กรกากี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 28 ความตายมาเยือน

ชื่อตอน : chapter 28 ความตายมาเยือน

คำค้น : ตื่นเต้นระทึกขวัญ

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 127

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ต.ค. 2562 11:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 28 ความตายมาเยือน
แบบอักษร

28...   ความตายมาเยือน 

            ถนนคาสิโนใต้ ใกล้พรมแดนเนวาด้า-อริโซน่า  

                ในคืนวันเดียวกัน.. 

           คืนวันนี้ ซูซาน ลินน์ มาร่วมงาน Anniversary ฉลองเปิดกิจการครบหนึ่งปี ของ Colorado View Hotel & Casino โรงแรมห้าดาวเปิดใหม่ในเครือลินน์กรุ๊ปริมแม่น้ำโคโลราโด ในฐานะท่านประธานคนใหม่

        เพียงปีเดียวกิจการห้องพักกับคาสิโนที่นี่ ทำกำไรให้บริษัทแม่อย่างมหาศาล รางวัลโรงแรมยอดเยี่ยมประจำปีที่ได้มาครอง สร้างกระแสดึงดูดบรรดานักท่องเที่ยวให้พากันยกโขยงมารุมใช้บริการ จนทะลุเป้าโรงแรมแทบแตกทุกวัน

      โรงแรมคู่แข่งในละแวกนี้พากันอิจฉาในความสำเร็จ ต่างปรับกลยุทธ์จัดโปรโมชั่นลดแลกแจกแถม เพื่อรับมือโรงแรมน้องใหม่กันสุดความสามารถ

     สถานที่จัดงาน คือห้องจัดเลี้ยงใหญ่บนชั้นสอง บรรดาผู้ถือหุ้น ผู้บริหาร กับพนักงานทั้งสามกะสลับผลัดเปลี่ยนกันเข้ามาร่วมงาน ทุกคนต่างยินดีปรีดาแฮปปี้กันทั่วหน้า มองทางไหนก็เห็นแต่รอยยิ้ม

   ผู้มาร่วมงานสรวญเสเฮฮาพูดคุยดื่มกินกันเต็มที่ อาหารเครื่องดื่มอย่างดีเสริฟกันอย่างไม่อั้น บนเวทีมีโชว์ดังๆทยอยมาให้ความบันเทิงไม่ขาดระยะ บริษัทจัดงบให้เต็มที่ ให้สมกับความทุ่มเทที่ทุกคนมีส่วนร่วม

    คริสโตเฟอร์ ฮอว์กิ้นส์ เนติบัญทิตหนุ่มหัวหน้าฝ่ายกฎหมายคนใหม่ มาร่วมงานในชุดสูทราตรีสีดำเชิ้ทขาว เน็คไทกับเสื้อกั๊กสีเขียว 

              เขากับซูซานต่างคนต่างมา เมื่อเจอหน้ากันก็แค่ทักทายไม่กล้าพูดคุยอะไรมาก สถานการณ์ยังไม่นิ่งพอที่จะเผยความสัมพันธ์อันลึกซึ้งของพวกเขาต่อสาธารณะชน 

           เพื่อภาพพจน์ในสายตาของสังคม ทั้งสองต้องแสดงบทเจ้านายกับลูกน้องตบตาคนอื่นไประยะนึงก่อน

         ซูซานลินน์ อยู่ในชุดกระโปรงราตรียาวสีน้ำเงินคราม ผ่าข้างขาและเปิดไหล่ข้างนึง เธอนั่งร่วมโต๊ะกับเหล่าบอร์ดผู้บริหาร และกลุ่มผู้ถือหุ้นในบริษัท

      ส่วนคริสนั่งรวมกับพวกหัวหน้าแผนกอีกโต๊ะติดๆกัน ถึงจะอยู่ใกล้ก็เหมือนไกล เห็นหน้าแต่ทำอะไรไม่ได้ สร้างความอึดอัดให้ท่านประธานเป็นอันมาก จนต้องดกแชมเปญคลายเครียดไปหลายแก้ว

