OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

12 :: VERY WORRIED ABOUT HIM :: [3/3]

ชื่อตอน : 12 :: VERY WORRIED ABOUT HIM :: [3/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2562 17:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12 :: VERY WORRIED ABOUT HIM :: [3/3]
แบบอักษร

12  

:: VERY WORRIED ABOUT HIM ::  

[3/3] 

 

ใครจะคิดว่าเวลาสองสามเดือนจะทำให้เราหลงรักคนๆ หนึ่งได้ขนาดนี้กันล่ะ? ผิดที่ผมมันใจง่ายเองแหละครับ ก็เป็นคนอ่อนไหวกับอะไรแบบนี้อยู่แล้ว

ผมยกหลังมือขึ้นเช็ดน้ำตาลวกๆ แล้วเอื้อมมือเก็บขนมไทยที่มันกระเด็นออกจากถุง พยายามรวบรวมสติพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืนจนเต็มความสูง ทว่ายังไม่ทันก้าวเท้าเดินผมก็ได้ยินเสียงคนคุยกันดังมาจากด้านหลังซึ่งก็คือห้องพักของจอมยุทธ์ผมจึงรีบหันไปมอง พี่ชายของเขาทั้งสองคนเดินหัวเราะออกมาจากห้องนั้น...

“เฮ้ย ยืนบื้ออะไรตรงนั้น เข้าไปหามันสิ มันถามหามึงตั้งแต่ตื่นแล้วเนี่ย”

เอ๋...ถามหาผมเหรอ?

“นะ น้องจำผมได้เหรอครับ?!!!”

ผมเช็ดน้ำตาอีกครั้งแล้วรีบเดินเข้าไปหาพวกเขาที่หน้าห้อง ทุกคนทำหน้ากลั้นหัวเราะใส่ผมแล้วเดินจากไป ไม่มีคำตอบอะไรกลับมาว่าตกลงเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ ผมเลยค่อยๆ เดินเข้าไปในห้องช้าๆ ด้วยความไม่เข้าใจ ลอบสังเกตตั้งแต่หน้าประตูที่เปิดค้างไว้ให้ ด้านนอกมีที่สแกนนิ้วด้วยว่ะ ห้องที่ผมพักไม่มีนะเนี่ย ห้องนี้คงมีระบบรักษาความปลอดภัยที่ดีกว่า

เมื่อเข้ามาแล้วผมก็เลิกมองอย่างอื่นแต่เพ่งความสนใจไปที่คนบนเตียงอย่างเดียว ร่างสูงที่คุ้นเคยนอนตะแคงบนเตียงหันหน้ามาหาผม ก็คงจะหันได้ทางนี้แหละอีกด้านหนึ่งคือด้านที่หัวเขาแตก จำได้ว่าตรงขมับด้านขวานะ ผมยังจำภาพที่เสื้อผมเปียกโชกไปด้วยเลือดน้องมันได้อยู่เลย

ตึก ตึก ตึก

“น้อง น้องจำพี่ได้ไหม พี่มาร์ตินไง ที่มาฝึกงานกับน้อง น้องให้พี่ช่วยน้องทำรถไปแข่งด้วยนะ แต่ว่าตอนนี้พี่ได้ย้ายไปทำในโรงงานข้างในแล้ว อ้อ เราย้ายมาอยู่ด้วยกันที่คอนโดน้องแล้วนะ พี่ทำอาหารเช้าให้น้องกินบ่อยๆ ไง ที่จะวาดหัวใจบนจานให้เกือบทุกวัน น้องจำได้ไหม?”

“พี่เป็นอะไรเนี่ย พูดมากผิดปกติ”

“น้องไม่ได้ความจำเสื่อมเหรอ?”

“เปล่า ผมหัวแตกเฉยๆ นี่พี่โดนอาเมฆแกล้งต่างหาก ผมเห็นจากกล้องวงจรปิดแล้ว เห็นพี่เข่าอ่อนแล้วก็ร้องไห้ให้ผมด้วย กลัวผมจำพี่ไม่ได้เหรอ? ใครจะลืมคนที่ปฏิเสธเราลงวะพี่ ให้ผมตายผมก็ไม่ลืมหรอก”

น้องมันยู่ปากไปทางทีวีจอหนึ่งที่เป็นกล้องถ่ายจากโถงทางเดินด้านนอกที่ผมนั่งร้องไห้อยู่เมื่อครู่ เหมือนมีไว้ให้ดูว่าใครกำลังเข้ามาล่ะมั้ง ที่นี่มีระบบการรักษาความปลอดภัยค่อนข้างแน่นหนานะเนี่ย แต่เดี๋ยวก่อน ผมหันขวับไปที่น้องมันอีกครั้งเพื่อจะถามย้ำในสิ่งที่น้องเพิ่งบอก

“เห็นพี่ร้องไห้ด้วยเหรอ?”

