OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

EP.02 คุณลูกค้าครับ [1/3]

ชื่อตอน : EP.02 คุณลูกค้าครับ [1/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 165

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ต.ค. 2562 19:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.02 คุณลูกค้าครับ [1/3]
แบบอักษร

EP.02 

คุณลูกค้าครับ 

 

ในหนึ่งสัปดาห์ผมจะมีวันหยุดพักร่างกายแค่สองวัน นั่นคือวันอาทิตย์และวันจันทร์ ส่วนวันอังคารถึงเสาร์ผมมีเรียน บางวันเรียนเช้า บางวันเรียนบ่าย แต่ในช่วงเย็นๆ ค่ำๆ ของทั้งห้าวันผมจะต้องไปซ้อมแบดมินตันตามที่โค้ชกำหนดมา ทีมเราค่อนข้างเข้มงวดกับการฝึกซ้อมครับ เพราะโค้ชจะคัดเด็กไปแข่งแล้วดันเข้าทีมชาติ ในทุกเดือนจะมีการสอบใหญ่ครั้งหนึ่ง ใครฝีมือดีขึ้นหรือด้อยลงก็ต้องมาฟังคำแนะนำจากโค้ชแล้วนำไปพัฒนา

ตัวผมนั้นไม่ได้หวังเรื่องทีมชาติอะไรหรอกครับ แค่รู้สึกว่าชอบกีฬาชนิดนี้เป็นพิเศษแล้วผมก็ทำมันได้ดีมาก ในเมื่อเป็นอีกสิ่งที่ผมรัก ผมก็ยังอยากจะยืนหยัดเป็นนักกีฬาแบดมินตันต่อไปเรื่อยๆ ถ้าดูกันทางสถิติการสอบ ผมไม่เคยต่ำกว่าสามอันดับแรกของทุกเดือน ส่วนมากจะอยู่ที่หนึ่งกับที่สอง สูสีกับไอ้มินทร์ทุกรอบไป อย่างมีการแข่งขันกีฬาประจำเขตหรือจังหวัดที่เขาจัดขึ้น โค้ชก็จะส่งผมกับไอ้มินทร์ออกแข่งเรื่อย โดยมากจะชนะกลับมา ผมกับมันเลยเป็นตัวท็อปของที่นี่

อ้อ เคยมีสโมสรมาติดต่อให้ผมไปอยู่ด้วยนะครับ แต่โค้ชยังไม่ปล่อยให้ไป ยังอยากฝึกและผลักดันผมไปได้ไกลกว่านี้อีก ในวันนั้นผมอาจจะเป็นคนที่เลือกสโมสร ไม่ใช่สโมสรเป็นคนเลือกผมก็ได้ ฟังดูเหมือนมีความหวังแต่ผมก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก แค่ทำให้เต็มที่เท่าที่จะทำได้ก็พอ

อย่าลืมสิว่างานฟรีแลนซ์ของผมก็ไปได้สวยเช่นกัน รายได้ดีด้วยนะ ถึงการเป็นนักกีฬามันอาจไม่ได้ถึงฝันแต่ผมยังมีงานตรงนี้สำรอง ยังไงก็ไม่อดตายหรอกครับ ว่าแล้วผมอัพเดตผลงานลงเพจสักหน่อยดีกว่า เวลาแต่งหน้าผมจะขออนุญาตลูกค้าถ่ายก่อนและหลังแต่งเอาไว้เพื่อเก็บไว้เป็นผลงานของตัวเอง

หืม...มีข้อความค้างในเพจงั้นเหรอ? ผมว่าผมเพิ่งเช็คเมื่อวานเองนะ ไม่น่าจะติดค้างการตอบแชทใครนี่หว่า

“ช่างเถอะ ลงงานเสร็จค่อยตอบแล้วกัน”

ผมบอกกับตัวเองเบาๆ พลางนั่งทำโฟโต้ช็อปรูปรีวิวงานแต่งหน้าของลูกค้าแต่ละคน ผมเห็นแล้วก็มีความสุขครับที่ผมได้เป็นส่วนหนึ่งในการเนรมิตความสวยให้ลูกค้า ดีใจทุกครั้งที่ทุกคนชมหลังจบงาน หลายคนมาใช้บริการซ้ำอีกต่างหาก งานตรงนี้มันวัดฝีมือจริงๆ ครับ เพราะเราไม่ได้รู้จักกันมาก่อน ไม่เคยเห็นหน้าคร่าตา แถมระหว่างทำงานผมก็พูดน้อยไม่ค่อยได้ชวนคุยเพราะคุยไม่เก่ง เคยคิดนะว่าการไม่เอ็นเตอร์เทนอาจทำให้ลูกค้าไม่ติดเพราะทำงานด้วยไม่สนุก

แต่ไม่หรอกครับ เกินครึ่งหนึ่งของที่เคยรับงานมากลับมาใช้บริการผมอีกบ่อยครั้งเลย

ตึ่ง!

