คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 13: ขออึ๊บหน่อย [2]

ชื่อตอน : บทที่ 13: ขออึ๊บหน่อย [2]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2562 07:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 13: ขออึ๊บหน่อย [2]
แบบอักษร

 

 “ค่ะ สวัสดีนะคะ” วางตัวไม่ถูก สายตาแขกทั้งสองไม่ค่อยชอบตนเองเท่าไหร่ พวกท่านดูภูมิฐานตามแบบฉบับคนมีเงิน มีน้ำใจรับไหว้ เฟื่องลดาเกรงใจทุกคนมากทั้งแขกแล้วก็เจ้าบ้าน เดินอ้อมโต๊ะผ่านหน้าน้องยมกับป้านงค์มานั่งข้างคุณจี โชคดีที่ตำแหน่งนี้อยู่ไกลสุดไม่ต้องสบตาหรือมีส่วนรวมในวงสนทนา 

อาหารบนโต๊ะถูกจัดเตรียมมาอย่างหลากหลายเกินครึ่งเป็นฝีมือการปรุงของหล่อน ไม่รู้จะถูกปากแขกหรือเปล่า กินพลางแอบมองสีหน้าของแขก ท่านนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามตักกินลาบปลาทอดหลายครั้งสีหน้าดีมองออกว่าถูกปากเฟื่องลดาจึงมีความสุข 

“จานนี้อร่อยจังเลยค่ะคุณพี่แข น้องไม่เคยกินมาก่อน มันคืออะไรเหรอคะ ไม่เชิงว่าปลาราดพริก รสชาติเหมือนน้ำยำ” 

“คงต้องถามแม่ครัวแล้วจ้ะน้องหญิง” คุณแขไขลองชิมแล้วก็ตาวาวเพราะรสชาติอร่อยมากจริงๆ ตนไม่เคยกินมาก่อน ปกติอนงค์ทำอาหารมักจะทำแต่เมนูเดิมๆ ซ้ำจนท่านเบื่อ มีมาฉีกแนวช่วงหลังหลากหลายมากขึ้น ลองถามว่าทำเองไหมก็ตอบใช่ “อร่อยจริงด้วย กลิ่นข้าวคั่วแรง อนงค์ อะไรเหรอจานนี้” 

“สักครู่นะคะ” อนงค์ประจบคุณหญิงรีบเข้ามาใกล้โต๊ะเพื่อจะมองให้ชัดว่าท่านถามถึงจานไหน พอเห็นแล้วก็หน้าชาเพราะนั่นไม่ใช่เมนูที่ตัวเองเป็นคนปรุง “เป็นปลาทอดธรรมดาค่ะ” 

“ไม่ใช่นะคะ เป็นเมนูลาบปลาทอดค่ะ คุณเฟื่องเป็นคนทำ เมนูแปลกๆ จะเป็นคุณเฟื่องทำหมดค่ะคุณผู้หญิง” ยมพูดแทรกขึ้นมาอย่างเสียมารยาท ถูกป้านงค์ทำตาร้ายใส่จึงกลัวจนหงอ 

“ไม่น่าขโมยเครดิตคนอื่นเลยนะอนงค์” เจ้าสัวปรามคนของตัวเอง อนงค์ไม่ค่อยพอใจจึงขอตัวไปดูของหวานในครัว 

เจ้าของเมนูตัวจริงไม่ได้พูดอะไรเลยแค่รับประทานอาหารเงียบๆ จนกระทั่งคุณนายคนนั้นถามจึงตอบอย่างตั้งใจ 

“ลาบปลาทอดทำง่ายมากค่ะ ใช้ปลานิลสดมาหั่นเป็นชิ้นเล็กทอดให้กรอบ แล้วทำน้ำราดแยกโดยใช้พริกป่น ข้าวคั่ว หอมแดง ปรุงรสชาติเพิ่มตามปกติเลยแล้วราดลงตัวปลา จะไม่ราดเยอะมาก ปลาก็เลยยังคงความกรอบ มีรสชาติตัดนิดหน่อยค่ะ” 

“อื้ม อร่อยดีนะ ฉันชอบหลายอย่างเลย พี่แขกับพี่วิทโชคดีจังเลยนะคะมีเด็กรุ่นใหม่ทำอาหารอร่อยเมนูแปลกๆ ให้กิน อยู่บ้านน้องนะคะ เด็กทำเมนูเดิมๆ กินจนเบื่อค่ะ ใช่ไหมคะคุณพี่” 

“จ้ะ” สามีตอบกลับ ท่านทั้งสี่คนคุยกันเรื่องอื่นต่อจะเป็นเรื่องแผนการทำธุรกิจแล้วก็โปรแกรมเที่ยวซะส่วนใหญ่ มีรณภพกับคุณจีไม่ได้ร่วมคุยด้วยแค่ตักอาหารให้กันสลับกันไปมา มีคุยกันบ้างเล็กๆ น้อยๆ เฟื่องลดาคอยมองลูกบนตักเขาอยากพาแกออกไปป้อนข้าวที่อื่น ลูกเจอคนเยอะทีไรก็ติดเล่นไม่กินข้าว 