“อื้อ ตอนเช็ดน้ำตานี่กินใจผมมากเลยว่ะ ทำอย่างกับรักผมมาก ไม่เห็นเหมือนคนที่เมินผมวันนั้นเลยสักนิด”

เสียเชิงฉิบหายดันโดนต้มซะเปื่อย คนบ้านนี้นี่มันยังไงกัน ปั่นหัวคนอื่นเก่งนัก แต่ผมก็ทำหน้านิ่งไม่ยอมเขินให้เขาเห็นหรอกนะ รู้เลยว่าฉากนั้นมันคงเหมือนพระเอกละครสักเรื่องแน่นอน โอดครวญเมียจะความจำเสื่อม มือไม้อ่อนแรงไล่ไปถึงขา ทรุดตัวลงกับพื้นในแบบสโลโมชั่น...

ไม่ได้การละ เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะ เข้าเรื่องของเราดีกว่า

“น้องจอม พี่ตินขอจีบได้ไหมครับ?”

ผมเดินเข้าไปนั่งที่ขอบเตียงคนไข้ มองร่างสูงนอนทำหน้าตกใจด้วยความรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ดีใจที่น้องไม่เป็นอะไรจริงๆ ครับ ฉะนั้นแพลนทุกอย่างที่ผมเตรียมไว้มันจะดำเนินต่อไปแหละ คำสัญญาที่บอกกับตัวเองว่าผมจะดูแลน้องให้เขาเป็นคนที่พิเศษที่สุดน่ะ ผมก็จะทำมันให้ได้เช่นกัน

“พี่พูดจริงเหรอ? มาเล่นกับใจผมอีกทีพี่ตายห่าแน่ผมขอเตือน เฮียมันขู่ผมไว้แล้ว ว่าถ้าพี่ทำไม่ดีกับผมเฮียจะจัดการเอง”

“แล้วพี่เขาไม่ได้บอกเหรอ ว่าพี่ขออนุญาตจีบน้องชายเขาเรียบร้อยแล้วน่ะ พี่จริงจังนะรอบนี้ จีบจริง รักจริง น้องจะยอมให้พี่จีบไหมล่ะ?”

“อืม รีบจีบนะ ผมคนจีบเยอะ รีบทำคะแนนด้วยล่ะ ระวังคนอื่นแซง”

รู้ทันน้องมันแล้วแหละจะบอกให้ ชอบทำอะไรตรงกันข้ามกับความรู้สึกงั้นเหรอ ที่ปากดีทำเหมือนไม่สนใจแบบนี้ที่จริงคงจะดีใจมากๆ เลยสินะ และแน่นอนว่างานนี้ผมชนะแบบใสๆ แน่ น้องมันเป็นคนถือตัวครับ เขาไม่เคยทำให้ผมกังวลเรื่องผู้ชายเลยสักครั้ง มีคนไลน์มาเหมือนจีบก็บอก แล้วก็บล็อกให้ผมดูด้วยซ้ำ เขาไม่สนใจใครเลย ถ้าผมไม่มีคู่แข่งผมก็ไม่มีทางแพ้หรอก ยังไงผมก็ชนะใจน้องมันมานานแล้วเถอะ แค่มาเริ่มกันใหม่ให้มันลงร่องลงรอยเท่านั้นเอง

“น้อง ขอจูบหน่อยดิ พี่ตินโคตรคิดถึงน้องจอมเลยครับ”

“ปากหวานอะไรของพี่เนี่ย ขนลุกว่ะ ทุกทีไม่เห็นพูดอะไรเลี่ยนขนาดนี้ แหวะ ผมจะอ้วก”

พูดแบบนี้ก็คือชอบที่ผมพูดจาแบบนี้หรือเปล่านะ ต้องใช่แน่ๆ เพราะมีเสี้ยววินาทีหนึ่งผมแอบเห็นเขายิ้ม

ผมโน้มหน้าลงไปจูบหน้าผากเขาแผ่วเบา ก่อนเลื่อนลงมาที่ปลายจมูก ขยับไปหอมแก้ม แล้วมาจรดริมฝีปากค้างไว้ที่ปากอิ่ม อยากจะรุกล้ำสอดเรียวลิ้นให้มากกว่านี้จังครับแต่มันไม่ถนัด น้องนอนกึ่งตรงกึ่งตะแคงเพื่อรับจูบผม ผมกลัวเขาเจ็บแผล งั้นเอาเป็นว่ารอให้หายดีก่อนแล้วกัน จะทบต้นทบดอกให้หายคิดถึงเลย

