เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 11/3 ยิ่งหลบยิ่งตาม

ชื่อตอน : ตอนที่ 11/3 ยิ่งหลบยิ่งตาม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2562 10:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11/3 ยิ่งหลบยิ่งตาม
แบบอักษร

หลังจากส่งน้องสาวศัตรูจนถึงบ้านและกลับมาถึงคอนโด พอมองรูปของตัวเองกับชยากรที่ตั้งไว้บนหัวเตียง ทำให้จิตใจร้อนรุ่มดั่งไฟสุ่ม เมื่อผู้หญิงคนนั้นกำลังจะครอบครองทั้งตัวและหัวใจของชยากร ซ้ำไปกว่านั้นเขายังขอร้องไม่ให้ติดต่อในช่วงนี้ ช่วงข้าวใหม่ปลามันเสียด้วยแต่ไม่รู้ว่าจะทนได้นานแค่ไหนที่ถูกฉกฉวยโอกาสหน้าตาเฉย ด้วยจิตใจร้อนรนและเริ่มทนไม่ได้จึงหยิบมือถือโทรหาเขาหลังจากไม่พบหน้ากันเกือบสัปดาห์ 

‘หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาฝากข้อความหลังได้ยินสัญญาณ’ 

เพียงประโยคนี้ทำให้เธอปาข้าวของในห้องอย่างไม่ยั้งมือ ชยากรทำแบบนี้ก็เท่ากับจงใจหลบหน้ากันชัด ๆ เขาไม่ทำตามสัญญาและยังทำท่าว่าหลงใหลแม่นั่นจนลืมเธอ ไม่มีวันที่เธอจะพ่ายแพ้ผู้หญิงคนนั้น คงต้องตายกันไปข้างหนึ่ง 

“คิดจะหนีฉันหรือชยากร ฉันไม่ยอมเด็ดขาด…อย่าหาว่าใจร้ายก็แล้วกัน” 

เธอฟูมฟายออกมาด้วยความเสียใจ ไม่คิดว่าดาราแถวหน้าอย่างเธอจะถูกผู้ชายดูแคลนทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียวที่ทำให้เธอสูญเสียทุกอย่าง วิมานที่เคยวาดฝันมันล่มสลายโดยที่ไม่คาดคิด เขาคือผู้ชายที่เธอจะฝากหัวใจไว้ทั้งชีวิต แต่กลับมีมือดีมาชุบมือเปิบ บัวบงกชจะต้องได้รับการตอบแทนอย่างสาสม! 

พอรุ่งเช้ามีนตราก็หยิบมือถือจากข้างเตียงและโทรหาชยากรอีกครั้ง แต่สุดท้ายก็คว้าน้ำเหลวเมื่อเขาปิดเครื่อง เขาทำแบบนี้ก็เท่ากับกำลังจะหาทางตีตัวออกห่าง ไม่มีวันเสียละที่ผู้หญิงอย่างเธอจะยอมถูกทิ้งง่าย ๆ เธอไม่ใช่สิ่งของที่อยากทิ้งเมื่อไหร่ก็ทิ้ง เป็นถึงนางเอกแถวหน้า…เธอยอมไม่ได้ 

“ได้!” เธอพูดกับตัวเองเสียงเข้ม “ถ้าคิดจะหลบหน้ากัน ก็หลบให้มันตลอดนะชยากร ผู้หญิงอย่างมีนไม่ใช่ผู้หญิงข้างถนนที่คุณจะทิ้งขว้างได้ง่าย ๆ แล้วคุณจะได้รู้ฤทธิ์ของมีน” มีนตราไม่เคยยอมอะไรง่าย ๆ หากชีวิตของเธอต้องพังเพราะชยากรคนเดียว 

“แล้วเราจะได้เห็นดีกัน…ชยากร” 

มีนตราทำธุระส่วนตัวจนเสร็จเรียบร้อย และรีบแต่งตัวหวังจะไปหาชยากรที่บริษัทฯ ซึ่งเธอไม่เคยทำแบบนี้มาก่อนหวังให้เขาพอใจที่ไม่ไปเกะกะในที่ทำงานของเขา แต่ทว่าเธอชะล่าใจไม่ได้อีกแล้ว เมื่อเขาจงใจหลบหน้าและทำท่าจะตีตัวออกห่าง เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้วเป็นไงเป็นกัน 

หญิงสาวใช้เวลาเดินทางไม่นานก็ถึงออฟฟิศของชยากร “ฉันมาพบคุณชยากร” 

“ติดต่อเรื่องอะไรครับ” กรกฎพูดโดยไม่ได้เงยหน้าจากหน้าจากจอคอมพิวเตอร์ ทว่าไม่มีเสียงตอบรับจากอีกฝ่ายแต่แขกที่มาติดต่อกลับยืนอยู่แบบนั้นเขาจึงเงยหน้าขึ้นมาทันที 