         สาเหตุที่เครียด เพราะท่านประธานคนใหม่คาใจมาตั้งแต่ตอนบ่าย ที่ไปบริษัทแล้วพบว่าพนักงานระดับหัวหน้าแผนกโดดงานทิ้งร่มหายตัวลึกลับ แถมปิดโทรศัพท์ปล่อยเจ้านายให้กดมือถือโทรตามตัวตั้งแต่บ่ายยันค่ำ จนแบ็ตหมดนิ้วแทบหงิก

             ตั้งแต่รู้ว่าจอห์นนี่เพื่อนรักหักหลังเธอไปเข้าข้างศัตรู ซูซานก็เกิดอาการวิตกจริตอย่างรุนแรงพาลไม่ไว้ใจคนทั้งโลก

             ความซวยจึงมาตกที่คริสซึ่งเป็นความหวังสุดท้าย ที่เธอทุ่มเทกายใจหวังจะฝากผีฝากไข้ในอนาคต เธอทั้งรักและหวงแหนเขายิ่งกว่าสิ่งใดในโลก การกระทำลับๆล่อของเขาวันนี้ จึงเป็นประเด็นใหญ่โตขึ้นมา

      ความบันเทิงรอบกายไม่สร้างความรื่นเริงให้ซูซานเลย เพราะสมองเธอไม่ว่างรับเรื่องอื่น มันครุ่นคิดวนเวียนอยู่แต่เรื่องนี้มาตั้งแต่บ่ายแล้ว ถ้าไม่ได้ถามและฟังคำตอบจากปากเขา คืนนี้เธอคงนอนไม่หลับ

         แอลกอฮอล์ในแชมเปญที่ฉีดพล่านไปทั่วร่าง ทำให้ความอดทนอดกลั้นของซูซาน ลดน้อยลงเป็นลำดับ เธอขยับจะลุกเข้าไปถามเขาให้หายข้องใจหลายครั้ง แต่หัวโขนที่สวมอยู่มันบังคับ จึงต้องนั่งวางเฉยเพื่อรักษาภาพพจน์ให้ดูดี 

             ในฐานะท่านประธานคนใหม่ ซูซานต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มวิสาสะกับแขกร่วมโต๊ะและผู้มีเกียรติที่มาขอชนแก้วแสดงความยินดี แต่สายตาหล่อนแอบเหล่ข้ามโต๊ะตลอด จ้องหาโอกาสที่จะชวนชู้รักไปหาที่เหมาะๆเพื่อคาดคั้นความจริง

     หลังจากซูซานถูกเชิญขึ้นเวทีไปจับสลากแจกรางวัลให้ผู้ร่วมงาน ขากลับเธอเห็นคริสหยิบมือถือออกมา แล้วลุกออกไปจากห้องจัดเลี้ยงอย่างร้อนรน

           ต้องมีใครสักคนที่สำคัญมากโทรมา ม่ายงั้นพ่อยอดชู้ของเธอคงไม่ทำหน้าตื่น รีบร้อนออกไปรับขนาดนี้

            โอกาสที่เฝ้ารอมาถึงแล้ว ซูซานเหลือบมองคนรอบข้าง และพบว่าทุกคนกำลังเฮฮาปาร์ตี้ไม่มีใครสนใจใคร เธอจึงฉวยโอกาสเดินเลี่ยงออกจากห้องตามชายคนรักไปทันที

         คริสช่างว่องไวอย่างเหลือเชื่อ เขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับภูตผีปีศาจ

          สาวใหญ่ไฮโซตามหาชายคนรักไปทั่ว ถึงจะคว้าน้ำเหลวเธอก็ไม่ยอมลดละ ลงทุนเปิดประตูตามออกไปดูถึงข้างนอกโรงแรม แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา

      ซูซาน เดินสะเปะสะปะไปตามแนวต้นปาล์ม เหลี่ยวซ้ายแลขวามองหาคริสไปตลอดทาง

      ผ่านลานน้ำพุ ลานจอดรถ สวนต้นไม้แบบเรขาคณิตซึ่งตัดแต่งเป็นกำแพงต้นไม้สลับช่องทางเดินวกวนแบบเขาวงกต จนมาถึงโซนที่กำลังก่อสร้างเพิ่มเติม มีป้ายห้ามผ่านตัวโตแขวนติดไว้ จึงค่อนข้างเปลี่ยวปราศจากผู้คนสัญจรไปมา