พอลงรูปปุ๊บ แน่นอนว่าต้องมีคนมากดไลค์ปั๊บ คอมเมนต์ต่างๆ เริ่มทยอยมา ทว่าขณะที่ผมกวาดตาอ่านคอมเมนต์ใต้โพสต์อยู่นั้นก็มีแจ้งเตือนข้อความเพจเข้ามา ผมเลยเข้าไปดู

“เชี่ย พี่ดล!!!”

ใช่ครับ คนที่ทักผมมาคือพี่ดลธี พี่ปีสี่เอกการแสดงที่วันก่อนผมเพิ่งเจอที่คอร์ทแบดมินตันไง ผมรีบตั้งสติแล้วกดเข้าไปอ่านเนื้อความที่พี่เขาส่งมาด้วยความตกใจ คือยังไงก็ไม่มีใครรู้อยู่แล้วว่าเจ้าของเพจซีเมคอัพเนี่ยคือซีโน่ นักกีฬาแบดมินตันสุดฮอตของมหาวิทยาลัย

[สวัสดีครับคุณซี ช่วงนี้มีคิวว่างบ้างไหมครับ ผมจะรบกวนมาแต่งหน้าให้ผมหน่อย]

ข้อความนี้คืออันที่ค้างไว้ก่อนที่ผมจะลงรูป ส่วนข้อความใหม่หลังจากที่ผมลงรีวิวผลงานแล้วนั้น...

[โห ผมชอบผลงานคุณซีจังเลยครับ สะดวกรับงานด่วนไหมครับ ถ้าคิวว่างผมจองนะครับ ว่าแต่เรทการรับงานของคุณซีอยู่ที่เท่าไหร่เหรอครับ]

ปกติผมคิดแต่งหน้าทำผมชายหนึ่งหมื่น แต่งหน้าทำผมผู้หญิงหมื่นห้า ราคากลางๆ ไม่ได้แพงมาก แต่ระดับดลธีเดือนปีสี่คนนี้ผมขอขึ้นราคาสักหน่อยแล้วกัน ใจหนึ่งก็อยากรับงานนี้เพราะผมมีเป้าหมายจะเก็บเงินให้ได้เดือนละหนึ่งแสนบาท แต่อีกใจก็กลัวพี่เขาจะจำผมได้ แต่ก็ไม่หรอก เราไม่เคยคุยกันใกล้ๆ ด้วยซ้ำพี่เขาจะจำผมได้ยังไง อีกอย่างผมใส่มาส์กปิดไปตั้งครั้งหน้า เห็นแต่หน้าผาก ตา คิ้ว ยังไงพี่เขาก็จำผมไม่ได้

‘แต่งหน้างานอะไรครับ ตอนนี้คิวว่างแค่วันอาทิตย์และวันจันทร์ครับ’

[งั้นผมจองคิวพรุ่งนี้ครับ ผมมีแคสการแสดงช่วงบ่าย]

พรุ่งนี้วันจันทร์ แล้วผมก็ว่าง เอาไงดีวะจะรับหรือไม่รับดี? งั้นให้เงินตัดสินแล้วกัน ผมนั่งคิดจำนวนเงินที่มากกว่าปกติเพื่อจะคิดเรทเฉพาะพี่ดล แล้วงานเร่งก็ต้องแพงหน่อยแหละ ผมต้องเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมด้วย แต่ถ้าพรุ่งนี้ได้หยุดอีกสักวันก็คงดีนะครับ ผมเองก็อยากนอนเล่นอยู่ห้อง

‘งานด่วนเรทอยู่ที่สองหมื่นครับ ปกติหมื่นห้า ถ้าต่างจังหวัดไม่รวมค่าเดินทาง ในกรุงเทพไม่คิดค่าเดินทางครับ’

[ได้ครับ มาแต่งที่ห้องผมนะครับเดี๋ยวผมส่งโลเคชั่นให้]

