คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 12: ฉุดกระชาก [5]

ชื่อตอน : บทที่ 12: ฉุดกระชาก [5]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.1k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2562 09:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 12: ฉุดกระชาก [5]
แบบอักษร

 

กี่โมงกี่ยามแล้วไม่รู้รณภพตื่นเพราะได้ยินเสียงโทรศัพท์ แขนเขาหนักหันไปมองก็เห็นเมียนอนหนุนยังหลับสบาย เขายิ้ม ม้วนตัวเข้าไปจูบแก้มแล้วประคองให้นอนบนหมอน ลุกขึ้นนั่งขยี้ศีรษะไล่ความง่วงออกไปให้พ้นแล้วมองหาต้นตอเสียงโทรศัพท์พบว่ามันถูกทิ้งไว้บนพื้น เขาเดินไปหยิบเห็นเบอร์แม่ก็กดรับ 

“ครับแม่ มีอะไร ทำไมถึงโทรมาแต่เช้า” กรอกเสียงงัวเงียเข้าไปในสาย อ้าปากหาวนอนให้ท่านได้ยินเลยว่าเช้าจริงๆ 

เมื่อคืนกว่าจะได้นอนไม่รู้ตีไหนเขาแทบไม่สนใจเวลาด้วยซ้ำ เฟื่องลดาน่ารักมากเอาใจยอมให้เขาร่วมรักไม่มีบ่น ช่วยอาบน้ำ ถูหลัง แล้วยังยอมให้เขารุกรานตั้งไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งเขาโคตรมีความสุขเลย ดีที่ยั้งแรงไว้เยอะหล่อนจึงไม่บอบช้ำเพราะเขา 

ถ้าจับได้ว่านอนกับคนอื่นเขาคงถนอมแบบนี้หรอก ตรงข้าม จะทำแรงๆ ให้กระอักเลือด จะได้หลาบจำไม่ทำซ้ำอีก 

‘เช้าที่ไหนนี่มันจะเก้าโมงแล้วนะ แม่นึกว่าป่วยถึงตื่นสายขึ้นไปดูในห้องไม่มีใคร แล้ว รปภ. หน้าบ้านก็บอกว่าเมื่อคืนไม่เห็นรถภพเข้ามา แสดงว่าไม่กลับบ้าน ไปนอนนอกบ้านอีกแล้วใช่ไหม นิสัยนี้เมื่อไหร่จะเลิกสักที ถ้าอยากมีทำไมไม่คบเป็นตัวเป็นตน ภพมีภาพลักษณ์ให้ดูแลจะออกไปเที่ยวก็ให้น้อยๆ หน่อย’ 

คุณนายด่าแรงมาก เขาหายงัวเงียเดินโท่งๆ มาดูนาฬิกา ฉิบหาย สายแล้วจริงด้วย รณภพรีบไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันท่อนล่าง เจ้าภพน้อยถูกใช้งานมาทั้งคืนโชคดีที่สงบลงเยอะแล้ว 

‘รีบกลับบ้านมาเดี๋ยวนี้เลยนะ มาช่วยแม่ตามหาเฟื่องหน่อย รปภ. บอกเฟื่องออกไปข้างนอกตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่กลับมาเลย แม่ไม่รู้ว่าเฟื่องสนิทกับใครไม่รู้จะไปตามหาที่ไหน ภพฟังอยู่หรือเปล่า ทำไมถึงเงียบ ไม่ตอบอะไรกลับมาสักคำ เฟื่องป่วยแม่ก็บอกภพไปแล้ว ไม่ห่วงหน่อยเหรอ ป่านนี้เขาจะเป็นยังไงบ้าง!’ 

แม่เขาอินเนอร์จัดเต็ม บอกไงดี ว่าคนที่ท่านห่วงกำลังนอนหลับปุ๋ยบนเตียงและอยู่กับเขามาตลอดทั้งคืน 

“ผมว่าเขาน่าจะปลอดภัยดี แม่อย่าห่วงเลย” 

‘ไม่ห่วงได้ยังไง แม่ดูแลเขามาตั้งนานขนาดนี้แล้ว แล้วจะปล่อยทิ้งๆ ขว้างๆ ตอนนี้ได้ยังไง ไม่รู้แหละ มาช่วยแม่ตามหา!’ 

ไม่น่าจะจบง่ายๆ เลยแฮะ เขายอมแง้มปาก “ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ เฟื่องไม่ได้ไปไหนหรอก เขาก็อยู่แถวๆ นี้แหละ” 

‘แถวนี้ แถวไหนเหรอ บนเตียงภพหรือไง! อย่ามากวนประสาทแม่นะ’ ท่านแค่ประชดทำไมเขาต้องตกใจก็ไม่รู้ เซ้นท์ผู้หญิงนี่แรงจริงๆ รณภพกำลังตัดสินใจว่าจะบอกหรือไม่บอกดี ก็มีเสียงหวานถามเขาว่า ‘คุณภพ กี่โมงแล้ว’ หมดกัน ตายไม่ต้องเผากันแล้วทีนี้เตรียมตัวถูกจับฝังลงหม้อดินได้เลยไอ้ภพเอ๊ย 

รณภพรีบแก้เกมพูดตัดท่านเร็วๆ “คือ… เขาไม่ได้ไปไหนหรอกก็อยู่กับผมทั้งคืนนี่แหละครับ รักแม่นะ บ๊ายบายครับ!” 

 

 

 

 

 

น้องของกัปตันต้องมาแล้ว ณ จุดนี้ อิอิ 

ขอบคุณที่ติดตามนิยายนะคะ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น