       ซูซานเดินหน้าหงิกไปนั่งบนม้าหินแถวนั้น แล้วหยิบมือถือออกมากดโทรหาคริส พอโทรติดก็ยิ้มออกมาได้ นั่งใจเต้นลุ้นให้เขารับสาย

      เสียงเพลงรอสายดังอยู่แป๊บนึง แล้วคริสก็รับสาย

      “ ฮาโหล ”

      “ คริสคุณอยู่ไหน ? ” สาวใหญ่ถามเร็วปรื๋อ

      “ ผมอยู่บนถนน กำลังขับรถครับ ”

    ” อ้าว..งานยังไม่เลิกเลย ทำไมรีบกลับละคะที่รัก ” ซูซานเอาน้ำเย็นเข้าลูบ

    “ พอดีผมมีธุระด่วนต้องรีบไป คุณมีอะไรเร่งด่วนรึเปล่า ? ถ้าไม่..ไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะครับ กู๊ดไนท์ ”  อีกฝ่ายคล้ายมีลับลมคมใน ตอบคำถามเสร็จก็จะวางสาย

                  ทำให้ฝ่ายนี้ต้องร้องห้ามเสียงหลง แล้วเริ่มยิงคำถามอ้อมๆแบบหยั่งเชิง เพื่อจับผิดชู้รักแบบไม่ให้เขารู้ตัว  

    “ เดี๋ยวก่อนค่ะอย่าเพิ่งวางสาย เมื่อตอนบ่าย ฉันโทรไปหา ทำไมคุณปิดเครื่อง คุณไปไหน วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอ ? ”

 “ อ๋อ ไปซิครับ พอดีผมตื่นสาย รีบๆเลยลืมมือถือไว้ที่บ้าน ” คริสโกหกอย่างคล่องแคล่ว

                 ซูซานกลืนน้ำลายเอื๊อก ไม่คาดคิดว่าชู้รักจะกะล่อนปลิ้นปล้อนขนาดนี้

  “ ขยันจังที่รัก ยอมไม่มีมือถือใช้จนเลิกงานเลยเหรอ บ้านคุณกับที่ทำงานก็ไม่ไกล แวบกลับไปเอาก็แป๊บเดียว ไม่มีใครตำหนิคุณหรอก บริษัทเราเองไม่เห็นจะต้องซีเรียสเลย ” ทั้งที่โกรธจนปากคอสั่น แต่ยังฝืนทำเสียงหวานตะล่อม

                  คริสไม่รู้ตัวว่าอีกฝ่ายแกล้งถามเพื่อจับผิดเขา เลยเสียท่าเผยธาตุแท้ออกมาหมดเปลือก  

    “ ไม่ได้หรอกครับ ยิ่งบริษัทเราเอง ผมยิ่งต้องขยันเป็นสองเท่า จะมาแวบมาอู้งาน เป็นตัวอย่างไม่ดีให้ลูกน้องเอาอย่างได้ยังไง จริงมั้ยครับ ” เขาพูดเอาดีใส่ตัวอย่างไม่กระดากปาก ช่างปากหวานก้นเปรี้ยวจริงๆ นายคริสคนนี้

                     ซูซานหมดความอดทน เลิกอ้อมค้อมตวาดลั่น

     “ หยุดปั้นน้ำเป็นตัวได้แล้ว คุณคิดว่าฉันเป็นเด็กอมมือรึไง บอกมาตามตรงดีกว่า ว่าวันนี้คุณไปไหนมา ? ”

                            คริสชะงักไปนิดนึง แล้วตวาดกลับ

      “ ผมไม่ได้ไปไหน บอกแล้วไงว่าผมอยู่ที่ทำงานทั้งวัน ”

                           ซูซานเต้นผาง

       “ ไอ้คนปลิ้นปล้อนอย่ามากะล่อน บอกความจริงมาเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน ”

