัน..แต่ว่าตอนนี้รีบไปแต่งตัวได้แล้วค่ะ.."

"จริงๆนะ..!"

"อืม.."

 

หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จ ทุกคนต่างแยกย้ายไปทำธุระของตัวเอง ส่วนฉันกับเขาก็เข้ามาดูมิลินในห้องที่อยู่ด้านล่าง พอเข้าไปก็พบสาวน้อยกำลังลืมตาแป๋วอยู่บนเปลนอน โดยมีป้านุ่มที่คอยดูแลอยู่ข้างๆ

"ป้านุ่มคะ..ไปพักได้เลยค่ะ..เดี๋ยวมิลล์ดูแลต่อเองค่ะ.."

"ค่ะๆ.."

ป้านุ่มพยักหน้าให้ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ฉันจึงเดินมาอุ้มมิลินขึ้นมาจากเปล ก่อนจะเดินไปนั่งโซฟาข้างๆเปลเพื่อให้หนูน้อยดูดนม ส่วนเขาก็เดินตามมานั่งข้างฉันก่อนจะเอนหลังพิงกับโซฟา

 

"คุณไปพักผ่อนบนห้องเถอะ..เดี๋ยวฉันดูมิลินเอง.."

"เฮียอยากให้เราไปนอนด้วย..ไม่อย่างงั้นเฮียนอนไม่หลับ.."

"หืม..เดี๋ยวนี้อ้อนเก่งนะคะ.."

"ไม่อ้อนเมีย..จะให้ไปอ้อนใครล่ะ.."

"ไม่รู้สิ.."

 

ไม่นานเสียงสนทนาของเราก็จบลง พร้อมกับมีเสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ฉันหันมองไปที่คนข้างๆตอนนี้เขานอนหลับไปเป็นเรียบร้อยแล้ว แถมยังเอาหัวมาซบที่ไหล่ของฉันอีกด้วย ฉันจึงเขยิบให้เขานอนลงมาบนโซฟา ก่อนจะลุกขึ้นเอามิลินไปวางบนเปล เพราะตอนนี้เจ้าหนูน้อยก็หลับไปแล้วเช่นกัน ฉันเดินไปหยิบผ้าห่มมาห่มให้เขาแล้วเดินออกจากห้องนี้ไป

 

ตัดมาตอนเที่ยง ฉันเดินเข้ามาดูเขาและมิลินว่าตื่นกันหรือยัง แต่พอเปิดประตูเข้าไป ก็ได้เห็นภาพของเขากำลังก้มลงพูดคุยหยอกล้อกับลูกสาวอยู่ ดูท่ามิลินจะชอบซะด้วยยิ้มให้กับเขาใหญ่เลยค่ะ จนทำให้ฉันเผลอยิ้มตาม จากนั้นฉันก็เดินเข้าไปหาทั้งสองแล้วบอกให้เขาไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อเพราะกลัวว่าจะเหนียวตัว เขาก็ยอมทำตามที่ฉันบอกอย่างว่าง่าย ส่วนฉันก็จัดการอาบน้ำแต่งตัวให้มิลินตัวน้อย พอเสร็จเรียบร้อยก็ฝากป้านุ่มให้ดูแลให้ ก่อนจะไปตามเขาให้ลงมารับประทานอาหารเที่ยงกันแค่สองคน เพราะคนอื่นๆไม่มีใครอยู่เลย มีเพียงฉันกับเขา ป้านุ่ม และเหล่าแม่บ้านเท่านั้น

 

"มิลล์..พรุ่งนี้เข้าบริษัทกับเฮียนะ..พามิลินไปด้วย.." ระหว่างทานข้าวเที่ยงกันอยู่จู่ๆคนตรงหน้าก็พูดขึ้น

"ทำไมต้องไปคะ.." ฉันตอบกลับเขาโดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามอง

"เฮียอยากให้ทุกคนรับรู้ว่าเฮียมีเมียมีลูกแล้ว.." คำพูดของเขาทำให้การกระทำของฉันหยุดชะงัก ก่อนจะเงยขึ้นไปมองหน้าของเขา

"เขาจะหาว่าฉัน..เกาะคุณกินสิไม่ว่า.." ฉันตอบกลับไป พลางก้มลงทานอาหารตรงหน้าที่เขาตักมาใส่จานไว้ให้

"ใครจะกล้าว่า..หลานสาวของคุณปู่เดชล่ะ.."

"ก็ไม่..รู้.." ฉันพูดพลางทำปากจู๋เล็กน้อย

"ฮ่าๆ..ทำหน้าแบบนี้หน้ารักจริงๆ.." การกระทำของฉันทำให้เขาหัวเราะก่อนจะยื่นมือมาบีบปลายจมูกฉัน

"อื้อ..เจ็บนะ..ทานข้าวไปเลยค่ะ.."ฉันนิ่งมองเขาสักพักแล้วใช้มือปัดมือเขาออก ถึงได้รู้ว่าหัวใจของตัวเองกำลังเต้นผิดจังหวะ จนตอนนี้ไม่กล้าหน้ามองเขาเลยแม้แต่น้อย

 

"ร้อนหรอหน้าแดงเชียว..หรือว่า..เขินผัวตัวเอง.."

"คุณ..!"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น