เขาคุยกับญาติผู้น้องอย่างสนุกสนานมีชวนกันไปเที่ยวแล้วก็ออกไปกินข้าวนอกบ้านบ้าง 

“พี่วอร์มเขามีแผนจะทำธุรกิจน่ะค่ะ เขามีรายได้จากการเล่นหุ้นเยอะก็เลยจะออกทุนกับเพื่อนสร้างอะไรไม่รู้” 

“แล้วเขาได้ชวนจีร่วมหุ้นด้วยไหม” 

“ไม่ค่ะ ไม่เห็นได้ยินพูดเรื่องนี้ให้จีฟังเลย” 

“ดีแล้ว ถ้ามีก็บอกก่อน พี่จะได้ช่วยดู” 

“น่ารักที่สุดเลย” จิรดาจุ๊บไหล่พี่ชายเบาๆ แต่ดูน่าเกลียดมากในสายตาผู้ใหญ่จึงถูกบิดามารดาส่งสายตามาปราม 

“อิ่มแล้วเหรอเฟื่อง” เขาชะเง้อหน้ามาถามหลังเห็นหล่อนรวบช้อน หล่อนพยักหน้ารับหนึ่งครั้งเขาจึงอุ้มลูกไปให้หล่อนดูแลต่อ จะได้มีข้ออ้างในการออกไปจากโต๊ะอาหารด้วย เขารู้ว่าหล่อนเบื่อ รณภพส่งลูกให้แล้วกระซิบบอกอะไรบางอย่างชวนให้เขิน หล่อนยิ้มรับบางๆ แล้วขออนุญาตผู้ใหญ่พาลูกขึ้นไปอาบน้ำ 

“มองขนาดนั้น อย่าบอกนะว่าพี่ภพชอบเขา” 

“อ้าว ก็เขาเป็นเมียพี่ ไม่ให้มองได้ยังไง” 

“ไม่รู้แหละ ยังไงในสายตาจีพี่เม พี่ลี หรือไม่ก็คนอื่นยังดูดีมีระดับมากกว่า แต่พี่ภพจะเก็บไว้ในบ้านก็ได้นะ แค่ไม่เปิดตัวก็พอเพราะจีคงรับไม่ได้แน่เลยถ้าต้องมีพี่สะใภ้เป็นผู้หญิงธรรมดา” 

“พูดเหมือนว่าแฟนจีเป็นเทวดามาจากไหน มันเองก็ธรรมดาไม่ต่างจากเฟื่องหรอก พี่ไม่ชอบ พี่ยังไม่ว่าอะไรเลย” 

“พี่ภพ!” จิรดาออกอาการไม่พอใจรวบช้อนกระแทกลงขอบจานเสียงดัง ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนต่างหยุดการสนทนากันมามอง 

“มีอะไรหรือเปล่าจี ทำไมทำเสียงดังใส่พี่เขา” 

“ไม่มีอะไรค่ะคุณแม่ จีขอโทษค่ะ” กัดฟัน เก็บความไม่พอใจไว้แล้วกินมื้อค่ำต่อเงียบๆ เลือกจะไม่แตะอีจานลาบปลาทอด จิรดาจำใจนั่งฟังผู้ใหญ่คุยกันขณะรับประทานของหวาน หล่อนแอบเล่นโทรศัพท์ใต้โต๊ะแชทกับแฟนนัดแนะกันว่าจะไปค้างด้วย สายตาพี่ภพแอบอ่านนานหลายนาที จิรดาเห็นแต่ไม่ได้แคร์  

ถึงเวลากลับจิรดาไม่กลับพร้อมพ่อแม่อ้างว่าชวนพี่ภพไปเที่ยวต่อ ท่านทั้งสองบ่นไปก็เหนื่อยปากจึงปล่อย หลังจากรถเคลื่อนออกไปจิรดาก็ถูกพี่ชายมองแรงใส่ “ชักจะนิสัยไม่ดีขึ้นทุกวัน” 

“ก็ถ้าจีบอกว่าจะไปหาพี่วอร์ม พ่อกับแม่ก็ไม่ยอมให้ไปสิ พี่ภพจะไปส่งจี หรือให้จีเดินออกไปเรียกแท็กซี่ค่ำๆ มืดๆ คนเดียว” 

“แล้วถ้าพี่บอกว่าพี่จะพาไปแต่เป็นพากลับบ้านล่ะ” 

“จีก็ไม่ไปกับพี่ภพไงคะ จะอะไรมากมาย จีกับพี่วอร์มเป็นแฟนกันนะ จะนอนด้วยกันหรือทำอะไรก็ไม่เห็นแปลก” ถือกระเป๋าแบรนด์เนมเข้ามากอดแขนนัวเนียอ้อนพี่ชายให้ไปส่ง “นะคะ ไปส่งจีหน่อยนะ จีนัดกับพี่วอร์มไว้แล้วไม่อยากไปเลท” 

 

 

 

 ขอบคุณที่ติดตามนิยายนะคะ 

รักน้าา 

ไว้ฝากติดตามเรื่องพี่รันจะนำมาลงต่อค่ะ (ตอนนี้แอบหนีเที่ยวเลยยังไม่ได้ลงต่อ 555555) 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น