แอบตกใจที่เขาไม่คิดสักนิดเลยเหรอว่ามันอาจจะแพงไปหน่อย เขาตอบกลับมาไวมาก ก็รู้ว่าพี่เขารวย แต่...เออ เอาวะ รับก็รับ ได้เงินเพิ่มจากเดิมมาตั้งเท่าตัวแบบงงๆ หลังจากนั้นก็ทำการแนะนำตัวกัน ตกลงราคาและรายละเอียดงาน ตัวผมถ้าอยู่ในบทบาทเมคอัพอาร์ตติสท์จะใช้ชื่อว่าซีครับ แต่ในชีวิตปกติทั่วไปคนจะเรียกโน่เฉยๆ หรือเรียกเต็มๆ ว่าซีโน่ไปเลย ไม่มีใครเรียกซี ผมเลยเอามาใช้กับงานด้านนี้แทน

พี่ดลตอบตกลงยอมรับเงื่อนไขอะไรง่ายไปหมด ไม่มีการต่อรองราคาอะไรทั้งสิ้น ผมนัดจ่ายหน้างานทีเดียวเพราะไม่สะดวกให้เขาโอนมา เลยอ้างว่าผมกำลังจะเปลี่ยนบัญชีการทำงาน บัญชีเดิมจะไม่ใช้แล้วฉะนั้นงานในกรุงเทพจึงรับจ่ายหน้างานอย่างเดียว แต่คนอย่างดลธีเงินแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก แล้วดูท่าพี่เขาจะชอบผลงานของผมจริงๆ หรือไม่ก็กลัวหน้าลอยไปแคสงานล่ะมั้ง

แต่เหมือนวันนั้นได้ยินเขาบอกว่าติดต่อช่างแต่งหน้าไปคนหนึ่งไม่ตอบ อย่าบอกนะว่าเป็นผม? คิดมาถึงตรงนี้ผมก็เลื่อนข้อความขึ้นไปด้านบนเพื่อจะดูวันเวลาข้อความแรกที่เขาส่งมา ใช่ครับ เขาส่งมาตั้งแต่สัปดาห์ก่อนซึ่งผมไม่เห็นจริงๆ แสดงว่าช่างคนที่เขารอให้ตอบคือผมงั้นสิ โลกมันจะกลมเกินไปแล้ว ช่างแต่งหน้ามีเป็นแสนเป็นล้านคนแต่พี่เขาก็เลือกผม

แต่ก็เอาเถอะนะ แต่งหน้ากับผมหน้าพี่ไม่ลอยแน่นอน!

พอรับงานด่วนแบบนี้ทำให้วันนี้ทั้งวันผมง่วนอยู่กับการทำความสะอาดแปรงแต่งหน้าและอุปกรณ์ต่างๆ ที่ต้องใช้ ผมจะไม่ใช้อุปกรณ์ต่อกันโดยไม่ทำความสะอาดครับ ถ้าวันไหนต้องแต่งหน้าต่อกันสองคน ผมจะเตรียมอุปกรณ์ไปสองชุดเลย จะไม่มีการใช้ซ้ำกันเด็ดขาด

เวลานัดของเราคือพรุ่งนี้สิบโมง พี่เขามีแคสงานบ่ายโมงตรง ส่วนผมก็ไม่มีรับงานที่ไหนอีก พี่ดลจะเป็นลูกค้าคนเดียวในวันพรุ่งนี้ ซึ่งก็ดีครับเพราะได้เงินเหมือนแต่งหน้าสองคนแต่แต่งแค่คนเดียว

วันรุ่งขึ้น

ผมยืนหมุนซ้ายหมุนขวาอยู่หน้ากระจก วันนี้ผมจัดเต็มมาก ทั้งฉีดสเปรย์เปลี่ยนสีผมชั่วคราวเป็นผมสีบอร์นสว่าง เซ็ตผมให้ดูโอปป้าเกาหลีที่จะยกโคนขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ผมดูมีหนาและมีน้ำหนัก ใบหน้าก็ลงรองพื้นและแป้งแค่บางๆ และก็เขียนคิ้วบ้างให้พอเป็นทรง ข้างแก้มปัดเฉดดิ้งเล็กเพื่อให้โครงหน้าดูคมชัด แล้วสุดท้ายก็ไม่ลืมที่จะปิดมาส์กอยู่ดี ต้องปิดหน้าไว้ครับ ผมจะให้ใครเห็นผมลุคนี้ไม่ได้หรอก