“อดทนไว้นะน้อง”

ไม่ได้บอกแค่ตัวน้องนะครับ ผมบอกตัวผมด้วย ที่สำคัญผมบอกน้องงูของน้องมันด้วยครับ ตอนนี้เป้าน้องเริ่มตุงมากแล้วด้วย ผมเห็นน้องมันทำเป็นดึงผ้ามาปิดๆ ไว้ก็นึกสงสาร คงคิดว่าผมไม่เห็นล่ะมั้งว่างูมันกำลังตื่นน่ะ ผมต้องรู้สิครับเพราะงูผมก็ตื่นผมเลยเหลือบมองของน้องมัน ปรากฏว่าตื่นตัวทั้งคู่ นี่ถ้าน้องไม่ได้เจ็บตัวนะงูผมต้องได้ออกศึก

“ฮึ่มมมมมม พี่ไปนั่งเล่นโซฟาไป ผมจะเข้าห้องน้ำ ปวดฉี่ว่ะ”

ฮั่นแน่ะ ปวดฉี่ก็มา... ปวดจริงหรือเปล่าเถอะ รู้หรอกว่าจะเข้าห้องน้ำไปทำอะไรแต่ผมไม่พูด

“มาๆ พี่ช่วย”

น้องมันมีไม้เท้าคอยพยุงแล้วครับแต่ผมก็คอยจับต้นแขนเขาอีกทีหนึ่ง เขายังทรงตัวไม่ค่อยได้ เห็นบอกว่าพอลุกเดินแล้วเวียนหัวเหมือนโลกหมุน ต้องหยุดยืนนิ่งให้ภาพตรงหน้าปกติก่อนถึงจะเดินได้ เห็นว่าเสียเลือดมากน่ะร่างกายเลยปรับสมดุลยังไม่ได้ ประกอบกับหัวเขาฟาดลงมาแรงพอสมควร อาจจะมีอาการวิงเวียนตอนเคลื่อนไหวร่างกายได้

“พี่ไม่ต้องยืนเฝ้าหรอก เดี๋ยวผมเรียก ตอนนี้เหมือนจะปวดท้องอย่างอื่นละ”

ฟอร์มเยอะจริงๆ แต่เห็นแบบนี้ผมก็อดแกล้งไม่ได้

“พี่เฝ้าได้นะ เดี๋ยวน้องล้ม”

“ไม่ล้มหรอก พี่ไปเอามือถือผมมาให้หน่อยสิ วางอยู่ข้างหมอน”

เขาทิ้งตัวนั่งลงบนชักโครก พิงไม้เท้าไว้ที่พนัง ยกมือขึ้นลูบผ้าก็อตสีขาวที่พันหัวคล้ายว่าจะเวียนหัวเล็กน้อยเมื่อทิ้งตัวลงนั่งไวเกินไป ว่าแต่...เอามือถือด้วยเหรอ? จะดูหนังโป๊เหรอ? โอ้โห งั้นก็คงนานจริงแหละ ต่ำๆ ก็ครึ่งชั่วโมงแน่นอน แต่ก็โอเคนะครับ ผมเดินไปหยิบมือถือส่งให้เขา ปิดประตูห้องน้ำให้เรียบร้อยเลย จะทำอะไรก็ตามสบายเลยน้อง มีโอกาสพึ่งตัวเองแค่ตอนนี้แหละ หลังจากนี้หน้าที่นั้นจะเป็นของผมคนเดียว

END TALK

 

______________________ 

TALK 

 

น้องจอมไม่ได้แกล้งพี่ติน คนที่แกล้งพี่ตินคืออาเมฆคนเจ้าเล่ห์นี่เอง ถ้าใครเคยอ่านมาเฟียเมียหมอมาจะรู้เลยว่าหมอเมฆน่ะร้ายเบอร์ไหน แกล้งเด็กแค่นี้กระจอกมาก ฮ่าาาาาา แต่พี่ตินอ่ะ สู้นะพี่ ไม่ต้องรออะไรแล้ว ไม่ต้องคิดเยอะแล้ว 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

นิยายเรื่องนี้ มีวางจำหน่ายแล้วที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ  

หรือสั่งซื้อทางออนไลน์ได้ที่เว็บไซค์ของนายอินทร์ , บีทูเอส , ซีเอ็ด และเว็บสำนักพิมพ์ SENSE BOOK 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น