                          คริส รู้ตัวแล้วว่าถูกซูซานจับโกหกได้ จึงแสร้งอารมณ์เสียกลบเกลื่อน

    “ นี่คุณเมาใช่มั้ย อยู่ดีๆก็มาซักไซ้ไล่เรียงหาเรื่องจับผิดผม ถ้าเมาก็รีบกลับไปนอนซะ แค่นี้นะ ” เขาเบี่ยงแบนประเด็น แล้วตัดบทวางสายไปดื้อๆ

                แม่ม่ายไฮโซถูกผัวน้อยวางหูใส่ ก็โกรธจนเสียจริต หล่อนกระทืบเท้าเร่าๆแหกปากด่าทอสุดเสียง แล้วขว้างมือถือลงกับพื้นสุดแรงโทสะ

                 ซูซาน อกจะแตกตายกับความคับแค้นขุ่นเคือง นั่งน้ำตาไหลอยู่คนเดียวตามลำพัง จนกระทั้งมีใครบางคนเก็บมือถือบนพื้นมาส่งให้

                    ซูซานกำลังเบลอสติไม่อยู่กับตัว จึงรับไว้โดยไม่ได้สนใจคนให้ แล้วหันหลังร้องไห้ต่อไปราวโลกใบนี้มีเธออยู่เพียงลำพัง

              คนๆนั้นยังยืนอยู่ข้างๆไม่ยอมไปไหน จนซูซานนึกกระดากจะหันไปกล่าวคำขอโทษ ที่ไม่ได้กล่าวคำขอบคุณ    

                  สาวไฮโซหัวใจแทบหยุดเต้น เมื่อเห็นคนที่เก็บมือถือให้เธอใส่สีดำทั้งชุดมีมีดดาบสปาร์ต้าเล่มใหญ่อยู่ในมือ และใส่หน้ากากไอ้โม่งปิดบังใบหน้าไว้

                 บรรลัยงอกแล้ว มันคือ  ไอ้โม่งดำ

         ซูซาน แทบขวัญหนีดีฝ่อ กลัวจนก้าวขาไม่ออก

        ไอ้โม่งถลึงตาจ้องเหยื่อ แล้วเงื้อมีดดาบในมือขึ้นสุดแขนจะฟันให้ตายคาที่

         ซูซานร้องสุดเสียง รีบกระโจนหนีเอาตัวรอดอย่างไม่คิดชีวิต

         เธอวิ่งล้มลุกคลุกคลานไปที่สวนวงกตต้นไม้ แล้วเข้าไปซ่อนตัวในนั้น

        ซูซานวิ่งตาตั้งไปตามช่องทางอันสลับซับซ้อนจนตัวเองหลงทาง ก่อนไปหยุดยืนหอบตัวสั่นงันงกอยู่หลังกำแพงต้นไม้ชั้นในสุด

        เมื่อไม่เห็นไอ้โม่งตามมา ซูซานก็เป่าปากอย่างโล่งใจ คิดว่าไอ้โม่งคงหลงทางหาเธอไม่เจอ จึงหันมาคิดหาทางออกไปจากเขาวงกตต้นไม้อันแสนจะวกวนน่าเวียนหัว มองไปทางไหนก็มีแต่กำแพงต้นไม้เหมือนๆกันไปหมด

           ขณะที่ซูซานกำลังเผลอ ไอ้ฆาตกรโรคจิต ก็ทะลวงกำแพงทะลุเป็นช่อง บุกเข้ามาไล่ฟันเธอเป็นการใหญ่

             ซูซานผวาหลบ แล้วโกยอ้าวไม่คิดชีวิตโดยมีไอ้โม่งดำไล่กวดมาติดๆ

          หญิงเคราะห์ร้ายวิ่งหนีตายวนเวียนอยู่ในเขาวงกต กว่าจะพบทางออกทางนึงเข้าโดยบังเอิญ เธอก็เหน็ดเหนื่อยแทบขาดใจ

         ซูซานรีบหนีออกจากเขาวงกต และพบว่าตัวเองอยู่หลังโรงแรมด้านริมแม่น้ำ พอได้ยินเสียงไอ้โม่งใกล้เข้ามา เธอก็กัดฟันเร่งฝีเท้าขึ้นอีก