ปกติซีโน่นักกีฬาแบดมินตันสุดฮอตน่ะไม่เคยแต่งหน้าไปเรียนเลยสักวัน จะบอกว่ายังไงดีล่ะ คือผมหน้าดีอยู่แล้วน่ะครับ แต่ละวันแค่ล้างหน้าล้างตาให้ดูสะอาดสะอ้าน สางผมนิดหน่อยก็ออกมาเรียนได้แล้ว ขนาดนั้นก็ยังมีสาวมาแอบมอง แอบถ่ายรูป มาขอเบอร์ไม่เว้นแต่ละวัน

ส่วนตอนนี้ผมคือคุณซี เมคอัพอาร์ตติสท์ที่แต่งตัวจัดคนหนึ่งกำลังจะไปทำงานที่เรารักอีกอย่าง แต่ก็ต้องพลางตัวตั้งแต่ออกห้องกันเลยทีเดียว ใส่ทั้งหมวกทั้งมาส์กปกปิดใบหน้า วันนี้เสื้อผ้าหน้าผมคุณซีจัดเต็ม พรมน้ำหอมกลิ่นโปรดมาฟุ้งเลยด้วย อย่าว่าแต่กลัวพี่ดลจำได้เลย เจอผมตอนนี้แม้จะสนิทเหมือนไอ้มินทร์มันก็จำไม่ได้ ผมพยายามจะแต่งให้ดูโตด้วยแหละ ไม่อยากให้พี่เขารู้ว่าผมเด็กกว่า กลัวเดาทางถูก

สามสิบนาทีผ่านไป

ผมนั่งแท็กซี่มาตามโลเคชั่นกระทั่งมาหยุดที่บ้านหลังใหญ่หลังหนึ่งที่เจ้าของบ้านได้คอนเฟิร์มเลขที่บ้านกับผมไว้เรียบร้อยแล้ว เมื่อมั่นใจว่าถูกหลังผมก็กดกริ่ง ไม่นานก็มีคนมาเปิดประตูรั้วให้

“ช่างแต่งหน้าคุณดลเหรอคะ เชิญค่ะ เมื่อเช้าคุณดลแจ้งป้าไว้แล้วว่าถ้าคุณมาให้ขึ้นไปหาบนห้องได้เลย”

หญิงมีอายุที่ดูเหมือนจะเป็นแม่บ้านของที่นี่พาผมเดินเข้าไปในตัวบ้าน ด้านในตกแต่งอย่างหรูหราสมฐานะจริงๆ บ้านรวยกว่าผมอีก เหมือนผมจะเคยรู้มาว่าบ้านพี่ดลทำธุรกิจส่งออกอะไรสักอย่างไปต่างประเทศ ผมก็ไม่แน่ใจ แต่รู้ว่ารวยครับ ขับรถสปอร์ตราคาแพงไปเรียนทุกวัน

“ห้องนี้เหรอครับ?”

“ค่ะ เชิญเลยค่ะ”

ผมถูกอัญเชิญให้เข้าไปในห้องหนึ่งโดยมีคุณป้าเปิดประตูให้ เมื่อแทรกกายผ่านเข้าไปด้านในบานประตูก็ปิดลงอย่างเบามือ แล้วภาพที่ผมเห็นตรงหน้าก็ทำให้ผมกำกระเป๋าเครื่องสำอางใบใหญ่ที่เตรียมมาแน่นจนขึ้นเลือดฟาด เมื่อเห็นไอ้พี่ดลมันนอนกรนครอกๆ อยู่บนเตียงยังไม่ตื่น?!!ไหนว่าเมื่อเช้าตื่นมาบอกคุณป้าแม่บ้านแล้วไงว่าผมจะมา นี่หนีมานอนต่องั้นเหรอ?

“อะแฮ่ม”

ลองกระแอมไอครั้งหนึ่งเพื่อปลุกเขา แต่ไม่มีอะไรไหวติงครับ เขาก็หลับต่อไม่รู้เรื่องรู้ราว แล้วคือนัดผมมาแต่งหน้าก็ควรจะเตรียมตัวให้พร้อมก่อนช่างจะมาถึงหรือเปล่าวะ ไม่ใช่มานอนหลับโชว์แบบนี้ หรือจะให้ผมแต่งหน้าให้ตอนหลับ? ไม่ใช่แต่งหน้าศพนะเว้ย

_______________________ 

TALK 

พี่ดลตื่นมาให้น้องแต่งหน้าก่อนเถอะ ว่าแต่ถ้าอะแฮ่มแล้วพี่มันไม่ตื่น ลองเปลี่ยนไปจุ๊บๆ ดูไหมเผื่อจะตื่นนนนนน 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น