มีนตราถอดแว่นกันแดดสีดำออก และมองหน้าเลขาหนุ่มอย่างไม่ละสายตา ทำเอากรกฎถึงกับพูดไม่ออกแต่พอดึงสติกลับมาได้จึงรีบเอ่ยขึ้นมาทันที 

“คุณกรไปพบลูกค้าข้างนอกครับ” เพราะอะไรไม่รู้กรกฎถึงโกหกออกมาหน้าตายทั้งที่เจ้านายหนุ่มไม่มีนัดกับลูกค้าที่ไหน แต่เขาอยู่กับชยากรมานานจึงรีบหาทางเลี่ยงไว้ก่อนไม่อย่างนั้นเขาจะงานเข้าโดยไม่รู้ตัว 

คราวนี้มีนตรามองเลขาหนุ่มด้วยดวงตาวาวโรจน์ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนัก “ไปพบลูกค้าหรือจงใจไม่เข้าบริษัทกันแน่ แต่ไม่เป็นไรฉันจะรอจนกว่ากรจะมาก็แล้วกัน” 

“ถ้างั้นรบกวนนั่งรอนะครับ เพราะผมก็ไม่รู้ว่าคุณกรจะเข้าออฟฟิศหรือเปล่า” 

“ก็ไม่เห็นจะยากนี่จ๊ะ” มีนตรายิ้มหวานให้เลขาหนุ่ม “ไม่รู้ก็ทำให้รู้ก็แค่นั้นเอง” 

กรกฎไม่ตอบเพียงแต่ยิ้มแห้ง ๆ ให้กับอีกฝ่ายเท่านั้นเอง ก่อนที่มีนตราจะไปนั่งรอโซฟา จังหวะนั้นเลขาหนุ่มเริ่มระส่ำระส่ายคิดหาทางติดต่อเจ้านายหนุ่ม ก่อนจะรีบส่งข้อความผ่านมือถือ เพราะหากใช้โทรศัพท์ติดต่อเรื่องนี้พังแน่ ๆ เขาได้แต่ภาวนาขอให้เจ้านายหนุ่มอ่านข้อความนี้ ไม่อย่างนั้นคนที่ตกที่นั่งลำบากจะเป็นเขา แต่ไหวพริบของกรกฎก็ไม่ใช่ย่อยเพราะเจ้าตัวยังทำทีเป็นยกโทรศัพท์หาเจ้านายเพื่อให้แนบเนียนก่อนจะวางสายลง 

“คุณมีนตราครับ ผมยังติดต่อคุณกรไม่ได้ ถ้ายังไงผมจะรีบหาทางติดต่อให้นะครับ หรือว่าคุณมีนตราจะลองติดต่อหาคุณกรก็ได้นะครับ” 

“ขอบใจมากจ๊ะ” มีนตรแสร้งยิ้มทั้งที่ในใจกลับร้อนรุ่มเพราะชยากรทำทีว่าจะตีตัวออกห่างจริง ๆ 

“แต่ผมไม่อยากให้คุณมีนตราเสียเวลาครับ เพราะถ้าคุณกรไปพบลูกค้าข้างนอกแล้วจะไม่เข้าออฟฟิศครับ” 

“ขอบใจที่แนะนำนะจ๊ะ ถ้าติดต่อกรได้บอกด้วยแล้วกันว่าฉันจะรอจนกว่าจะมา ถ้ากรไม่มาฉันก็ไม่กลับ” 

กรกฎเอามือเกาหัวไปมา ไม่รู้ว่างานนนี้จะเป็นยังไงเพราะตอนนี้เขาติดต่อชยากรไม่ได้และไม่รู้ว่าเจ้านายเห็นข้อความที่ส่งให้หรือยัง เพราะเขาส่งให้ทุกช่องทางที่ติดต่อได้ คงแล้วแต่บุญแต่กรรมแล้ว ไม่รู้ว่างานนี้งานจะเข้าหรือเปล่า 

“ปกติคุณกรไม่แวะเข้าออฟฟิศหรอกครับ แต่ถ้าคุณมีนตรายืนยันจะรอก็ไม่เป็นไรครับ” 

“หลอกเด็กน่ะหลอกง่าย แต่ถ้าคิดจะหลอกฉันคงจะยากละจ๊ะ” เธอสบตากับกรกฎด้วยแววตาเย้ยหยัน และเอ่ยขึ้นทันที “ขอบใจนะพอดีฉันไม่ใช่คนโง่ ฉันจะรอจนกว่ากรจะมา ถ้ากรไม่มานายก็ต้องทำให้กรมาให้ได้” 

มีนตราไม่สนใจอะไรทั้งนั้น วินาทีนี้ด้านได้อายอดและเธอก็ต้องด้านเข้าไว้ไม่งั้นทุกอย่างพังแน่นอน 

++อัพให้อ่านกันต่อจ้า ยิ่งหลยก็กยิ่งตาม เมื่อเธอมาไกลแล้ว ไม่มีวันถอย.....ฝกาติดตามด้วยนะคะ++ 

ความคิดเห็น