      อารามรีบร้อนส้นสูงเธอไปสะดุดกับขอบฝาท่อระบายน้ำอย่างจัง ส่งผลให้เธอเสียหลักหัวทิ่มลงไปนอนฟาดพื้นไม่เป็นท่า 

       ไอ้โม่งโรคจิตตามออกมาเห็นเหยื่อนอนกลิ้งอยู่ ก็วิ่งเข้าไปเงื้อมีดฟันอย่างไม่ปรานี

         แต่จัสตินโผล่มาทันเวลาพอดี จึงวิ่งเข้าไปแย่งมีดกับคนร้ายช่วยคุณนายอย่างไม่คิดชีวิต

             คนรถผู้ภักดีออกมายืนสูบบุหรี่แถวลานจอดรถ พอได้ยินเสียงร้องคุณนาย เขาก็ตกใจรีบวิ่งมาดู

           จัสติน รู้สึกว่าพละกำลังตัวเองเป็นรอง จึงร้องตะโกนบอกเจ้านายให้รีบหนีไป แล้วกัดฟันสู้แบบยอมตายถวายชีวิตเพื่อรั้งคนร้ายไว้ให้ได้  

        ซูซานลุกขึ้นเก้ๆกังๆ ด้วยใจยังห่วงจัสติน และหวังว่าเขาจะพลิกสถานการณ์ได้

        แต่พอเห็นคนรถเธอ ถูกทุ่มไปกระแทกต้นไม้หัวแตกเลือดสาด ล้มลงไปนอนแน่นิ่งไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย 

         เธอก็เลิกหวังลมๆแล้งๆ รีบเผ่นหนีเอาตัวรอดทันที

            ซูซานวิ่งตะเลิดเปิดเปิงไปตามแนวสันเขื่อน ห่างตัวอาคารโรงแรมออกไปทุกที

       เธอวิ่งไปจนสุดเขตโรงแรม ซึ่งติดกับพื้นที่รกร้างว่างเปล่าริมฝั่งแม่น้ำ หญ้ากับต้นไม้ขึ้นรกครื้มเต็มไปหมด

       ซูซานชะงักเท้าหันกลับไปมองข้างหลังแล้วผวาสุดตัว เมื่อพบว่าไอ้โม่งตามมาถึงตัวแล้ว

        ซูซาน อกสั่นขวัญแขวนด้วยความรักตัวกลัวตาย รีบทรุดตัวคุกเข่าร้องขอชีวิตอย่างน่าสงสาร

          ไอ้โม่งไม่ฟังเสียง มันเงื้อมีดดาบในมือสุดแขน กะจะสับเหยื่อตรงหน้าให้ขาดเป็นท่อนๆ

      แต่จ่าโคล มือปราบเวกัส วิ่งถือปืนเข้ามา ขัดขวางการกระทำของไอ้ฆาตกรโรคจิตไว้ได้ทันท่วงที

     “ หยุด นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ทิ้งอาวุธ แล้วยกมือขึ้นเดี๋ยวนี้ ” จ่าตะโกน พลางจ้องปืนพกไปที่หัวคนร้าย

                  จ่าโคลได้ข่าวแว่วๆว่าไอ้โม่งแอบมากบดานอยู่แถวนี้ จึงมาจอดรถออกเดินเท้าหาร่องรอยคนร้ายตามลำพัง

          ขณะที่เขากำลังค้นหาเบาะแสอยู่ในพื้นที่รกร้างข้างโรงแรม ก็ได้ยินเสียงร้องของซูซาน จึงวิ่งมาระงับเหตุได้ทันเวลา                     

         ไอ้โม่งจำต้องทิ้งมีดยอมจำนน และยื่นมือให้จ่าโคลใส่กุญแจมือแต่โดยดี

         แต่พอจ่าเผลอกระพริบตา มันก็เข้าไปยื้อแย่งปืนพกในมือเขาทันที

       ตำรวจกับคนร้ายกอดรัดฟัดเหวี่ยงต่อสู้กันชุลมุน จนเสียหลักหล่นตูมจมหายลงไปในสายน้ำเชี่ยวกรากของแม่น้ำโคโลราโด้ทั้งสองคน...

 

                    *****

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น